장음표시 사용
251쪽
νιν' quod nescio laici saleb si himet. v. 368. Uocis significatio aliena est ab hoe loco. Non postulatur enim neqtie, sed siniplicitern e. Quare scribertiluni putavi μη τι. V. 369. ἐντεθέρμαντα : 'verinHIi, opinor, Soplaoclipequitare. Nec memini me logisse alibi dictionem bi- Compositam ξυυξήκουον in v. 37 . nisi p/ve apilii Clem. Alex. stiGna. ΙH. p. 5 9. irn. loco marito; quem sic obici et integritati suae restituam: συνεξακούειτα
XV a k e f. v. 377. Punctis aliter dispositis v akof. scripsit .l
λαινα. Sic etiam vult in Eurip. Hec. 1243. Ο μοι, υ βώ. . Minit e. v. 378. λαθραῖοvr in morbus, lai de te scensantus saevit, et vitalia coeca vi depascitiar: qualain nominavit noster τυφλο-v. IIo . Porro desstinxi λαθραῖοv, g δίστωνοe; ut ad Deianiram rediret, non ad
Iolen. Wahes. Ad Dejaniram vel sine illa distinctione, et majore cum vi resereni'.
v. 38o. Fassitur Scholiastes, versum hunc nuncio tribuens. Sunt enim Donnimie. τὰ hic lo ei idem at-Pae ταύτα significat. Stant ne αλ oesani haec de-1ignat de fortunis puellae hujus partem illam, in qua nomen epis erat) sunt ne etiam haec splendida, et κατ εμμα καὶ φώ v tam ly erali or u s sormae, quam natalibus eJ us paria2 Reis Haec parti in salsa sunt, partim perplexa. Wahes quoque vulgatae leotionis suscepit patrocinium, sed infausto sycoegit. τα λαμουμ enim dictum vult pro ἡ λομ προ e' plendor ipse- me mas splendor; velis splendor, quem subindicant os si species. Sensus: ,,aut conua tantum abest ab ignobilitate, ut sit etiam in priniis spectatissima Rstigio est, tantam duritiem Brunckianae lectionis anteponere.
252쪽
V. 383. de hac vocs ita Scia oliastes Apoll.
R i Od. I. 998. πινε παραπληρωματικ v i. e. ubi sine detra in ento sententiae poterat abesse) ποτὲ δὲ ἀντι νου, δηλαδη ' M'. cui Congruit Phavorinus. Componam tuinultus. quos excitant ad vocem interpretes Hesychiani, sic verissime constituta glossa: Δροι,' εο δή, .lim, quatenus G cit, prout prae se fert; quod apprime convenit Sopsocleo loco i ς ἐυνιύθ. 0bertina, adipio nobis apposite Suulas: Δσε,' Ae δέ
IV ako f. Musgri conjecit ἱστορεῖν, Ploci non tacuerittantum de nataliseus Hns Iachas, quae vulgatae viS sit, sed nihil se scire affirmaverat . Inepte. οὐδὸν in neutro, aut οὐδεν' in masculino pro ἱστορεῖν, uitali aut neruinein se sciicitatum fuisse clainabat. R e i sv. 38q. 'Vahes. pro μήτι scripsit μήτοι, quod cum cunctantis esse et asperitis ilicinin mollientis tra sit, nescio an pro arbitrio pronuntiaverit. Certe non po-ttist isto significatus stinari auctoritate Suidae, cujus hanc attulit explicationem: μήτοι' μηδαμse Ac Dagna enti apud eundem pars posterior sic videtur Walco- soldio legenda : τὸ νοτIβύκου ἐποe αὐτὸυ ἔπνει, Mή τοι. παρὰ θεοῖς
cipit pro τοoe λα ραιους Vel τὸν λαθeαιον, quo non potest tui 1 qtiam duritis fingi. Quanto simplicior est Briin-chianae lectionis, Puam recepi, interpretiitio: pereant nolim Ouines inapi obi, se 1 quicunque dolo, Paae non decet, moliuntur mala. Reificius ελοειτα μέντορ. Fortasso noster in hac eoti ob octilos lustriit Homer. Il. IX, 3Ia.
253쪽
aeta V. 39o. - γνωμνα, absq1Ie p Identa a, ini-pmadenter. Sic απὸ τρόκου valet ni a Ligne. Thucyd.
i Isi'. vides 8 pura juvenis qui nititiir hasta.
Alteram, Plana proposuit emendationeiIi, ῶe ερπονος, M.ρῆς, ἐμοs, ipse damnat oti repetitionem minus concin nam, allato qtiamvis loco Antig. 735.
