Scriptores erotici graeci ...

261쪽

198 ACHILLIS TATII

σται προσιουσαν - την ναυν εις ναυμαχίαν, στασιν ἐπὶ του καταστρωματος πίσω τω χ ρε δεδεμένην την κορην καί τις αυτων μεγαλ Cωm Jδου, α θλον Θων ειπων, αποτέμνει αυτης την κεφαλην, και τολοιπον σωμα θεῖ κατα της Θαλασσης. - δε , ως ειδον ανέκραγον, οιμωξας, και ωρμησα ἐμαυτον ἐπ-Qηναι. Her οἱ παροντες κατεσχον, δεόμην ἐπισχῶ τε την ναυν καί τινας αλλεωθαι κατα της Θαλά της, ει πως καὶ προς ψην λάβοιμι της κορης τοσωμα και ο στρατηγος πεgεται, και στησι την ναυν'

και δυο των ναυτω ακοντίζουσιν ἐαυτους Πω της νεως,

και αρπασαντες το σωμα να ερουσιν. εν τουτω εο λησται μαλλον ἐρρωμενέστερον λαυνον. ως--μεν παλιν πλησίον, ρωσιν οι λησταὶ ναυν ἐτέραν, και γνωρίσαντες ἐκάλουν προς βοηθειαν ΙΠορφυρέ - ησαν

Piratae simulatque nos appropinauanti sciam, ac ad pugnandum paratos conspexere, puellam, ranunis ad temguna revinetis in prora statueriint. Uniisque ex eis magna voce clamans: n praemia, quae petitis miserae illici pin abscissit eoque in navi cultato cadaveris reliquum in mare deiecit. Quod conspicatus ipse, neque I crinNS . neque cla uora peperci immo post illiu in mare praecipitem me dare volui. Veriit inina me, oui aclarant, continuissem, remos ut inn=erent, eorumque aliquis in mare desiliret romui sinito pacto puellae corpus nu- nrandum recipere possent. Atque praesectus parint, navemque staritit. Tum vel o nautariam duo e nave delapsi, collectum reniteriint cadaver Piratae interra validius multo lagae incunarurbant quiuus eii in Irsum appmpinquavissentiri, aliam illi rarem conspicari, agnitiscue, ii ea venebantiar, erant aurem purpurae collectores piraticam iacientes, ab iis auxilium implorariant. Quamobrem

262쪽

πειρατικοί δων σε ο στρατηγος δυο ναυς ηδ γενομί- νας, ἐφοβηθη-πρυμναν ἐκρούσατο ' κα γαρ οἱ

εκ μάχην. - ανεστρέψαμεν εἰς γην, ποβας

του σκά ους, και - σωματι προ θεὶς ἔκλαιον Νυν μοι Λευκίπιτη τέθνηκας ἀληθως Θάνατονίπλουν, και Θαλά - αιρούμενον το μεν γαρ λείψανον εχω σου του σωματος απολωλεκα δέ σε ου ἴση της Θαλάττης προς την γην η νόμη μικρον μοί σου μερος ' καταλελειπται ἐν ο ει του μείζονος αυτ δε ολαγκτο παν σου κρατει. ἀλλ' ἐπεί μοι των ἐν τοῦπροσώ- πω φιλαματων ἐφθονησεν τυχη, φερε σου καταφρο - την σῖαθ.

praesectiis, duas iam naves convenisse hiens, extimuit remisque inhibere iussit mrandoquidem illi fuga repressa iam nos ad pugnam provocabant. Posteaqtiam ad litias reversi. e navigio egressi sumus, ego mortuae tru mini amplexus, ita nusere lamentari coepi: Nunc quulem certe mihi unam atque alteram Leucippe mortem obsisti, terra scilicet atque mari siviales quamquam enim hasce corporis ni reliquias habeo, te tamen a si neque enim, quaeriti pars terreae tradita est, ei par est,in in i etinuit mare: nam minor diu pars sub maioris imagine mihi r licta est, contra vero sub minoris, integrana te mare pocsidet. Sed quoniam os mihi rinini suaviari ortuna eripiali, quod certe sicet, iugulum exoscillabor.

