Scriptores erotici graeci ...

321쪽

118 ACHILLIS TATII

ἀλλ' ἐν ί. α δίνη, την ἴση ο-οτισαι μοι χαριν - ωτας Θετταλα υμας, ων αν ἐρασθητε, μαγευειν - τως, ῶσπε, προς τέραν τι το ανθρωπον αποκλίνειν γυναῖκα, προς γε την μαγευουσαν ουτως ἔχειν ως παντα νομίζειν κείνην αυτω ἐμοι τουτο, χιλτάτη,

ςλεγομ- παρασχε Cάρμακαν τον νεανίσκον οἶδας, τον - μοι χθες βαδίζοντα Τον ανδρα, χη, λε -

πη τουτο γαρ α κοα παρα των κατα τηνδεικία .

Mελίττη εἶπεν αν κοινον ἐστιν η τά

-οις ἀλλ' ἐμα παρευδοκιμεῖ τις νεκρα. υτ γαρ ἐσθίων, ουτε κοιμωμενος ἐπιλαθεσθαι παται του Λευκίππης νοματος. ούτω γαρ αυτην καλεῖ ἐγω A,

peto Quis in re is, quas in ima potes late sitas esse non ignoro, parem mihi gratiam reseras. Audio, nes alas vo stras, quos ament, hae cantionibus veneficiisque percellore, ut ad aliam mulierent nullo animum pacto ducere queant quin immo sui desiderio ira instini re, in illas omnia sis esse arbitrentur. Hac in re mini, amore flagranti, a te, siquidem necita es, opem fere velim. Νωhine adolescentem, quem heri mecum gra sentem vidisti Maritum ais tuum inquit trum callidi Leucippe Sic enim de familiari quotam dictio. Pireni triaritiines impari dilite mini quidem certe nini amplitis in illo rei est, quam cum lapide lilao sed mini Leucippe ouaedam inor- tua praeponisuri hoc enim nomine iliani v at, citius neque ectris, neque bibetis, neque vero etiam dormiem oblivisci poten sed neque huius unquam fecit, quod ego

dicibus deesse, gnificavit, qui Forte hic sensus: iusta tamen, ρομeam lineam duxit, ut in alii scio tu a me cons quans supplo linis. Me auctore thirii delen post τυγχάνειν. da Satanas. Ed pr. ει εn. Boian.

322쪽

eίλη, μων σπάρων ἐν 'Aλεξανδρεία δ' αυτον δέ-

ε συγ ρησειεν - , βοτανας, γενομένη κατα τους

Alexaminae illius causa nienses IV in ita ium, rogans, o,estam pollicens, nihil praeterea remini, quidiis allici posset, praetermittens scit tanquam serrum stipesve, aut huiusnunti liuiduin aliud sensu carens, preces meas non curat Vixque tempora paret, id unum prope conciniens, in victivis tannim se iritari Testor aluein Venerem ipsem, noctes me quinque in eo curialila sui rexisseque nos aliter, quam si cum eunucho aliqtio aquissem in sta- etiam dilimre me videar, citi non , nisi oculis, amato scili latum sit. Itaque, quod rii heri mecum egisti, te muli rem mulier rogo, tu aliptic mihi contra superinit imini auxilii seras quo iam paene sit entem mihi animum reddas. His cognitis, Leucippe incrediuitem voluptatem caepit, a melite a me spe sua fi ustraram cognovisset; herbasque se con*aisituram, dum modo quaerendi sibi

323쪽

Μελ- 1 ραων γεγονει, μονον ελπίσασα τα γαρηδία των πραγμάτων , κανθη πω παρη , τερπει ταῖς ελπίσιν.

