장음표시 사용
331쪽
αν ἐτροντισα Θερσανδρων μυρίων ἐπει σὲ Λευκίππηνευρόντι σοι γάμος αδυνατος αλλης γυναικος ἐκουσά
σοι καγω τουτο παραχωρω οἶδα νικωμένη - α πλεον η δυναμαι τυχῶν. - ἐμου γαρ παντα καινὰ ἀναβιουσι - Θάλασσα , πλεουσαν με μεδιέσωσας, σωσασα--λλο απολωλεκας, αὐαπο- στάλασα κατ ἐμου νεκρούς. - ρκει γαρ Λευκίπιπη μον ζησασα, γα μηκέτι λυῶται Κλειτοφων νυν - ο αγριος Θέρσανδρος μιν παρέσπιν τετυπτη-
σαι βλεπουσης μου, και βοηθεῖν η υστυχης - η νάμην. vr του το προσωπον πληγαι κατηνέχθησαν.
γλοι δοκω, τυῖλος Θέρσανδρο ν ἀλλ αμαι, Κλειτοτων δεσποτα δεσποτης γαρ ε ψυχῆς της
ερος αποδος σεαυτον τημερον πρωτα και φατα
ἐμοι δε μέραι το βραχυ τουτο πολλαί - μηκέτι
mille citraverim citeriam quoniam, Micippe inventa, nullo fieri pacto potest, aliam ut direas, per in Patiam lac iit, Mini enim cedendum esse intelligo iamque amplius nihil, nisi iiod me cons tri posse arbitror, to: qirandoquidem mini omnia talium indiciint, ac mor-tin etiam ipsi ab inseris excitantiar. O mare, vi caeri misvigyntem servasti, vinetina servando maiores in amninis coniecisti, duobus mortitis naeam in perniciem advectis, waasi non una Mucippe satis esset. Sed vivat sene illa, ne Clitopnon in moerore iaceat. Illiu vero quis tarat, serum Tnevinctum nunc rediisse me vitante omnem perciississe, miseramque opis nihil sere potuiae Adnuc ii dem, Dii boni, facies tota livoribus foedata conspicitiar. Caecia turn, puto, ne saeule nait. Sin te, o here Q, topnon tu enim anime imperium meae solus ianines, id unum rogo, nodie saltem ut mihi, primum & ultimum concedas. Parva nae mora multomni apud me herila lin
332쪽
μέγιστα ἀτυχεις οὐτος σοι Λευκίππην ποδεδωκεν.
τοίων, και τυχης δωρεαί - τις Θησαυρο περτυ--ν, τον τοπον της εὐρησεως - επίμησεν, βωμονήγειρεν, Θυσίαν προσηνεγκεν, ἐστεῖά σε την γην συ
πα ἐμοὶ Θησαυρον ἔρωτος εὐρων Ἀσιμος, ἀεργετηματα νόμιο σοι το ἔρωτα δ' εμου λέγειν ἐρο
χαρίσαι τουτο , Κλειτοφων , τω μυσταγωγω μη--τον την Μελίτυν - θης καταλιπων και το
- μάλει περί σου λυθηση με γαρ αντι των δεσμων, καν Θερσαν--μη δοκη καταγωγης δε τευξ τοσου-
co erit. Sic neque ni Mucippei a iis is Maiie illa ves aliam mortem obierit. Ne meum amorem neglexeras cuius causa cum alia omni Mia plurima, in Leucippenipiam, es consecutus. Nisi enim ego in amassem, iamiae per luxissem, mortuam inique Leitcippen adhuc arbitrar ris. Foriunae vero etiam benignitari aliquid est isti l a ceptrum serri Oceat ori thinuriam, nescio quis invenisset loc in in io numiit, in nonore nanuit aram consecravit, libamina oluulit, telluremque commvit. Tu vero amatorio relatir apud me reperto , non iniuo gratiam non resers, vertim etiani laeneficii auctorem spei nis. Haec ainem mera causa tecum Amorem loqui existima. Id mihi tuae militiae antesignano concede, Clitophon,
ut ne hi melite intacta distedat inus ignis est, qui eam urit. Inimie Deo pare, Clitophon, si quidem cetera tua mihi irae esses pis A vincialis medius fidius, tametsi Thersandro id minime vuleatur, re nunc solvam:
333쪽
των μερων, - Γαν Θέλης, προς ἐμον συντ ρον. se 1 καὶ Λευκίππη παρέσεσθαι προσδοκα λα- νυκτερευσειν γα ελεγεν, τον αγρον, βοτανων ἔνε-M: χάριν, ως ἐν οi:ε της σεληνης αυτα αναλάβοι.
