Artium scriptores

121쪽

vel in BDetor. II. 19. Pag. 127.

vel haec:

Atilis eiusdem molae, riten poeta Platone alutat IT Pnae pag. 81. eiusque traduntur inventa:

τὰν δε κάλλιστον Πάριον Emm N ες μέσον ουκαγομεν ος is δήλωσέν τε πρῶτος υρε καὶ παγε παίνου ς; οἱ αυτὰ καὶ παρ α φύγους φασὶν

εν μέτρον λέγειν μνήμης χάριν σοφὰς γαρ ἀνήρ

Cons. Αstitis pag. 365. , BoeM Oeconom. I, 134. eindor fius*1a viri tacti laudanda est modestia pag. 316, pnd. fuerint παράφογοι, παρέπαινοι - ,ποδήλωσις se nescire satelair,

AstiiIs ii in litis vel gil,staris; esse Velis ullii in habere sensum censet. Sed eloquentiae panill 'l opis in Versus redacta, non magis mini videntii mira Dan natu e aut coeli leges Iongo explanatae amnine, metris metroma docero doctrinam velut etiam nunc sit, grammatices regulas eam1-pae exceptiones nexametris comprenendere tironum in usum, ut Marenetia lim etc.

- ο Victo mira Ie B. πράσσει. Murotiis tona. III. Pag. 769. sectindo versu τεχνη com igit, vulgo vorsti utroque τύχη neutro τέχνη legitiir illiari et cliolia si graecus legisse videtur: τα μὲν τυχηγίγνονται ro χωρὶς et νης, τα δε μr καὶ τῆ τέχνη τοι καιτέχνης κω D lili , , eum ex omni parte corriipit Reifigius Explicati initi c. in Oedmp. Colon pag. 177. Ga otio iam resti- Nil irin. Ἀνάγκη καὶ τυχη, quae alii i ναγκαία in vid. Lonecti. tulisiae pag. 296 Pulii Vcro πράσσειν τυχη cui optimo Anneis Tum προςγίγνεται, Miae Psa sint nostro labore nos accedit 8 7 Longinus in arte Pag. 718. Vulg. Aps ines Tot rasos καὶ τὰ

122쪽

Tales res cum inagnam remurant diligentiani multaPaesint obretae difficultate, vel maxime demonstrant poetae ingeniuini Ios eloqPentiam suo more et sua ipsoriim lingua tractasse libenter concedimus quae vero in sint, Vetere iam

tradunt Heri a pag. 191 παρεπα νου ς δ λέγει li νααντικρυς μὴ παινεῖν, δοκῆ M V est: παινεῖ, δοκεῖ Qεπαινεῖν, μοίως δε και ψέγειν. Est enim ποδήλωσις cuius aries παρέπαινος et παρά poror, ironia 1ae lana Pia

v. c. Iucan initi latulari putas acerbe exagitatur. Haud raro enim accidit ut quo unus adversarium Venomenter impugnemus, mi lemia nos impediat, sed multa ut cumulemus laude et honore cogamur, lod ne ex niuit dictum videatur sententia, tecto et sensiti iacula nituenda sunt, euius rei praecepta non inutilia sacpius oratori succurrunt et si dextrenis uti scit laetius, feliciter ut agat causani, efficiunt. Nec ignota hac posterioriinis. exemplum praestat Apsines pag. 691 ΑΗ.

ειςηγησαμένου τινὰς και πείσαντος συ την εις γησιν ταυτην εν ληθεία κακίζεις, προςποι de επαινεῖν και λλο τι δεῖ προςτιθέναι τερον αυτού ἀκόλουθον. μόσει γαρ σοι λέγειν εσταλην του προςηκοντος,

εγο με γαρ μην τοιάδε αυτὰν γράφειν και τοιάδε. okν ως π κείνου ἔγραφεν ὁ Περικλῆς ηουντην Ἀττικqν γράψει ὁ ικίας π της Ἐλευσῖνος αρχεσθαι λέξει γαρ ὀ ικίας τι εγὼ μεν μην τε εκκλησίαν τις ἐπήγγελλε και παρῆλθε Περικλῆς ταύτατ εἰωθότα λεχθήσεσθαι ἀμύνεσθαι πω της χώρας

και κινδυνευειν και σα αλλα τοιαυτα αλλ' ὁ σοφὰς

Περικλης τούτων μεν περεῖδεν ευ γε ποιῶν και καθ' εαυτὼν, κoi ετ δε Ια διεξήει ι μηδεις - τερον τι υν πεται τούτοις αρχὴν ζητῆσαι και

optime de netorice promovenda Thrasvmachus ET 8 Aliuni lietoroin nras inacho morern a idat Diogenes Laert. de Demetriis γεγόνασι δὲ σημετριοι ξιόλογοι εἴκοσι, πρῶτος λαρχηδόνιος ροτωρ - θρασυ μάχου πρεσβύτερος.

