장음표시 사용
241쪽
μεθ' vμων, Ἀνδρες ἀθηναῖοι, παρεληλυθα βουλευσύμενος, πύτερον χρη με λεγειν, χη διοδ αυeto τουτ απορῶ κρῖναι, φράσω προς μῶς. ἀναγκαῖον εινα μοι δοκεῖ τω μήθ' αυτω, μητε τισι χαρίσασναι βουλομένω, ἀλλ' υπἐρ μων ειπεῖν, απέπεικεν εαυτον μάλιστα συμφέρειν, και συνειπεῖν καλως λέγουσιν αμφύτεροι, και τουναντίον dντεν- πεῖν σα μη δίκαια ἀξιουσιν. ει μεν ουν ὁμῶς υπο-
μεἰνητι κουσαι ταυτ αμφύτερα διὰ βραχέων, πολ- λω βέλτιον α περ των λοιπων βουλεύσαισθε εἰ δε, πρὶν μαθῶν, noσetαἱητε, γένοιτ' αν μοι μηδ' ετέρους ἀδικολπι πρυς ἀμφοτέρους διαβεβλησθαι. τουro δ' in δ&αιδ εἰμι παθῶν εὐ μεν ουν κελεύητε, τοιμος εἰμι λέγειν ει δε μὴ , και σιωπαν ἔχει μοι καλως. ι δίκαιον, λανδρες ἀθηνάῖοι, καὶ συμφέρονυμῖν γουμαι, τὰς με αιτίας και τὰς κατηγορίας, διαν βουλεύεσθαι δέη, παραλείπει περι etων παρ-
242쪽
καιροῖς ξετάζοντας et πεπραγμένα, δι' οὐδwIαν δώσουσι δέκ. ' ἀλλα τοῖς τοιουτ τι συμβουλευσαι δινηθέντας , - οἶ βελτι τὰ παρδντα γένοιτ ων. δια γαρ τουτους φ ησυχίας και παρ' κεινων πέτοιτ αν μῖν iam λαβεῖν. οὐ μεν ου αλλους λόγους πάντας περιέργους γονμαι. α δ ῶν οἰομαι
ράσομαι, τοσουτον ἀξιώσας μύνον αν αρήτου μέμνημαι δων πεπραγμένων, μὴ κατηγοριας με νεκα ηγεῖσθε λέγειν , λλ' ἶνα δειξα α τύτε μάρτετε, νυν αποτρέφω ταὐτα παθεῖν. E και τον αλλον χρδνον, Ἀνδρες ἀθηναῖοι, μηδεν συμπολιτευδμενοι τοσαὐzην γομεν συκων, οσηνπερ εν Tui παρδοι, ἴτε τὰ νυν αν γεγενημένα συμβηναι νομίζω, ων τε αλλων οιμαι πολλὰ βέλτιον α υμῖν χειν νυν δ' πωτης νἰων σελγείας, ουτ παρελθεῖν, ουτ ειπεῖν, ουθ ολως adro etυ- χειν Getis. θεν συμβαἰνει πολλῶ και υκ επιτηδεια ἔσως εὐμεν ου δει ταυet πυνθάνεσθαι καισκοπεῖν o, τι χρη ποιησαι, και πώπειν, Ιἀπερνυνι, βούλεσθε. φηφιεῖσθε, περ εὐχων παρεληλυθόrων χρόνων καθέλκειν τριηρεις, εμβα νειν εισ- φέρειν πὰντα ταυτ ηδη a Uiων μερων η πέν τε, α σιωπηθῆ τὰ παρὰ et δε πολεμίων, και πω σιν ἡσυχίαν κῶνοι, πάλιν ουκετι καιρον ιναι πραT-τ ιν υπολῆφωξ ς. περ, νἱκ εν Ἐλληsndντω λλιππον κούσαμεν, συνέβη και πάλιν, νίκ εις
243쪽
νην ποριεῖτε, καὶ στραπηγύν τινα, του πολεμου νουνεχοντα προστησεσθε, καὶ μένειν επι των Ουr δο- ξάνεων θελησητε φηφίσμαθ' μιν περιέσται, καἰ παραναλώσετε με πάνθ', s αν δαπανῆσρος βελτίω δ' οὐδ' ὁτιουν τὰ πράγματα εσται κριν τε δε