Πέμναν κρούσατο Πρυμναν Gronov. obfr. IV, 26, Graev. κρούσασθαι non est puppim eon in Cic. Epp. Vill . . vertere, iri hic vertit interpres, Mι- μοι σου μερον 'nepte

sed in puppisn converso naνipo re interpres e teneo pudem ero dere, adeo ut, qui prora in panem tui maiorem, antissa, omanteriore procedente, navem re scapite); mare tamen, quod eximio propellebant, mitilem re rvam sam panici iam a Praatro agant in prora se eae ob flari rem, continet, te integram versa, rnutata remis'ndi ratione, possint. Ieiuna sentenm. ad puppim cuti uni unpellant. V.

263쪽

ακων το τραυμα του Ιεν - με παρηγορουντος,

διεκαρτέρησα ζων Και - μοι γεγόνασι μηνε εξ,

και το πολυ του πένθους ηρχετο μαραίνεσθαι χρονος γαρ λυπης άρμακον, και πεπαίνει της 'μπης αελκη μεστος γαρ ηλος ηδονης και το λυπησαν προς

ιλίγον, καν ῆ καθ' υπερβολὰν αναζε μεν, ἐφ' οσονη ψα καίεται τη-της μέρας ψυχαγωγία νι--

μενον καταψυχεται Καί μου τις κατόπιν βαδίζοντος ἐν γορα της χειρος αῖν λαβομενος ἐπιστρεῖεικα ουσεν. ειπων, προσπτυξάμενός με πολλα κατεῖ λει ἐγ δ το μεν πρωτον ου λι ος τις ην, αλλ'

III. Haec mecum questus Gidaver sepulriuae mandavi, deinde Alexariseriam reversus sum ubi iratione vulnera licet invite adhibita, summo in ei uciatu, en Ia me consolante, vitam egi Tandem trainsectis minimensibus sex doloris niagninitio sitanii coepit Moer vis enim medicina templis est animique vulnera emollit. Sol lippe hilaritatis plenus est, Caegrimonia tametsi modum superat, non tamen, nisi quatenus mens aestuat, serveri ac si temporis in nitate classiniatur, refingescit. Ceterum cum me ad forum aliquari lo consei rem, super veniens mihi a tergo Pittam repente, manu con rene sum ad se convertis, taciteque amplexus, dissuaviat est. Ego. iis ille esset , initio non cognovi, sed obstu-

Λαβίμπο επι ἱροι Ita hia με πολλα κατι ἱλιι. Ita scripsisse huit liber cum reissis Cossiesinis auctor videtiit in securula alti collatus, quem hanes a Franc. o. In prima autem posuerat: Oleario Q ut etiam secutae sunt χιιιμ ένω λαβόμενος, ἐμισχων, operae nostrae; sed melitu, quod και υ Iis aων, τυια τυξ-uενος in altis postea inveni, πιστρ. M. με πολλα κατι ἱλιι Sic abuit Tac .Qὲ λαβοριινος ἐπιπι-M, C ex Palatinus cum Anglicano.

264쪽

. πη- εκπεπληγμενος κά δεόμενος τας προσβολα των σπασμάτων, ως ιλημάτων σκοπός επειοι μικρον διεσχε, και το πρόσωπον ειδον, Κλεινίας , ανακραγων - χαρας ἀντιπεριεβαλλον τε αυτον,

και τα αυτας απε υν περιπλοκάς και μετα --τα εις την καταγωγην νηλθομεν την ἐμην και inv αυτ μοι διηπεῖτο μως - της ναυαγίας περιγίνοιτο εγω δε α περὶ της Λευκίππης απαντα.

το κερας ηξα, κω ακρου λαβόμενος μόλς ανδρων ηδη πεπληρωμενου, περιβαλών τὰς χειρας , πεχείρουν mrεχεσθαι παρακρεμάμενος. λίγον δε μων ἐμπειλαγισάντων, κυμα μεγιστον αραν το ξυλον, προ ρηγνυσιν ορθιον φάλω πετρα κατα Θάτερον πυ-

ν - κρεμάμενος το δε προσαραχθεν βία πάλιν εις τουπίσω αν μηχανης ἀπεκρούετο, καί με σπερ

pefactus, oscilla Malutationes non aliter quidem, quam. si scopus aliqliis essem, ad quem eae dirigeremur, excepi. Ac non multo post eius laciem contemplarias, .praegatus vocem tollens erat enim Cinia, notanein con plector, paresque amplexus reddo, ac mecum una dirinum per luco. Ubi ille nunt ouo pacto naufragio ereptiis su ego illi contra, quae Leucippae acciorant, singilla,

commemoravi.