123쪽

Platone notus et Veneniens sophista,meritus est, qui auctore Theophi asto primus poetica Italomina elocutione, sucoque nimis retificioso non minus prii in tenui illo atmi simplici, Vulgari lirilita nili modo persintili, quo iistorici et logograpnii Graecia uteDantur, dictionis genere neglecto, nimiunn inVe

nit iam Ia litiae ui Versaretur cun laudes, ut arcte sententia

contraheret et rotiindi esset ret, Γ συστρέφουσα τα διανοη-ματα καὶ στρογγυλως ἐκφέρουσα λέξις vio I scriuemligentis optimi livae postea secuti sunt. Γ tonus iii Piidem

ho Iun. in putat, M il ipse satis modeste bis sententiam suam proseri de lis Mugi E iudic pag. 464.:

μετὰ ταύτας ἀρετην ευρίσκω παρὰ is ἰ πάνυ Θυυμαστὴ, ης Θεόφραστος μεν φησιν ἀρξαι SPAaYMAXON, εγώ δε υσέαν γουμαι καιγἀ τοῖς χρόνοις ουτος ἐκεινου προέχειν εμοιγε δοκεῖ, λέγω δε ς ε ἀκμ κοινη βίου γενομένων ἀμφοῖν.καὶ εἰ μη τούτο δοθείη, το γε τοι περὶ τους δε θινους αγῶνας αείνου ἀλλον τετρῖφθαι Ου μεντοι διαβεβαιούμαί γε ὁπότερος ρξε της ρετος ταύτης κατὰ τυ παρὼν , ἀλλ' υτι υσίας ἀλλ ἐκείνου

εὐαυτῆ διήνηγκε, τούτο θαρρων ων ΠοφηναίμζM. et de Doniostnenis V pag. 958. τρίτη λέξεως ν η μικτη τε καὶ σύνθετος ἐκ τούτων των δυεῖν ν δ μεν πρῶτος ἄρμοσάμενος καὶ κατασκευάσας εἶς τον νυν πάρχοντα κοσμον ἴτε SPA-ΣYMAXO ο αλκηδονιο ην ως Ἀτα γε - μαστος εἰ, αλλος τις οὐκ εχω λέγειν.

124쪽

satisfaceret temporiun rationes a Visse videntur. in cunalasias ut infra tacetiimus non nisi post anai chiae tempus orationes suas scripsisset et ante lio ipso Tisiae Syracusano ei inlitus unetori in exercitationiDus suis Siculos anm,l M l. inna ratione I ionysiuin iit saepius salsiim esse appaIit. Multo natore iure Antipnon toni in nun locium sui stituas, cui tamen Thrasymiachiis otianis aetate non niaior aevialis est, vix illoniinito inferior annis γ); naaior cinio rite neophrasti auctoritas iam ut quid contradicamus. 'Addenduin sicut Isocratem viain institisse poeticam magis Gorgiae sectatum in exornanda oratione praecepta , Ita Lysiana Vulgareni magis et communem miti in cimperatam illan in usunt suum vertisse et Cum uter ueceietos nos et inin in alto citi a uitia alter transiliasset, nil ili: it Viain quana nI'asymaenus ingressiis est, neutriini tenuisse. Nevio salsa do sopnista pi ae lictim eunaPie optimum fuisse orat Orena Vel ea Paae Iant univis oriri tabel ita Erilsententiis et lictione praestantia apud Dionysium pag. 959. exstant raragmenta Ilsi λόγους ζμηγορικους eius aiulat et

cla Isaei titilicio pag. 62T. inter cos qui accui titius dicendi genus siDiti Oposueriint et in forensi facultato exeicueriint, de Turasymacn nostro ae legi Inns: Θρασυ μ TOG δε καθα-