σκευὴ νυν διαμεινα δυνησεται, τέως ν η περιγε νώμεθα των χθώων, η πεισθέντες διαλυσώμεθα τον πόλεμον. ἴτω γαρ υκεet του λοιπου σχῶμεν
244쪽
, ὁ νυνὶ παρον, μηδενος υτως ως του δικαἰολφ0οντι ιν ελι ἐν γὰρ κείνοις et λυσιτελἐς ξαρκεῖ ' εν δε οιούτοις και et καλον προσεῖναι δεῖ.χων μεν γὰρ πράξεων, εἰς ους αν κωσι, κύριοι καθίστανται on δ' περ τούτων δύξης, ουδεi τηλικουτος εσθ', στις σται κυριος ἀλλ' ποίαν ντινα τὰ πραχθέντα χη δδων, τοιαύτην οἱ πολλοὶ περὶ etων πραξώνetων διήγγειλαν. ινδεῖ σκοπεῖν, καὶ ποοσέχειν, πως δίκαια φανέῖται χρὴ μεν ουν ου- τως παντας κειν την διανοιαν περ etων δικουμε- νων, σπερ αν, ἔ- γένοιτο, ο μὴ συμβαίη, τους αλλους ἀξιώσειε προ αυτινάκαστος εχειν επειδὴ δἐ και παρὰ τὴν αυetων γνώμη εναντιοῖνται τινες μικρὰ προς obtους εἰπών δ βελτισθ' μῖν πολαμ- σὐνω, ταυτ η Τη συμβουλεύσω. Oυ μικρὰν αν μοι δοκεῖτε, μανδρες ἀθηναῖοι, ζημίαν νομίσαι, εἰ τις ηδὴς δύω, καὶ μὴ προσῆ-
ταυτην τὴν φιλανθρωπίαν διώκων, λεγειν παρ' Ovμφψειν μῖν ηγονμαι τὴν μεν ουν ρχὴν εἰ κα-
245쪽
κα τω τὰ βέλτιστα λέγοντι πολλω γὰρ αν διον εἰπε. νυνί φοβουμαι μεν δμως δέ γε πιστεύω χρηστὰ φανεῖσθαι καν μεῖς μὴ πεισθηrε, υκ ἀποτρέφομαι λέγειν.Eι καὶ μηδέν αλλο τις, ἄνδρες ἀθηνάιοι, πρότερον παρ' μῖν ειρηκὼς ἶη, νυν γε λέγων περὶ νου ὀρθως ἐγκαλουσιν οι πρέσβεις τη πόλει, παρὰ
πάντων αν μοι δοκεῖ δικαιως συγγνώμης τυχεῖν καινώ ε αλλοις μέν τισιν ηττοῦσθαι των ναντεων, αoυτως νειδος, ῶς τύχημα α φαίη καὶ γὰρ τητύχη και τοῖς ἐφεστηκόσι, και πολλοῖς μέτεσet του
δίκαια περ αὐτῶν μὴ χειν ἀξίως των πανύντων λέγειν, υτ ος τος γνώμης της τῶν τουτο παθόντων moraνειδος εὐρήσομεν ει ἐν ουν ετεροί τινες ησαν,εν ola ἐγίγνονθ' οἱ λύγοι περ υμῶν, ουr τούτους ων οἶμαι ραδίως οἴνω εὐδεσθαι, ουτε Ους ἀκούοντας πολλὰ τῶν εἰρημένων ἀνασχέσθαι νυν δὐαλλα
246쪽