ουτως γάρ μου κατεγέλα μησα γλ άρμακον παρ
αυτης ως Θετταλης κατά σου. τί γλ δυνάμην ἔτι ποιέι αποτυγχά/ουσα, η βοτάνας ζητῶν και φάρμακα Θυν γὰρ των ἐν ερωτι δυστυχουντων κατα γη. Θέρσανδρος σοῦ ω και προ τουτον Θαρρησης, πηδησεν προς ταῖρον αυτου, ξανιστάμενος μοι της εικίας - οργης δοκῶ ος μοί γε Θεός τις αυτον
τευθεν ἐξεληλακέναι, να σου τα τελευταῖα ταυτα, νηθω τυχί. αλλά μοι σαυτον αποδος. M'. αυτα φιλοσο*ησασα διδάσκει, is ἔρως και λόγους ελυε α δεσμα, και τα χῶρας κατεφώcubi lunaque in io ranus ciam eo, qui mecum una lac hausit, , quamlii voles, tibi adornariam dato. Mucippen vero cras prima luce issi adstitiaraim exspecta. Rura enim pernoctare velle dixis, in herbas ad tauiae adspectit in colligeret. Ita de me ludi facti Qnt. Ab ea enim tanquam Theslata opem contra te imploravi. Nam spe frustrata quila lacere amplius pota, quam ad herbasin medicamenta. aae miserorum amantium solatia sunt, confugere 'unc, ut istium etiam timorem deponas, Thersim de iratus domo ad semiliarem quendam sinin se vitulit, ut Deus aliquis him illum eiecisse mihi vuleariar, quo postrema haec a te libere consequi possim Agedum, an dem igitur rii mihi copiam fac. XXVII. Haec Mesue in risisseritisset, Amor enim et qui etiam docet, vincilla solvit manusque meas exoscil-
334쪽
, και τοῖς αλμοῖς, και τῶνκαρα προσέφερε,
και πεν ρας πως πηδα, και πάλλει πυκνον
παλμον αγωνίας γεμοντα και ἐλπίδος γίνοιτο δε καιμονης' - ἔοικεν κετεύειν -- πη-ματι. λουν με ἔλυσε, και Ῥέβαλεν κλαίουσα ἔπαθον τι -- Θρωπινον, και αληθως φοβηθη-τον φωτα, μη μοι γένητα μηνιμα ἐκ του λου, και αλλώς τι Λευκίππη απειληφειν, και τι μετα αυτ της ελι μτης ἀπαλλάττεσθαι ἔμελλον, και τι υσο γαμος ετ το πραττομενον ν ἀλλα φάρμακον ωσπε ψυ-πῆς νοσουσης περιβαλουσης ουν νειχόμην, και περιπλεκομένης προς - περιπλοκας - αντίλεγον, καὶ ἐγενετ οσα o ρως θελεν ουτε στρωμνης μων δεηθέντων, οὐτε αλλου τινος των εἰς παρασκευην- ολσίων. αυτουργος γαρ ο ἔρως, και αυτοσχέδιος σοφιστης, και
lata, omisis primuin ista, deindυ cordi astra vit, ac Videsne, inquit, ut adit, ac semet vibreturi assulue palpitat, minis spei simul, utinam vero etiam voluptatis, plenum, tu trepitatione huiusmodi orare te videariir Poste quam vinculis solium una muliermi ficiis ne cdmplexa est, humani quid ni di pessiis sum atque, ut ingenue famar, ne nulli Amor irasceretur, extimui praesertim quod , remiperata Leucippe, Meliten paulo post dimissuriis essem, , quae factae fuerant nuptiae non essent, sed tantum a rotantis animi quasi inedicina quacitam Anis plerantem glaur ostulantemqiae pari amplexu deosculationemae accipi atque halu ita multo post lesulet u eius exspectationem omnem explevi, nobis neque stratum, neque alium ullum ad vinierem apparariam, requirentibus. Amor enim in ipsius artifex est, .miae opiis sitnt ex tempore asserens, ad sua ipsius amma Paenavis aecon -
335쪽
πάντα τόπον αυτω βέμενος μυστηριον. το α ρογον ει αῖροδίτην ἡδον ἄλλον του πολυπράγμονος. τοτυ γὰρ ἔχει τηνδεδονην.
moria lociam. Illini potio certissimum est, impariiram, nerem parata longe suaviorem esse u pote Piae germanam secum sciat volUtatem.