οῖ με και λεπτὼς καὶ δεινὼ ευρεῖ και ειπεῖν στρογγυλως και περιττῶς' βουλεται πῶς δ' εστ ἐν ε τοῖς τεχνο-

γ σατ ι πιαῖς και επιδεικτικοῖς γ. Ex iis qua ad artona spectant non nisi unius libri cognitio ad nos venit, Ἐλεοι inscripti, ii iiillis fuerit Platonis nos locet locus in Pliaedio pag. 82 egregius

των γε μεν οἰκτρογόων ἐπὶ γῆρας καὶ πενlανἈλκ μενων λόγων κεκρατηκέναι τέχνm μοι φαίνεται τὼ του λαλκηδονιο σθενος, πίσαι τε - πολλους αμα δεινὰς ἀνὴρ γέγονε, και πάλιν ωι μενοις π dων κηλεῖν, ως φη, διαβάλλειν τε και

ἀπολύσασθαι διαβολὰς ὁθενδὴ κράτιστος ε'. τὰ M

a Suidas Ilii a fi vinaci iiiiii discipulum Platonis et Isocratis inmedieit fortasse Ontrari u Eria III st.

125쪽

d τέλος των λόγων κοινῆ ἄσιν τοικε συνδεδορομένον εἶναι ὁ τινες ἐν ἐπάνοδον, αλλο ει ἀλλο

τίθενται νομα. Hic Platonis locus ex poetae ductus gemnone ut docet vel ἐπὶ

γζρα ελκομένων το φελκομένων λόγων γηρας en usi

Uἰκτρογυων των in γηρας, πενιαν Ἀλκομένων λόγων

Planivis nic an alius fuerit casus a flamiura' nequeat. Duaeritur Onania illa Dae Plato asseri, Masvrnacluis explicuerit in Ἐλέοις, ω posteriora singulari Piodam libro composita soritasse Λιαβολῶν nomine inscripta eniiserit, quam non ineptam laidem, sed incertam coniecturam in me si relinPIamrελέους enim praeter Plestiis alia multa complexos esse statim viaeldinus. Tractavit igitur Tnrasymachus artem tuaices commovendi, ut i MyIEIlli Voluntati irascerentur aut mitigarentur, inriderent alit faverent, aetarentur aut dolerent, Mae Pium indefensionis vel accusationis fine inprimis auum inveniant locum, ulli iniit orationis pariem, pilogos puta, nostrum Inarim. elaborasse dicas, ut prologos Cephalum et An nomeni. Et Aristoteles ii in arte rhetorica externas Duul a prioribus rean OlBtas esse monet, naud scio an tunc Iaecipue respexerit

soplii sta in dioit enim in principio: περ δε των ξω τουπράγματος τὼ πλειστα πραγματεύονται διαβολη ναρκα ἔλεος α οργὴ και τὼ τοιαυτα πάθη της ψυχῆς οὐ περὶ του πράγματος εστιν, ἀλλα προ τον

δικαστήν. iter III. 1. pag. 162. Ideo Pio res inulo extemnas maiorinus omissis docuit, Plato eum perstringit inaenae-

- τὰ μολ. Fortasse hine maxime usus exstitit, ut Iineros oratores in rostra altilii eius, riseriam ut excitarent, i eplorarent acinulli ai in Prol at Hil malo I. APolog Pag. 125 Isocrates de emnut. pag. 417. Iosias Pag. 417. Gorgia Personatus pag. 690 Bnk et cons Burin annus admi di Pag. 59, Boeevix Oeeon. I. Pag. 426.

126쪽

Lissimam modo laudatum multo plura iam titulus πλεοι pet omittit continuisse, ex iis viae Aristoteles asseri, perspiciendum, net. I, 1 pag. 163 τ μεν ον της λέξεως εχει - τι μικρὰν ἀναγκαῖον εν πάσy διδασκαλία, διαφέρει γαρ τι πρὀς τὀ δ λύσαι δι η δὶ εἶπειν, ου μέντοι τοσουτον. . ἐκείνη μεν υν ταν ἔλθη, αὐτὼ ποιήσει τηυποκριτικ εγκεχειρήκασι δε εα ολίγον περι αυτης εἰπεῖν τινες, οἷον Θ ΣΥΜΑ Σ ' ἐν- οῖς Ἐλέ, ρ. In nisigitur scriptis primus gestus movendi docuisse artem Videatur, etiamsi non eo, elae ea sortiina Pia voliti ΑIistoteles a lnan alia multo gravior numerorumis soni praecedit doctrina, elocutionem puta, Iaar inulen a Tnrasymacn principe tractatan suisse certum est aliter enim illam nunciuam aggreSsus esset et ne inanen credas hanc coniecturam, vide Aristotelis velis III, 8 pag. 179. Tnrasymacnus enim ii EoratOTIO numem Praeeipiens, Paeone primo exordiendum esse dixit eum*1o ad Aristotelis usui aetatem plures secuti sunt;