σαντο καθ' ὁμων μῖν, oroις ουδέ τις αν των αλλω3 ακριβως οἶδα τουτ εγώ. ἄξιον δ' εἶναι μοι δοκεῖ διὰ ταυτα τοῖς θεοῖς χάριν μὰς ἔχειν, λανδρες ἀθηναῖοι, καὶ τουτους μισεῖν το μεν γαρ ὁραν το του τοὐροδἰων δῆμον, τον πολὐ τούτων ποτ' ασελγεστερους λύγους λέγοντα προ υμας, ἱκέτην μέτερον γεγενημενον, υτ ημα εἶναι, νομέω της πύλεως go δε τους νοητους τούτους μητε τουτο λογίζεσθαι, παρον ουτως ναργες ἰδεῖν, μήθ' οτι πολλάκις καθ' ἔ αυrων καπιον ὁμεῖς σεσώκατε, καὶ πλείω πρ ἐγ- ματ εσχηκατε, την οὐτων θρασύτητα καὶ κακοδαιμονίαν πανορθουντες, ἐπειδὰν δι' αὐrοὐς ἀνέ- λωνrαι πύλῬον et ἡμέτερ' αυτων πράττονrες' τουτο παμπύλλην μῖν ὀργὴν εἰκύτως αν παρασιη- σαι μοι δοκεῖ ου μ' αλλ' ἔσως οὐτοις με ε; μαρ- ται μηδέποτ' εἶ πράττουσιν ευ φρονησαι ' μῖν δεπροσηκε καὶ δι' μῆς-υroὐς, καὶ δια τι λλ', α πέπρακται si πύλει, σπουδάσαι δειξα πῶσιν ἀνθρώποις, τι καὶ πρύτερον, καὶ νυν, καὶ εἰ μεῖς μεντὰ δίκαια προαιρούμεθα πράττειν' rεροι δε τινες καταδουλουσθαι βουλύμενοι Ους αυτων πολίτας,
διαβύλλουσι πρὸς ημῶς. Εἰ μετὰ της αυτης γνώμης, Ἀνδρες ἀθηνάιοι,
τούς τε λύγους κούετε τω συμβουλευόντων, καὶ τὰ πρἀγματα eκρινετε, πάντων ἀσφαλέστατον 'ν δ συμ- βουλεύειν καὶ γαρ υτπως καὶ καλως πράξασι,
γειν γὰρ ευφημως πάντα δει, κοινὰ αν ἐν τὰ της αιτιας ἡμῖν, καὶ τω πείσαντι. -υν δ' ἀκούετε μεν
247쪽
ἔκαστύς εστι κυριος του δε πραχθη αι ταυτα κω συνενεγκεῖν, ε τη-θη το πλεῖστον μέρος γίγνεται. ἔστι δε ἄνθρωπον οντα ἀγαπηeto της αυτου διανοίας λύγον πίχειν της δἐ τύχης προσυποσχεῖν, εν τι χωναδυνάτων ε μεν ουν εἴρημένον η' πως ἄν τις σφα- λως ἄνευ κινδύνου δημηγοροίη, μανία παραλείπειν τουτον νουν ρύπον ' πει δ' ἄναγκη τὀν περὶ των μελλύνιων πραγμώτων γνῶμν ἀποφαινύμενον κοινωνειν τοις, αυτων γενομένοις, και μετέχειν της
απὼ τούτων αιτίας αισχρῖν ηγουμαι λέγειν με' ςευνους, μὴ πομένει δἐ εῖ τις εὐτObτου κίνδυνος ἔσται. ἰσομαι δἐ τοι θεοῖς, α και τῆ πόλε. και ἐμοι σομφέρειν μέλλει, ταυτ μοι τε ειπεῖν ελθεῖν ἐπι νουν, και μῖν ελέσθαι. et γαρ πάντα τρύπον ζητεῖν νικησαι, δυοῖν θάτερον η μανίας, -ἐρδους ενεκα ἐσπουδακδτος φήσαιμ' αν εἶναι. πῖ μεν, ω ἄνδρες θη-ῖοι, και περι- νυνὶ τυγχάνετε εκκλησιθζοντες, και περὶ των ἄλλων απώντων τὰ δοκουντα βέλτισθ' μῖν εἶναι, και εἶναι ἄράλη Θως δει μέντοι περ πραγμάτων μεγάλων βουrλευομένους, και κοινως ωπάντων ἐθέλειν ἀκούειν των συμβουλευύντων, νθυμουμένους, δr αισχρύν εστιν, Ζῶς μοι δοκεῖ, Ἀνορες θηναῖοι, νυν με βουλο -
248쪽