ψ . - τούτων ὲπιστάμενος ουθεν, μύρουν

μεν σκοπων, πως - διακρουσαίμην και την πιο σαν νύκτα την γυναικα, και πως - συντυχεῖν Λεωκίππη δυναίμην Ἐδόκει μοι σε κακελ την ἴσην σπου- ποῶσθαι του ἀπελθεῖν si αὐτο ς τους αγρους, και προ την ἐσπέραν αὐθις ἡκειν. μεμντῆ Λευκίππη παρέχειν χημα , και μεις σε ἐπι τον τοπον μεν - αρτι δε κατακλεώτων μων Θορυβος

potestas fieret inquiens, is prosecta est. Negare aut noluisse creditarint,inliod fidem sibi a Melite habitrum non iri existimaret. Hac spe sibi ostentata, Melite animi curam remisit. Iuciinclarum enim reriam exspectatio, ne lum praesentia voluptatem assert. XXIII. At vero ego horum omnivii ignariis animitem alabam cogitabanique, qua ratione furiira Meliten friis rari ac Mucippen γnvenire possem nee enim mihi asiam ob causam elato rare videtatur, tu rus se conferret vesperaque revertereriir. Interea dum in lau- cippes atarum iretus adoriraretur, vixque coenariari ipsi accubuissemus, tumultus ins m concitriuini repentiniux EAκει μοι δὲ &e. Loeus,e detur esse nica tu a I.micip-

324쪽

πολύς κατα το ανο να κουεται και συνδρομη, καὶ

ἰστρέ- τις των Θεραπόντων, συαίνων α μα- λέγων Θερσανδρος η και παρεστιν. Η Α Θέρσανδρος οὐτος ο της Μελίττυ ανηρ, ο ενομιζεν τεθνηκμναι κατα Θαλασπαν των - συνοπων αὐτω τινες - πων - περιετράπη το σαψος σωθέντες νομίσασε απολωλεναι, τουτο απαγγείλαντες τυχον.

αμα ου ο οἰκέτης πεν, καὶ ο Θερσανδρος κατα πο-δωνίστρέχει παντα γαρ τα περ ἐμου πυθομενος --τα την οδον, ωπευσε φθασας καταλαβεῖν με η μεν- ελίττη- έθορεν - εκπληξεως του παραλόγου και προβαλλειν ὲπεχείρει το ανδρα δε την - ως aura ωθει μαλα ρ ρωμένως ἐμείε δων και ιπων μοιχος ουτος εμπηδῆ, και ραπίζει με κατα κόρρης

πληρον Θυμου γεμουσαν ἐλκυσας δε των τριχων, αρασπι προς τουδαφος, και προσπίπτων κατακόπτει

iuxta aetatum partem illain, in qua viri degctant, exauditiis est e vestigioque servoriani unus, prae mirsiis sestiriatione spiritum aegre diruens introivit, neriandrumque vivere almae adesse nuntiavit. Erat is estes coniux, lieni nauseagio periisse puratant. Atque haec a nonnullis illius domoesticis, qui main eo navigaverant, fracta

navi semotis, eumque dieni obiisse altitrantii iis, iam adimanaverat Vix autern servus ea locitrias merat, cum Thersander illum s seciniis cmenaculum sistito intravit ea elerrabat enim, ut me, de quo sub ipstini statim adventrum suum omnia cognoverat, deprehenderet Mesiae, quamquasi repentino casu uitata est, uti inina tamen amplesti voluit; sed eam ille magna vi repulit, in meque omitos convertens murcine, inquit, adulter est Protinusque lacto in me imperii h acundia exardens, plagam maxillae intulit mox capillis abreptum atque ad terram

325쪽

ος τις λανθρωπος ην, δ ου χάριν λυχπεν, υποπτευσας - τι κακον Γαι -δοίκειν αμυναψαι, καί τοι δυνάμενος ὲπεὶ ἔκαμεν, o με τυπτων, γω δε μ σοzων, λεγ προ αυτον αναστάς ais εἰ ποτε, ω

ἄνθρωπιε κα τί με υτως ἐκίσω; in ετ μαλλονοργισθεις is και ω νμῖηκα ραπίζει πάλιν, καὶ καλεῖ δεισμα και πεδας δεσμεύουσιν οὐ με καὶαγουσιν εἴς τι δωμάτιον.