HOnier. Ιl. P. 027. Eur. Phoen . 13SO... v. 396- ῶς accipio pro ου e. t a III longo te m. p Ore V e latera S litici aut interrogantis na Odo, pro πῶς. qui, quare su r g i s 2 Deinde malim τρου:at, veniens ex itinere. τροχεία proprie est iter cur ruco inclutar, cursus vehicularis; deinde omnem, pedestrem sitioque, . signissicat. Reis h. ἐκ h. l. cum gelli-tivo seminini juvetum circuiri locutionem efficit tui verbii. ἐκ ταχεέας pro ἐκ ταχέος , i. e. ταχέωe. Similiter εξεκουσίας, in freti v. 73O. ἐξ pro Oed. T. 61. 563. ωσσης, Electr. 1O62. δἰ pro ὀρθῶς, Ant. 99 . Mari recepit etiain Walles; alterairi tamen lectionem καὶ νιωσασθM Atticum sapere dicit: ,. prius eciam quadrvel vectum de novo C inn)uteinus. MA v. Aeo. sequentes deinceps pristinum orilinem deseriter M , vigerendi sic, qOX. 4O5. 4Oa- - . ψψ3 4 . Reis h. v. IO. rei racto ad penultimaui accentu. Est enim nominativus sngularis foena. gen. digna enitu est, quae mea dornina. Reis h. Iirepte tum Ob
254쪽
i. 8. dolosunt; nunc hoc . nunc illini se praebenteni :Η e sy Cia i u S: ποικιλον, απατηλιν, πυκvον, συνεπευ: num sic emaculandus est lexici gri plius. IVahe L BN1nclc. vertit: quas mihi narras uin bages γV. 419. κατοι θα δή που , φημι. Sic libri omnes, nec
est cu in suspicionem vocetiur laaec lectio. Nuntius rogat, non, ut ante 1 olan ira, quaenam sit illa captiva Piibusve parontibus orta: sed aditum sibi parans adulteriorem 1ermonem ait: Nosti scilicet canti-
c ii r laoc m e rogas γ Nulla igitur causa est, cur Pari1ini e stories conicetura probetur, Κάτοισθα διῆν; οὐ φημι. Boanck. Post δὴ που Uahes. puncto vistinxit, Pio 1 fortius esse et significantius jussicat. ,, Nosti sc i H c s i l certe no 1 t i. Ideni verba πρὸς τι δ' ἱστα- ρεχ perperam exponit sic: quid autem insuper viae-risy πρὸς τι significat quorsum, quena in fino a ny .
opus sit. Ac stet ius, qui lem conjecit υπ αγνου στέγεie, qliam ignoratione sun si lata occulis k sensu ebiregie occulto. 'Vak0siel liuS alitem negat proclivent te et probabilem reperire enaen lationena. h. egeruium, ut eclidi, ἔν ὐκ ἁγυοιαο περαe, quam sic ad lucis, ut ignorare eam simulOS.
V. 425. V Aes . nimiae concinnitatis stitilio seu ibi
255쪽
Hase, offensus quippe particula γε. Sed ακειοακούειν nunquam a cai aecis dictum. v. qa7. Aesclaylus in Agana emnone X.3 8. τὸ γαρ τοπάζειν τοs σάφ' εἰδέναι διχα. - Ii r u n ch. V. ψ3q. Lego σφαλεις, fr ustratus. Cfl v. 361. Mia S gri v. 635. ἡποστήτω libroriani oninitani veteriam lectio est, emi te genti ina; sed Pius ea significaretur, nec veteres nθc novi interpretos intelligere potuerunt, postquam ridiculo librarii et rore Nuntii partes D danira in vaserat. Nilnc Pine. prius absurda videbantur, apparet, quam Vera et peisinis convenientia sint. Lichas Νuntium despectui iustet, eique te cuni fasiti respondet, Pla-lia nerno umquam Dinultimi herae suae escenteni in duxit in scenain: quumque Nuncius quaestionibus suis Licit ac molestus sit, laita ad laei a in conversus v. 30. percunctiitur, Pris tandein ille 1it laomo: Nuntius geginae responsum aut evertii , apseque uici t, se eulu esse, qui ex ore Iiaclute omnia vera acceperit. Tum Vehas, ctu utillurn et fugium superest, ' lier in orati . ut ironil-nem illurii a naa n let. Uνθρωπος, ω δέσποιν', α ποστήτω. Di
gnus fuisset Lictaas, qui virgis illico caederetur, si he-rain silain Regina in stultain apppilasset. Ηauu sane ini-ror, H. Stepilanunt νοσουντι de . D unir . acceptum eOncoquere non potuisse. Brunck. Non debebat Wahe seta. Obteinperare Da Uesio, qm Graecos negat mutavisse vocuin ὁ et b-ος, Ploties coaluerint articulus et no inen, Orthogri phiam; sed aspero spiritu crasin notavisse conterulit . Id neutiviam con probari potest codd. consensu, quippe Pai nunquam fictilium illud ανθρωποe eXhibent. v; 437. Siὶlλa istiuntur Voces ἱκετεύω σs: rarius . pro' nomen liab et Sophocles clun voce ἱκετεύω: videas Oed.
