장음표시 사용
291쪽
Sophoclis, quo cuni nobis iam res cs 2 1nilai saltetitvuletm' bene veri sinule. Ita autem noster insta v. 698 . .
Lexicographus denique: ψM9MA' 1πειεῖ: corrige: ψεpuαs, vel στάζει ἁπο ρῶ. Hanc postremam emendacionein ..tihi veram praiestabit Hiem Hesychius in φιVI hinc itidein restituetulus) collatus cum ulteria Scsaoliaste Sophocleo ad ipsum versum, in quo Vei sarnur. Huc referas etiam Hesychianurn illud , ψέσις' ακωλμα. Sod longo intervallo mictuosior est onanibus griun-Inaticis in hac voce illustranda Elytriologici Magni auctor in voce ψεδνoe: quem consuluisse nulliun ἁκριβείας philologitave amatorem. poenitebit, clini Ox Ugna inutiis liatui raro pendeat vera et solida scientia. Neque intacta praeteribo scholla. quae deberrius Vil-
κρὸν Εκ τινος ΟυσIας καθιστάμενον '
MuSgr. 1sic: ,. ψῆ. Heatinius a verbo ψεμι, mihi ignoto, deducit. Fuisse tamen tale verbum non negaverim, cui Originem forte ciebuerit ψεκαζ g u ita. Speciens porro fritic coniecti reae dat κατέψηκται infra v.
71 I. de eadem re adhibit uni. Si viii vel ψε quidquam crun ψεκae actine liabit erit. per 1t i ii a t, g u ita lini
sus, ex toto, ne ipsis Paidem extrems salvis relictis. λαῖφα idem est atque ράκοe, pannucia, segmenturn avul-ὶITI. σπολας est Hesyclaio χιτωaσκοο καχα. t uia i c u l a panni crassi. Sed est cui pie pellis agnina villosa. Ex praecedente τούτο, quod ad ποκον. ut ad masculinum, referri nequit, patet nomen s stantivum neutrius generis . reql1im. V. 682. ἐκτενῶ λποψ. Sic Dionysius Halic. anti.
292쪽
Necduin etiam palles, verra nec tansseris Horat. Od. III. I3. 9. Te flagrantis atrox la o r a caniculae Nescit ta n gereret Statius, Theb. I. 159. M soler Quasque procul ter ras obliquo sidere tann
Avius: neque ara tulit hoc Lucretii, VI. 9o3. Multaque praeterea prius ipso tacta vapore Ensinus ardescunt, quam cOmninus iustuat . . ignis: . nec Virgilianum illud, Ecl. L. De coelo i a c t a s memini praedicere quercus. Τangit autem sol telo penetral ili radiorum; unde passim audit οξde apud poetas. Testis sit Callimaelii
et idem Flaccils, Epist. I. TO. 17. . Cum semel accepit solem furibundus acu-
Potio, hanc latas abdita in customam sic fusius ei licentius pro ingΗnio describit Seneca, Herc. Oet. 48S.
293쪽
a TaEst in remoto regiae sedis loco
Areuna tacitus nostTa defendens specus... Non ille primos accipit soles locus; Non ille seiras, cum ferens Titan clieni Lassam cistenti mergit oceano rotant :Illic amoris pignus Hererilei latet. Walce Horatii locum, Od. III. TA. 9. menda cubare putat, eaque criticis probrosissima'. Horaria eniin tongere non posse, quia non sit corpiis. Ac rescribi jul et satis confidenter aura Caniculae, aliam
- - ex quo me clivum pater atque lio
Fulminis afflavit ventis . ot aeontigit, igni. Valer. F lacu. III. aT3.
- - reepidam Phaethon assavit ab alto Tisiphonern . Lucret. VI. 22o. ubi sic legit: - - graves halantis sulfuris a tur a se ut de odoribus Apuleius, apol. 66. ed. Pric. ,,Facilius ad eum Alexari triani vini aura, Platri sumi, perveniret. Eadem ntedicina Senecae sacienda vuletur, Horc. Oet. 666. uas Phoebeis sui, situs auras Legit eois Ser arboribus: . cui obversatias sit Virgil. Geo. I. 25o. - - primuS ePIis o r i e n s a fri a v i i: anhelis. Similem probat castigationem Lucani, I. 16. Milii quidem collectio illa Horatii neutiquam auidet, cuin optima in promptu sit vulgatae explicatio haec: te nescit Canicula tangere, eo tempore, quo atrocissima
v. 693. Haud satis liquet, quid sta velit κτουσίου in
hoc versu. Dicani Paod sentio. κτήματα proprie videntur fuisse τα εν οἴκia κώματα et quamvis, ut fieri solet, latius et generalius quidam scriptores uterentur. Hinc pendet Suidas: Κ -υ Διθe' Fτι τὸν Κτησιον Δία ἐν τοῖς ταμιεIoiς ιδρύοντο : unde recte interpretatur Scholia.