νυν μεν ουν Pergit Aristoteles, χρῶνται λεν παιῶνι και

αρχόμενοι, δε ει διαφέρειν τὴν τελευτην της αρχης ni

tante apiri I ionysium oratio sic iiicipii ἐβουλόμην με δω Θη μαῖ ou, ut Antipnontis de caede erodis ἐβουλόμην με Γλανδρες, si modo initium est orationis apiu Dionysium B.

Primus eum temporatum scaeiuendi genus adnitriaisset, iii*1inata VerDa Siculorum poeticanus te rationem a e i TO- Datam fuisse et meliorat lata non a probauditate abhorret. Sic nrasymachus ingenio et pinulentia praestans et Oratione limatus at*1 s tilis, ut sententia et vella sub styli Chune II mirent et succederent, et oravit Vectorianitae ποιησε ψυχον δεω, πότερον ν και ὁμοιον πέφυκεν η καzἀμύμονος μορφὴν πολυειδές τοὐro γάρ φαμεν φυσιν εἰναι δεικνύναι. Victorii litir δμως ἔχει, malim μοίως ἔχει.

3 9 Victoria eod. ni. δεόμαχος P. θρασωπος ηο Cicero Orat cap. 52 Sitida s. V. θρασυμπος δ' Notandum Antiptioniis tetralogias a quarto paeon quo ratio auctore Aristotcle sint unda, cilias do ornpaeto initivi ducere;

SPAN. RI. συναγωγὴ τεχνῶν. .

127쪽

collocatione et consorinatione in strii endo primus non poeti iaciun sca oratoriuin unieriti et modum effecit nura enim et simplici utcbantur revitate, non illa antidem nucyclidi Propria, Sed Fac V. c. in Senecae scriptis est invenire, ut tota sententia ex paucis et Dis constans ara adHita contrunctione nuta poneretur; erant enim tenues et graicitos. Siculi vero splenduli at pie onuit genere omiamentorem niniis redundantefi, longioralius litici ei utcDantur sententiis, ses frecinenti solum antitnescon usu lilatatis, et magis oppositis iam con positis.

Nani auctori περ ερμηνείας Pag. 13. Viri qui Gorgiae peri

odos easdem attinaso tis censet, non anUna est tribuendφsiclos, nec ipsius olationcs ad manus ei suisse Vulentur. Erat Τnrasymaenus mi rem magni moliretur momenti et longiores Stiucturas insearet eariunque doceret et orclinen et pretieeepta ut uniani lio ancilinam i ' omnium superci cavillationes. Cicei noni Vci' qui ante socraten talia nuntiam suisse Iactata suisse putat, inVentorem cum e Pii maxime rem exeolint et porticit, constulisse apparci, et ipse sese cor rigit in Orat cari. 12 et 52. Haeculariasvmachum si non alium sua aetatis multa in

cuni secuti sunt, acilius iam expolirent et perficerent, admovisse docent, nec Platonis i ubi si si iam ut suo nonore una PriVE-n iis nos Imoveat ii nasiani vituperat dispositionem, naedr.

Pag. 86. το ἐν δυνασθαι, ω σαι ε στε ἀγωνιστῆν et ἔλεον γενέσjαι, εἰκὀς, ἴσως δείνα καῖον εχειν σπερ τἄλλ9. . . OGO δε υτου τέχνη, ου τε καὶ ω Σ --ΟΣ πορευεται δοκεῖ μοι φαίνεσθαι ὴ μέθοδος. Edulit autem Thrasymturhus auctore Suid τέχνην ἐητορικην, παίγνια, φορμὰς ρητορικάς.

Thrasymachum neodomis sequitur Bygantius elias vinetatis, in in arte excolenda valde industrius, no in ac nagis quain in oratione conscriDenda exercitatus, ut Aristoteles ' cum valde suutilem in arte, in orationiDus ei ieiu-

δη Cicero in Britto eap. 12. Nin Lysiam primo proster solstum

artem esse licenin Heinde quod Theodorat esset in rete subtilior, in orationsitis autem ier mior, orationes elim scribere alias OmisS'rtem remOUIne. Sed conti ai Hira fere dicit Dionysius IIalicarn.

128쪽

num sitis so dicat, unci lii Plato hunc λογοδαιδάλου nomine appellans Volucri facile perspicimiis, non boniti scilicet oratorem, sed qui milita et Varia ad Iationes con ponendas artificiose invenit praecepta. Sed totus Platonis locus incensium Venit pag. 8t.:

-Ω Kαι καλῶς γε πέμνησας προοιμι, μεν οἶμαι πρῶτον ως Ῥει του λόγου λέγεσθαι Q αρχῆ. ταλα λέγεις, Ῥαρ τὰ κομψὰ της τέχνης;

QAL. Mi. m. Λευτερον ὁ δὴ διήγησιν τινα μαρτυρίας τεῖα αυτy, τρίτον τεκμήρ ι α τέπαρτον εἰκότα καὶ πέστωσιν οἶμαι καὶ πιπέστὰ σιν λέγειντον γε βέλτιστον λογοδαίδαλον Βυζάντιον ανδρα.

ποιητέον εν κατηγορίρ τε και πολογία. uacaeitur 1ae sint illa Theodori πίστωσις et πιπίστωσις; cindorsius se id non exputare ingenue fatetur; Astius πίστωσιν esse dicii proDationen ex ipsa ro natisaductam, πιπίστωσιν em ex ipsa oratoris periuasione potitiina Hermias πιπίστωσιν λέγει το in αποδείξει τέoαν ἀπόδειξιν παγαγεῖν naud dimi ex rhetoriam notis. Nodum, ut sicunt, hic in scirpo piaerere milii Videntur inten'I etes nec Iato novas quas iam neodom inventas irationis divisiones prioribus addit; sed viae ante Oniinav at τρίτον, τεκμήρια, ἐπαρτον εἶκότα, ni teclinica Vocativi a Thoodoro primum prolata adiungit a comi πίστωσιν et επιπίστωσιν appellam luro sit est igitur πίστωσις aod Aristoteli πίστις επιπIστωσις ae 1od non pii leni apparanatio et coh- firmatio est, ali xiins aincii lianc accedit igitur verisimilia viae supira lixit εἰκότα. maec sunt lac Dionysius Halicarn. 10, 16 pag. 316. Scnou. τὰ ἐκ περιουσίας κεφάλαια dicit, a saluus tam pullosopnis scilicet ut Platono, omnino initima

impronata, Pergens μέγιστον ἡ καὶ ἀλογώτατον κεῖν τὰ

de Isaei iudicio pag. 3654 εοδωρον δὲ τὰν Βυζάνειον εἰρχαIόν τινα καὶ ου τε ἐν α re τέχναις κριβη, ἴr αέιασιν ἱκανον ἐν οἶς μνωνίοις δεδωκότα λόγοις,

129쪽

μὴ δεῖν ξ εἰκότων κατηγορεῖν τουτο γαρ παντάπασι στοχασμὰ, αναιρεῖ, περ μεγιστον δικανικης ἰδέας μέρος αἱ γαρ πλεῖσται δικανικα - των εἰκότων κρινονται.

quamvis vero init nobis quod suluilitaten eius demonstret ex arte sua relictum est, a Inen aptissima uuaePIe vocabula quae singulae divisiones ut Conaererent et ex ordine sequerentur invenit Oninia migna fuisse Cunx cura tractata, luculenter declarant ut enim πιστωσις et ει ιπίστωσις, sic

ελεγχος ο επεξέλεγχος, item προδιήγησις, διήγησις et επιδιήγησις distincta in eo sunt locus exstat apud Aristotelenimnet. III, 13. pag. 196. αναγκαῖα αρα μερια πρόθεσις καὶ πίστις ἴδια μεν ουν ταυτα τα δε πλειστα προοιμι ν,