V. q38. καταστράπτοντος κατα νάπος : rura vox, rarius
regi inen: secundiana usitaitiores leges grammaticae diceretur καταστράπτων νάπους vel κατα νάπονe' e. in ver
licena niontis fulmen jaciens: ut Holatius,
256쪽
ita tamen Plutarctivis in Τamoleonte, secti 28. τῶν βαρο
opportunus accedet L.onginus de sura. ieci. XXXIV.
καταβροντα καὶ καταφλέγει τους ἄπ' αἰῶνος ρητορασοῦ ubi, ni
fallor , necesse est vel interpres teras omnes prioris aevi oratores: quod scriptoris menti ViX conveniet: Vel legas ἐπ αM,Oe ρηνοραρ O nan es t si i u s a e tatis oratores: quod genuinum credo. Walce f. Ablardissima est posterior haec correctio. V. 4 1. Vehenienter ineptit Wises. αὐτοῖς scrib ns per spiriturr asperiim versusque constructionem sc
Complens: τὸ χαίρειν οὐκ ἁδε πέφυκs τοις Οὐσι τοῖς αὐτοῖς.
V. qqq. Non amavit. Valces, ut solet. vulgata inscripturam, sed obsedit eum suspicio, scripsisse no1triam
καὶ θεῶν, στων Θέλει' i. e. vel in maximos dominatur, siu uerit. Ovid.' epist. IV. Ta. Quicquid Amor jussit, non est contemnere tutum; Regnat, et in dominos jus liabet ille deos. ubi, cum superos praestent laidani libra, Rribendum putat: et in superos jus habet ille Deus: ut Eur1-
Tuetur libroriani Sopliocleonian lectionem Stail laetis rin. LXI. - καμού γε. Inficetum γε mutavi in or ab quo etiam καὶ in nio dΟini tIlr. v. qq6. Thais apiui Terentium in Eunucho v. Σ Non adeo inhumano ego sirin ingenio, Chaerea, neque ita imperitii, ut, quid amor valeat, n sciam. B r u n e L. Articulus in voc. a tolerari non potest Scripsi ex more Tragici σεοδέ τ' θυδρι, cujus tortasse explicatio erat vulgatum, γω, postmodum textui intrusvin. V. qq7. μ-τος . querula, facilis Objurgare: ramor significatio: nam pleriamque vult q u i c u l p a tur, qui reprehenditur. Longius repetitum est, Walces. significari posse existimat: si forein naarito accusanda, Ob quemalos mores scilicet ac et lotypiam. MuSgr. μεμπτις ειμι eXPIIcat μέμφομaι. Eur. Rhes. 327. x3πιμομφοι ε7 ψιλῆις- , V. 448.
257쪽
V. 448. Dp μσαιτια' vocem alibi habet noster, ut . Eurripides etiam et Aeschylus: cum vero in margine ciet Turnobus pro varia lectione, μητ αωω, longe mollior exsurgeret locus et concinnior hoc inodo resorinatus. me saltem judice:
τού μηδὲν αἰσχροο, μην ἐμοὶ κακοῖν τινοe. IV a te e LMira est interpunctio illa, ac μήτ' αἰτέ- glossam red0lere videtur. Praeterea dictum opori etὶat αλ . ,,τρο oὸν αἰσχρος. S:c si legamus, assicinatui Drianira Io. Ien μεταιτίαν esse, sed negabit rem, Criti S μεταιτια est,
turpent sit aut daninosam esse. Sin cum Η. Stephano τὸ μηuv, idque pro μή α e accipiamus, tuin nugabit universi liter Iolen cautini aut pnrticipent esse ullitis rei. quae sibi turpis aut doninosa st: Heathio prior ratio, nidii posterior inagis placet. Ilii S gr. V. q53. ἰφθiίσει κακὰ. Plauedriis L. I. fab. X. Quicunque tiarpi fraude semel innotuit,
Etiamsi veriani dicat, amittit sulein. B Inch. V. 53- μερις, κλῆρος, μοῖρα, τύχη: Schol. Quod piare Ulaicef. in tali ratum dicat, equulem non exputo. IH alit interpretari κήρ' βλάβη, ac miratur interea Sophoclena non scripsit se κηλέο ἐστι, οὐ καλή. Quo admisso posteriora verba Πlita face languerent, imo ossent quodammodo absurila. Accessit, quod me Turn rueret, voe. κηλίς ultina aln producente. MuSgri κἡρ de morbo intelligit, ut Philoct. 42. v. q59. Clini sit reginae sermo praeconem allo- laenius, sieri potest scripsisse nostrum οργάνειο αν' iraminilai moveret: cf. v. 552. Oeii. T. 335. a xes Jugulatur vir bonus suo ipse Hadio. Versu enim 552. dicit Dejanira: . . .
