장음표시 사용
331쪽
τλιωτατα pro σχετλιωτάτως. obscurius innuitur, Doni- rana sua ipsam manu occississe. v. 886. δικωτωσε. Non mentini me vocem sic compositam alita legisse. IV a k e f. θυμbe, si υίσοι - Subaiuliendrina ex sellentibus ξυνύλου. ,,Furorne, an morbus eam sustulit V. 887. Vocabuluin βέλοe, laod vuletur ex glossa textum invasisse, turpiter locum adulteravit. Scripsi αἰχμ8 pro αἰχμά, quam somnain jambici versus restinant. - lces. sic edulit:
cetera, ut Aldus. ξυνειλε nimio spinosius explicat: corripuit, i. e. rapuit cum laoc furore vel morbo; inter furemium scilicet, aiato aegritandum. Virgil. Aen. VI. 29O. Corr1pit huc, subita trepidus fornudine,
' ferruni Aeneas, strictamPae aciem venientibus onfert. V. 889. Θανάτ' θάνατον. Herculis mortii sua in ipsius. σῶάρου. Dorica forma requiretatur propterea, Plod melico vesius numero conscriptus est. v. 89Ο. ματαιαν h. l. est te IIaerariam, improbam. Legitur vulgo ia ματαια, luod significaret, omisera, ut alibi noster et Euripides. μάταιοe' τάλας:ματαίαν τάλαιναν : Hesych. Neque aliter interpretatur
'Vahes Aeschrionis choliambos apud Athenaeum, VIII. 3. .iamvis retrahi possint ad alium sensum, de quo supra v. 565.
μου Q ω μάταιε ναύτα. την ακραν κάμπτων, ' χλεύην τε ποιεο, κὰὶ γέλωτα, καὶ λάσθην'
Usum in casti Ormin, et nia seris velamina nautas. V. 892. τις ην , quatis erat 8 i. o. quo aniΠΙΟ - lao in rerum statu - quomodo assecta - hoc patravit 8 W a Ic e s. Malim equidem τις ad υβρι' referre.
332쪽
V. 80 . . Certa: vocabulum rarissianuin et Pindur. Ol. X. 67.
- - τὸ σαφηνές, ἰων πρ σω, κατέφρασεν.
Advectituri σαφηνῶο ustirpat Aeses clus in Prom. vincto cuin Theognule. Wakef. V. 895. Pone Credici omni vocem lioc loco elapsuinesse, similitudine circumsulensium literarinti ludificata onus intentos oculos libri morunt: sic enin1 maias ad inorem tragicorum periodus, me dinlice, processisset:
ἔτεκεν, ἔτεκεν μεγάλαν αταν ἁ νέορτος αδε νύμφα,
δδμοισι τοῖον 'Eμνύο. IV a k o s. Vulgata 1 pernit Maamvis reprehensionem. ἐριυνῖν ita licat scelus titileque natam perili cieΠr. V. 896. α νέορτος prolaint etiam 'Vἔihes. et Musgri, laudato Oecl. C. T5O7. τι δ' εστιν, ia παῖ Λαιου, νέορτον κῶς Paem versiculum ad partes vocat Suulas in voce: sed dubitat Wahe , annon vox allisi inveniatur.
re - facere: dictio magnifica, et gravibus facinoribus accommodata, lat urbibus sumiaiulis, aut etiani totitus munes machinae fabricamiae. Homerus, Il. Tetr 6.
v. 9O3. δ ιινια' lectum: in quo seorsim reponeretur cruciatus Hercules; qualent ad epulas si tum solebant adhibere: sicut accipi debet S. Marcus, XIV.
ετοιμάσατε ἡμῖν : in laalibus Veteres etiam otiabantur interdiu, legentes vel in editantes. Horat. Sat. I. q. 133. - . - neque enim, cum lectulus, aut me Porticus excepit, desum mili.
333쪽
Et κοῖλα interpreter equi lena capacia, ob lHerculei corporis naagnit4dinem. Hesychi tu S: κοιλum' βαθείαις:respiciens Il. R. 26. Interea si sint, quisus hoc epitheton, sic positum, clispliceat, nos in illis nomen
ἐμοve. Socrates οῖκοι ἔθυε Xenoph. Mem. I. in princi p. plaalus a pini Platon. de Reput . I. cin initiob do. mi sadrisi caverat . MuSgi V, 9 7. ἐρημis deseriar vox solennis in orbitate vel marriti, vel conpagis, vel liberomam deploranda; ne die oti si ellentiain usus, et potissimum in tragi-ciS, exemplor in indiga. Non adhu uit in hoc negotio Homerias. Hinc Hesychius εγμα' δουλε, ἰοἰκτρά. Trransiit ad Latinos: Virg. Aen. IU. 33O. Nou equidem omnino capta ac deserta viderer.
Et de utensilibus donisesbicis, Plae tangens nebat Dejantro. recte statuit a inue explicuit siluci
meticus, et EMaido demonstrat, Sophoclem PaOque, grandem licet ac magnificum poetana, in lachir mosis Naturae fontibus alte calamum tinxisse. V ks f. V. 9C8. sie ἐ-τa λαια πάροe. Puto, quibus in fatali illa tunica texenda usa fuerat. TentaVeram quo
334쪽
Cecropidae jussi, miseriami septena quotannis
Corp ora nato iam. V alce LV. 91a. Uemissimile putat A es. hunc modum scripsisse tragicum:
eodem, Pao vulgata, sensu. At vero πρὸς αυτες signΙ- sicaret sponte sua. viii. supra V. 893. v. 9I3. Ουσlae, rem fumiliarem, donui . Nolim hanc vocem cum Scholiasta concubitiim, nec cinnMuSgr. vitam uaterpretam. Sensum recte expressit
Briinclcius: dolensque silva spem sublata in au-geno Hercule in prole. Inepta igitur est Mus- gravit nota, qui sic scribit: tisauem hic locum lictet αψαιδαey An enim, Interempto Hercule, Ddaniram, tot liberis florentem v. 5 . omnibus Continuo privari necesse emat 7 Legemium forete 1 aiae, ab omnium colloqtsio sejunctas. Qui enim piaculo inquinati errant, a nemine coinpellari sinebat lex. Eurip. Orest. ψ7. et q28. Oeci. T. Tq58. V t astr νιμος pro απιμος oeci. Τ. 223. Nec suspecta esse debet terimnatio: sic enim αναυδεχ habet praeter lexica) Εp1- crates apud Athenaeum p. 59. Nonnus III, 229. ἁναυδέες οπωπαι. Vel, ἁ δεῖ , quod illustrat Graevius adHe1iod. Op. et D. 5 Reificius οὐσιαe mutat in ἐστίae, focos, i. e. domos. v. 9r . Hos Sophoclis versus aemulatus est Uirgilius 1n Didonis morte Aen. IV, 6 5. Interiora cloinus ii rumpit limina, et altos Conscondit furibunda rogos . . . Hic, post*aam Iliacas vestes notumque cubiles Conspexit, paulluin laeminis et mente morata, Incistulaque toro, dixit Me novissima. verba: Dulces exuviae, dum fata, deusque sinebat, Adcipite lianc animam, meque his exsolvito
335쪽
Vide P. Victorii Uar. Leci . U. 14. BOInch. Addit
Ualces ex praecedentibus V. 82. Sola domo moeret vacua, stratasque,' - relictis, ΙΠcubat. V. 9T7. 'φρ ουν : servabam: Virgil. Aen. VI.
Eccet gubernator sese Palinurias agebat, Qui L ibyco nuper cursu, dum sidera ser-
v. 9aT. μίξασα Θερμὰ ιάματα 2 properarari, CopIΟ- sum, velociter decum ens flumen: Unc θερμὸς est acri, veloci ingenio vir: Vi l. ad v. TO-7. ut riri sus ψαμα ὰὐηρ' le n t u s, t i m i d u s: redeas ad ea, quae supra contulimus ad laanc phrasin elegantem illustrandam, v. 857. Virgil. Aen. IV. 553. . Tantos illa suo Oimpebat pectore questus: Seneca, Troad. 78S. - - rumpe Jam fletus parens. Ordinem v bomani invertere maluit Valerius, Argon.
V, 341. .... . t ' - - seque i rementem Spargere caede manus, et lumina ratari-
pere fletu. Vide nos Silv. Crit. IV. p. 172. Walces. Malim proprie intelligi, c a i i da. Muggr. attulit Dios
336쪽
νυμφεῖα' παστάδαe: ibidem Scholiastes e et νυμφίον' παστάς:Phavorinus. IV a k e f. V. 923. τὸ λοιπὸν καIeia'. Similiter Anacreon, Od. I., χαιροι re λοιπὸν ἡμῖν, ηρωες. IV a k e LV. 9a . Haud dixerim equidem contemni debere εὐνήστριαν, nam v. 92O. Vollati noster εὐναστηρίοις, cum altera forma sit usitatior: sic Aescthylus P ea s. 158. καὶ τὸ Δαρειον ri καμού κοινὸv εὐνατηριον. a k e f. v. 9a 3. Certa est Walces emendatio ἰ χρυσήλατος - ea parte solvebat vestem, qua fiesila extabat . V. 927. Non occurrit alibi, ni fallor, composita vox ἐκλωπίζω, nisi in lexico graphoriam collectaneis, qui hunc Sopia oclis locum tangunt. Milai denique sic videnar emendanda, itantopere criticis agitata, Hesychii glossa: ἐξελωπισεν' ἁ-σθησεν, εξεσκύλευσεν, ειέδυσεν :Pla Voce, ut lexico graptius, perspicuitatis ergo non injuria uti poterat. I. Polliix, VII. -3. τα δὸ ρήματα, ἡσθήσθου, ἁμπέχεσθοου - κ. Υ. λ. Vide et Suidain In ἁγειρω,
δεθῆσθα , et ἔσθι is: quam formam legi in Euripide, Xenophonte, Aeliano, Polyaeno, et Plat-Iostrato vit. Apoll. Tyan. quod ibidem latuit odi
tores, et in errorem adeo induxit: ἐσθήμασι τε πρῶτος ἐκ σμησεν, α πρbςφορον ηρωσι . τε καὶ ἡρωίσιν ἡσθεσθαι : C Gmmoda qiosas hieroes et heroinae v esta r en-Lu r: ita scriptum oportuit et accepi mn Iocum. Hinc pulchre coi rigas et verissune Diogenianum in proveruis, cent. III. 82. ed. Schol. Γαλε sic scribe) χιτωνιου' ἐπὶ τ τα μἡ Εαυτῶν περιβληματα εσθούντων r qui locus sedulo est ani in advertendus. Apposite Elymologicum
337쪽
V. 928. Emovit in conania post απασαν, PalasioAυμον paritem respiciat utrurnque substantivunt, πλευρὸ et δεέωm: denudavit sinistrum la tu s, ut ad cor pa-
teret ictus gladio. . v . 93O. τῆς τεχνωμέvης regitur a παιδι, non a φράζω,
quod putat M uSgr. y. 933. -' ἐπαρ usque ad hepar et diaphragma. , Percusserat enim' latiis sinistrum. Vid. v. 928. Sic liberatur Sopia octos a contumelia ignoratae sedis praecipuarum in homine paretium, quam illi vulgata lectio adspergit. Reis h. Vid. Scholitastes. V. 935. εψάψΗεν. Pro εφάπτοιτο, reprelae nil erit. Activum vix alibi hac potestate invenias. Sed amat insolentissima quaeque Sopia ocles, in quibus et vecta obsoleta. Vid. ad oed. Col. 13a. Mu S gr.
V. 9 O. πλευροῖεν est idem atque πλευρα in dativo, hoc est πρὸς πλευράν. Ita deinceps V. II AO. σέθεν posuit pro σοι, eodemque modo Eurip. Iphig. Aul. 726. τι χρημα ; πειθεσθοκ εἴθισμαι σέθεν, et Suppl. 566. Βούλει συνάψω μύθου ἐν βραχεῖ σέθεν R e i s h. V. 9 T. ἐκτss9ας εαυτὸου ἐπὶ πλευράν: optime
Scho Hastos: se ad latus extendens. Cf. Alcest. 373. Hinc suppleas Hesychii glossam: κάρμμι' ta, .
παραλελυμένος εἰμι. ' Ignotus auctor apud Suidam in παρείς: καὶ παριδες εαυτὸw υπὸ λύπηο εκΗτο. Epist. ad Heb. XII, 1 a. secuta versionem LXX. viralem, elegantissi. me : διὸ τὰς παρειμένας χεῖρας καὶ τὰ παραλελυμένα γονατα, ἁνορθώσατε. IV akef. V. 9 2. βάλοι' feriret: falsam, si accusetionem impingeret: elegans mictionis usus, nec raro ob- .vius. Sic Sunestus in Dione: βάλλοντι Σωκράτην . καὶ Ζηνωvα τοις εκ Διονυσias σκώμμασι. Saepius autem invertunt Orclinem verborum: ut Lycophron V. 62O. εὐχ ο αρούραις ἄμφετητύμους βαλει.
Horat. O l. 111, 12, 3. Patriisto verbera linguae. Aeschyl. S. Theb. 384.
338쪽
Euri Alcest. 601. 'Vahe LV. 943. Nuid mutavi; sed piracul dubio inserant copulam Sophocles, prout postulant ingenium linguae
ac flumen orationis. κλαίων θ', οθ' ουνεκ 'V a k o LP. - . I esu ex conjectura βίον pro βίου: i. e. κατὰ βIον: nec deterius esset glae: nam ωρφανισμένος βίου vult vitati a ur a. vel victu spoliatus : quonam illud incongruunt, hoc humile. Euri Alcest. qO3.
proba est illa Ualcefiet dii conjectura, quaim Vellem in textum recepissem. , V. 9 6. πλειους εἰς spem longam plurium illeriam inchoare. R eis h. Cavillatur WAeL veila, si καὶ πλέους, hac periphrasi: si quis duo, vel, si hoc nimium si, etiam plures t Jactatque primaevas se loci venustates e tenebras suscitaturum sic rescribendor ῆκ' λ-λεούσαe: ut si qui s duos Mes, molliterri uentes, sibi computaverat, spes vanas fo-V et. Homer. Od. x Mq. ηκα πιενταο: Hesychius: Da πράως, ἡσύχωe. Altera vox, inquit, etiain IJOrnemani, magnum exemplar Sophoclis, agnoscit: Ιl. n. eta.
Suus cuique gustus est. Nec tamen dissimulavit, Eurstainiunt ad L. Κ. 237. vulgatas lectiones laudavisse, ei repetitionem vocabuli τις, Paae merito displicet, loco citato statalire:
339쪽
si 8 Pro me sine ulla duraratione rescripsi σάο. quod nece sario requiritur ob significatum vocis ἡμιρας, utpote vitae dies Indicantis. V. 947. Hunc Proque locum pessivi e depravatumatusicat Ualcefieldius et otiolam enim hic loci osse par ticulana γ, Dam postulet sequens vecticulus. Reponi
- - οὐ γάρ η 'e αυριον, κρι9 γ' οὐ παθεῖν τις τὸν παρούσαν ημέραν
του h. l. adseveranssi vim habet. Profecto enim non cεrta est ities crastina. Ac καθω nullo pacto sermpotest. v. 9 9. Walces. edidit: ποτερ' αν αρενερ ἐπιστέναζ,
v. 95O. τέλεα. cuΠi κακὸν epithetuin conjungit Plutarctius in Crasso p. 555. πάντων συνηνεγκεν εις δεεθρον ἡ τύχη κακa - τελεώτατον γεvdμενος. Neque ablatale Mudgius a τέλος deducit. Prosi Suritas per πρῶξιν ponit, Etyniolosus per πραγμα. Si neutriam placuerit, in promptu erit legere μἐλσα. Mi is gr. Sic IV alces ψuripie conjecit. ,.Receptae, inquit, scripturae non quadrat inlimpretatio Scholiasti S : ποια χαλεπώτερα, καὶ περαιτέρω δMνοτητος ', Illum credideram in claartis invenis
ad hanc norinain: 'πετερ αργαλέα περαιτέρω ;quod extra dubium viὸetur ponere Hesychius: ἁργαλέους' καλεπούς, δsuobe: et fortasse receptam in textum Oportuit hanc dictionem Reislc. volebat μελέα, ego nos era. Acquiesceiuluin puto in librorum lectione, ex qua Scholiastes non tam vocem τέλεα, quam περαι - τέρω interpretari voluit. Similiter: supra v. 666. V. 953. μέλλομεv: i. e. δρα,: visuri su mu s, interim in expectatione existentes. . Igalces. At legendum esse, μελιμεν, q u a e c u r a 2 n O b i s su n ti
intellige Herculis mortem P O1tendit metri ratio. Possit etiam μέυομεν scribi. V. 95ψ
340쪽
Homeri Od. Τ. 63. Ide III. . ανεμοεσσα αὐρα' πsριφανὴς ανεμος ζ sicut explicat Scho-iliastes per vocem non invenustam, sed in thoc sensurariorem 2 περιφανης vero Valet λαμπρις' et λαμπρὸς αἴνεμος passim valet, fortior- feren S - yentus. Ne- bie aliter accipiendus est, laantum j iusicare' liceat, Virgil. Aen. XII, 848. .' . ' - - Paribusque revinxit Serpentem spiris, ven tosasque M sidit
qua solvi metuentes. Illi fortes , alae, contigerant scilicet, de Pro Flaccus, 'Multa Dircaevin te vat aurit MugnmΠ.
V. 956. επονρος Schol. interpretatur οὐριος, quae quidem notio loco optime convenit; voci an conveniat, non item constat. Contrairium suspiceris ex Clementis Alexandrini illo: μονα δὲ αea νε αψειας πνεύματι ἔποπος ὀιρθειe, Paedagog. lib. I. 7. p. 13o. Ubi havita, non Ventus, ἔπουρος dicitur. Sed turbant in similibus poetae. Virgilius rigui - amnes, Ilicet proprie agri, non amnes, rigui sint. Si alias voces in συρος ' desinentes conferre libuerit, vid. Oed. Tyr. 2M. et ita citata, Planoct. 7ox. Ae layl. Agatu. 5Oq. - sima τις αυρα, ventus e terrae sinu editus, quales a Thoophrasto lib. de Ventis ambis αυραι Vocantur. SEIaeca Naturat. Quaest. lib. V. q. Alias terra ipsa magnam vim aeris ejicit, et ex amitto spirat; alias ini nautatio ipsa h a li tu s mixti in ventu in v e r t i t Ia r.. Meminit et Apulejus de mundo p. 7I9. ed. Delpia. Ἐπίγμον πνεύμα has et et Aristotistes Meteor. lib. II. s. Mus gr. Non dubiuiri est, quin Sopliocles scripserit ακουρος tum Olb seu ueIlS ὀποικέσMari tuni ob 1unillimum locum Oed . . T. 194. legitur