장음표시 사용
281쪽
ut Venerica, qualem omnes abominantur; vid. v. 566. IV a k e f. Repugnare videntur sequentia. ibid. πεπαύσεται diffficilius est, quam πεπαύσομM, quod recepit Wahes, attae etiam ob praecedens μεμηχάνηται anteferendum. Neque adversatur Anta. v. 9I. V. 59T. non potest interpungi, ut 'Vaheseidio placuit: ουτως ἐχη ς' ἡ κιστις ωe etc. ,,ita lane se res habet: fides quidem expectationis adest, sed experimentum nondum feci. Quam sententiam non video PIO pacto e verbis exsculpserat. V. 59q. γνῶμα : certa sententia: vox insolens admodum: legi tamen apud Aesclayl. Agam. 1361. Eiar. Heracli qo8. Herodot. VII, 5a. Aretaeum p. 87. sub imum, ed. Oxon. quem indicavila etiam Ues lincto. ad Herdoti l. c. Huc continode reseras Hesychimin:
γνῶμα λέγεται κώ γνωσιe. akef. V. 6OO. ἐσμεν δραδεῖς, tardi sumas, i. e. tardi nobis videmur, aegre moram toleramus. τφ μακρU χρενα. Abundat articulus, ut non raro apud Sophoclem.
Sensus est: l o n g u in j a ni tempo ess spati N. Scriptor pedestris dixisset ἔδη μακρὸν χρονον. Cf. V. 69.
quo tu, affecta sum. tIράσσω enim laic non actionem significare videtur, sed conditionem vel statum, ut in phrasi ευ πράττε, alsisPae innumeris. Mocum facit Heathius. Si interpreteras, huic ipsi rei opera in do; non satis apte cum Lichae Piaestione Paadraest, quae generariis est, τι χρὴ ποιῶ non ad certam definitariiqtie rem directa. Musgri v. 6o3. recepit Wahes. ex Eustatilio . ψε, quam Iectionem dicit exquisitiorem. Cur tandem y noen forte propterea, quod Homerus saepius μαλακὸν adlat-beat de vestiruas, quam ε του 7 At illud profecto est hariolari. Iam vem p diicit agnaen locorum, quila idem ad unum Omnes ejusmodi sunt, ut parum Videantur rem posse propugnare. In his maxime Plia-
τον φάρους. - ντων, οὐκ ἐξ ἁνάγκης μονον, ὁ τῆς σαρκὸς αμώ
282쪽
nana jubet nos animadvertere, Sophoclein insta v. 77O. αιτάν appelliire id, quod nunc πέπλον. An inde vana sequitiar, εὐαφη a Sophocle esse profectum p Nec magis idoneus est locus Diodori Sic. IV. 38.
sulti Trini una arbitior, ubi plures reperiantur lectiones pretio non inultum sistantes, Aldinae sequi alictoritatem, quae non disium quin maxima sit. Reifrius volebat τονδε νεουψε, recens textum. v. 6Oq. Non stare potest seorsimi τῆς σμgς χερsie, ut opinabatur 'Vahos, sed necessario refereur ad δωρημα lan rum mearum manuum, nempe opificium. Senec. Hei C. Oet. 5TO. Fidele semper reginus nomen, Licha, Cape hos a in ictus, nostra quos nevit manus. v. 6oου. Voce ερκος significari videtiar o κερίβολος, i. e. septum sive arae sive templi. ἐφέστιον σέλας, foci privati lux v. et ignis. Musgi v. 6o9. Walces legit φανερον , εμφανῶς σταθεις. Id placvit etiam Heathio. - V. 61O. ημερφ ταυροσφαγη, se sto conviviata es e.
- - Cur usquam sanguine festo Conjugis ara tuae, cunilito' cur thuris Eoi Laeta calet 8 Walces. l. v. 613. στέφουν, id est στεφανων. Graeci pro donare, O r n a r e, remanerari aliquem quacunque tandem re et inateria dicere solebant στεφανοον et ταινιούν. στέφανος erat ipsis omne praeiDium. Reis h. στέφειν χιτῶνι mihi saltem nondum oecurrit. V. 614. ΝΟS erat veteribus, ut sacras Operaturi vestes aut novas, aut recens lotas induerent. Pollux I. 25. υπὸ vεουργω στολη , υπὸ νεοπλυνεῖ ἐσθητι, προσιέναη λοῖς. BrunCh.
283쪽
v. 6I5. Infaustis inanibus a tentarunt hunc lociam Viri docti. Sanus est, si quis alius, noc nisi explicatione eget. Et adjectivum quidem εὐμαθέe, referenduin illud ad seque iis ομμα, ex usu poetaruim Graecorarin lautus infrequenti sic postuiri est, quasi esset par
Osit. Col. Io19. ubi recte se habet librorum κομπὸν δέ με perpera in a Brialacrio mutatuna. Aeschyl. Clio eph. a r. quo in loco ex libris reponettilum χοας πριο-ομπος. - ερκος σφραγῖοος est περιβολοe, περιφραγμὸς, σφραγῖδος' ni uniens circuitus 1 pili. Eiii . Hippol. 864.
- ἐζελiςας περιβολὰς σφραγισμάτων.
ἡ ι μοι συννεφες εμμα βαλνο ποει, χεῖμα δέδορκα.
Sensus: , .cujus signio ille betae gnaros oculos sigillo tutic ad nati v qt,it. Dixit de hoc loco Hermannus in epilem. Ienens. 18O T. p. Tqq. - Reigkius sic scripsit: .. Ndsil mutandum. ἐπ εμμα τιθεσθα idem est at-q gx ωμα ου. octilis subjicere, lustriire, arbitrari. Ad vel , uni igitur sonat sententia laoc: reddes illi hoc signunt cithae limpressum, quod ille, sibi facile ab annuli limnaculo agnoicendum, ponet sub oculo seu lustrabit. Finnaculum annuli est impressa cerae nota sulem non esseactae cistae factura. De usti illo, quein adsert, valde dubito deficientibus exemplis. Brmn-ckius e sidit: t
cuius lectionis aiulaeiani videtur ipse sensisse, dum scribit: Nisi sincerum est, Puris ex conjectura dedi-nius, Sopliocletina saltein colorem refert. Lenior est 'Va eseldii enaeiulatio:
284쪽
Sed inat nain ea offensionem habet e constriactionis duritie. Billerbeckius denique quam insit rationem, non omnino spemaenda est:
Musgravit nota silentio praetermittenda videtur. v. 618. VOX πομπὸς vult plerii lue viae dux Iut saepius in Homero hic autem' generaliter nunc i u s; atque ita Phavorinus: πομουde' αγγsλοe. IV a k e f. v. 6a . Ex Scia oliastae interpretatione conjicit II alces. legisse emn ῶν Θέλμα pro ἄν εχους, ac longe H- lini vulgatae paraefert. Mimi contrai nimii celestis vi-dotur, quam glosi mri illana ad libror in lectionem . pertiliore. Muggr. malit ην ἔχεις. U. 63O. ἐκπλαγεναε ηδονs: rarior elegantia, Petun
arripuit Virgilius, Aen. I. SI 3. Obstupuit simul ipse, simul percustiis Achates
, Getitiaque metti lue. - Vahes. V. 634. ναύλοχα - λουτρά. Pro aecu vis habere oportet; non enina loca ipsia alloquitur,. se 1 incolas. Ναύλοχα non Concordat cum λουτρά, sed cum m vel σταθμὰ subair sto. Nuspiani enim aliter quam in adjectivurn inveni. Muggi V. 635. θερμα λουres. Hariun sterinariani, moininere veteriam scriptoruna non pauci: vid. Horod. VII. Iτ6. Pisandrum apud Selaol. hrastopli. Nub. Io 7. Catullus carin. LXVI. 54- . urun tantum ariterem, Maantum. Trinacria
κα πασιν λαοῖσι μιαν πολιου ἐξαλαπάξας, αι περιναετάουσιν, ἁνάσσον η δ' ἐμοὶ αὐτω' iet alitu plus. semel. V. 638. Mηλέδα πὰρ λίμναν. Herodotus, qui satis accuratam Trachinis et Thermopylarum descriptionem dedit VII. 176. et seq. 198. ntillum ibi lacum
285쪽
1acuna novisse videtur. Amyαν 1gitur eum Scholiasta inrerprotundit in inare; cujus notionis satis inulta ex-etnpla sunt. δεωνα fuerit sinus Maliacus, ab urule ille ex Geogri plus noriis; μέσσα autem λιμνα ejus sinus
Ob radios Gnipe, quos Luna jaculatur. IV alces. Detanae sacriam, habebatur Oirine vicinum littus. Cecini sie dicitur Orpheus, 1hatiui postquam a Pagasa solvisioni Arrucinautae, Apollon. Rhod. I. 57T.
loco Pindar. Istiani. U. stroph. a. V.,6 3. οὐκ Mαρσέαν - καναχάν. Tibiarrum sonus καναχῆ pariter a tulit Pittilaro Pyth. X. suoph. 3. Quoil dicit tibiam ipsis reversuram' non sonos Inlinicos et acerbos edentem, cliversa tiluae Osacia resticit, de Oaibiis sic Ovid. Fast. UΙ, 659. Cantabat fanis, cantabat tibia liulis; Cantabat inoestis tibia 1 uneribus. Pliatarchus d EI Dθlphico ad finem:
Καὶ γὰρ ὁ αὐλὸe oψε καὶ πρι υ ἐτολμησε φωvὸν ἐφ' ἱμερτοῖσιν φιεν , του δὲ πρῶτον χρονον εῖλκε πρὸe τα πένθη. Ait igitur
286쪽
tur tit ana ipsis reversuram non lane es sonos, Veluti Hercule mortuo, edentem, sed laetos, et layinnis deortim, paeanibusque concinentes. Ea enim θῶα μουσα carmen sacraim, deomam latris us plenturi, qualia ob victoria in cantari solent: αμβροτα δεπεα vocat acclamationes sacras Antig. 113 . Mu S gr. v. 65O. Scripsit --w ' expec utes venturrem ex omni parte: quod impatientiam huc illuc prospectantium pulcherrime sutandicare exissimat. Bene, modo posset κάναν esse ex omni parte. Id
v. 65a. Ineptissima est Parisini o litoris conjectura. qui non intelligit. cur πελάγιον Herculem esse clicat Ga orias. quem sciat aut in Ibydia api ad Oinphalain, aut in ΕLiboea ad Oecla aliain moratum fuisse. Verum id modo rescivit Laaorua, et nunc de temporelouuitur, quo nimii de istis Herculis compertum habuit, quem latausu peregre agentem timere poterat, ne in Asiain profectus pelago Dctaretur. Haud minus ridicula est praece lentis versis emendatio prΟ- posita a Sana. Petito ad Loges Atticas p. 97. BDanch. . V. 65 . δατάλαινα, sein et iter nullae infelix. Viil ad Plia loci. Electr. 25Φ ubi eadem naedicina iteranda. Ut τριρμακαe. ter et quater lγealtas, sic quoque
Iem: quam vix intelligas, nec potuit accurrate scholiastes interpretari; sis verboriani usus ambagibus, quae satis probant, non expedietulam esse plano sermone constructionem. I)Θinde non concinit recepta vox antistropUcae συγκραθεις quae necessatio producit sectutilana sullabam. His devictus rationibus scriboni' iam puto ex facilliina emendatione cothecturali, ἐξειλυσ' ημἐραω devolvit Mem: a. e. finivit et emovit;
287쪽
. vit; figurate noster de volvendis annis, q ut proprie Virgil. Geo. IV. 38 .
Sed opportunus est notas, ut qui maxime, Ovid. epist.. XII. 3. Tunc quae dispensant inortati a fila, sorores
v. 663. Hic locus, prout viilgo legitur . neutiquam potest liuelligi. Ac primam Paulena videamus to vo CC παγχρίστιο, Id quuna si πέπλω fatit φαρμάκφ supplere velis', nae id lumana esset juxta dumiliana. Ne- cosso igni ir est reseratur ad se paenS προφάσει, laoc sen-' su: per causana veneni a Centatim dati, hoc est simplicii er, per venenuria. Sed timid trimi sibi volunt vocabula τας κει eoey Niminini Iaaec plane sunt sensit c Lia et correctionis indigentisitima. Εjusdemmodi vi- . 'detur συγκραθείς, qtlod vol ideo poteth suspicionena movere, quia stropitici Versus metro Dion respomiet. Ul- tima d enique CritX est lectio θrede, qua itidona pessumdantur numeri. Distacile est, pi obabilem aliquam loco Inedelam adhibere, et videri posset lectio prorsus , deplorata, nisi in Scholiis Romanis alii quid roperiretur subsidii. Etenim quod interpres ille adscripsit: ελθοις εlς ερωτα τῆς γυναικbe. inde conjecit Hermannus meus scriptum fuisse, οθεν μόλοι πανάμερος cab Deρος, mitis,
288쪽
ainans Herculos, mirississe dictui plenus, cu- p i ta n uis linianentis Suadelae perso natiIS, probe t o in p e r a t u s, in a n i fe st e su p e r v e n i e n s; post tot mortis scilicet et duisitationcs. Neinpeπάγχριστος υπὸ ΠΗΘούς, quale regimen Occurrat etiam infra vv. 687. 769. - Reificius conjecit τω ΓIAθούς παγ- χρήστω, imbibitis Onan unis commossis moribus Obsequi per in emuni et occasione sanguinis Centauri. Ibid. πανάμερος. Derivari potest vel ab ουμ ρος, initis, vel ab κμέρα, Mes. Si priorem etyinologium sequaris, optabit Chorith Hei cutem mitem et cicurem reverti; pariana. proseolo apposite, Pii neque antea ferias aut.1nhumanus fuerat. Conrea si πανάμερος ab ημέρα. dies, deducas, omittetur quod naaxiane Udanirae ejusque amicis optanduna erat. Ut Hercules desulemo, ipsius ardens rediret. Vix igitur illitatem, quin vere Mutigius Vir clur. emendaverit πανίμερος. M u s g ri , V. 664. παγχριστs. subaudiendum φαρμάκs. Distito tamen, annon scribendum sit παγχρήστω, quia in altera voce non apparet, quam vina trabeat prior syllatia. Πάγχρηστος extat Xeilopia. Memorab. II. p. q35.
Cicoro in Verrem III. 65. suo illo pancla resto
V. 666. περωτέρω. gl. πέρα του δέοντος. BOIDCh. πε-
αιτέρω, ultra Qua ui par est. Vul. Oed. COl. X51.
289쪽
v. 67T. Abundat τι, tit si epius, et ad σωυ σῶν suppl. ἴδεκα. Male 'Valces. explicat διά τι, inconsulem te provocans ad Eur. Electr. 831. τι κρεμ Multo minus etiam debebat conjecturae tiritui te, ut 'egendum pillaret οὐ δη υι κ. r. λ. Cui quidem nullo pacto lavet Sch liastae interpretatio: μἡ εὐεκα dν λκέστα κας δωρημάτων τα Ἀρακλεῖ αθυμεῖς; Qua nulliam sic dici po- i uisse non inlicior.
V. 675. Uulgatum οῖον αν φράσω depravatum esse arguit partici1la αὐ soloece prortus adlatiata. Nec convenit V akesiel in Ao9 ου, φράσω, quod esset: qualecun- . que vobis dicam. Legenduin ἐκφράσω. Eur. Herc. Fur. XLI9. εἰ μἡ καθ' 'Aιδου Βάκχος, ἐκφράσαιμεν αν. Interpunxit Nahes. .post υμA, et ad Optavit lectionem παθεῖ rite passuranti. Quod nollem fecisset ob v. 695, qtram in μαθεῖν ex eo ipso interpolari potuisse
memorat. . V. 677. ινδυτηρα πέπλον, i. e. χιτ-γα, tunicam, V Este in interiorem. Hae erat in ευεδύειτο, superiores χλαῖνα ic., χλαμύὸες, et huj usmodi aliae περιεβάλλουτο. M u S g r. V. 678. αργεr non potest tera ius casus esse, ex quo liti era ι nutupiana eliditur. Est itaque pro accusativoliabendulii, quae causa fuit, quare πικω mutavi in πο- κον, ita quidem, ut supplenduin esset λέγω. Hinc sponte apparet, quam non possit cuin hes. εὐείρω praeferri, quod alioquin non omnino spernendum foret.
in iiij itat a emendatione Hesyclitus; qui certissime locvin Sophoclis in an1nio habuit. Haud aliter Photii LEX. MS. εἴΗρον' εὐέριου : apud Alberi l. Leonidas Tarentinus vocem trabet epig. 98.
ιμένες, οι ταύτην peroe ράχιν οἰοπολεῖτε, αἶγας κεὐειρους ἐμβατέοντες εἷς'
290쪽
Uuletur in Aesestyli loco legendum μκριστε, ista na longista,' quam vocem cuni non intelligerent librarii, temere pro superlativo accipientes, mutariant
qua Tragici ratissime in senariis utuntur: tiam formam esse activam significatione passiva, quod poeta Ipse V. 7oI. declarat:
Vahes. adnotavit: hiaec: ,,Scribit Brian cicitas ψῆ pro A.' a ψῆμι: cui nec favet tota subscripta libi oriam omnium, nec tragici sermonis indoles. Caedat aliquis ψεῖ reponendum esse: quod vel pro εψM capias ini- perfecti temporis, ad unius Scholiastae mentem, vel ad alterius praesenter et mutatio longae in brevem literana nemini veteris scripturae memori debet scrupulum injicere. Nolui tamen innovare, cum ιν ponticinet Eustalla. ad Il. I. p. 652. et alitur et a ψεω nuit, ut ζῆ a γω. Eiulem suisse videntur ψει, ιι , ψια, et fortasse ψῆμι' de quo tamen ultimo nihil compertum habeo. - Porro hac usus occasione plus semel deploratas Hesychii glossas conabor' redintegrare ψαμα' φθάσω, κτίσα/: corrigo : ψαῆν 'τθαι, καταστασα : nam error in pos renia dictionu ex abbreviata τοs κατα scriptura ortus est: vel retiner1
potest φθάσοψ' .p r o p e r e abire - ppem celeritate praevenire, qui verus est victionis sensus: et elegantius haud paullo legeres apud Sophoclem,
ut Provis pignore conten lemni scriptisse nostrum: φθάνου nempe καὶ ψῆ: i. e. ψ λανει ψαν' ,,pene prius qliam observare poterani; ε -- ,,sulsito, et me vix sciente. , Iterum Hesychius: ψειρκ' emendaveram: μP μῆψθιku: noster Scholia1tes: κατατηκεν , καὶ ρεῖ, καὶ διαλογυ . Nonne vero, lector, respicit thaec locum