V. q6 L. Senec. Herc. Οet. 363. Hoc usitat una est Herculi, captas amat,
Ubique incaluit. V. A63. v. R e i s h. Malo.
v. ψ64. ἐν Ἀκεsis: .hae' voce scriptores Graeci eleganter admodum saepius utuntur. Metaphora videtur sit pla
258쪽
stulavi luc: llinc , . quod noster irragicus dicit
Pausanias sic expriniit, i. IV. p. 36O. γε ἁντιιπεῖν
.e V. 475. Hodiermus quidem dixisset Griptor,
παν σοι φράσω ταληθές Οὐδεν κρύψομαι
sed hae foranulae pri inaevain m cenes sinplicitatem suavissime redolent. Here, lotus IV. I 61. διεδέξατο D τὸυ βασιλη v τον Αρκεσέλεω ὁ πάῖς Βάττοe , χωλος τε ἐων, καὶ οὐκ. ρτιπους. Homerus, hynan. Apoll. T. ησομαι, οὐδὲ λάθωμM, Aπολλωνος ἐκάτοιο. a k e 1 Explicat autem verba οὐδὲ κρύψομm sic: neque Ce laso me inet: Maperiam pectus, et o Innia recondita de hac re depromam. Perperam. Frustra enim repugnat, ne ad κρύψομu subaudiatur ταληθέι. Quasi vero mediuin semper nonnisi reeiprocam habeat fgnificationem lv. 476. εστ*-ουτως, ωςoe συτος ἐννέπει. Nunc intelligi potest hic versus, cujus antea senius absurdus videri debebat. Res enim ita se habet, ut praedicat ευτος, hic qui praesens adest. Iolanso
259쪽
nus vertit, quem ad mod una ille Nuntius ilixit. At vero, ' ut personis clivitae erant colloquii partes, censeri debebat Nuntius e scena atriisse post V. 327. Ne minimum laidem de eo resciverat Liclias; proiiviedicere non poterat rem se habere, quemaduioduni Nuntius retulerat. Bra1n Ch. v. q77. ἡ δεινὸς Maeue ille amor vehemens, delao nempe locutus erat supra nuncius ad V. 35S. . Haeeentin est vis, articuli in hoc loco. Uahes V. 678. Mias' sicut jaculum nempe per praeeor ilia: ad Cupidinis sagittas alludit victio. Homerus, Od. T. q5a.
v. q89. IIanc reni nitulissime quidem, ut Ornui;i, Nilso, in epist. Dennii . ad Horc. v. 1. Sopho clis, sicut arit timo, nori ita:Inemor: Gi a tutor Oeclaciliam titulis accedere vestris; Vici orsin victae succubuisse qlleror. Fama Pelasgintias subito pervenit in ut bes, Decolor et Dictis inscianda litis, Quern numqua in seriesque inaurensa la
260쪽
suletuli. s uni anini adversores docti. Nobis nihil inelius bit' in manu Elt. quo illustrii tam dein iis minc perditai Cylena sane atque Intractabilem y tragici no- stri locutionem; et lampada venientibus lib. ter ua-ssimus. Walces. εξαιρούμεθα. Interpretatur Heathius nobis erigemus, qia Od mimi locu in nihilo clariorem efficit. Malian εξαρούμεθα, augebimus, ab εξαιρω. Non auge natas in a i irin e x t r i n se c u s i n v e - ctum. Hanc enim vim Iaabet επακτος, ut Em . Hip-pOl. 32O.
v. 492. μακτιν' ερωθεν ον : HesyCh. SI c onsim ejus glossa suppleri debet. Philemonis Dagin. incert. 42. EA parte non inopportune lectora sistam:
naturae suae alienum - aliunde accersitum. - Caeteriani haud aegre caedid mari tragicum nostriam, qui passim ὁμηρι ei, locum, egregium sane ac pervenustum, Odyss. A. 3a. Ob oculos habuissio: