장음표시 사용
261쪽
v. q98. ἐκφευνται fimpliciter reportat. non, fert ex se, profert, quae 'Vahesel dii est dura
morat Scholiastes, pro σθένος legi etiam σθένου : quod luant 1am ab anapaestici versus mensura ablJOrret, non tamen negligendum visum est Walcesieldio. ita,
ut in sequentis us posito pateticipio putaret series de-b ere vικωH αιέ. Sed noluit ipse quid quain ι innovare. Masgr. post Κύπρις colo distinguendum putat, ut μεγασθέ.οe sit pro μιγα σθέ9ουσα. Ouam in rem assen mi δουργιαν pro παβουργὸν Oessi T. Ta*8. Lucian. Dialog. Menippi et Merc. Ελλη καὶ δεδεα καὶ γλως τὰ ἁρχαια κάλλη πάντα. JuVenal. lat. ΙΙ. 32. v i tia ultima. v. 5OO. Walces. quoque retinuit καὶ 3τως, ut eget anapaestus, qualem dat antistropha. Neque aliter se cere solet Pili larus. v. 5OL. Bene se 1labet ωκάτασεν, nec mutandem
Propertius sane videri potest hunc locum Sophoelis voluisse adirinta rare, eleg. I. I. . Tum Uiuri contantis dejecit lumna famis; Et caput impositis pressit Atrior pectibus. Contrariani init rationem Naso, amor. III. IX. 5. Vicimus et dCI' uni pessibus calcamus, A in o r e In.
Cf. Aestia. Eumen. IIo. Sti . Silv. ΙΙΙ. I. a . Porro ex supra dictis nullo negotio corragere potoriant . vel tirones interpretum erroressi ad Callima elu layinia. Del. 2 8.
262쪽
- - -- inferati qualis sub nocte barathri Adcubat attonitum Ρhlegyan et Thesea Tisiphone. Tangit tragicus noster P serpinae raptum, ut ΜΟ-
sciatis id. I. de Cupidine: ' . - βάλλει κεἰς Ἀχέροντα, καὶ εἰς Ἀίδεω βασιλqα. IV ah e L .. . V. 5O3. τινάκτορα γαιας , i. e. Homereum ἐνοσίχθονα ἐννοσίγαιον , sic. ΠΟΠunatum, opinori quod pulsu vio-Heni oruni fluctuunii quem repraesentat tridens, teriam quatit. Elem nter et ἐναργωe ΗΟrat. Od. III. 27. M. Aequoris nigra fremitum, ei .trementes , .
et Valerius Flaccus, futuriis quidein, si fata aspera ma-pisset, secundus Maro, Ι. 33O. Quos Din mente dies, quam saeva insomnia
Prospiciol quoties raucos ad littoris ictus
Aliter Phornutus nat. De Or. c. 22- IV a Ic e f. Immo vocatur τινάκτωρ γαίας ob terrae motus, quos ciet. Homer. Il. Υ. 57. 'N.
263쪽
των απας λεγομένων : hanc e Piidem amplector: ἰσχυροὶ ἐν τοῖς γυίοις, μαχεσάμενοι χερσὶ καὶ ποσιν - uil l lue - Ineln-
lauos. avri του, εκατερωθεν τέμνοντα 'o δι Ἱπποκράτης - ἐπὶ του εὐχρηστου τέθετοκ κατὰ ἁμφοτερα τα μέρη. διδάσκει ὁὸ καὶ ὁ ποιητής, τὸν μη καθ' εν μογον μέρος εύχρηστον περιδιξιον λέγων li
Versus Hipponactis Pst leuameter trochaicus claudus catalecticus; quod iion a sinon ueram , nisi salse de oo statuisset Valchen. ad Eurip. Hippol. l. e.
