Athenaiou Naukratitou Deipnosophistai. Athenaei Naucratitae Deipnosophistarum libri quindecim ex optimis codicibus nunc primum collatis emendavit ... commodisque indicibus instruxit Johannes Schweighaeuser ...

발행: 1805년

분량: 604페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

381쪽

LXVI.

παραπλόσιος, πυρηνα δε εχει τελεως μικρόν. επαν ae πεπανsν, συναγουσι και τον μis τοῖς eiκεταις μεταχόνδρου κόψαντες σάττουσιν εiς ἀγγεια' τον δε τοῖς ἐλευθέροις, ἐξελόντες τον πυρηνα, συντιθέα ν ωσα τως, και σιτέονται τουτον. εστι δε το βρωμα - παραπλησιον συκω και τοινικοβαλάνω , τῆ δε εὐωδία

βελτιον. γίνεται δε καὶ οἰνος εξ αυτου βρεχομένου καὶ τριβομένου δἰ υδατος, κατα μεν τρο γέ- ιν ἡδυς καὶ

απολαυσπικος , οἰνομελιτι χρηστω παραπλησιος , ωπωνται χωρὶς υδατος' οὐ δύναται δε πλέον δέκα μένειν ημερων, διὸ καὶ ποιουσι κατα βραχυ προς τρο fχρείαν. ποιουσι δε και ἔξος εξ αυτων. Mελανιππίδες ό Mηλιος ἐν ταῖς Δανααιν , φοίνικας τον καρπον ουτως ὀνομῆει, τον λόγον ποιούμενος περὶ αὐτων'

vero rotunctis olivis sere fit aequalis; nucleum . autem admodum habet pii sillum. Is inictus tibi uiariarus est, colligitur: & partim servorinn in usum, cum alica tu-siis. stipatiar in vasa; partim in usum ingenuoriam , exemto nucleo, sinit iter componitis r. atque pro cibo est. Est autem eduluim gustu non vis sin ite caricis & palmulis, odore vero suaviore. Fit amem & vinian ex eodem ma-αI in aqua macerato ac trito , saporis grati & suavis, qualis est optimi mulsi. Bdiunt illud sine aqua r sed uutra decimii ira viein non durat : qiramobrem subinde, prout requirat ustis, illud parant. Ex eodem fructu actia quoque conficiunt. M66. Melanippides Melius in Danai clibus palmiarum Horis φοiνικας sic no ravit, Libi mentionem rarum facit:

382쪽

τερπομεναι , αρόδακρυ λίβανον εὐωθεις τε Οοίνικας κασίαν τε πατευσαι ' τέρενα Συρίας τέρματα. Sa και Ἐριστοτε λης ἐν τω mρι Φυτων, οἴτως' - Φοινίκων ἀνορχων, ' οὐς τινες εὐνουχους καλουσιν, οἱ δεὰ πυρηνους. σοίνικα δε τον καρπον και Ἐλλάνι

κος κέκληκεν εν τῆ Eiς Aμμωνος Ἀναβάσει, εἰ γνη- σιον το σύγγραμμα, και Φόρμος ἡ κωμικὸς ἐν Ar

. . . . saepe f Velitri J serae animin stimΛ-tis , sciam - lac moni thuris furantesque *οiνι- και O ea an caueantes, mollia Synae frantia. MEt Aristoteles in libro De Platuis, his vecti : B Φοινίκων testiculis- carentium , quas spadones nonnulli vocant. alii a renas. ιι Φοiνικα vero fructum Hellanicus etiam nominavit in profectione ad templum Iovis Ammonis, si genuinum scriptum; S Photinus comicus in Atalantis De N Iris vero quae vocantiar primuhs, quae e Syria A a 2

spadones palmulae. Palmulae Nieoiae.

383쪽

optimae Attuae.

καταγομένων, οτι ταυτης της προσηγορίας ἡ ιώθησαν ὐπο τρυ Σεβαστου αὐτοκράτορος σφόδρα χαίροπος τωβρωματι, Νικολάου του Δαμασκηνου εταίρου ἔπος αὐτω, και πέμποντος φοίνικας συνεχῶς. των ἀπο τουὶ Πωπατου δ' ων ἡ Νικόλαος και Ἱστορίαν συνίriae πολλην.

Ἱσχάδες. ΣCόδρα των ἰσχάδων εθαυμά πο- αἱ Ἀττικαί. Δίνων ' γουν ἐν τοῖς Περσικοῖς τησώ , , Παρετιθεντο δ' εm της τραπέζης της βασιλεως οσα ἡ γη βρωματα Cέρει, ης ἄρχει βασιλευς, ὰ2 εκάσπου ὀσον απαρχην. ξενικω δε οὐδενὶ ουτε βρωματι, ζωτε ποτω, ωετο δεῖν ἡ ἐξ ἀρχης ' τους βασιλεῖς χρη-

σθαι' ζοθεν και νόμος τις υστερον 3 ἐγενετο. εἰσοεγκα - τος γα o ποτε των εὐνουχων τινος ἐν τοῖς λοιποις τρα- cγημασιν iσχάδας Αττικας, ἐρωτησαι ' ποταπα4 Τ ειεν.

advehuntiar, hoc tantum Vobis dicere possum, co*ao ne illo honoratas fuisse ab Augusto Iniperatore: quum ei Nicolaus Damascenus, quo familiariter utebariIr, con santer paluuilas mitteret, quo illo cibo valde delectata-riir. Fuit autem Stoicus philosophiis Nicolaus, & spissum etiam Historiarii ni Opus conscripsit. 67. Ca ri e a e. Singulari in pretio habe nriar Aut Oriciam Dinon isetur in Persicis scribit: is Adponebant mensae regis, primitiarum instar, quaecumque cinaria seri terra regis potestati subiecta: peregrino vero neque citra, neque potu utendiim regi censueriri is qui prinuis regnum obtinuerat; sive, censumat Xerxes; J unde etiam ad pinsteros illiid institutum curavit. Cum en in eunuchorum quulana inter reliqua bellaria caricas adposuisset Atticra, Diostigod by COOgle.

384쪽

τον . εὐνοῖχον ἐπίτηδες τουτο ποιησαι, ινα αὐτον υπο

μνηση της ἐπι τας Ἀθηνας στρατείας. Ἀλεξις δ' ἐν Κυβερνητν φησίν

Εισεβαινον ἁ άδες, το παράσημον των Ἀθηνων, Τκαι Θυμου δέσμαι τινές. Λυγκεῖς δ' ἐν τν πρὶς τον κωμικον Ποσίδιππον si 'Eπιὰ στολν' ,,'D τοῖς τραγικοις, τηδ, παθεσιν Εὐριπλν νομίζω Σοτοκλίους οὐδεν MNρειν' ἐν δε ταῖς iσχασιτας Ἀττικας των ἄλλων πολυ προέχειν. καν τ' προς Διαγοραν δε Ἐπιστολη γραῖει ολως ,, H δε γηταῖς μεν χελιδονίοις ' ἰσχασιν ἀντιπαρατιθεῖσα τας Βριγινδαρίδας ' καλουμένας, τω μεν ονόματι βαρβα-

interrogavit rex, cuiates illae essent: cii inmae intellexitaset esse ex Athenis, iussit L ni potivi, vetuit J obsonatores emere, clonec ipsi potestas form sumendi, quum vel- Iet, non emas. Aiunt alitem, consultis id fecisse euntichum, quo in memoriam revocaret regi expeditionem adversus Athenas suscipiendam. α Alexis vero, in Gu- hernatore, ait: Intrabant earacae, Athenarum in ne, O thyta alu uot fascicilli. Lynceus vero in Epistola ad comicum Posidippiim ait ris Tragicis in casibus Elimpidetri nihilo actitror superi rem esse Sophocle, in caricis vero longe omnibtis antecellere Atticas. ω Idem in Ep stola acl Diagoratiri ita scribit r is Terra haec ehindomιs ficis opponit Brisenda Mquas vocant, noniure quidem hari aras, sed seporis sua

385쪽

θύσας, ταῖς δε ἡδοναῖς οὐδεν ηττον ἐκείνων ἀττικωζούσας. Φοινικίδης δ' εν Mισουμένν τησίν

Μύρτων λέγου και μέλιτος εγκωμια, 'και των προπυλαίων, κά τέταρτον ἁτχάδων. e τούτων ἐγευσάμην , καταπλεύσας ἀθέως, καὶ των προπυλαίων' κ' οὐδεν ' ν τούτων ολωσπρος ἀτταγηνα ' συμβαλεῖν των βρωμάτων. Ἐν τουτοις τηρητέον καὶ την τοῖ ατταγηνος μνήγη . Φιλημων δ', ἐν τω IDρὶ των Ἀττικων Dνομάτων' se Aia γιλίδας, Gησιν, εἶναι τας καλλίστας ἰσχάδας ' ALγιλα δ' εiναι δημον της Ἀττικης, ἀπο Aiγίλου τινος ἡρωος ὼνομασμενον χελιδονίας τε καλεῖσθαι τας - Θρeμελαίνας ισχάδαέ. Ρ Θεόπομπος δ' Ειρηνν, τας fTιθρασίας επαινων ἐσχάδας, τιν ουτως'Mαζαι, πλακουντες , ἰσχαδες TAράσιαι.

vitare nihilo niuriis , quam illae, atticissentes. α Phoenicides vero in Exosa a trMyni baccaram O mcllis relebrant La M. O ρωργὶaeor m ἰ tum, quam loco , caricaragm. Has em gustavi simul atque hue adpuli, irem p ylacia: at aullus horum omnino erraesborum, qui consem e m attagene risu. Pisibus in verbis norandii etiam aιtagenis τευ ἀτταγῆνος mentio. Philemon vero, in libro De Atticis Νωminibus: n A llaas, ait, optimas esse caricas : esse a teni Asila pagum Atticum. ah Aegilo quodam heroe denominatu iri: ehelidonius autem vocari caricas e nigro bescentes. a Theopompus vero, in Pace, Tishra

odatae, placentae, caricae Diaramae. Duiligod by Corale

386쪽

p. 6 3. LIBER XIV. 37s

τω γλυκύν , και iσχάδας, και σπιι 1ν, ἀγοράσαμa τα και τον Ἀ-οχον ἀντιγράψαι Ἱσχάδας μεν , και γλυκύν , ἀποστελιυμ εν σοί ' σοφισον δ' ἐν Ελλη σιν οὐ νόμιμον πωλε σθαι. οτι δε και πεῖωσμένας ἰσχαδας ηοιοκ, Φερεκράτης δείκνυσιν εν Κοριαννοῖ, λέγων ουτωί' 'Aλλ' ἰσχάδας μοι πρόελε των πεφωσμένων.

καὶ μετ' ολίγα δέ '

οὐκ ἁτχάδας οἴσεις των μελαινων; μανθάνεις λεν τοῖς Μαριανδυνοις ἐκείνοις βαρβάροις

χύτρας καλουσι ταο μελαίνας ι αδας.

Tanto vero stililio omnibiis hornini H expetitetae erant Earime, ta vera vi , ut ait Aristopla es, re vera nihil dulctus quam carieae: γrit Amitrochates etiam, Ita aerex, Antiocho scriberet. qiκκl triuiit Hegesander petens ab eo, maeret sibi mi uritque Alci vinum, caricias, O Sophistam. Cui Antiochiit xescripsit r Carieas qiadem O innum Mo Γει intumvir sophistam vera apud Graecos vendi protissent leges. Solitos vero etiam esse Uias conisdere caricas , Pherecrates oste dit in Corianno, ubi ait: - earieas mihi selige ex roseis Paulo post vero: Nonne earieas mi 1ι adfires nigras ρ Insinuis' Mi Mariandynos illos barbaros

387쪽

.XVIII.

Uvae.

νος ἰσχαδων. Βότρυς δε οτι μεν κοινὴν δηλον. σταῖυλης δε μέμνηται, καίτοι δοκοῖντος τόῖ ονόματος Ἀσιαγμνους . ἴναι, Κράτης ἐν δευτερω Ἀττικης ααλεκτου ' Mis τοῖς ύμνοις τοῖς αρχαίοις, τασκων, αντι του βότρυος

την σταφυλην κε σθαι, δα τουτων'

Αὐτνσι σταφυλησι μελαίννσιν κομόωντες. eτι δε και παρ' Ο μηρω ἐστὶ, παντι δηλον. ΙΠλάτων δ' ἐν ὀγδοω Νόμων και βότρυς και σταγλας ὀνομά- ψει , διὰ τούτων' , , Oς αν αγροίκου οπωρας γεύσηται, cβοτρύων, εἴ τε και σύκων, πριν ἐλθεῖν την ωραν την του τρυγ- , ἀρκτούρω σύνδρομον , εἴ τ' ἐν τοῖς αὐτοῖ χωρίοις, εἴ τε και ἐν ἄλλων, ἱερως μεν πεντηκοντα ' ὀῖειλετω τω Διονύ- δραχμως, εαν εκ των αυ ὐ δρέπηεὰν δὲ ἐκ των γειτόνων, μνῆν' εαν δε ἐξ ἄλλων , δυσ

Nec me iugit autem, etiam promidas, caricarrum genus quoddam commemorare Pamphilum.

68. Uvam Graece vulgo βότρον vocari, neminem Iatet. Alterius vero Graeci vocabuli, 'ἀφυλὴ, quamvis Asiaticae videatur originis esse, Chares secundo libro De Dialecto Attica ita meminit . ut dicat: in ρή eis hymnis, pro voeabulo βότερος, σταφυλην nominari ; is in illo versia: Ius nigQ uvis σταφυλησι γ eomari. Legi auteni etiam apud Homerii in id nomen, norunt omnes. Plato vero, octavo libro Legum & βοτρυς & φυλὶμ nona inat, ubi ait: is Si liis autumnales friactus. qisi in an is stini, comederit, uvas, βότρος aiu fi-CΟs, pratasPlana tempus Vistilentiar in adsit, qMH in amctura exortum inculit, sive in suis agris, sive in alienis; Is quinquaginta drachmas Baccho pendat, si e suis agris decerpserit; sin e vicinorrum, minam; sin ex aliorum, Disilaod by Corale

388쪽

μέρη της μνας. ος δ' - πην γενναίαν νυν λεγομένην Uvae& fies

ρίζειν βουληται, ἐὰν μεν εκ των οἰκείων λαμβάνη , L 'οπως αν εθελη, και ὀπόταν βουληται, καρπούσθω. ἐὰν il δε ἐξ ἄλλων, μη πείσας , ἐπόμενος τω νόμω , τω- ῶν, o τι μη κατίΘετο , μεινος ' ἀεὶ ζημιούψω. Ταυτα μεν ὀ θεῖος ΙΠλάτων' ἐγω δε πάλιν sim, τίς ἡ γενναῖα σταφυλη, και τίνα τα γ ενν αῖ α συκα. ωρα οὐν ζητειν υμ, εως ἐγω περὶ των ε ης παρακειμένων διεξ λθω. Καὶ ὀ Mασούριος ae 'Mηδ' ἀναβάλλεσθαι ες τ' αυριον ἐς τ' ἔννηῖι. Γ ενναῖα λέγει τα εὐγενη ἡ φιλόσοφος, ως και Ir χίλοχος' ΙΠάρελθε, γενναῖος γαρ εἶς. η τα εχ γεγεννημένα , ' Oiον τα ἐπεμβεβλημένα. ' ὁ .

duas minae trientes. Si quis vero quam nobilem nunc vocamus uvam, σταφυλὴν, Rin nobiles quae cognomi

nantii r s, voluerit colligere; si de suis sumere libeat, mimis percipi it lioctunque modo & quandocumque voluerit: sin de alienis invito do uino, migrans legem quast verat movere quod non posueris, is praedicto niculo γmulcteriar. α Haec igitiir divinus Plato : ego vero riirsus quaero , qtraenam sit nailis uva, & quae sint nobilisses p quod vobis quaerere interim vacabit, dum ego dereliquis , quae hic adposita sunt, clisputavem. Cui Massimus respondit: At nee in erastinum hoe disseramnu, nee in perenianum . Nobilia dicit philosophus quae sunt genenos; quemadmodum Archilochus :Acrede tu; ra enim nobilis. Aut ingenerata, tan Nua in insutua. Nam Aristoteles et-

389쪽

Uvae in vino conserv

έλε Ἀριστοτέλης και ἐπεμβολάδας απίους ὀνομάζει, τας εγκεκεντρημένας. Δημοσθένης εν τω 'Tπερ Κ - εσιφωντος' ,, συκα και βότρυς καὶ ἐλαιας συλλέγων. Eενοῖο ν ἐν Οικονομικω ,,-ο του ἡλίου γλυκαM- σθαι τας στασυλάς. οίδασι δε ' οι προ ἡμων κατους ἐν οἴνω συντιθεμένουσ βότρυς. Ευβουλος is Κατακολλωμένω dii P- Ἐλλα παραλαβωνακράτω κρῆε , και δίδου πυκνας, καὶ βότρυς τρωγειν ἀνάγκα αὐτον ἐξ οἴνου συχνούς. δε τον Xείρωνα πεποιηκὼς, τον εις Φερεκράτροανα ερόμενον, φησίν' 'μυγδάλας , καὶ μηλα, και μιμαίκυλα, καὶ μυρτα, και σελινα, κἀς οἴνου βότρυς ,

καὶ μυελόν.

iam in ita pira dicit, quae ex insitione nata sunt. Ira Demosthenes qt3idem in oratione Pro Ctesiphonte ait rseos O uvas βότρυς O olivas colligens. XenopiaOn vero, in oeconomicor a sese desera reo uvas. τὰς σταφυλάς. Noverant vero Siam maiores nostri uos in innoconservatas. Eubulus quippe . in Adglutinato, ait:

eonredere eum coge ex vino brare multas.

Auctor urro fahulae cui tauron titillus, Piae Pher crati tribuitiir, ait: Amygdalas, O mala , O arbuta , O mym baceas, O apium, O ex vino uvas O maeulam.

390쪽

p. 634. L 1 B E R XIV. 3 9

τι δε εν ταῖς 'A. ναις διηνεκέ. ησαν αἱ ρπωραι πα- σαι, μαρτυρῶ Ἀριστοτάνης ἐν V.ραις. τί ουν παράδοξον ἱστορῶν δοκέῖ 'AHλιος ο Σαμος, εν πέμπτω Σαμίων υραν λέγων' Σύκον , καὶ στα λη, καὶομομηλὰς και μηλα, και ρόδα, σις του ενιαυτου γέ-a νετο. Λυγκευς δ', ἐν τη προς Διαγόραν Ἐπιστο- λῆ, i επαινων τον κατἁ την Ἀττικην γενομενον Νικοστράτιον ' βότρυν, και αντιτιθεις Τ αὐτω τους 'Ροσια- κους, Cησίς ,,Tω δ' inti καλουμενω βότρυι Νικο- στρατίω si τον Ἱππωνιον 7 ὰντεκτρέ ουσι βότρυν' ος ἀπο Ἐκατομβαιωνος μηνὸς, ῶσπερ ἀγαθος οiκετης,

δαμενει την αὐτην επιν ευνοιαν.

Ἐπει ac πολλάκις ὐμῖν εἴρηται περί τε κρεων , και vν Αων και περστεριχων, ερχομαι κάγω λεων σσα ἐκ πολυαναγνωσίας εὐρεῖν ηδυνηθην παρὰ τα προ-

At lienis atrie in perperito omne gentis aut mnalium ma-ctuum praesto fuisse, testis est Aristophanes in Horis. Quid gitur praeter opinionem tradere vitaeatiar Aetl si iis Samius ἔ quinto Annaluum Samioriam iaceres: DFicus, S uva , & honaomesis, & mla, & roiae, bis quotannis gignet anti Irin Lynceus Vero, in Epistola ad Diagoran . Iaudans Nicostrariam uvam quam Attica gignit, & opponens illi Rhoclita cas, ait : n Nicostratiae uvae, qt de ibi gignitur, ex adverso alunt Iii uvam Hipponiam: quae incle ab Hecatoni haeo mense , veluti bonus famulus, comstanter eamdem in dominum benevolem in servat. ti69. Qitoniam vero S de carni tam etiam, & de sal- sinis. & colhun ista, multa vobis visputata sunt I accedo S ego, dicturiis quae ex naultoriim libroriina lectiona reperire , praeter ea quae ia in ante dicia sunt,

SEARCH

MENU NAVIGATION