πρόθεσις πίστις, πίλογος τὰ γαρ προ τον ἀντίδικον των πίστεων ἐστι κα λαντιπαραβολὴ αυξησις τωναυτου, στε μέρος τι των πίστεων 'i ... ἔσται Ουν αντις τὰ τοιαυτα διαιροῦ , περ εποίουν οἱ περὶ SEO PONδιήγησις τερον καὶ ἐπιδιηγησις καὶ προδιήγησις, καἰ ελεγχος καὶ επεξέλεγχος Plura is non dissimilia notantur apud nonranun male pag 194. Fiscn. τρόποι ἐ διηγή σεως τέσσαρες, διήγησις, παρ α δ ινγη σι ς, προδιήγησις καὶ ποδ ιήγησις et sustus si explicantur, omissa ἐπίδιήγησις de a repetita narratione vid. Quintil. IV,

2, pag. 352 etinetοI'. compendium ex Cassiod pag. 36T. Capp. Fortunatianus Vel illa iuget pag. 81. nabet enim octo

species areationis: διήγησις, ἀντιδιήγησις, μερικὴ δήγησις, παραδιζγησις, ποδιήγησις, καταδιήγοσις, πιδιή - γζσις, διασκευή D.

Ciuri tam nauit apud recentio resoneto res exstant ficti ianiata a Primae aetatis orato, us excogitata, naud scio an Piae

apud Menandriam περὶ των της διανοίας πειράτων pag. 76seqq, Ald leguntur, nostri sint neodori eliis certe sapitInt divulendi morem, lamnvis res ut meri coniectura in anin uoas στε - πέσιεων desunt in Victorii vetusto libro. Itaque noli in Schleierin ad lat. hae in pag. 392. antris masse, Posterio 'es haec omnia neglexisse, noe tanquam si has apti eos sermonem fieri παραδήγησιν agnoscit etiam Aristo is teles Rhetor. III, 16 pag. 204.

130쪽

manet nec proDmilitatem excedit. Fus ihi explicat quid sit προ διόρθωσις, εαι διόρθωσις, αμφιδιόρθωσις cons. Tinerius pag. 170 172. Fiscn. G priora ex senematum numero talet Longinus vulgo Apsine pag. 81b.J, item apud schol Hermog pag. 380, 3Pie λογισμου του πιθανο χωρίου καιαιοτε avi rδη esse dicit aliDi de his niuit Iegere nie inini.

Tneotari nos thi, ut vitatur, raetorices sine in latine versum a pira Dii in filia nun Ieginrais II, 6 pag. 180: omnia iniecisse orator videtur Aristoteles cum dixit Dini esse dicenda quid in quaque res sit esse Rersuasibile. Et Patroci peti non tradem adlicit: n quaque re, Sed nihil excipiendo ostendit Vla enis Doca in-

quendi muri ornati cred milia in ornria oratione. Sed mim Odmn modo credibilia uo mouasmillia etiani non orator inveniat, adiiciendo in omni ratione, magis petam Veriores concedit scelera et Ie remadentissi

Pithris nostrein intelligi neo a mina, plures vero codices

Eudori legunt i iuro censet Spal ling. pag. 351 alila vii nagemPer est ne Odom Gadareus, Piem auctor nic tamen non

in arii In nauere Potest, paretina Iod ei iis sinis Paulo infra sellii itur, Pari in Piod nic ipse ab illo D a In Plantum d issentiti cons et III, 3 pag. 23. me pie amo i in exstat quod Ditium fugiens Tncodomam post Aristotelis et Patroclis teri pus vixisse nece fisario seMitur . cuius finem illis viris i ii intiliarius sui, iecit, ut ui Gorgiae apud Platonena, quippe qui prioribus p I Oxi in accederet. Ille Patrocli graece sic sere videtur; η ρητορική ἐστι δυναμις του ευρεῖν, ἐν λόγω πιθανον, alter vero Theodori ita η ρητορική ἐστι δυναμις του ευρεῖν και λέγειν ' τὰ ἐν παντι τον προκειμενφ λόγου

Haec oratoris maxima et itan na, λόγος, ut posteriores dicunt ἐνδιάθειος καὶ λόγος προφορικός. Ita Pericles apud liucydidem II, 60 ος οὐδενός oro ut ισσων εἶναι γνῶναι νε et δέοντακα υ σμην - σαι Tu ru cons. Rulanli de Antiphonte pag. 802. In graecis reti lenili latina verDum secuti sumus cressibilaenin vertit ipse stili milianus quod illis est to εἰκὸς sui salsus Diqitigini: Corale