IX. Atmi ita aidem ille Fracta, inclytu, navi, antennae innaesi extrensitatemque illius viris iam plenarri inaediis manssilis vix apprimendens, suspensus detineri Babar. Nobis autem aliquantisper undarum vi agitatis, fluctus ab altera parte lignum, cui aerebam, scopulo aquis contecto illisit illisum aquae impetus iter una, machinae instar, reiecit, minue perinde ac funda

265쪽

πηδων ἐκ πης κλίνης ο ηρευς ἐγίγραπτο και ελκωντο ξίφος ἐπι τας γυναῖκας το σκέλος ηρεια ἐπὶ τηρο

τραπεζαν ' η δε υτε ἔστηκεν, inre πέπτωκεν ἀλλ' ἐδείκνυε γρατη μελλοντος πτωματος.

ρον οδεν ἐπισχεῖν ορας γαρ υκ ψαθα συο συμβολα

τω τε του ορνβος καθ Ἀμων πτερον, και της μονος

την απειλεν λέγουσι δε ι των συμβόλων ξηγηται

σκοπῶν του μυθους - εικόνων, αν ἐξιουσιν ἐπι πραξιν ημῖν συντυχωσιν, και ἐξομοιουν το αποβησομενον τωτης στορίας λόγω -- οὐν πόσων γέμει κακων γρατῆ, ερωτος παρανόμου , μοιχείας ἀν- που, γυναικείων α χηματων οθεν Eπισχεῖν κελεύω την εἴ Aν ' κει μοι λέγειν,κότα, και παραιτουμαι τον

rebam, ridentes identi&m, is ementes. Ille autem stri. ct in eas di insurgens, niensem briustio priuriidem vi&luuiir: quae nec stabat, nec cadctat cadentis tamen formam reserebat. IV. Tum Menelaus Mihi qui leni, inqisit, profectio ne in Pliariini abstinendum viderii Duo enim adversa nobis portenta, volatiani a Tipitris, & picturae minas, cernis Monent alitem proe torrum inte pretes, ut animum attendamus ad sabulas largumenta imaginum, si quae nobis ad negotium aliqviκ prolatastentiuiis occurreant, reique nostrae eventum ex propositae labulae argumentis meriamur. Nonne obscoeni amoris, impii&ntis adstalterii. muliebriuin insortunior una, malorum denique omniviri plonam hanc picturam vides Ego qui leni certe prosectionem istam in aliud tempus est uterini. Sane oratio nam Menelai mini non insurda uiua est Chaeream iracue valere

Idem de Tereo vultus et VI, 66r Thraesus ingratia renos amore repetat.

266쪽

Xαιρίαν ἐκείνην τυ ημέραν ο μεν ουν. δρα ανιω- ας ἀπηλλαττετο, φησας αυριον ἐς ψας ψίξεσθαι. λεγει προς- φιλομυθον γαρ

πως το των πιαικων γένος Τί βουλεται της εικόνος ο μυθος; και τίνες α ορνιθες αὐται , καὶ τίνες αι γυναῖκες , και τίς οἰναιῶς εκεῖνος me Κάγω καταλεγειν αρχημαι 'Αηδων, κω χελώων, και εποψ πάντες ανθρωποι, και πάντες ορνόες. πονο νηο, αἱ

iussi; in tristis adino luna recessit Crita ad me, inculam, proficisci vos volo. V. Tunc ad nae conversa Leucippe, a lamin diiunc pictae mulieres stini: Quin i, inquit, mini narras. quid sibi pictura haec avesque lae,in mulieres, Imviro illo impii lenti, velint Tum ego: Quos nunc, inviam, aves esse aeritis, homines quondam fuere ac mulieres quid.na, Prognen scilicet, Philomelam , illarum

enim nomina haec sunt, sorores Amenis ortas tulisse, nancque in triano finem, illam in lusciniam mutatas virum autem, citi Tereo nomen fuit, genere Tnracaena Proegnesque maritiam, in pupam conversiim , t lunt Bartaroriina autem Didini, ut consentaneum est, mulier una satis non est, praesertim clina per contrumeliam explendaec pulitatis odiata sit occasio. Prognes igitur erga sororem pietas homini barbaro opportunitatem attulit, qua naturiun suam secutus, in omni intemperantia sese effunderet. AEM. Tat. N

