장음표시 사용
321쪽
: ooneque abnegat se cornitem Hysinus, fab. XXXIV. ,, Nessus moriens - sanguinem suum exceptum Deiani diis dedit. . . , Nelae te, Seneca, sisello, Ilere. Oet. 519. - - ille, ja in quaerens diem, Tatium fluontein vulneris dextra excipit
Apparet, pro Verbo τέκετο aliud reli irri, quod minorem vina habeat, Uaam sequens ετεκε. Hanc enitii gradationis necessitateni. manifesto osterulit pari icula δὲ, quae alioPilia perquam insulse addita foret. At quale suetat verbiun illud, quod desidet alnus, ilissi ei leest conjectura ad seipri. Mirifice tamen placet Her- manni ratio, scriptum fuisse suspicantis a Sophocle,
89 αρο ra 5άνατος, ,,quod mors seinina vii, peperit autem draco. Ualces et 1ius qua in attulit explicationem vocis Θάνατορ, morientem Nessum intelligens, eam non credo a quo quani proba luna iri v. 8ΑΙ. πορτετακως: 't stati in supra V. 837. προς- κλεος: et te, mi lector, rogatum velim, an credibile sit, Sopii Oclena ea fuisse verbo nim egestates aut ivilicuhiopia, iit necesse ladfuerit crat en recoctam sic apinponere nobis convivandam. Ne dubites priorent lo- cum sic rescribi oportere: . ' -
1ator 1bus in lixo telo: eleganior sane figura, et vocibus φονία et χρία felic Inae accommodata. Virgil. Aen. IV. 1 3. - - haeret latera lethalis amandoriat 1nox siniliter idem vinis κέντρα nonrsinat ' V. 8 q. 'Vahet. Amat eo rein dein vectior In repetitiones rea-gicus noster, prae caeteris autem Aeschylus. : Niliit itaque mutamium. v. 842. v liram fidem, criticia quotquot estis, 'atque editorςsi diciti nissu, quid sibi velit libroruin φάσματι γ mussant nec habent quod eloquantur. Procul dullio vox exquisitior hic semiput uiri sucit titiloctis librariis. atque anulin corruptelae praebuit. Non inepte reposuissent στάγματι' ut Aeschylus Pers. 61 I.
322쪽
sed ne duisites unice genuinum esse alteriam Vocabu- Ium. Ut μιαμα, μιασμος, μιασμα, et similia : Ita ναμ νανος, νάσμα. Euripides quoque ejusdein jacturam dictionis diu deflevit, et in hunc diem mastra: sic enim, me hortatore, rescribas ad Supplicmn V. 52O.
Importunas scribarum manus passim expertae sunt magno vocum exquisitarum detrimento lane venustateS. Vocem Cognatam νασμὸς saepius hoc in ortunium de loco pepulit: cussas injuriae exempla non sunt huic tempora opportuna. Nostiae ememtationi respondet accurate prior interpretatio Scholiastis: προς- κεκολλημένος τω is της ἄδρασ: nec vel posterior verto φάσματι Iespondet. Cum vero habeat Hesychius, φάσμ' τέρας' et υδρας φάσματι poetica Iocillio esse possit pira Jay M a ipsa, nihil mutavi, quamvis dura videatur et huic loco parum conveniens periphrasis. IV akef. Vulgata lanissima est. Ιl Id. μελαγχαιτα : i. e. δασυστέρνον, ut supra V. 558.1lic autem Hesiodum intuebatur Sophocles, in granes
Porro Briancicio obtemperavi reponendo x pria epost μελαγχαι : cum id poposcerit linguae ratio, Praecedente μέQ. . non ausim tamen pariter rescere librorum υπο post Νέσσον' nam vocula potest ab antistetico versia decidisse, aut ei menda non detegenda insidere. Dedi quod verisimile rudicavi Νέσσου θυμοφὸνια δολιμ. et nec ablacile crediderim uagicum nostriini, ut alias saeptis me, magnum exemplar suum
imitandum sibi proposuisse: Il. N. 5M.