294쪽
dis: Vestae s Oretasses sacris candi. Non alieni sunt iis lamelico Erysielauione versus Callimacheir hymn.
Heathius ἁγε - opponi putat, κτησιον autem esse, qui donia in cella penuaria alebatur: Debmurain' enim ii Oo lanae fragmentum a viva ove avulsisse. . Ego de his omnibus aliter sentio . Dejaniram velleris particilla κεκου ipsa vocat v. 678. ad vestem illinendam usam esse: βοτου autem non a σπάσασα regi, quod Heatlatusi existimasse victetm', sed a λάχυκν: Qenique κτήσιον βοτὸν ovem in genere signiscare, non quamvis prae caeteris ovium speciem. Κτησίου βωμού memmi - Aeschylus Agam. TO46. Mus gr. ' v. 694. 4λαμπὲρ κλιου. Id est, απωθεν τῆς λαμπηδθνος τού ηλιου. Forana loquendi hami absimilis illius in Oed. T. T9I.-ὰσπέδων. BO1 nolc. Sypra V. 686.αθικτου ἁκτινοe; Εur. SRppl. 259. φυλλάδος καταστεφῆ et similia: ἐκ, υπὸ, vel: διὰ sin auditor οὐ καταλαμφθέν. Οὐ καταυγασθὲν o. ηλέου:yut ' recte Scholiastes Hunc Graio-citimum passim aemulantu , et optimo successu, elegantisitanus Piisque Latinomini: et imprimis. Silius, per omnem operis longi paginam. Ualces. v. 695. Zonaras in lexico nondum essito, citatus a Ualchenario ad , AdoniaEusas Theocriti p. . 335. Zώγαστρον, κιβωτος. κυρίως δὸ η ξυλένη σορος. Σοφ. Κοιλα ρυ- στρω. παρa τὸ ἐζυγώσ2-- σὰς σανιδαe. , Bol 1 Ck. Xenophon Cyro paed. lib. VII. p. XO9. ἐν ζυγά
v. 696. φάσιν spectaculum, phaenomenum. R e i s h. et Mus gr. Duarey 3 ν v. 697. αυμβλητον et glossam ii ascei dictionis Ho- sychianam certatini corrigunt Viti docti: . . alii aliter, ut sit: omnes autem, meo iudicio, minus feliciter: ita Bent tritas ad marginem exemplaris sui: ἁξύμβλητο, τὸ μηδενὶ ἁπανταs δυνατών. . Non probo: se, ni Iallor, Oportuit, cum nutii sit solennius, gyani a Et a fina-
295쪽
ἄνα δέγετα ' τὸ καi κάταγμα παρὰ Σοφοκλεῖ. ευρητα λεξικω ρητορικῶ, στι ἄνα, Οὐ μονον σύντριμμα, ἁλλα καὶ in.
τειργασμένον anos. Vide Aristoph. Lysistr. 583. Vestigia Sophoclis sutileqiutur Seneca, Uisi nonnihil eastigationis indiget: Her C. Oet. 7 2. Cujus tamen meliorem partem sibi viatilicat G novius. Et forte, nulla nube respersis jubar, Laxabat adilens servidum Titan diem: Medios in ignes solis et claram facem, Quo tincta fuerat passa vestisque lilii . Abjectus. horret sanguis, et Phoebo glo-
Tepefactus arsi. Non discosserim emaidem a . vulgata lectione: et Phoebi conia tepefactus ardet. Sio Senecae Oedip. 311. coma ignis; Catuli. LX, 77. laces auatiunt comas. Huc tralu potest etiam, quod Pho6bus non raro 1κουρεκθme appellatiar. - Musgr. . ira: o - ταγμα - της olbe. Si vere superiora interpretati sumus, v. 693 τῆe oue valebit sic lanae. . Et sic las ae Graecis est ebur, μέλισσα mel. Vid. Oed. Col. I9q. et Toupium in Epistola Criti in Suidam p. xa 8. Til ullus lib. II. elen IV. 28. ' ... a . et ' Et niveam Tyrio murice tingit ovem MV. 7oT. Persuasum pene habeo propria vestigia relegisse Sophoclem ei scripsisse . κατέφην . Vide supra v. 678. Ibi Seholiastes: ψῆ' ρεῖ, καὶ διαλύεται', hic autem: υπέρρευσεν, Μαvae λέλυτ . Verrum enimvero non est meum dissimulare, locum insignem Nicandra in Τheriacis egregie confirmare librorum Omnium
296쪽
Apporiani Schoiialten ex Tarte; nam luce diagicum
