장음표시 사용
301쪽
num ore, de rumoribus intelligat. Deinde versus 751. interpretatio quanto subtilior est, tanto tenuiori. silo pendet. Atque omnino meo quidem sensu requireretilr, ut, si recte haberet vulgata lectio, γλῶσσα prius,
quam oculi, commemorata esset. Musgr. non spre- Verit, κοὐκέra γλῶσσαν κλι ais, quod, nisi Vesementer sal-Ιor, alitis Piisque sperarendum .ptltabit. V. T53. εsρπε. καινοπρεπὴς ἡ φράσις ηλ εν ειe τὸν Εωσι 'Scho Hastes: ct tis ni irems sane rationes: nam ita saepius locutus est Sophocles, neque Euripides nai-ntis raro, cum aliis. Hesyctuus opportune: εἶρκου ἐπορεύοντο, μετα σχολης ἐβάδιζο9: ot par clio Herculem credere, utpote victorem et expe1 tem sollicitudinum,
ita lente festinasse. Hinc Horatius venuste de Otioso, epist. I, XJ, q. tacituni sylvas inter reptare salubres, Curantem o uicauid dignum sapiente bonO- que est: ΗΟineriam stilicos: inutatus, qvi suavissime depinxit nobis tardo pes le gramentem senem: Od. A. T93.
S c la o i i a st e s: ηeέμα βαδίζουσα δια τὸ γηρας' secundamittique pueritiam: unde Quintilianus eleganter , instit. I, 2... Quid non a GRltus concupiscet, qm in pu puris repity Non gravabina tir apponere nitidissi-1nos Orphei de sonanta versus ingenio nostro casti
καὶ θανάτου μέλλημ ἐπωγώς, ψυχας διασίζων vel mortem in oraris. Similiter Virgil. Aen. II, .8. TempuS erat, quo prima quies mortalissius aegras Incipit, et dono vivum gratissi a serpit. Neque' .in terra pestive.correcturus videor Suetonuina in. Nerone, C. 5. ,,Sed et in v1ae Appiae vico repen-
302쪽
est: Claudian. teri. cons. Honor. 22. nec non Senec. Herc. fus. 2L8. Mart. IX, M. q. liad. Talpa quavis caecior sit oportet, qui non videat tam inconnexa et disjuncta, prout vulgo aCCIDpiuntur, nullo inodo Soplaocli sine crimine debere imputari. Quod a Trino, latis aperium faciunt editorum versiones: quin et Scholiastes novitatem sermonis de amitur. I u vero, lectori ἐά capias non probra, sed Di' ubi proficiscebatur, littus est: - omnia jam leni fluunt aginine, et recto eonsti uetionis Orisine. Rem minutulam tantas turbas excitasset Hom. Il. B.
V. 757. oetes: ide in opportune: ses ' Α-- . - τεμενειν τε φυλλάδα: vel intelligi possunt irae voces dopurte nemorifi, aras Cingente, . quam una de sicavit Herculos; vel, secundum alteriina Scholiastae interpretationem, de nemorosis frondssitis, quibus altaria Ve- lavit victor. Virgil. Aen. II. 248. Nos delubra Deum misera, quibus ultimus
esset Ilis dies, festa velamus fro te per
et linil III. 25. Accessi, viridemque ab hymo convellere silvam
Conatus, ramis tegerem ut frondent ictus aras.
Hinc Statii tenebras illvininabor Theti. X. 6oq.
Ille coronatos . iamdudum amplectitur
Fatuscum foctens vultu flagrante vaporeinei. E. Coi Onatas aras: sic enirn suppleveras mancam Scholiastae glossam: , sive flamma in coronam Veria; sive. 'quia ara es in omnibus sacrificiis corona halit ur. Vera est posterior interpretatio. Egre-
303쪽
Ε egium poetam non ceperiant interpretes ad Achill I, 5O8. . 'Eia, irrumpe moras, et fata latentia laxa; Lauri deroso ue ignes, si quando, avi. dissurius hauriei. E. ,,Ignes altarium laurigeroriim Piod et seorsim liquido eonstat ex sequentibus, v. 521. W akef. πιμε- ῶ- ψυλλάδα, 1. e. αλσος, i u Cu in. M us g r. - . q. 758. Ine Inpilain pronuntiat es vulgatum ἄσμενο .ae θω, Oia curius, non ad morem tragici; nec facile expediri, quo reserendum sit πιθω. Quare a ma- mi Sophoclis venisse statuit ασμε,ον laetus
Qua tandem ratione ποθῶν laetum significabit 8. At vulgata recte exponitur: laetus o b desiderium
post tempore expletum. v. 763. ἐντελεῖς βούς . Homer. Il. A. 3I5.hδου δ' Ἀπολλωνι τελMσσας Eκατεμβας. - - tibi, iiiva, litabunt Electa c e r v i c e greges. Statius, Thela. I. 5o6. Locum Sophocleum memorat in Il. A. Eustathius p. 49. ecl. Rom. et tangit beneca, Herc. Oet. 87q. stetit ad aras ornne votivum pecus, Τotuinoue tam is gem1it auratis nemus.. I . a Ice L
v. 76 . κατεύχετο et t. e. εὐκετο κατὰ σοs' bona tibi orecatus est: sicut interpretatiir vim vocis scia oliastes, cui sic reformandus est: ὁ Ηρακλῆς ἱλαρα το Φροδ κατεύ- ρο σοη de te , χαίρων - τω πει i. Fusius nanc prΟ- rarietatem praepolitionis κατὰ illustratam praestitimus L Silv. Crit. seci. CXXIX. sed Oviditas auctor est, ut hic acc*iam pro simplici εἴχετο contra Scia olialten: nam vates ita Romanus locum tragici nostri adumbravit, Πiet. IX. IST. - - capit inscius heros:
304쪽
. i Induituraue liumeris Lernaeae virus dichidnae.. Τhura cistat primis et verba precantia flam-
Vinaque marinoreas patera fundebat in aras rΙ aluit vis illa mali, resolutaque flairiniis Herculsos es sit lato diffusa per artus. Sacrificii flammani vides tabem accen sisse; mule ha-lγent omnia locum suum atque proprietatem: nec dubito, quin hinc elucescat vera lectio Sophoclis v. 77o.
φλὸξ scilicet αἱματκρὰ solo rem fecit e r 1 m p Θ r e. -- Nec diversa narrat Apollodoriis, lib. ΙΙe ἐώδde n Ηρακλῆς ἐ3υενι. ἄρ- ερμαυθέυτορ τού κιτaνος, ὁ τῆς υδρας τὸν χροτα ἔση ma κ. v. λ. Vide quae lupra notiivimus ad ' V. 6O9. κοσμει τε καὶ στολῆ per hendia lyn pro στομῆκοσμια. Suppulit ubiqtie exemplorarin copia: unum tamen et alterum insignius, in juniorum gratiam, non
pigebit protulisse: Theocritus, VII, 57.
- - molemque et montes insuper altos
molem Inontiuin e , ei: Valerius Flaccus L
163. -- prior huic ' mirri regia pDOles Advolat, amplexus fraterna ue pecto. - ra jungens: i. e. Daternorum pectoriam amplexus: ubi frustra sollicitat receptam lectionem Burati annus. IVahes. v. 768. σεμνώv oeytas, sacraficii: ut Antig. Ioas. Aeschyl. Sept. Theti 185. Musgi: V. 769. quavis arbore dici sol eir alio dat minus aptuiri epithetum erit πιείρας. Mus gr. v. 77o. Retinvit Walces kν μ' lsursum venit, nec nisi interpunctionein mutavit, deleto post δρυὸe Commate. Sic arbitrattir connexionem ad v. 767. indicatam satis elucescere. Sintiliter statuit Muggr. - Γροσπτύσσετο, quod offensioni' est ob augmenti absentiam, mutayi in προς τέσσσα , quod et ipsam suadet Musgro
305쪽
Musgr. Ne inem enim tui lare debet praesens tempus praecedente Imperiecto, emus rei exempla in iragicis haud raro inveniuntdr. Legi etiani possit. τ' ἐπτύσσετο. V. T7 T. λσικολλος : i. e. ἁρτιωρ, τελειως κεκολλημένος
penitus adhaerense vel, ut probe Scholiastes, καλῶς γκεκολλημένοez. ut Aeschylus cia Oepla. 57, aliter, opinor, ad Sept. Τheb. 379. Paana vis dissentiant milii Seholiastae. aeteriun Statius in loco venustissimo videri possit tragicum nostrum. Ob oculos habuisse et Thob. XI. 25 . Qualis isti implici tum Τ1rvnctius ossi-ν - . b us igne in Sensit, et Oeteas membris accedere ve- stes; Vota incepta tamen libataqus thura ferebat , . Durus a illuc, patiensque mali: mox grande,
Ingemuit, victorPH furit per viscera Nessus. Et sane j ii ii caueriin Nasonem ipsissimos versus, in quibus versemur, ad uiribrare voluisse; vide ad v. τ67. M aves.
,,Ovidius sic anapliavit brevitatem tragici: mei. IX. 166. - . -- letiferam conatur scindere vestem: Qua trahitur, trahit illa cutem; so edunt ae
306쪽
et similii suppeditant Seneca et mythograptar quos
,,ibid. μινεια autem in φοινιος, libris al1ilii Sulientubus, quis cum Bruncilio mutaverit 7 vide Oaae clixi ad iv. 675. Sed nepellario mutandum erat tum, alectiva φοειίας ἐχῖρας copulam sibi exposcerent, turn etiam quod inlidium esset, substantivum ἐχιδν, ς in fraudem alterius duobus epithetis ornare. ,, Porro, nemo videtur hunc locum intellexisse, ne scholiathes maidem: nam reddunt et interpretantur editores, Paasi sciret Hullus venonum Horae illitum esse vestimento: quo ni it minus novit; prout res ipsa satis trulicat, et odito fabulae; et declarat ex abuti lanti Sophocles ipse v. 93q. Totam igitur periodum, nova adhibita Interpunctione, ad auctoris mentem et rerum gesta, ri yn Ocilinem concinnavimus. Uahe f. Scripsit enim sic:
Male. Quis enim ea, quae gravissima sunt, parenthesi inciri let, tantiam si parerga sint ac nullius Inomenti Deinde v. 93 .. nulli plane evincit; ita enim Hyllus nonnisi hoc competit, invitam matrem pa
V. 776. Inferebam ex Conjectura τούτου κακον pro ταο σον κακον; laod absonum prorsus et ineptuni videbatur, cum eccet Ovimus me cohibuit, se vulgatam agnoscere testatus: mei. IX. 155. si modo sit tessatus: Ignaroque Iachae, Piid tradat nescia, i u c t u sIpsa suos tradit. os eos κακου significat, mali illius, Prod tu excitasti, criminis tui. V. 779.-ῆν ἐσταλμένον : i. e. nihil de suo adclidisse tunicae, aut mutavisse: sicut reailitum ei erat a te, ita eum Herculi dedisse: ut recte Scholiastes.
307쪽
εὐέλικτον γὰρ vὸ φυτον, νέον Nec diversus abis Hesyclitus, quem reipexisse Sophoclis lociam sadicaverim: λυγκεηους συνσέδετα , στρέψετ . i. e. qua parte nexilis vettitur pes in articulo circa malleolum. Lucianus de saltat. seci. 77. εὐκινητος oὸ - εστω, καὶ eis σῶμα λελω μένος - ως λυγκεσ3M -i καιρις. Vox est satis frequentata, neque exempla quaerentem fallent; aptiore vero; et ex omni parte rei signandae pulchrius comparata, non poterat uti Sophocles. i Ua k eLV. 783. ἁμφικλυστον ἐκ πέκτου, qu I utrimque m a-ri alluitur. Mus gr. Hatiae aliter captivos, caestibus ejus impares, tractare solebat Amycus; ut sua vissime cecinit Valerius Flaccus, i N. T . - - eae Neptuno trux ipse parenti, Sacrifici pro rupe jugi, media aequora
mai Sophocleum λοιζιν- ad hunc morem παραφράζου:
Vincula, qua primo cervix committitur. artes Wahe LV. 784. Hunc et, sequentem versum Alclus edidit, ut in codd. scripti sunt, et in Athenaei epitonis Li
Absurda haec, esse quis non videt. nisi sim apsa ineptissimo ineptiory Vitium ostendit quidem Heasuus, sed male ei cessit ei nenclaildi CORRtuS. κομηe διασπαρέντος purusi putus est soloecismus. Vide quae notavimus ad Antig. 986. Scripserat procul dubio Sophocles,
cerebrum . Cur λευκὸν μυελὸν κρα-ρ appellarit Tragicus, docet Atiaenaeus z Ἀπολλοδωρος . ν ὁ Ἀθηναῖος οὐδ' ονομάγν vae τωὐ παλαιῶν ψησιω ΕΓΚΕΦΑΛΟΝ. καὶ Σοφοκλέα γούω ἐν Τραχιvίως ποιησαυτα τὸν Ηρακλέα ' ριπτούντα τὸν Adidis te Θά
308쪽
refutavit Apollodomam altatis locis Jani Athenaeus,maibus Hoepfnerus addit Eurip. Thes Dagm. L. ΙΙ. Hipp*lyt. I3s3. et Odyss. ι, MX. s. cum quo parallelus est Eurip. Cycl. 6oX. isti eodem IIu do legitur. Iam Brianc ana1n Iectionem quod attinet, nihil in ea desiderari prraeter probatalitatem recte Jatilicat Ua -
, figlaius. . ,,Nam unde, inquit, exortas vicemus tam graves coi ruptelas, et tantam conversionem nitidorum atque elegamium versiculoriim, nec si pra captum scribarum vel quoad sensum vel. Orationem positorum 2 Modestis igitur .conatibus certe patet Via, nec Venia non concedi debet: - . - ,,Ιmprimis non Video, quare explodenda sit plira- sis, κομης μύελον ἐκραίνει' per ςΟIna In d φ sl lait cereis braim. Saepe dicunt poetae comas sanguine inquinatas esse; et quid vetat, pro re nata, cerebro IHom. II. P. 5 I. .
sed magis apposito Quintus Calaber, XI. q7 T.
quae sane gemella sunt. Neque alienus est Euripides, Ιon. 1266. '
Uno igitur vocabulo aliquantillum castivio, videtu-tur fortasse recte processurus locus omnium vexatissimus, hac clistinctione lablevatus: - ,
*Iam vocem videri poterit legisse Scholiastes, lium interpretetur per διασχισθεισης et διαου θεισης' ad Hesychii
normam : διασπω ' διαιρεῖν, διασχίσα/: et rursus: διεσπάσθη- ν' διεσωσθησαν. Atiae hoc vertam credebamus; cum eccet Virgilii versiculus nobis perlaasit tandem sanum esse Sophoclis locum hunc, depositum prius et deploratum, in omnium, quotquot sunt, sanissimis: Aen. X. qT5.
Ossaque dispersit cerebro permixta
309쪽
cur non igitur tragicus κρατὸe διασπαρέντoe' capiti S 1 i spe ria r i. o. fragmentorum medis capitis stisper- sorum, cerebrique peri capillos in ter ram defluentis. Statius Thob. III. 129. i .. '. Hae pressant in tabe c Oma s. Iam vero Scitoliasten Sophocle uni altilianuas, cujus interpretatio mihi summopere at ridet; et, ineo saltem judicido, nec obscure, 'nee coacte, mentem auctoris feliciter explicat, ut nihiI Ibpra: Διὶ δὲ τες κώμους τει
In junioritin gratiam quacitam subjicere non pigebit, tragico illustrando intervientia. Homerras, 1l. P.
ἐγκέφαλος δὲ παρ' αὐλὸν μέδραμεν ἐξ ωτελες,
sulgur comam a capite abitulerat; cbiod Licliae contingere non potuit: ne quis hinc defendat Brana cicianas rationes. ' Idem in dycl. oo. loco in primis consimilit
consuli potest etiam in corrupto fragmento Thesei, quod primum legitur apii 1 Miragravium. Κομης ἐκράινου λευκὸν μύιλον dici neutiquam potest. Id enim significaret, non, per comam defluit, sed, e X' coma elidit, quod vela ementer est aes uritum. Eam ob causam reposui κομμο , origine depraVationis ex Reuclatiniana, quae dicitur, pronunciatione repetita. ,,1teratis ictibus essundit cerebrii ira, naedio capite dis-decto et sanguine simul Heethli κεμης διασκα-eέντορ defendit Musgr. allato Nicand. Theriae. sa9. ubi Scholhistes: καταψυχθέντος ακάνθης, ἁντὶ
310쪽
τρο σχήματι πολλάκις. Nempe prius v. Iz9. et I 8o. dbi eandem figurani notare non neglexit. Idem ille citavit Aeschyl. Agani. 122. pariam huic loco aptum. v. 786. Cum in Heruchio extet glossa, ἁνευφημh-' 'δνοιμωξri, κατὰ ἁντίφρασιν' Σοφοκλες Τραχινιαις' solenni dedi pravatione finalis ι pro ' hunc locuin certissime designans', atque insuper sole meta tiano clarius sitscla otiasten Sophocletini non aliter legisse, qui sic explicet: κατὰ τὸ ἐναυτιον i. e. κατὰ ἁντίφρασιν, ut Hesychius; Pauni vox laetum strepitiam pleriimquesgnificet ἁ-ὶ νοο ἐστέ9αξa' his perpensis, de vel a lectione nulla potest manere duestatio. Posteriores librarios ossemiit vox exquisitior: mule alii aliter, pro captu et ingenio, emerula tuin ibant .. Hinc est, Buod in altero Scholiaste sic cur rat versus:
ter, in re clisficili et obscura, neutiqtistin speritendum esset: nam ita Pindarus, Pyth. IV. qaa.
Similiter autem Euripides, οἱ est. 1335.
ἐπ ἁξέοισι. ἀρ ἁνευφημεῖ δύμος; . ἐνηχεῖ ' Scholias est unde non minini est glossana ἁνι- - ψω,ino a Sophocle primaevani dictionem eXpulisse. . Aelianus var. hist. XII. I. η δὲ Ἀσπασία - ἁνευφημησασα - σους πάντας ἐκάλει Ελληνικούς' quos locos sero comperi
craticis ad Hesychium praereptos, ut alium quoque Platonis. Nec non Porphyrius de abstinent', ΙΙ. 31.
τούτο δὸ ὁμοιως γένοιν αν, εὶ, πρὸ oμμάτων ποιησάμενοι τὸ δεινίν, ἁνευφημησαιμεν κατὰ τὸν Eμπεδοκλέα, λέγοντες ' . .