αμφιγυοι. De hac Voce parmin inter se consentiunt veteres granimatici. Mihi εγχη ἁμφιγυα esci yicientur, quae quiS, prout usus exugerat, vel deximi, vel laeva manu protruserat: homineS. αμφίγυοι, qui in pa laestra adverscita Os ntinc pede utro Pae, nunc manunt gerit. Ut i. Utigit. Aen. 457. Sic etiam phrene liciis ille in epi amniate τὸν ἁναίσθητον παντὸς ετυψε λους, Antiaol. p. 66. Mus gr. Ib id. πρὸ γάμων. Frigi fissimum foret ante nupti as, nec πρὸ pro περὶ accipi sinit aut versus superior, aut Graecorum usus. Ded μοι si coriunctim προ- legere malis) suerint viri antea matrina otiio Juncti, quos in arenani puella r causa descendero naagis i Ortasse mireris, qua in si hoc ideiri adolescentes secissent. Mihi legeruluin videtur πρὸ γαμβρων , coram, Vel in conspectu con sa n g u i n e O r u in. Γαμβροῖο proprie
significare sponsi consangui ne os, auctor est pol lux lib. III. segna. 31. πενθεροῖς, sponsae; sed hancisistin-
264쪽
distinctionem non semper a poetis servatam esse. De prosodia vide ad Euri Phoen. 4 2. Idem. πρὸ γάμων est, pro potiunctas nuptias. v. 5C6. Recte censet IVAesielit., non posse ve a
ἐξῆλθον αεθλα significare certamen ingressi sunt, e Xplicatque, Certainina confecerat ut, ut victum sit pro ἐξέρχεσθM-το τέρμα σού ἁγώνος. SIC Liban. Vol. I. p. 3οψ, ποσους αγωνας ἐξἡλθε. Thucyd. III. TO8. κολὸτos εργου επεξελλ9. Idein lU. 83. οπεξελθεῖν τα δεινά. Idem V. L . παν πρὸ τού δουλεύσαι μεξελθεινοῦ quos locos laudavit Musgri Protulit tamen ille conjecturam duplicem, alteram , εξήθλεμ αθλ ἁγωνων , alteram , ἐξενον αεθλ' ἁγω9ων Cui ad amussimi mespondere opinatur Solioli altae explicationem διηυυσαν, ἐπεξῆλθον, ἀγωνίσαντο. UOX primitiva, inquit, patrem Maeonidena agnoscit: et quis nescit Sophoclem nominara dramaticum Homerum guide Hesych. et intpp. in victionibuS ἄνοιτο, μνωμε9, μνων, et oον. ' Euripides etiam Androm. LX32.
possit etiam esse, si itin, quo significatu saepius occurrit de teinpore. Visi. Reificii index ad De-ino illurnem s. la. v. Sensus: plagosaque et pulverialenta
confecta sunt etertamina. - . O-m a
v. SO8. ποταμου σθένος : elegantis actificii locutio, et Homeri. in vile elaborata; Il. Σ. 6Oq.
ibid. ὐψίκερω : epitheton ex eadem officina: Od. T.
V. 5O9. τετράορος illo quadrat pedem significat. Alias τετράοροι stini q u a d r IJ u g e S, τετραορον αρμα, qua driga e , ut apsi i Eurip. Helen. '73-. paliuti. Εleganti laypallage victuin τετράορον φάσμα ταύρου, ut apud EbimP. Or. . 987. τὰ πτανὸν διώγμα πωλων. BOI nck.
265쪽
Idem est τετράορος Cum τέτρωροer τέτρωρος autent, sicut auctores sunt lexicograptat, apud medicos est scrip res pars an ragali; unde, procul dubio, peti debet vocis Sophocleae etymon. Hinc soriasse pendet etiam
Schol. i. e. videbatur quod non fuit, uulutus. a He. nam fometiani. Hinc venustissime. Virgil. Aen.
. . Setigerique sues, atque in praesepibus ursi Saevire, ac forinae magnoritin ulularidi lu-
IV akef., legens ille τετραος' . . . V. 5La. παλιντρνα τοξα: Homeriis, Il. Θ. 266. Τεύκρος δ' εἴνατος ἔλθε, παλιντονα τοξα τιταίνων' sic τοὐπίσω τεινομενα ζ schol. οπισθὀτονα, si ἐπὶ θάτερα τρεx. νε ' Hesych. i. e. non c ir c u l a r i s arcus, sed retro vectens sub exl remtatibus in curvas contrariae
flexurae: qualis errat Scythicus, quo utebatur Hercules, teste Theocrito, idyll. XIII. 56.
'Aμφιτρυωνιάδας δέ, ταρασσυενος περὶ . παιδί, μετ' Mαιωτιστὶ λαβων εὐκαμπέα τοξα
ubi pessune IV artonus legendtun proponit τεξον' et consuli meretur Scholius es. De eodem arcu Herculesi similiter Lycoptaron, V. 9T7.
nec Apollonius Rhoesus non illustrabit Sophoclem: I. 793
Hρακλέηe, 3ς δή σφι, παλίντονον αιψα τανύσσας σαον, ἐπασσυτέρους πέλασε χθονί. παλίντονα Musgr. . intelligit et a sta c a, re
V. 5T3. τρέα καὶ λογχας, arcum et sagittas. Vocella Arixae secus accepit Selioliastes, cujus inepta obseri'atio est. HerculiS QgittaS. εγχη πτερωτα appellat Euri' pides Herc. Fur. 1 IOT. Quidni eas noster λίγxae ap pellaverita Brunck. In Eump. Bacch. 66Τ. βῶς λογχωτὸν videtur Velle cuspidatum telum: apud Sui dam v. λογχωτὸν in NigrWimate:
266쪽
Jhid. τινάσσων, quati Ens. i. e. paratam gerens: alii aliter hanc rem exprimunt. Homer IS, Il. Ε. 594.
ἐνωμα ' ἐκέυει et Sciabl. et alii per δινεῖν, νέμειν et πάλλειν ut noster autem, pater ejus, repertor venustatum princeps, Ιl. M. 298.
quem sectitus est Virgilius, Aen. XI. 656. Tullaque, et aeratam Piatiens Tarpeia se
Valerius, Amyon. VI. 293. - - tu n C corripit ensem Turbidus, et .suriis arilenS quatit arma paternis. Walces. i V. 5Tq. Walces. sic corrigendiim artareatur:
αλεῖς, scribit. Contracta pro ἁλέse, idern protius est cum αὐλεῖς proprie C Ο Π fe rt i, c o n d e n 11; hic autem, k ρθοι' Volae mentes, impetuose simul irrmentes: eo quod v i s et i impetus numerum magnum Comitara solent. Herodotus I. I96. Ae αν αἱ παρθένοι γενoIατο γάμων ωραῖαι, ταύτας oκως συναγάγοιεν πάσας, ἐς ἔ, χωρέον ἐeάγεσκον αλέας: nequo aliter piris semel alibi. Hippocrates deniori . q. 1 DCt. 5. καὶ, pu μαλλον πληρωθῆ τὸ φλέβιον, δαεμει τὸ πληρωμα, Αὐτρο αλὸς του κιματοe. Astatini daebit ex- sinplorurn index Foesianus in voce. In pri s autem
Quod dicit de a longa, non eu atrissentius, Cum Homerus Corripiat cognatam Vocem Ιl. O. S34. et alibi ;
267쪽
- 246 aIit,i; nec poscat hanc sibi conditionem Callini achi ver siculus, quia ni ille poota saepius producat priinain svllistam in Ilede, et jam bus clavilicans patienter admittit anapaesthina in iram o loco: emias la ab enaus lociiple. tena auctorena lue a Brittin, post nullos janstographorianielsgantem. An sit aspiraruia vox αλήe, etVmolo riina sectat ominis magis ciligentibus dijudicandum lin pio: disseriant enim passim scripturae in libris. Deniqire, Scholiastes ipse Sopliocleus lianc lectionis varietatem in scho iis suis visetur habuisse; et
iuul autem y nonne et Suidas probe constitutus utrasque nostras clivinationes. tulit in Sophoclein tum in Scholiasten, egregie stabilit et illustra ty Iphi in au-
αλεὰ σοφιισται sophistae piscatorest initalica sane gens, et anta hunc diem, opinori inaudita. Immo conigasOCiUS: καὶ αλεῖς. αυτὸ τρύ, ἁλέεe' 'AMῖο σοφισται : sophi stamiani t u r b n. De altera dictione συνέζωεμου nialla lis movebitur: hoc tamen ex Aretiano libet exemplum apponere, de expeti. Alex. l. III. C. XU. ἁνέστρεφον οἱ βάρβαροι
αντιμέτωποι τοῖς ἁμφ' Ἀλέξανδρον ξυμπεσοντες.
. Nisi alia fuerant, eaque aptiora allata exe la, non creaana Sophoclem sic scribere potuisse. AeBriin cicianam quidem lectionem PIod XVa f. ait lacem appellat, videtulum, ne ipsius conatus licentiosior liniicetur. Musgr. conycit: αολλεῖς ἐς μορου ἱέμενοι. V. 5L6. ευλεκτρος Κύπρις r i. e. formosa - Ob pulchra tulinein desiderabilis. Sic Antig. 796. εὐλέκτρου νύμφας Valces. κύκeie non intelligerulum de Dea Paphia, neque συλεκτροe di Ci solet, neque certamini .intersuis e amythologis tradiciar. Est igitur nitul aliud quam ι ἡ, connu h iurn s. co nj v x. Sola aute in puell/formosa in medio assidens certamini prae erat:
268쪽
erat: i. e. nullius βραβευτοs iussu, sed puellae duntaxat amore incitati, in arenam ii ' Ensiebant. Mus gr. V. 517. significat et, ut saepius. Perperam V ahes . reposuit sta pro et vicissim, ut priora pertinorent tui Herculem, deinde opponeretiar Acheloi impetus. Satis profectra subtilis est ista ratio, cui utcunmie fidem facere conatur addita Scholiastae inter,
pretatione: τετε ουν ἡ Ἐρακλεο καὶ χερσὶ καὶ τ4ξρις εμάχετο ὁ δὲ 'δε χελωος τοις κέρασιν.