ηδέως ἀκοίειν. εγῶ γὰρ οἶδα, νομίζω δἐ καλυμας,
υμεῖς βούλεσθε, λέγοντες ' αν δέ τι συμβῆ παρ' ανυν-ῖεσθε, ο μὴ συμβαίη, τοὐτους με ἐξηπατηκέναι νομιειΣε μῶς' ὐδἐ νυν ου ἀνέχεσθε, δτεορθως δdξουσι λέγειν. or δε τοῖς Ηιστα πεπει- κύσινυμας ταυτα εφ' ων νυν ἐστἐ, τούτοις κα μάλιστα συμφέρον et λύγου τυχειν του αντιλέγοντας. αν μεν γὰρ διδάξαι δυνηθῶσιν, ως οὐκ εστιν αριστα, τούτοις δοκεῖ - ουδἐν μάρτηται πω, τουτοπράξαντες ἀθώνους τους κινδύνους ποιήσουσιν αυτοῖς. ἀν δἐ μὴ δυνηθῶσιν, ουκουν υστερόν γε πι-τιμψ εξουσιν, αλλ οσα ἀνθρώπων ηνευνων, ἀκΩυσαι, τοὐδων τα ηκύτες, αν ηττῶνται, δικαιως στέρξουσι ' και μεθ' ἁπάντων - ἀποβαινύντων, ὁππ
249쪽
χρηοτὰ λέγων ἐφαινύμην. ἐπειδ δε τἀναντία ὁρωτούτων πιχειρουντας μας, οἷομοι δεῖν ἀντειπέῖν, ει καί τισι μέλλω ἀπεχθήσεσθαι. I μεν ουν μηδ' υπομείνητε ἀκουσαι μηδέ ν, ου et δοκιμάζοντες διαμαρτεῖν, αλλὰ τω φύσει πονηρὰ πιθυμεῖν πράz-τειν, τοιαυτα προαιρέῖσθαι δύξετε. ὰν δ' ακΟὐσητε et δ μἐν ἔσω και μεταπεισθειηrε, ο μάλιστα
250쪽
Πρωτον μεν ουδέν εστι καινον, Ἀνδρες θη- ναῖοι, τοῖς δόξασι παρ' μῖν εινα τινας, ἴτινες ἄντερουσιν, πειδει πράττειν τι δέη ει με οἶν ἀποδόντων υμων dro αυτοῖς, τ' ἐβουλεύεσθε, τουτεποίουν, τουτα αν ν αξιον κατηγορεῖν, ε περιων ηττηντο, βιάζοντο πάλιν λέγειν νυν δε τούτους με Ουδεν in ἄτοπον ειπεῖν βουληθηναι ταυτα, ατdet ou πεμεινατε ἀκοῖσαι. μῖν δ' αν τις εἰκdtως επιτιμήσειεν, Ἀνδρες ἀθηναῖοι, τι, ποzαν περί του βουλεύησθε, ου εατε λέγειν καστον, α γιγνω
υμ εξην συμβουλεύουσι πείθεσθαι, τούτους υσzερον κατηγορουντας παινεῖτε τουτο δὴ ταυτ μοι πάλιν δοκεῖτε πείσεσθαι, ει μὴ παρασχύντες ἔσους ἀκροατὰς πάπτων μας αυτοῖς τω παρύντι, καi τουτον τον-δνον ὐπομείναντες, λύμενοι τὰ κράτιστα, τοὐς ὁτιουν τούτοις επιτι ντας, φαύλους νομιεῖτε. γλμεν δὴ δίκαιον υπείληφα πρωro απάντων αὐτό ειπεῖν τι μοι δοκεῖ περι ων σκοπεῖσθε, γνα, αν με υμῖν ἀρέσκη, καὶ τὰ λοιπὰ διδάσκω ειδε μὴ, μήθ' se ενπλω μὴτ μαυτον κδ πω. Ma μεν, ἄνδρες ἀθηναῖοι, πρωτου πώμμεῖν σκέφθαι τις υπάρξει παρασκευὴ τω γενησομέ-νω πολεμω ' ει δ' ἄρα μὴ πρόδηλος η' τε πρωτονεβουλείεσθε περ αυτου φανερον γενομένου, dete και περ της παρωκευης σκέφθαι, Ἀνδε φήσεetε