336쪽
nam modo, inquam, trutam mihi ad abeundum viam, cetera, quae de Mucippe pollicita es, praebebis Tum illa: Ne vereare, inqxsu, quod qui dein ad Leucippen attinet, sed eam te iam recepisse puta ornatum hunc meum indue, diemque velo obvolve Melanino ad ostium qua in viam patet egressus, te comitabitur. Illic adolescens tibi praesto erit, qui sciit ei praesci ipsi ad Cliniam Satyrumque perdireat Leucippe autem non multo postridi aderit. Quae clini dixisset eo me quo se ipsem con- saeverat, modo adornavit, fissuaviansque : Quanto, in .liit, formosior es in stoli Talem ego quulem in pictura olim Acnillam vidi citeritin anime mi, Clitophon, ut
337쪽
κατάλιπε, ως αν ἔχοιμι ενδυομένη σοι προκεχῆHαι. Δασ δέ μοι και χρυσους ἐκατον και καλει την μλανθω Θεράπαινα δε- αυτ των πιστων, και ἐγ-
δρευεν ταῖς Θυραις ως δε ασηλθεν, λέγει προ μου
- συγκειμενα και κελεύει πάλον πιαστρεφειν προς αυτην επει - ε, γενωμαι συρων.
. Ἐγω μεν - τουτον τον τρόπον πεσιδύομαι. καὶ ο φύλαξ του ικηματος νεχωρησε, νομίσας την δέσποιναν εἶναι, νευσάσης αυτω της ελανθους καιδα των ἐρημων της οικίας, ἐπί τινα Θυρα ου ἐνκειμενην ρχομαι καί με ο προς της ελίττης τῶ προστεταγμένος απολαμβανει απελεύθερος δε αυτος των συμπεπλευκότων ν ημῖν , καὶ ψώς μοι κεχωρισμένος. V δε ανέστρει λεν η II πιθω, καταλαμβανε τον ρουρον αρτι ἐπικλεισαντα το ικημα, και ἀνοιγειν ζωάλευεν αὐθις ως ' ηνοιξεν, και παρ so
valeas, etiani atque etiam citra Cpallam hanc apud aeri ei monumennina serva, tu vicissim mihi pallii relicto, quo imitata tuis quasi inplexibus detineri videam Tum mihi aureos nummos centrum dedit amessitaque Melanthoire erat haec ancillainini omnium distinia , si uni ianuarum mistodia aedebatiar, iid me fieri velit, docet: Milicem ad se reveri iubet. II. go simulatque intillelui ornatu anfictita, inibi loexivi mistosqtie herani me esse ratiis, id ei annuente Molanthone, secessit, per remotioren domus partem iter iaciens, ad portam randam desuefactant moeni ubi me demitratus a Melite adolescens li reinus ex iis, tui no-hitaini navigaverant, milii alioqui etiam gratiis, accepit. Postea vero quam reversa Melantho ibiculum, quod vi uni clausum fuerat, aperiri iussit, ineumque abitivu
338쪽
τον υλακα κακῶνος. το εικος Θέαμα δων παραδοξοτατον, της κατα την λατο αντὶ παρθενοὶ παροοιμίας, ξεπλαγ και εστ σιωπη λέγει - προς αυτον Ου απιστουσα σοι μη υκ ἐθελησης ατειναι
Κλειτοφωντα, ταυτης ἐδεηθην της κλοπης, ἀλλ' - σοι προς Θροτανδρον η της αἰτίας ἀπολυ- ως υσυνεγνω τι χρυσοῖ δε σοι μοι δωρον δέκα , δωρον μεν αν επαυθα μείνης, παρα Κλειτοφωντος Γαν μίσης συγειν, βελτιον ἐ*όλον Καοῦ ο ΓΙασίων του-το γαρ ην νομα τωχύλακι ΙΠάνυ, ἔφη, δεσποινα, το σοι δοκουν, καμοι δοκεῖ καλως ἔχειν Ε δοξεν ουντη ελίτ' το νυν αν χωρειν' τα δε ἐν καλω Θοτα προ τον νορα, και επηται τα της οργης εὐγαληνη, τοτε μετιέναι Και ο μεν ουτως ε ραξεν. herae nunti ivis, illa custode ad se vocato , qui sciiti iubile est, re maxime praeter opinionem persperea iuxta adagium, pro ιτυ rema, stupore oppressus obmuriterat Mihi quklem, inquit, duinum non erat, ne non Clii- tophontem dimitteres. Sed eo artificium istud excogitavi, quo esset,lsi apud Thersatulriit excitiationi lociis, utpote qui non cognoveris. Aiueos auten numnum d dein tibi Clitophon, si hic exspectaveris, muneri mittet emianiquam, si de stipa cogites, viaticiam habebis pretii. Tum verra Pasion, id erat custodi nomen, repat, o hera, inquit, nihil mihi magis probabiriir, quam quod ni suaseris. Itaque mulieri placiuit, ut aliquo profugeret; nec me reverteretiar, iam tuita illais mariti ira sedata esset. Atque ita quitini ille abiis.