-- - 1μφὶ δέ οἱ θάνατος χέτο θυμοραῖστης' atque Od. B. 329. - - - ουφρ' ἔνθεν θυμοφθώρα φάρμακ ἔνεικου. a h e LVO Cabulum θυμοφουιος ignoro. Νέσσου autem, quod videntur etiam scholia Romana a Sophocle omissum indiri
323쪽
Indicare, cum Hermanno de metris p. qqo. exterpretatione . adjectum arbitror, ejusque loco, quod litin habent, υπο restitui, absolute illud positum, ut saepius. Pro δολομυθα Reificius conjecit δολεμυχα aut δολθβυθα, habentia an recessibus suis furulisque dolos. ,,προςτετακως φάσματι. Quomodo Hercules, tunicam mortiferam gerens, cum φάσματ6 i. e. specie, larina hydrae conglutinara dicitur 7 Ninsinini hydra, quamdiu vivebat, δώνώτατον φάσμα erat: Poeta autem aulici figura de Hercule lo litus ut cum vivae hydrae terroribus, vivique Nessi astutiis sint ut conflictante. Quid enim aliud 1ibi vult, Piod sequitur, λολεμυθα κέντρα δNon enim δολώμυθα dici, credo, poterant doloris, quo Hercules cruciataitur, calcaria. Statius Thebaid. XI.
varios est Atticae formiab usus. Wakef. V. 8q . δολομυθα κέντρα. Eupolis de pericle: μινοο
πων ρητὀρων το κέντρον ἐγκατέλιπε τοῖς ακροωμένοις, apini
Scholiasi . aristophanis ad Acharn. 529. Aculeos orationis meae liabet Cicem pro Sylla 26. Idem Acad. 1V. 31. sed ut omnes istos aculeos re
V. 846. αοκνον. o. ὀξεῖαν, ταχεῖαν. Brunck. Quae 1agnificatio vereor, ut possit exemplis coinprobari Perperam enim inde deduxeris, quod vox occurrit sic,
324쪽
nt indicet assi liliani, i nde forium. NeqRe rectius statuum, qui passive intelligi volunt, quod non tametur, non exspectatur cum metu. Idem valehds Briancicii mitiove, for ni idolosam vertentis. Expeditus locus scribendo αοκνοα' quod suasit Hennannus in Ephem. Ιenens. 18oa. p. I 3. et Musgr. Tum sensus erat: a quibus Nesisi telis sera niaria metuens. . v. 847. Constructionein sic instituo: προοορῶσα νέων
nupta as suscitantes magnam noxam domo. Nέων γάμωs pro νέους γάμουe: vide clarita si pra ad v. 395. Deinde stisces, transitive, ut M. go. ubi RIia. M. uAgr. parurn probabiliter. v. 8 8. Brunckiana lectio est: .
quam vir Cel. defendit hac ratione: ,,sic legendum esse et metra et sententiuis ratio ostendit. Quia τλinitio phraseos positum, credidit tua rarius huic referr1 debere partitivum vel adversativum τα aes, qm error vulgatae lectioni originem dedit, προσέβαλε, τ1 r-' ἁλλο ρεου. Eadem imperatia variam lectionem peperit V. 7. ναέουσα δ' ἐν Πλευμνι, *1omodo librarissieximie ementasse sibi visus est, quia μιν in piraximo Versu praecesserat. At haec particula saepissime initio sententiae adlubetur, altera non subsequente.
,,ΗOrum quidem partem non animadver fit, mala scilicet probabilim ex laoc facinore eventurae sed hoc solum cogit ad Ope philtri conversionem in se mariti; conversionem pernicio sani MAt longe melior est lectio, quam l. l. Hermannus ex conjectura protulit, quanitie debueram ipse in texta collocare:
-Dejanira nihil metuens a Nessi telis, quum magnum damnum praevideret, novo impendente connubio, quae non exspectaverat, ea alienis consiliis evenerunt μολιντα se. ἐστὶ s. νωι funesto cum casu. V. 8so.
325쪽
cum antis rophici versus me reum non congrueret, pro ολεθρίαισι Inonente eodem Herin anno scripsi ανταέαισι, cujus in locum vulgata ex interpretatione succedere Potuit. V. 849. . ἁλλοθροο: hanc vocem non intelligo iii
velle quo si Homereunt, Od. A. 183.
πλέων ἐπὶ οἴνοπα ποντον ἐπ αλλοθροονς ανθρωπους'
i. e. βαρβαροφω9ουe: sed secundum alteram Scholiastaeno itra explicationem: τες αλλα εἰπούσης, καὶ μὰ τὰ ἀληθης
τὰ δ' ει αλλοθρθου -- ξυναλλαγαῖe interpretatur Miasgraviust quae Nessiis astute de Herctilis amore philtras concilimulo commentus erat in colloquio, quod moribundusi cum apta habest, vel quunt moribundus ingi aliam cum ipsa recli re vellet. v. 85T ολοά. gl. ἡ δυς-χης. η ολέθρια στένει καὶ δεινά. BO1nck. ὀλοά' ἄθλια : Scholiastes: vel perniciosoriam molitrix. ' a lx e f. Magnani creat Miscultatem lectio σrἔνti metri ratione habita, cum antii Tophicus versis latur vocabulo νύμφαν. / Id facile postit in κοραv nau- rara, Pras voces et ipsas cpnsuderunt lilararii Antig. IT 28. viri codex Augustainus ab Her anno collatus feliciter exilibet Κωρύκιαι κύραι. Sed obstant sequentes versiculi, iisdem prorsus numeris scripti, illo manifesta sit veriri στένs depravatio. Ac nisi στεινΗ rescribere velis, nullum liabeo, Mao locus socille trire, remedium. Verunt anceps hoc est .uxilii genus, siquiuena sormam στείνes quibus locis defendam, qui quidem titilitestatae sint auctoris alis, non reperio.
326쪽
eivahe φησι. Med. 9210 Σοφοκλους δε D Παχινιαις, χλωρὰν ἄχνην δακρύων εφη. Hinc intelligere est, quum prava sit Heatlasi explicatio ἄχναν pro 'lanugine, et per synecdochen pro genis accipientis. BOHack. I easti uni de einertilationibus cogitasse latis ini- rari neq9eo. Vocent κλω 9 de lachrymis usurpatam vel pueri statim intelligent ad Homereum exemplar effinxisses Sophoclem: Il. B. 266.
---. -- θαλερὸν δέ οἱ ζάπεσε δάκρυ:
χλωράν' νεαράν: Scholiastes noster: lachrymae vero, Piae semper n o v a e flenti deciderint, cppiosae sint necesse eit. Opportunissimam glossani stippeditat lexi-cographorum utilissimus Hesuchius: θαλερὸν δάκρυον l. a. 9. - πολύ, καὶ μὴ ξηραινεμενον, ἁλλ' επὶ των ὀφθαλμῶν kH θάλλον. Eodem reclit Il. II. qa6.
Adducani elegantem locum Philonis de Ioseptao: II.
p. 66. νικηθεὶς υπὸ του πάθους, μέλλων ἐνδακρυρν, ἄζ μη γένοιτο καταφανής, ἁποστρέφεται' καί, προχέας θερμὰ καὶ ἐπάλληλα δάκρυα, καὶ πρὸς ολυον ἐπικουφισθεις, την οὐιν ἁπομαξάμενος,
v. 853. τέκο' στάζu: Hesychitis, non alio respiciens, ut opinor: in me saltem haud susceperam aliud exemplum neutrae significationis exhibere, Wa s. 1bid. duas: humorem laclitaniarum. Pro mar 1s aspergine vocem adhibuit HolneruS, IA. Δ. 426.
327쪽
quam rorem Virgilius et alii nonunant: Geo. IV.