perfundit: τὸ δε καταψηχθεῖσα, αντὶ τἀ διαιρεθεῖσα λστι ψω γαρ καὶ ψηχω, τὸ κ πτω καὶ διαιρῶ. καταψηχθεῖσα. Ουνδ καταπρισθεῖσα. Patet igitur voces et κατέψηκται cognatas quiuein es , sed nullo modo unam atque eandem vocem, sicut Brunc us opinabatur. a ke f. V. TO3. ,κβρύματα : proprie e du i i a, quae comeduntur: sic nominata, quod lignum sit quodaminodo exesunt seliae dentistis; quos supra vocavit Ni- Cander πουλυεδουσι γενBruci a k es. v. To . Male coirigit vises. Di.. Vide infra adv. 1OIO. Seneca 1ic expressit Herc. Oet. 737. Quin ipsa 'tellus spumeos motus agit; Et, Φυcquul illa tabe contactiina est, labat. I. e. tellus spumas agit, quae naagna cum velaena 'ntia moventur et estervescunt 29αζέουσι . Nolim cum ' ke . spumeos rore S legi. N. .7 . ἁμῆέ- Occurris etiam vox in Mariani
ως ετι της χρυσης δονομιγηρ IΠαφίους. W ah e f. v. TO6. οπωρας. Rarmin est nomen in genitivo temporis notando positum epitheton conjunctum liabere. Alioqui passim Obvia sunt νυκτος, ἡμέραe, εαρος, ει ρους, χειμωνος. Homerias etiam . νοσας. Quorum Omnium eadem ratio est. Mus gr.
. V . 7O8. γνωμης πέσω, quid putem. Conser Oed. coi. 314. Idem. 'v. TIO. Repetitam interromionem, diro - ἁν- τὶ τἀ, commotio animi evocavit, nec quid*aam ei sophistici atque assectati subest. Egregie languet IV kofieldii indubitata scilicet emendatio, Λυτὶ σαο θνησκsu, propter i equentia ἐς ελησά oxae, quae nillil prorius
O cti. Centaurus: ut alibi noster plus semel: dubito, an alii sic simpliciter, sine adjunctis epithetis, 'S a . hoc
297쪽
hoc Vocabulo non uiantur. κυριωe οἱ ποιησαὶ τὸν λέοντα
V. 716. ἐξαποφθερῶ et vocem adhibet etiam Aeschyl. Pers. 46εως μάνταν ἐξαπέψειραs νων non alias inveni. a k e L ' V. TX7. Dura est explicandi ratio, quam Uaheseid. proposuit: nam novi sagittam, quae percussit. Nessum scilicet: - etiam Chironem male assecisse. βαλὼν στρακτοe utiPae est sagitta, quae vulneravit, sed non Nessum, veriam Cluronem. Male Brianch. βαλόντα
noxam intutasse. Historiani fuse enatias ovi lius Iast. V. 379. Mu S gr. V. II 8. B incliti lectio περ αυ Θέγν versum contaminas: immixto anapaesto. Praeterea veri uni θιγγάνω Curii genitivo multo fre*aentius, wm cunt acculativo striaitur. . v. 719. Orito est qui inugit, nec miror. Scholiastent nescio an et alios : De x Ma μέλαι αἴ me ἐκ
298쪽
V a h e f. Εlaidem vella sic jungo: De αίματοe μέλας διελθὼν - σφαγῶν τούδε. Sic Pinnia expellita sunt. --φλίμ. Magis placeret φθειραι infinitivo . vel φθιθουν. Utriimvis as olia peruleret Ilus gr. V. TaT. Scripsi εδοξa γοον ἐμοι, ea tutem Ob 'cauiam, quam supra ad vi 563: commemoravi. Ualces. e Musgr. probant Briinciai lectionem. . v. Ta7. κρίνειν h. l. Idern est, quod κατακρινουν, condemnare, abjicere. Concidit ititur Wakef. emenda- tio: σὸν δ' ἐλxsr αὐ-τες τύπους κριν παρδρ' ,,Certe in 'eventu forinidoloso necesse est itinere: e contra tamen oportet spem praeponere fortunae; id est, non relinquere spes ante eventilaa. v. T3O. εξ εκουσιας. Vide ad v. 396. et Antig. Too6.
V. 731. Οργῆ Ira molias vel Ionis e Geso let. Vide ad Oecl. Col. 4So. Iliena. V. 73a. post τοιαύτα recte se habet. OVectionemi indicat, ut, quod praecessit, αλλά. Non negaberam ta-i men, scribi potuisse ex Kal es sententia σοιαύτα , CL Terent. Arulr. II. I. 9.. Facile. Omnes, quin valemus, recta consilia. . . aegrotis damus: i Tu, si hic sis, aliter sentias. I v. 733. Remtui eX conjectura ο κοι pro οἴκοα, scriptoriani proboriam consueraulini morem gerens. i , otio.' domi: i. e. in propriis praecorisus - quibusi nulla est animi aegratiuio: ut Pectius IV. sin. i Tecum liai ita: et notis, quatri sit tibi curta supelleS. Otiae alio ι, ἐν oreia: Hesych. Il. n. 239.
Aliter, dedisset, ni fallor, cum praepositioi e; ut alibi fplus semel ipse, et exemplar magnum, Odyss. Δ. 39a
299쪽
Ac profecto rara sunt: omissae praepositionis is exempla, sed inveniuntur tamen. Sic infra v. 95a. δι- μοις pro ἐν δήμοις. Vid. Hermann. M Eur. Hecub. p. 133. 3 V. 73 . IVaKeseid. quoque amplectitur lectionem λεγοv ulemqtie Aeschyli Periur. 715. in Stephano scribentium ait:
alisti vice simplici noster usus est; Εhimpules itidem semel in Baccius, v. 985. LUcophron TO23.
Nonniis et iani in Dionysiacis; Parthenius p. 3 q. quem Bergierias quoque iri sicat ad Alciph. epist . I. IX. qui pariter eam a subet. Me non visum iri intempesti-viIm artareor, si vocem, de qlla agitur, depensitam redonavero Dionysiacis, lib. VII.
χθιζὰ μἐν εὐρυάλωος, ἐμge υπὸ νεύματι Δηούς, γαῖα, χαρασσομένη σταχύων μαστὰι σιπήρω, ξηρὸν ἁμαλλοτοκοιο λοχεύσατο καρπὸν ἁρούρης:neve ossici uni minus benevolum cupienti faciam Eratostheni in catam3rrisnsis de Delphine, c. 3Ii ως δὲ
καὶ αἱ πλεισται Νηρηίδες ἐκρύπτοντο, κεκρυμμένης ἐκεινηe, πολ- λοος ο Ποσώδῶν ἐξέπεμψε μαστὰας' ἐν οἶς καὶ τὸs δελφῖνα.
Idena μνηστυ in utro De scriptore dictionem genuinam expulerat. Verissimam esse emendationem probat Hyginus, poet. astron. de Delphino, C. 17. Neptunum - Coinplures eam quaesitum dimisisse: in his et Delphinum quendam nomine. 'Vise LV. 7 2. Rectum esset illud δ' , si hoc ritu ferino pira cessisset:
' τὸν ἄνδρα τὸs ras tim, τὸv δ' ἔμον, γύν ,πατέρα, κατακτεινασα τῆδ' ἐν ἡμέρα 'cum vero λέγω importetur, et tuni sit ordo: ἴσθι μῖν τὸν σου ανδρα, λέγω τὸν ἐμὸν πατέρα - nulla opera
officies, opinor, ut non soloeca sit oratio, et indoli linguae contraria. Restituendam igitur censemus sinceram
300쪽
cera in lectionem τ' pro r. Walces. Facilius vide titur res confiei posse mutata interpunctione, ut τευς resereetur ad antecedentia. - . v. I 6. Haec sententia ex Homerico . fonte, Il. I. a 9. in posteros bene multos fluxit . .
ut vero legit locum Pindari schol es, ad locummiem citat Scitoliastes noster; et verisimiliter legii Hesychius: μεχ ν μου νημα, νφελος; Di pro more ΗΟ-meriam, nullus il ubito, interpretam voluit. IVahes v. 75O. Egregia est Brunckii Col rectio, κοὐ κατὰ γλωσσαν κλυων, . quam praeter Aeschyl. P s. v. 26 . confirmat etiam Callimachi locus, a ' kef. lauda .
et Plautini in Bacciridibus 3, 3, 61. Quin ego, quum periret, Vidi; non ex amitto arguo. Idem tamen Wahes. vulgatam defendere conatur, intelligens quippe ejulatus et lamenta, quae Her cules ediderit. ,,Εx Ipsius ore audivi. Assiri jubet Scho Blasten et S. Ioannem, l. epist. I, T. s Mobαμεν, Θ - καμεν τοῖς οφθαλμοῖς ἡμau. - ,,Porro, inmut, huic interpretationi favet duplex 'verbum versiculi proximo
astabas, ut inspiceres hominem 7 Empedocles aptus Clem. Alex. p. 69 -
Οὐκ εστι πελάσασ' οὐδ' ὀφθαλμοῖ νιν ἐφικτὸν
quem locinii insitatus est Lucretius V. XoI. 111 oester
Ut fit, ubi insolitam rein adportes auribus ante, Nec tamen hanc possis oculoriana sutilere' viis; et quae sequuntur Explicatib versorum κατὰ γλασσαν durissima est, quae non erIt, quin de laonai-