267쪽

isi ACHILLIS AT II

μηλα εραστης, και κατα την Osa αλλην αυτ ποιεῖ-ται την Φιλομηλα ΙΠροκνην την γλωτταν της Φιλομηλας οβειται, και εο α των γαμων αὐτη δίδωσι

μηκετι λαλειν, και κείρει της φωνης το πιθος αλλαπλεον νησεν οὐδέν. η γα Φιλομηλας τεχνη σιωπω- σα ευρηκε ωνην. φαίνει γα πεπλον ἄγγελον, καιτο δράμα πλεκε ταις κροκαις, και μιμεῖται την γλω - η χειν, και ΙΠρόκνης τοι ο*θαλμοῖς τα των ωτων μηνυει, καὶ πρὶς αυτην α πεπονθε, τη κερκίδι λαλει. ΓIροκνη την βίαν ακούει παρα του πεπλου, καλαμυ-

νασθαι καθήπερβο, ζητεῖτον ἄνδρα οργα δε δυο,

και δυο γυναῖκες εις εν πνέουσαι, καὶ δρει κερασπισαι την ζηλοτυπίαν δεῖπνον επινοουσι των γάμων --χεστερον το σε σειπνον ν ο παις ηρεως, ου μητηρ μεν Haec enim visum ad visentina sororem misit qui inimPmgnes marinis abiisset, Philomelae amator est reversiis. eanuiue sibi inter redeundunt alterana Prognen secit. Qiuvic in retari nollet, hanc violati pudoris nisic miseriolvit. Ungiram enim puellae amputavit. Quanimiam nihilo plus esiacit. Mutum enim indicem Philomela micontavit, remque omnena, siciari gesta iuerat, in peplo filis livexitit: manuque linguam imitante, quae passa esset, quando auribus immittere non poterat, ob oculos Piragnes ope ra- texoria posuit 'iragne vim sorori illatam ex pepli pictura cognovit poenamque opinione omni maioren de viro sumere aggressa est. Cui uestra duplici mulieres duae arderent, conspiratione iacta, obtuectationemae contumeliae coniuncta, coenam Philomelae nuptiis longe detestabiliorem secerunt. Filium enim patri apposuerunt, cuius

268쪽

προ ης οργης η Iροκνη τοτε σε των δινων πελε-λππο ουτως αἱ της ζηλοτυπίας δῖνες νικωσι και τρογασπερα μονον αξ ρωσαι γυναικες, ανιασαι τον την εὐνην λελυπηκότα, καν πάσχωσιν, ἐν οἷς ποιουσιν, ου ηττον κακον την του πάσχον λογίζονται συμῖο- αν τη του ποιειν σον' ωειπνησεν 1ηρευς δειπνον

Τριννυων α ἐν κανωτα λείψανα του παιδίου παρ έῖρον γελωσαι οβω ο ηρ- ορα - λείψανα του

παιδίου, και πενθεῖ την τροτην, και ἐγνωρισε ων του δείπνου πατηρ γνωρίσας, μαίνεται, και σπαται το

ἔπος, και ἐπὶ τας γυναῖκας τρέχει - ο εται o,

ο ηρευς αυταῖς συναναβαίνει, και ορνις γίνεται κ- τηοουσι τι του πάθους την ικονα. εύγει με --

ρον των πτερων. ante iram Progne irater suerat. Sed tunc partus molestiani oblivioni tradiderat ita obiremtionis sum uteri dolo mlius longe potentior est. Quamquam autem no illis molestum erat tamen in eum, qui maritalis tota leges violaverat, ulcisci se vulvi viri, huiusmois molestiam clini vindictae voluptate compensant. Posteaquam Tereiis furiali meniae a umbens epulatus,' mulieres in lai cem imilitas ridentes pariter ac trepidantes piratulerunt. Ex quibus natum a se abstinanim intelligens, lugebat citriam, seque coenae genisorem agnovit. Quo iacto cognito furore percitus, edtricto glacho in uti aut lite irruit. At illas in aves repente minatas aes suscepit quibuscunt Tereus cnIOaue mutariis in voluci en sui laria est. Assectiis autem illius imaginem etiamnum omnes servant Littania enim fugit aestuc, pupa vero insequitiir, ut post mutationem odium quoque servatum videatur.

269쪽

ἐκερδησαμεν δε οὐδε - μίαν μέραν τῆ γαρ σπεραία

παρην ἐωθεν ο α ρεας και μῶς αἰδεσί με αντι- λεγειν οὐκ εἰχομεν ἐπιβάντες ουν σκάπους, λίομεν εις τε Φάρον δε Μενέλαος εμεινεν ἀτου, ἡτας ουπυγιως ἔχειν IIρωτον μεν ου ημῆς- αιρεας ἐπὶ

τον πυργον ἄγει, καὶ δείκνυσι την κατασκε ν κάτωθεν λιυμασίαν τινα και παράλογον ορο ην ἐν μέσητη Θαλασσα κείμενον, ψαῖον αυτων των νεφων. π λε ο ὐδωρ κάτωθεν αυτου του ποιηματος, ο δε σι Θαλάσσης εἰσπηκει κρεμάμενον ἐς δε την του ρους ἄκροπολιν ο των νεων κυβερνητης πιέτελλεν ἄλλος με-

εασχάτου της νησου κειμένη ἐπ αυτ τη Θαλάπο . ζ'. σπερας ουν γενομενης, πεξερχεται, ν

M. Atque hoc quidem pacto trunc insulias vitavimus, nihil quidquam i rati, praeterquatri unum ditem Adfuit enim postridie mane Cinaerea. osque verecundia perino ire lare amplius ausi non sum . Quamobrem conscensa navi ad nariam devenimus, uno excepto Menelao, quimini se non adinodum ex sententia valere indiret, do remansit maerea gini nos primum in tum in chixit: substriictioneinmae imam miram illam qui len ,- au dammodo ino e statem ostendit. Mons erat medio in mari situs, nebulas paene contintans citius sub micibus aqua conspicietatur, ita tu suspensae mari imminere vulerenniri In nitri, summo in monte ae sificata, ignis elucet, Praequasi gubernator alius navigantes noctu dirigat. Haec inimvissicina . in domun , quae in exti enia insulae parie ad mare posita erat, introducti suimus. VII. Vix advesperaverat, cum C aerea, ventrem p -

270쪽

Xαιρέας, προφασιν ποιησαμενος την γαστέρα μετωμικρον δε α τις ἐφαίφνης προ τας Θύρας ην, και εὐθυς ιστρέχουσιν ανθρωποι μεγάλοι και πολλοι, μαχαίρας ἐσπασμένοι, και ἐπὶ την κόρην παντες ρομησαν. ἐγω δε - εἶδόν μου φερομένην την φιλτάτην, ουκενεγκών, εμαι δία των Σιτων καί με παίει τις κατατο μηρου μαχαίρα, και κλασα και ἐγω μαν δη

λησταῖς, γενομένης, ο στρατημος της νησο παρην ην μοι γνωριμος ἐκ του στρατοπέδου γενομενος δεικνύω ο τ τραυμα, και δεομαι διωξαι του 'στάς. mis πολλα πλοῖα ἐν H πόλει τουτων ν ἐπιβας στρατηγος , εδωκεν ἄμα τῆ παρουση ρουρα κάγω

gare sita opus esse mulatiis, exivit. Atque naud ita multo post clamor quictim improvisus ante fores aiulitus est, repenteque viri multi ac magni districtis gladiis irrit ni-pentes, in puellam una omnes imperiina secer m. Ipse amen Leucippen meam aruluci viciens, animoque ni insismo id serens, inessio in glacisos me conieci, atque insen wre vulniis accepi, ave adeo, tuis uvato poplite conciderim ianguine toriis cinispersiis, illique interea puella navicillae imposita impune Merint citer in clamore conini time iacto, ut in piratarum adventi fieri consuevit, insulae praesectus acciti rit. Erat is nunt,iniuκ ipso imperinore stipendia meritissem, non ignotiis ostenis ua-Pae vulnus, praedonesque ut insequeretur, o,emutis sum. Ille navigium ex iis quae multa in civitatis porri statio

nem habebant, constendens, cum ea, quae trum sorie ade

rat, manu, fugientes insecuriis est. uin ipse quoque, ita ut eram, obligato vulnere in navem deserti me iussi.