. Ἐν ω δε ταυτα επράττετο, λανθάνει μου λαρ-

ρυίῖσα- της Λευκίππης επιστολη τυπν γα αυτην iam του χιτωνίσκου προσδεδεμενην - των της ονης Θυσάνων ἔχμν και η Μελίττη πιαιρειται λαθοῖκτα

εδε ει γα μη τινα των προς με αυτης γραμμάτων ην. ως δε αγίγνω καθ εαυτην γενομένη , και το της Λευ-

proiectum totum verberibus consedit. Ego quasi seclusis sacris interessem, non modo qius esset, aut quamobrem me caederet, non rogavi, sed ne verbum quidem proserre ausus sum. Verum id, quo res erat, mecum reputrum, etsi maxime contra niti poterana, tamen id facere veri sui. Tandem cum ille et , rariclo, ego ratiocinando sessi essen ire surgens, Quis tu inquam, ei cur me tam contumeliose caedis At ille, propterea auod vocem misi seni, iratior inulto iactita, manus ueritin mihi iniecit, vim culaqueis competas poposcit ovibus constrictum me inclinicillum quoiulam coniecit. XXIV. Interea iactum est, ut Leucippes epistola, iam sorte tunicae ad illigatam his elam cirris interulae, imprii- denti nunt exciderit, minati Melite area susceperit, verita, ne qua ex suis esset ad me litteris sed non multo post, cum sola esset, tota a re Mucippe noninae im

326쪽

κίππης ευρεν νομα βάλλεται ' με την καρδίαν, - Θεως γνωρίσασα τουνομα ου μεν αυτην ἐνόμιζειν Linu, τω πολλακι αυτην μουσαι τετελευτηκεναι. ως

δε προιουσα, και τοῖς λοιποῖς των γεγραμμένων ἐνέτυχεν, πασχεν μαθουσα την αληθειαν , ἐμεμροστο πολλοῖς ἄμα την υρον, αἰδοῖ, και οργν, και ἔρωτι, και ζηλοτυπία. σχυνετο τον ανδρα, ωργίζετο τῶ γράμ-μπαπιν. Ἀρως ἐμαραινε την ργην, ἐθηπτε τον ερωτα ζηλοτυπία, και τέλος ἐκρατησεν ἔρως. ος εοσπέραν, και τυχεν ο ἡσανδρος ἐκ της πρώτης οργης προς ταῖρόν τινα των εγχωρίων ἐκθορων η νδαλεχθεῖσα--την ζυλακην τηνεμην πεσιστευμενω, σερχεται προς με λαθουσα τους αδλους Θεράποντας, δυο του δωματίου προκαθίσασα,

και καταλαμβάνει χαμαι καταβεβλημένον Παρα-

vento, certior facti, prorsus exanimata est: non tamen eam esse credidit, maam riiri compereramus; proptereramiod sunlatam e vivis iussi non semel audiverat Tandem vero tota epistola perlectit, veritateque iam clarius γgnita, mina vi ecundia atque obtri: latione oppressa, varias in partes diu rani Hpu. Namin maritiam verebanu, clueris non poterat non irasci sed arae alioqui opponebarii amor, qui, uti essinione auxilium sibi asserente victor insulem evasit. XXV. Quamobrem cum advesperiisset, ac primo illo ab impetu ad familiarem lentam Quin neganta se inuitulisset; Melite hominem , in navi custodia Gessita fuerat, alloc ta, ad me, clam aliis servis, e quoriam numero duos ante inicilli fores collocaveriit, ingressa est: φieni num proiectum ciam orindisset, propitis a Medens,

327쪽

στασα ου , πάντα θελεν ειπεῖν Θου' σχημα τοσπροσώπου τοσαυτα ειχεν, - ειπεῖν ηθελεν. Ω An

το μεν πρωτον, ατ εστ ερασθεισα και μετα πάσης ανοιας, η και μισουμένη τον μισουσα φιλω , νωμένη τον δυνωντα ἐλεω, και υσε υβρις τον ερωτα παυει. ω γυγος κατ μου γοητων, ανδρος και γυναικος ο μεν τοσουτον μου χρονον κατεγέλα , δε απη

Eri κομιουσά μοι φίλτρον. γω η κακοδαιμων,

ηγνοουν ι υσα παρα των ἐχθίστων κα ἐμαυτης φάρμακον Και - την πιστολην της Λευκίππης

μοι προσέρριψεν Ιαν in και γνωρίσας, εδιξα, καιεβλεπον εἰς γην ως ἐληλεγμένος Η δε ετραγωδε παλιν οἴμοι δειλαια των κακων. και γαρ τον ἄνδρα απωλεσα διά σε. υτ γαρ α ενιμ σε του amis

eodem omnia montenti pro re voletat, ipso nihilom, nus vultii, quaecunque dictura erat, prae se ferente. Iς- tuom me inliis, insessicem, meaimqtae in perniciem te primum conspicarum, Prae,iniuiu assequi non possim, tam topere appetam o penitias clementem, quae mei mn Diorem inore prosequar quae doloribus exca liciat e criicianti misericor in tribuam neque ipsae inantunielia amorem debilinat o viri & mulieris par adversus me conspirans quoriin alter linlibrio me iam si navet, alterataeitas conqvisinin abuti mene igitur an insensissimis ho. sivus opem quaerere nactenus non intellexisses viaec lo-cina Melite, Mucippes haeras in me proiecit. Quidus agistis, conoreui statim, uitiamque, tansnaam magni altatius flagitii reus, deieci. Illa vero amplius etiam flere ac ci mqueri perrexit Heli me tiri malis afflictam Tua ego causa maritum alius, nec tamen . seu pinnac mini licebit:

328쪽

πονου, καν μέχρι ω ομμάτων των κενων Bia, δεδυνημαι τούτων πλέον ολ α ομνη με μισῶ, κἀμοιχείαν κατεγνωκεν ὲπί σοι, μοιχείαν καρπον, μοι

χείαν ανα όδιτον, ης μόνον την λο δορίαν κε ιέρακα. H με γαρ αλλα γυνάκες, μισθον της αισχυνης ἔνυσι την της ἐπιθυμίας ηδὸνην ἐγω δε η δυστυχης,

μου. απιστε και βάρβαρι ἐτολμησως πως ἐρωσαν

γυναῖκα κατατηξαι, και ταυτα ερωτος και - δουλος ων , - εφοβηθης -του - μηνίματα ου ηδεσθης αυτο τ πυρι - ἐτίμησας αυτου - μυστηριαβ ου κατέκλασέν τε ταυτα τα ροματα δακρύοντα --ι

quin immo adispectu eniaminio, ouo uno tantiani a te cis- gnata sunt, brevi mini carendum esse intelligo. Atque ad haec mala illud etiam ac cessit. Tu enim causa me coniux inuo prosequitiir, atque adulterii ream iacit, metus quidem, ex quo fimctus ac voluptatis ninit, infansiae a tem plurimum ad me redundavit. Sane asiae mulieres ex turpiturine voluptatieni consequuntur a miserae naitii s I sine voluptate riirpitinio parat o innaliam, o Darbarum, o piratis immaniorem Citophontem Tene, mulierem tam impotenti tui amore denagrantem , tam nius mina in nimium excruciari, aeuuo animo ei re posse, cum amori tu Quoque deserviat neque te clivinam Cupidinis iram timere non faces eius, non arcana vereri non lacrimis, quas oculi isti unertim prosun&runt, commoveri inpiratis inimniorem lacrimas enim vel ipse praedo vereriar. Quid , io animum tuum non nimio non pelle-Xerunt preces neae, ut semel saltem mihi morem gereres sed ne ullum iidem idonei temporis opportunitas,