VE τοτ αντι παρθίνου Pro me accusariis, Immatur, aucto- vectium m issem rem poni re sceleris deprehenso vel in tur m eo, qui Vel inuna spe ex aliud pro alio fraudulentei subinridens exiguum quid resere vel, stituitur. Vid. Hadr. Iun. Atlas. quis criminis purus, muscia Cent. VI, . .
339쪽
γ. μοι o. συνηθης τυχη πάλιν επιτ gεται, καὶ συντgετα - ἐμου δρῶμα καινον επάγει γάρ μοιτο Θέρσανδρον εὐις παρελθόντα μεταπεισθεὶς γ
ὐπο τουπίλου προς ν ωχετο μη αποκοπος γενέσθαι, δειπνησως πάλιν ανέστρεῖεν ἐπὶ την οικίαν. ην δε της Ἀρτέμιδος ρομηνια, και μεθυόντων παντα a α' δε τε καὶ δ ολης νυκτος την ἀγορα απασαν καri - χε πλῆθος ανθρωπων κάγω μεν ἐδοκουν τουτο μονονεινα δεινόν ἐληλύθει και ἄλλο τεχθέν μοι χαλι-
πωτερον. ο γα Σωσί ίνης ο την Λευκίππην Δροσέμενος, ον η ελίττη της των αγρων ἐκελευον ἀποστρονα λοι σεως μαθων παρειναι τον δε-ποτην, τους τε
αγρους οὐκέτι -ηκεν, την δε ελίττην θελεν μυ- νασθαι και πρωτον μεν Θασας, καταμηνυε μου προ τον - νδρον ο γα διαβαλων αυτος, Ἀπειτα καὶ προ Λευκίππης λεγει πάνυ τι πέψω πλα-
III. Mini vero iteriam iniqua fortuna insidiata est,is Vunaque periculum ci eavit Theriandriti enim, qui ab anaico, ad aeni siverterat, ne pr-ul ab uxore cubaret suasus a coena domum revertetranir abeunti inihi o viam misit. Elctrabantur forte fortuna Dianae sesti dict. ebriorii' plena erant omnia, integratrique noctem mor talium ingens multitius soriam totum percuria r laodunum ego rationibus meis maxime obstare arbitrabar. nesciens alitu inini longe gravius infortuniuin imminere. Nam Sosinenes . a Leucippen emei at, ab agroriis ad ministratione abstinere iussus , erit in adesse intelligens, non m clo ab ea non abstinuit, venim etiam de Melite vindietam sumere cupiens, me primumanet satviro priκli sit, utpote si delator esset deinde alia complura de Leucippe apposue adni tum ementitu Laius enim potiua-
340쪽
σάμενος ἔπει γαρ αυτος αυτης πεγνωκε τυχών, μαστρωπεύει προς το δεσποτην - αν αυτον της μ
λην , αλλα χρημα τι καλλους πιστον ουτως νυν πιστευπιιας -ουων, - αν ταυτην φυλαττον σοι
και γαροακηκοει ζωντά σε. και ἐπίστευον, ὀπερ θελον. αλλ' υκ Θαινον,4 την δέσποιναν ἐπ αυτος - καταλάβοις, μη σου καταγελα μοιχος μιμος
και ξενος αῖ ρηται δε ταυτην χ ασποινα, καὶ ἔμελλε αποπέμψειν - τυχη et τηρησίν σοι, στετοσουτον κάλλος λαβεῖν. εστ δε νυν ἐν τοις αγροῖς αὐοur, ἔπως προ αυτης απεσταλμένη. πριν ου αὐθις ἐπανελθεῖν, ti Θελεις, κατακλεώτας φυλάξω, ως
dae simulat*ae spem sibi ereptam, sit, hero lenonis operam praestare aggressus est, ut una a Melite abilienaret. Itaque, Puellam, here, inquit, emi forma bona sic, ut cogitatione comprehendi nequeetu de qua areanti mihi aeque ac cernenticissi credas velim. Hanc ego ibi asse vatiam . quem vivere aiulivissem id iod tametsi credere me iuvabat, cuiquam tamen pilam lacere nolui eo videlicet consilio, ut herae tit inusinem manifesto gnosceres, ac ut ne tibi peregrinus alpullens lite adulter illintereti Heri aiuem solum eam Melite a me viruscavit, ac missam facere cog tat. Sed tantam puleiaritu sinem in fortuna servat, quo ea soliis potiare illa enim iri etiamnunc legit, nec qiramo et eo missa sit, satis intelligo. Igini si tu ita censes, illam prius, quam ad heram reve latur, alicubi clausam ita diso.