- - lachryinis rorantes ora, genasque.
et Horratius, arti poet. qa9. - - super J11s etiana stilla bra a eis Ex oculis rorct m. Hinc est, cur αχνη, ut ros, generaliter humorem Velit, quod pro rore proprie sic dicto utatur So-plaocles, oed. Col. 681. Bene Etymologicum MagnuΠI: αχνη, πασα λεπτεπιπύγρον τε καὶ δερον. Eustastianis de voce cognata prae-huit Phavorinus. Idem. Locum laic lactet, monente Musgr. , enallage Constri1ctionis: nam plerianu'ae τέγγεσ3M dicuntur res, quae liquori immerguntur, v*l eo asperguntur, non lilior ipse. Eadem usi sunt 1icentia, et in eodem quoque vecto, Pamiar. Nem. X.
stropli. 5. τέγγων δάκρυα. Anacreon V. 8 8. νέκταρ ἐπιτέγξας.
v. 85 . Plene cishinguo post ξυναλλαγαῖe: et hic Iego: τάν ἔρδομεν α . G e In i t et lacrymatur haec facta esse, filiae Fatum ostensit dolosa et Oxitiosa fuisse. Mus gr. v. 855. Pulctro tragicus inentem lectoris erigit et suspensum ossicit spes quartandam ingentium calainitatum, brevi spatio eventuraririn. Has Claora, vatem agentis, partes gravissime sicinnisit Horatius, art. Poet. 218.
V, 857. ἐδμνε δακρύων r elegantissimus versicu- Ius, quein pulchre παραφραμ scholiastes: ῶς απὸ πηγῆς κρουνηδόν : neque aliter Dioscorides in epigri 3q. δάκρυα δ' οὐκ εδόa επὶ πένθεσιν ζ
328쪽
P. 17a. ἐπιφέρων δε τρ νεκρῆ στέφανον. ἡττηθη του πάθους πρὸς τὴν οφιν, ωςτε κλαυθμεν τε ρῆξαι, καὶ πλῆθος ἐκχέαι δακρύων. Sed illustranda Sophoclis locutioni aptius versione I XX. virali ad Ieremiae IX, 1.
τις δωσει κεφαλῆ μου υδωρ, καὶ ο φθαλμοῖς μου πηγὸν δακρύων ἔquae videri possint lachrymis potius, quam alaamen
Seneca Herc. ' Oet. 59O. Nec praecipitem volveret amnem Mavus rupto fonte L.ycormas.
Statius, Τheb. UΙΙ. 316. de Asopo flumine:
- - abruptis cum torrentissimus exit
laam jtulico sinceram esse istius loci lectionem. . Π-nem faciat Virgil. Geo. ΙΙΙ, qa8: .
Incaluit vis illa ni a ta; resolutaque flammis Herculeos absit late diffusa per arius.
αδικοι, ἐχθροι: Sclioliastes. Εninivero quaedam his lyncis insunt. tam metriam quam sensum spectantia, in quilnas me haerere fateor. Ut de caeteris taceam, neutiquarii mihi queo satisficere in hoc ipso loco: et valde suspicor graviorem subesse corruptelam, libros emetici.ιι:orOS. H. a . nu scriptos postulantem. Interea ., udicίiveriira Sophoclem voluisse aliquid ab istis, quae pariam considenter oblaturi sumus lectoribus, haud immaniter abhoraen-U a teme
329쪽
tem: nam receptam scripturam Briinclciana est, nonnisi Aγακλώτὸυ in αγάκλυτον mutatob salebrosam esse, inconditaui, Obscuriorein etia in, 'atque perturbato Ve bomam ordine,' nemo non fatebitur.
qualiter quis homum non nos er aret ur tria-lum Herculi superveniens y Paucis unimitatis; nam Π in πω vix viscrepat a TI: Ad hunc sensum Maro, Aen. II, 6.
- - quis talia fando . . . Mumidonum,' Dolopumve, aut duri miles,. Ulixi, 'Temperet a lachrymisy ' et Aen. XI. 258.
- - scelerum poenas expendimus
Vel Pa 1 amo miseranda manus. IVahes. v. 859. Sciroliastes Pariin dicit in expositione sua οῖον καῶν συνέβη τ- Ηρακλεῖ et γέγονε, non dubium est lain ἐκέ- μολε legat, non ἁπέμολε. Quo nus auscultare debemus illi expositioni simae sub tingitur, videlicet 1πέμολε, auri τού 1πομιλοι. Nam praeter uim *aod violentiis esset hic inescativi usus pro optativo, accipiendum 1 Oret απέμολεν ἁναρσtav pro σμολεν αναρσίων, Crius usus verbi ἁκομολω exemplum desiderὰ At cumi ἐπέμολε satis apertus esse videtur sensus, ac splendo καθος ἁvαροέων passIve, τὸ ὐπὸ τῶν αναρσίων ἐκ Sέν. Quod idem signiilcabit, si sola praeposti io απὸ subari satur, ut sit. πάθος ἁπὸ ἁναρσιων. Hic d Enique erit majus loci sen-1us: Invasit Herculem malum, pmpter quod serarii eum debemus, qviile nulliun ab hostibus ei contigerat. Atque sta fuerit idem νικμοι, ab ipso Hercule infra pronuntiatur, v. TOψ9.J Κούπω τοιούτou Ουτακοιτιο ἡ Διὸς Προυθηκεν, οπ ὁ στυγνὸς Εὐρυσθεύς εμοι, Oiοντον η δολωπις etc. . Aliae certe quae asseruntur expositiones, sunt prae hac modis omnibus violentae, aut ego valde fallor. H. Stephan. Meui vitium eadem, qua ratione sanat Musgr. , nisi ouod Βώκλe
330쪽
scribila et aer retinet ante οἰκτlam, renitentibus nu
v. 862. θοάν. Malimis i. e. οὶ μἀ, sorti hasta. . . Sic θοὸς πολεμιστi e Ilia i. E. 571. 6. S85. μάχεσθαι E. 536. Θω, ξιφος Antilol. p. 35. Venustam puellam qui θοὰv iliceret, nondum invenx. Mus gita Prii e- terquam ltlOd exempla illai minus conveniunt huic loco, epithetum θοὰs non tarn ad personam refertur, quam ad rem, ut positum sit pro adverbio. Celeta impetu raptam bene explicat Billeclieckius. v. 865. α δ' αμφίπολος. An legendum ας ἁμφίπολοe,
cujus f Ioles J muta m i n i st r a Venus. Veneri nempe, Iolen tacito comitanti, idem ossicivin tribuere videtur, quod Decora Tibullus, IV. ΙΙ. 8. Ulam quicqvul agit, quoquo vestigia movit, Componit furtini, subsola ituriae Decor. Lisanius vol. I. p. s83. X-τες αὐτῆ διακονούσι. Mu S g r. Vulgatae idem sensus inest.
v. 88Ι. Accessimus ad locum, cujus desperata conclamataque vitia nullum sanatiaro retunqmant aliud remessium, nisi Pao Agamemnon in cognore ine Aeschyli fabula v. 858. noxium reipublicae morbum ait depelli Oportere:
Ac restituendae inprimis erant strophae et antis rophae, flamitantibus posissimum Vss. 891 - 894. PIO-rmin ex asse nunaen respondent. Id que non poterat
fieri, nisi versuum. et lectio et vero etiam numeri immaniter commutarentur. Sit erino audaciae venialv. 883. Musgr. male is stinguit τάλαιν , ολεθρία, 'It. λεθρια adverbialiter accipiatur pro ολβρέως.
v. 88 . υαξις hic loci fort. m O r e s, i n g e n i u in feminae, vitam anteactam significat. Rei sic. Vulgatii dupliciter offendit, tum ob numeros es ectos; tinno a particulam inepte adlatisitam. Cori ectionem monstrat Scia oliastas interpretatiio: ῆλθε προς τῆν μαι- es V. Sensus: miserrime mortua est; et perfecit. σχε