Musgravio legenduia1 vreletur ταρσῶν, pedum, nul- turn enim arctii locum esse, . ubi lucta res agebatur. Sed vid. V. 513. V. 5 I9. ταυρεων κεράτων ζ fluvios credo i auri sassita illasse veteres ob flexuosas per Cariapum erratione S, quae rapi sis fluminibus potissimum contingunt. Hinc Horat. O i. III. 3O. TO. Dicar, qtia violens obstrepit Aufidus: at IV. Ι . 25. Sic tauriformis volvitiar Aufidus: ut Sat. I. T. 56. hinc Oceanum hoc noni ine insignit Euripides ob multiplices in continentem emactatos 'pontos: Orest. 1377.
Cf. Dion. Perieg. 43. , Γ a II r O DI in specie simulacra fiunt i n tora, id est, cum c o rn Hau s, Piod sunt atrocia, ut sium. P. Festiis p. 563. Sic Strabo p. το2. . monet quoSdum hanc sinaiiaudinem derivare
lumini latis ἁπὸ τῶν κατα τα ρεῖθρα καμπων, ας καλούσι κέ
ρατα. . Villotioni a necd. graec. I. p. 212. egregie coniicinant hanc sentelatiani. Pulciare Valerius VIII. 185.
Haud procul hinc ingens Scytilici ruit exitus Histri:
Fundere non uno tantuna quenas uni ina cornu
Accipimus: septem exit aquis, septena Ostia pandit. Sed in hanc rem commodisii me adiri possunt ane dota graeca Villoisoni etiam ad p. 25 . Scholiastes adstat.
269쪽
Stre Theb. IV. Io9. ,,Dicitur inclaetoris duolnis alveis fluxisse; cui Hercules uniain clausit: uleoque es- Citur c Ο r n u trunctitus. V a K e LV. 519. Uocein rarisiunam habet etiam Nicander, Alexiph. 5 5. Uahe LV. 52O. ἁμφίπλεκτοι. ovidius hoc luctati si geniis clarissimis doscribit vel us Met. XI, 43. ' a.): iserat cum pede pes junctus. to ille ego pectore pronus κεκλιμένος, unde κλιμαξ) et digitos vigilis et serantem fronte premebam. Billei b κλιμακες. Videas de hac figura thicrationis inter-nretes Hesucinanos in voce. κλωακες Et κλιμακίσκοι. alces. V. 523. στErae' gelnitus: sic Statius de pugnantibus Tydeo et Polynice, Tlieb. I. -3T. Ni rex, insolitum clamorein et pectore ah al to Si r i d e n t e s gomitias noctis niti atris in
Movisset gressus. IVahe Cicero hanc vocem in quaest. Tusc. ΙΙ. 23. illustrat: pugiles vero, ait, Foed feriunt adversarium, in jactandis caestibus ingemiscunt, non Piod doleant pnimove succumbant, sed quod prosumi elicia voce omne corpus intenditur venitvie plaga vehementior. Idem faciunt atlaletae. Biller b. V. 524. αβ . na Ollis, delicata. Pindar. Nem. V, 48 -
270쪽
erat Deianira, quo vel advecta antea erat, vel postea doni uni sponsi deveheretur. V. 526. Hanc sententiam, inter pugnani Acheloi et Herculis describendam, transtulit in si litvilinem Ovidius mei. IX. q6. Non aliter fortes vidi concuri ere tauros,
QΠΠ, pretium plignae, toto nitidissit na saltu Expetitur conrux: spectant armenta paventque , , Nescia quem maneat tanti victoria regulo IV a Ic E LV. 527. Sic Statius Achill. II. fin Hactenus annoriun, consites, elementa meoriImΕt memini, et meminisse Duat: scit caetera mater. IV es. μFriget Muggriivii sensu hoc in cultissimo carmine emblerrum, legenὸ unaque censet: '
V. 529. Hanc perioduni Walces , prout vulgo lectus sit locus et itistinctus, frigidissimam atque etiam ineptissimam prae se sei re talliologiam arbitrans, parenthesi inclusit v. 527. et in sequenti δὲ mutavit in γε.Sed ulteriora emendations opus esse contetulit eaque hunc in modum instituentia: ἐγω δὲ μάτηρ μὲν οἴα φράζω
hunc scilicet decerta n tem impetum Expectabat nympha. οἶμα ὁρμε Hesych. ,,VOX, in-q sit, in ramὁmbus bis Nonno restitui debet; unde incit idem εμμα : Dion . l. XXIV. init. do se dicit fluvius Hydaspes: