Epicorum graecorum fragmenta

121쪽

Φελλον ἐυμμελίην τεκεeo κλεα Μελίβοια. Herodivi. περὶ μον λεξ. p. 11 II p. 918 Lientet. Φελλος το κυριον 'σίοδος Φελλον - Μελιβοίαμ.

Ο πρόσθε φανην ἔντοσθεν κευθον. Ibid. p. 18 II p. 924 Lentet. Ira δια του ανη εκφερόμενα θηλυκὰ μονογενη περ δυο συλλαβὰς πάντα βαρύνεται, πτισάνη, δρεπάνη, σαργάνη βρυκάνη, τρυπάνη ' ἀλλα μόνον το μηχανη σημειουται ξυνόμενον προσεθηκα περ δυο συλλαβὰς δια το φανή παρ' Nσιόδωεν δευτέρω se καταλόγω εἰρημένον ο - εκευθον .

μυθος δε ποδῶν πόδουπος ὀρώρει. In id. p. 42 II p. 947 Lentet.): νουθος κυριον, και ψόφος, ην οἶδεν ισίοδος δ εν τριτω sc καταλόγω)' νουθος

μιν δ' αὐτοῖς μέγα πημα.

Apollon Dyse de pronom. p. 385 Α eis. υπο γαρ

Fragm. LXX. τεκε τημελιβοία cod. τεκετο κλειτη Μελίβοια Herinanti, τεκετ' Αἰγείδ ρ Μελίβοια Bergh nacr. p. 260 τεκε τηλεκλυτὴ Μελιβοια vel τηλεκλυτῆ Μελιβοίη -ut ibi natus esse dicatur Phellus a nescio mi heroina Goeul. τηλεκλειτὴ

122쪽

Granuu in ram. necd. Oxon. I p. 388. 74.

Schol. Laur Apoll. Rhod. , 5: υτ πιμηρος οἴτε σίοδος ουτε Φερεκύδης λέγουσι τον Ιφικλον σύν τοις υργοναύταις.

IUd. II, 181 Πεπηρῶσθαι δε Φινέα φησὶν Bσω-δος εν - καταλόγων, ἐπειδη τον μακρον χρόνον της ψεως προέκρινεν.

Schol. m. ad poli. Rhod. l. l. et Eudocia p. 416 8: Παῖδας δε φησιν αὐτω se τω Φινεῖ γενέσθαι -&δος δύο, Θυνον ' και Μαριανδυνόν. CL Schol. Laiar.

Apollodor. I, 9, 21, 6 Aιωκομένων δε των ἀρπυιῶν η με κατὰ Πελοπόννησον εἰς τον θρην ποταμον ἐμπίπτει ος νυν- ἐκείνης υρπυς καλεῖται. ταύτην δὲ Ο με Νικοθόην δε ελλόπουν καλοὐ- σιν δε τέρα καλουμένη ' υπέτη, ως δε νιοι κυθόη Ησίοδος δε λέγει αυτην Ωκυπόδην) αὐτη κατὰ την Προποντίδα φεύγουσα μέχρι χινάδων λθε νήσων α νυν π ἐκείνης Στροφάδες καλοῶνται. 78. θ' ι γ' εὐχέσθην ινηίω ψιμέδοντι.

123쪽

114 ΑΤALOGI FRAGMENΤΑ. Schol. Laur ad poli. Rhod. II, 297 'in δὲ ηυξανto D περὶ Ζήτην τω ι στραφέντες λέγει καὶ σίοδος. νω - ψιμέδοντι . Schol. ar. πιτ δε ηυξαντο τω ι καταλαβειν αυτάς sc Harpyias), λεγε κτλ.Jεστι γαρ Αἶνος ορος της Κεφαλληνίας, που Αἰνησίου Λιος ιερόν ἐστιν.

στρέψασαν του περὶ Ζήτην δειν λεγει, σίοδος δε

φάδας φασὶν αυτας κεκλῆσθαι, καθ ἐπιστραφέντες αυτόθι ηυξαντο τω ι καταλαβειν τὰς Ἀρπυίας. κατα δε ,σίοδον και Ἀντίμαχον καὶ Aπολλώνιον ου

κτείνονται. 81.

Harpocration et indas II, 2 p. 1358 Bem1h. v. - γῆν οἰκουντες λέγοι ν του - Σκυλακος εντ Περίπλω λεγομενους ρωγλοδυτα καὶ τους πο-ιόδου ἐν γ' καταλόγου Κατουδαίους νομαζομέ

Strab. I p. 43 ,σιόδου δ' υκ αν τις αἰτιάσαιτο αγνοιαν, Ἐμίκυνας λέγοντος καὶ Μακροκεφάλους καὶ Πυγμαίους. VII p. 299 καὶ γαρ του ἔτι νεωτέρους

Framini. LXXXI. LXXXII ad Argonautariam expeditionem

124쪽

CΑΤΑLOGI FRAGMENTA. 115εκεινου πολλὰ ἀγνοεῖν καὶ τερατολογεῖν, Ῥσίοδον μενιμίκυνας λεγοντα καὶ Μεγαλοκεφάλους καὶ Πυγμαίους. Harpocri v. Μακροκέφαλοι εθνος ἐστὶν ουτ καλου- μενον, ου καὶ ισίοδος μέμνηται ἐν γ γυναικῶν κατα-

λόγω Παλαίφατος δ' ἐν ζ Πωικῶν ἐν τη Λιβύη φησὶν περάνω Κόλχων οἰκεῖν τους Μακροκεφάλους. )Steph. yg. V. ιμίκυνες. 83. Schol. Lauri ad Apoll. Rhod. IV, 284 ισίοδος δεδια Φάσιδος αυτοὐς se. τους Ἀργοναύτας εἰσπεπλευκέναι λέγει. 84.

IUd ad IV, 259 ,σίοδος δε καὶ Πίνδαρος δια του κεανο φασιν ἐλθειν αυτούς τοὐς Ἀργοναύτας εἰς Λιβυην καὶ βαστάσαντας την ργώδεις το μέτερον πέλαγος γενέσθαι.

Striin I p. 23 Ἐρατοσθένης δε σίοδον μεν εἰκάζει πεπυσμένον περὶ της δυσσέως πλάνης τι κατὰ Σικελίαν καὶ μαλίαν γεγένηται, πιστευσαντατ δόξη μη μονον τῶν ὐφ' μηρου λεγομένων μεμνῆσθαι, αλλὰ καὶ Αἴτνης καὶ 'ορτυγίας του προς Συρακουσαι νησίου καὶ υρρηνῶν.

125쪽

σεν Ἀπολλώνιος τοι κατὰ το Τυρσηνικον πελαγος ὐποτιθεμένοις την δυσσέως πλάνην, ν αρχηγος Ησίοδος κατωκηκέναι λεγων Κίρκην ν τω προειρη- μενω πελάγει.

Ibid paullo infra Φησι δε πολλώνιος ισιάδωεπόμενος επὶ του αρματος του Βλίου εἰς την κατὰ Tυρρηνίαν κειμενην νησον την Κίρκην λθεῖν. 88. Νησον Ἀνθεμόεσσαν, να σφισι δῶκε Κρονίων. Schol. Iiniar ad poli. Rhod. IV, 89 καλην Ἀνθεμόεσσαν Nκολουθησεν υσιόδω ουτως ὀνομάζοντι τηννησον των Σειρηνων νησον - Κρονίων ρ. νόματα

δε αυτῶν Θελξίοπη η Θελξινόη Μολπή Ἀγλαόφωνος.

Eustath ad Od μ 169 p. 710, 3 Rom. 472 Bas. :Ἐνταυθα δε φασιν οι παλαιοί, ς εντευθεν λαβὼν υσίοδος ἐμυθευσατο πο Σειρηνων καὶ τους ἀνεμο υς θελγεσθαι Schol. a. v. 168 ἐντευθεν ισίοδος και τους ἀνεμους θελγειν αυτὰς φη. Et paxillo infra: τινες δεοτι καὶ τους ἀνεμους στασαν γοητευουσαι ἡ φωνy.

Schol ad Hom. Od. , 5 Mγυγίην Ἐν τῆ κατώντίμαχον Ωγυλίην γράφεται διαφέρουσι δε οἱ τόποι. την μεν γὰρ Mγυγίαν ἐντος εἶναι προς σπεραν, την

126쪽

CATALOGI FRAGMENTA. 117M Mγυλίαν κατὰ Κρητην σίοδός φησι κεῖσθαι. λέγεται δὲ ὀνοματικῶς η Καλυψους νῆσος.

ν δ' Ἀμαρυγκείδης Ἱππόστρατος, ζος Αρηος, Φυκτέος γλαος υιος, Ἐπειῶν ορχαμος ανδρῶν Sehol ad ind. l. X XI), 46 p. 246 Boechii Thi πόλιν δε καλεῖσθαί φασι Φυκτεον από τινος Φυκτέως. ου μέμνηται καὶ σίοδος ουτω -την - ανδρῶν . Apollodor. I, 8, 4: Ἀλθαίας δε ἀποθανουσης ἔγημεν

Οἰνευ Περίβοιαν την Ἱππονόου ταυτην δε ὁ μεν γράψας την Θηβαῖδα πολεμηθείσης 'Sὀλένου λέγει λα- βειν Οἰνέα γέρας, υσίοδος δὲ ἐξ Ωλένου της χαῖας, ἐφθαρμένην - Ἱπποστράτου του μαρυγκέως, πιπόνουν τον πατέρα πέμψαι προς Οἰνέα πόρρω της

Ἐλλάδος οντα, ἐντειλάμενον ἀποκτεῖναι. 94. δικε δ' Dλενίην πέτρην ποταμοῖο παρ' χθας ευρεῖος Πείροιο.Fr m. XCIII. 2. Legebatur Φυκτεως, emendatum in Heins Boechis. - Vereor, ne scribemium sit Φοκτέως τ' ἀγλαὸς υίους, ita ut ηρπαξαν vel φθειραν vel si te voca nilum intelligatur . oeul. Frag n. XCIV. 1. ἰχθαις IIeyne ad Il. B, 17.

127쪽

CATALOGI FRAGMENTA. Strab. VIII p. 342 υ δε ευθέας ει τον χελῶονεμβάλλει τον κατὰ Λυμην ρεοντα, μώνυμον τω κατὰ Ἀκαρνανίαν, καλουμενον καὶ Πειρον. ου δ' υσιόδου εἰπόντος ωκε - Πείροιο , μεταγράφουσί τινες

Πώροιο δ ου ευ. Poetae verna ωκε - ποταμοῖο asser Steph. Byg. v. AZλενος Ex Stephano haurit Eustath. ad Il. p. 82 sq. Rom. 83 4 sq. Hoc fragmentiam ad Perinoeam referendum esse censet uiuisen. 95.

Diod V, 1 Μετὰ δε ταυτα sc τον κατὰ Θευκαλιωνα κατακλυσμον Μακαρευς εις αυτην se την Λεσβον ἀφικόμενος καὶ το κάλλος της χώρας κατανοήσας κατωκησεν αυτην ην δ' ὁ Μακαρευς υιος μεν ινάκου του Λιος ως φησιν σίοδος και ἄλλοι τινες των ποιητῶν, κατοικων δ' ἐν Ωλένω της τότε μεν γάδος νυν δ' χαῖα καλουμένης.

Η δ' υποκυσαμένη τεκεν Αἰακον ιππιοχάρμην αυτὰ ἐπεί L βης πολυηράτου κετο μετρον, μουνος ὼν σχαλλε πατη δ ανδρῶν τε θεῶν τε, οσσοι ἔσαν μυρμηκες ἐπηράτου ενδοθι νήσου, τους ἄνδρας ποίησε βαθυζώνους τε γυναῖκας. oris' τοι πρῶτον ζευξαν νέας ἀμφιελίσσας, πρῶτοι δ' ιστία θέωeo νεὼς πτερὰ ποντοπόροιο.1 Πιέροιο einelce in praefat. Fragm. XCVI. 6. δ' τοι Dind. Marchsch. vulgo δή τοι δ' τοι more suo Boecis.). - πρῶτον Sic Schol. Pind. utroque loco πρῶτοι codd. Vit 1 ig. ap. getz. ,Coniicitur πρῶτοι. Maod omnino expectes neque tamen reponere audeo, quod etiam Schol. Nem. IlI, 21 sera at gratius sonans πρῶτον .Boecis ad Schol. p. 191. - εὐξαν Schol ad Ol. - . θέντοJ

128쪽

Αἰγίνης καὶ Θιὸς γεννηθείς ἐν τῆ ἀπ αυτῆς Αἰγίνηνήσω κατελείφθη μόνος, Θησατο δὲ τω ιί, καὶ sτους μύρμηκας ανθρώπους ἐποίησε, καθὰ καὶ υσίοδος ἐν τη ρωικ γενεαλογία φησίν - - ἀμφιελίσσας

Αἰακίδας, πολεμω κεχαρηοτα ηύτε δαιτί. Polyb. V 2 Λειτουργοί γε μην περὶ τὰς ταφρείας

καὶ χαρακοποιίας καὶ πῆσαν την τοιαύτην ταλαιπωρίαν φιλοπονώνατοί τινες ο υς υσίοδος παρεισάγει τους Αἰακίδας - δαιτί . E oloio hausit Suid. v. δαῖτας I, 1 p. 1189 erilli. .s8.

δεὶς μάκαρ Αἰακίδη καὶ τετράκις, ολβιε Πηλεῶ, o τοῖσδ' ἐν μεγάροις ἱερον λεχος εἰσαναβαίνεις. Teteig. prol. ad Lyco r. p. 260 vii. Ἐπιθαλαμιογράφοι δε ποιηταί, σοι προς τους νυμφίους ἐν γάμοις ἐγκώμια γραφον, οἷος ην ὁ γαμήστωρ ο Φαρσάλιος καὶετεροι, καὶ υσίοδος αυτος γράψας ἐπιθαλάμιον ' εἰς

Sic Helasius. θέσσαν νεὼς rex Schol. ind. θέσσαν ἐπὶ πτ. d. ou. unde oeckh. πρῶτοι δ' ἴστω θέσσαν ἔπι πτερὰ ποντοπόροι- νηος . . . . Vel πρῶτοι δ' ιστία νηος ἐπὶ πτερὰ ποντ. Μέσσα . . . . - Alia imae vir doctus excogitavit, iure impro Dat Hem. qu propos πρῶτοι δ' ἱστία θέσσαν ἔπι πτερὰ

129쪽

Schol. Viet. Il. II, 175 de Pelei filia Ζηνόδοτος δε Κλεοδώρην φησίν, υσιόδου καὶ των αλλων Πολυδώρην αυτην καλούντων. 100. Eustath ad . p. 112, 45 sqq. 85 Bas. στέον

δε τι τον Πάτροκλον η παλαιὰ ἱστορία καὶ συγγενῆ τω χιλλεῖ παραδίδωσι, λέγουσα τι σίοδός φησι Μενοίτιον τον Πατρόκλου πατέρα, Πηλέως εἶναι ἀδελφόν, ως εἶναι αὐτανεψίους υτως αμφοτερους ἀλληλοις. Eudoc. p. 331 19 sqq. 101. Schol. Ven. A ad Hom. l. Z, 35 Ἀχιλλευς ποτον Πωικον πόλεμον πορθῶν τὰς περιοίκους της γλίου πόλεις ἀφίκετο εἰς την πάλαι με Μονηνίαν, νυν δε Πήδασον καλουμένην, καὶ αυτὴν συν ταις αλλαις λειν ἀπογνόντος δε αυτο την εἰς το τέλος πολιορκίαν δια την ὀχυρότητα του τόπου και μέλλον- τος ἀναχωρεῖν, φασὶν εἴσω των τειχῶν ουσάν τινα παρθένον ἐρασθῆναι του χιλλέως καὶ λαβοῶσαν μηλον εἰς τουτο ἐπιγράψαι καὶ ρῖφα εἰς μέσον των Mχαιῶν ην δὲ ε αὐτω γεγραμμένον ' μη σπεῶδ πιιλλεῶ, πρὶν Μονηνίαν ελεῖν l δωρ γα ουπιενεστι διψῶσιν κακῶς M. τον δε χιλλέα ἐπιμείναντα υτω λαβεῖν την πόλιν si του δατας σπάνει η ἱστορία παρὰ Λημητρίω καὶ σιόδω. f. Melcher Cycl. p.

p. 282. not. 458.

130쪽

CΑΤΑLOGI FRAGMENΤΑ. 121102.

μοι ο μεν Σηρον καὶ Ἀλάζυγον, υἱέας ἐσθλους. Senol ad Pind. l. X XI), 8 p. 253 Oechn. Ἀλιρρόθιος Μαντινευς μώνυμος τω Ἀθηναίω ο ην Ποσειδῶνος καὶ Βαθυκλείας ἔνιοι δὲ γράφουσι Σῆρος υλιρροθίου, - μέμνηται καὶ σίοδος ' ητοι - ἔσθλους . ην δε ὁ Σηρος του Ἀλιρροθίου του Περιήρους καὶ Ἀλκυόνης.

Pausan. II, 26, 7 6 U δε τρίτος των λόγωνηκιστα, ἐμοὶ δοκεῖν, ἀληθής ἐστιν, Ἀρσινόης ποιήσας

εἶναι της Λευκιππου παῖδα Ἀσκληπιον υπολλοφάνει

γαρ τω Ἀρκάδι ἐς ελφους ἐλθόντι καὶ ἐρομεν τον θεὸν εἰ γένοιτο ἐξ Ἀρσινόης Ἀσκληπιος καὶ Μεσσηνίοις πολίτης εἴη ἔχρησεν Πυθια' ἁ μέγα χάρμα βροτοῖς βλαστὼν Ἀσκληπιε πῶσιν ον Φλεγυηὶς ἔτικτεν ἐμοὶ φιλότητι μιγεῖσα Ἀμερόεσσα Κορωνὶς ἐνὶ κραναῆ Ἐπιδαυρωμ ουτος ὁ χρησμος δηλοῖ μάλισταου οντα Ἀσκληπιον Ἀρσινόης, ἀλλα Ησίοδον η των τινὰ ἐμπεποιηκότων ἐς ταωσιόδου τὰ πη συνθέντα ἐς την Μεσσηνίων χάριν CL Scnol ad in i mn III, 14 Οιμεν Ἀρσινόης, οἱ δε ορωνίδος φασὶν αυτον ac τον Ἀσκληπιον ειναι Ἀσκληπιάδης δέ φησι την ρσινόην Λευκίππου εἶναι του Περιήρους, ης καὶ Ἀπόλλωνος

Ἀσκληπιος καὶ θυγάτηρ Ἐριῶπις. y se δ' Dε εν μεγάροις Ἀσκληπιο ορχαμον ἀνδρῶν Φοίβω υποδμη-

Fi ligna. H. λαζογον codd. corr. Heme. 1 Excidit nomen poetae, ut saepius M. Scnol. Pind. cf. Nem. II, 16. III, 38. 4.