329쪽

136 ACHILLIS TATII

ου χρονος, - - των σωμάτων συμπλοκη ἀλ-

λα, το παντων ωριστικωτατον, προσαπτομενος, --τα ιλών, ουτως ανεστης ως αλλη γυνη τις αυτ των

γάμων η σκια ου με - γεγηρακυία συνεκ wδες,

ευνουχε, και ανδρογυνε, και κάλλους καλου βάσκανε. ὲπαρωμαί σου δικαιοτάτην αραν, -- σε αμυναιτο

διαλιπουσα, λωι μεταβαλουσα A .. εἶπον, ω φίλτατε Θυμος ἔλεγεν κα λύπη α δε νυν μελ λεγειν , ερως λεγει καν πίομαι , καίομαι καν

aut nutuus complexus, aut alitu quidpiam apud te pomclus habuerunt. Quin innao, quod omnium contumeliosissimum est e complexu meo, ex ipsis dissuaviationibus aeque discedis atque alia mulier. Et quid hoc est, nisi nuptiariam instra DTu qui leni certe non cum eis in alia qua truosve amplexus averianae cunilisti; sed isini adolescente, cum amante, additari vero aliquis metun,inmani sorinosa. unirene eviretite, pulchritii sinis perditor, nunc ego immortales Deos precor, niiciat Misteriis comtraria omnia evenire velint quo in te, quae in me mDliris, mancta experiare. Haec non sine Iactimis lGina Flite, parumper conticiiit. XXVI. Deinde ut me tacentem, atque ociatos humi defigentem animadvertit, animo penitus commutato, ii

sum: Quae hactenus locii sum, inquit, suavissime adolescens ira moeror sumssu nunc ad dicendum me amor impellit vero potui non irasci, convicia in te ingerere, cum lora arderem intimasque corpori pa te miser rimum in modum ignis popularetur saltem

330쪽

Mρρωμαι, se . πῶσαι , καν νυν ἐλέησον ου ετιλομαι πολλων Φερων και γάμου μακρου,

τυχης νειροπολουν επι σχι αρκει μοι καν μια συμπλοκη μικρου δέομαι φαρμακου προς τηλικαύτην ν eris. σβέσον μοι λίγον του πυρός. ει- τι σοι προπε- τως ἐθρασυνων, συγγνωθι, Γλτατε ἔρως ατυχων

και μαίνεται. σχν μονουσα, οἶδα, αλλ' - α ισχρονομαι - του ἔρωτος ξαγορευουσα μυστηρια προς--δρα λαλω μεμυημενον οἶδας τί πάσχω τοι δε α λοις ανθρωποις αθέατα τα βέλη του Θεου, και αὐαντι ἐπιδεῖξαι σύναιτο α τοξευματα, μονοι δε ισασιν

ε εροντες τα των μοιων τραυματα ετ μονον χω

num mini morem gere. Non ego dies multari, aut nuptias diuriarnas peto, quartim spe miseram ne hactenus p luxisti. Unicus mihi latis erit ongressus, vel tantilla ope in ad tanti moria vini depellendam opus est. Agedum, ignem hum mihi aliquantum restingite ac si quid in te asperius antea locum sum, ignosce obsecro, gratissime adolescens. Non enim potest, qui inseliciter amat, non tinnire. Nec vero me fugit, quant i ei causam agam verumtamen amoris arcana palam facere lutul qu ouam pii let. Hominem, Amor sacris haltiatum ouoaue pacto affecta sint intelligentem , ali ii nis scio. Alii Deincius rela ignora sunt. Solis enim amantibus, practerea nullis, amantium vulnera innotesciint. Haec mini adnuc sum est ses, alia in promissa iacias, o estor Isidis inveniat in nientena maue aliunt in illius templo iurasti, fi cilaceris. Quod si, ut inter nos iureiurando firmatrum est, promissis stare voluissim, non equidem nectaeidros