Epicorum graecorum fragmenta

141쪽

μοι γαρ Λοκρος Λελέγων γήσατο λαῶν, του ρά ποτε Κρονίδης Ζευς φθιτα μήδεα εἰδὼς

λεκτοὐς εκ γαίης ἀλέας πόρε ευκαλίωνι. Striin VI p. 322 μάλιστα δ' αν τις υσιόδω πιστεύσειεν ουτως περ αυτῶν εἰπόντι ,ῆτο - Λευκαλίωνι .τη γαρ ἐτυμολογία το συλλέκτους γεγονέναι τινας κπαλαιο καὶ μιγάδας αἰνίττεσθαί μοι δοκε καὶ διατουτὶ ἐκλελοιπεναι το γενος. cormiptelis scatentes affert Et n. Gud. p. 362, 21 sq. v. 3 respicit Manun in inam. n. Oxon. I p. 264 v. not.).137.

γλεα τον ' ἐφίλησεν αναξ ιος υ ος πόλλων

και ι του ὀνόμην ονομ' ἔμμεναι, ουνεκα νυμφην

ευράμενος λεων μίχθη ἐρατῆ φιλότητι,

ηματι τω, τε τειχος ἐυδμήτοιο πόληος υψηλον ποίησε Ποσειδάων και πόλλων. Elym Gud. p. 276 41 m. γλευς, ὁ Γαντος πατήρ.

Fragm. XXXVI. . ,Α pleniorem neogoniae larinam roserre videtur Ister quaest. Hes p. 38 . Marcksen. λέας, mio in textun recepimus, propos. Ville urun Orates Oiss.; tuetia Scuneidem exerciti. Hu. p. 25 coli Crani. n. Oxon. p. 264 do vocis λαός radice disserens ἄλλοι δε παρὰ τους λῆας νομάσθαι . λαοὶ ευκαλίωνος σοι γενόμεσθα . Καλλίμαχος Ἀσίοδος δε παρὰ το ἁλές, το σημαινον το ἀθροῖν, ἀλαὸς λαός αφαιρέσει του a. ac in re anctoritatem tma. Gudiani initi esse ostendit Scnneide vin. - λῶας eyne ad Apollod Vol. II p. 39, Goetii. p. 396 λαοὐ Salmas. ἀλίους Voelcher. - ευκαλίωνι Viulgo ευκαλίωνος emend. Salmas. Gemisti Pletnonis epitome. Fragni CXXXVII. 1. ἐφίλησε euiscn propter tigamma. 3. ευρόμενος Fischer ad velle Gr. III, 1. Lenm. Marchacn.

142쪽

λων . os versus ex Etymol. 1s P . primum ed. Rumice ep. crit p. 108 leguntur praeterea. P. Zet2.

Senol ad Exeg. in Il. p. 126 sq. υν τ ηρωικῆγενεαλογία Cram. necd. Oxon. II, 451 v. 1-3 lauda Elym M. p. 470 139 Riss. Verua υνεκα φιλότητι v. 2-3 aneri Eustaui ad n p. 650, 3 Rom. 13 Bas. v. 4 sq. getet ad lacopnr. 393 υντui ρωικῆ γενεαλογία); respicit Aristid. I p. 240 Iebb. 390 Dind. - forina γλευς disputant Scnol. Ven. ad Il. A, 264. B, 527. V 203. Vici ad , 333. Eustaui ad Il. p. 101 19 Rom. 76 Bas. p. 277, 2 om. 20 Bas. 1018, 58 si Rom. 1023 as. s. p. 27 exi r. Rom. 897 as Senol ad Pind. l. IX, 167. Zeig. xeg. in Il. p. 4 Ποσειδώνιος ὁ πολλωνιάτης ο τω ,σιόδωμεμψιν ἐπάγων, ως παραφθείραντι τινὰ των μη- ρου λέξεων, τον cita λεα εἰπόντι. 138. Aκρον ἐπ ανθερίκων καρπον θέεν ουδε κατέκλα,

ἀλλ' ἐπὶ πυραμίνων ἀθερων δρομάασκε πόδεσσι,

και υ σινέσκετο καρπόν.

Eustath. a. Il. p. 23, 1 Rom. 245 Bas. Ela των Αἰολιδῶν, Φυλακος, κτίσας πόλιν Φυλάκην νόμασεν, ου μικλος ου Φυλακος, ο Ποίας καὶ μικλος,

Ποίαντος με καὶ Μεθώνης Φιλοκτητης, φίκλου δεκαὶ στυόχης Πρωτεσίλαος καὶ Ποδάρκης ἐνταυθα δὲ ζητητέον, ποῖος ην ὁ ποδωκεστατος κατὰ την ἱστο-

Fragni CXXXVIII. 1. καρπῶν t. corr. Runnh. ex II. - . o si ἐπὶ πυραμίνους ἀθέρας φοίτασκε πόδ. Icnol ad Il.

143쪽

διήνεγκεν, - κνησεν ἐπ αυτου ταυτην εἰπεῖν τηνυπερβολην - ακρον - καρπόν . V. 2 affert cnol. Ven B ad L. , 227. CL cnol. ari. Ambr. etc. ad

Od. , 326: λυμεν Μινυου του Ποσειδῶνος και ρυανάσσης της 'Tπερφαντος γαμηθεῖσα Φυλάκωτω Ληίονος Ιφικλον τίκτει ποδώκη παιδα τουτον λεγεται δια την των ποδῶν ἀρετην συναμιλλῆσθαι τοι ἀνέμοις ἐπί τε των ἀσταχυων διερχεσθαι, καιδια του τάχους δ την κουφότητα - περικλῆν τοὐς ἀθέρας. ) η δε ιστορία παρ' Nσιόδω. f. Eustath.

ad loc. p. 168 sq. Rom. 440 Bas. d. n. p. 1206, 7 sq. 128 Bas. cnol ad Apoll. nod. I, 45. - Verba ακρον - θέεν laudat imi M. p. 109, 3.139.

Η δὴ Θόαν τέκεν υἱόν. Choemboso in Belch. necd. p. 1183 I p. 95 EsLJKαὶ λεγουσιν οἱ ποιηταὶ πολλάκις ὁ Γας του Ata, καὶ ο ρυας του μυα και ὁ Θόας του Θόα ως παρ' Ἀσιόδω η - υἱόν Cod. Marc. 489 sol 123 set.J140. Scnol. ari et Mabr. ad om. Od. ι, 198 η δ' ἀπότασις προ ισίοδον λέγοντα τον Μάρωνα εἶναι Οἰνοπίωνος του Λιονυσου. Condia, Eustain ad Oc. p. 1623, 44 sqq. Rom. 347 Bas πον δε Μάρωνα,1 Fori. πάτο, πάθους cod. navet. . In codd. se μά-tur ἔνιοι αυτὴν την Κλυμένην προγαμηθῆναί φασιν Ἀλίφ, ἐε ἡ Φαέθων ἐγένετο παις. ἡ δε στορία κτλ. Hanc de hae-ttionis narreationem, quam egiodo auctore usus repetiis Eustain ad loc. p. 168 Rom. errore poetae nostro adscrivi ostendit Marciscnest'. p. 357.

144쪽

καὶ δοκε παρώνυμος εἶναι η κατὰ Θράκην Μαρώνεια, καὶ ἱερῶ ἐτίμησαν οἱ ἐγχώριοι. ου τον πατεραχυάνθηνισίοδος οἰνοπίωνος ἱερέα ἱστορεῖ υἱου Λιονυσου. 141. Schol. ad Theocr. XVI, 49 κνον λέγει τον Ποσειδῶνος καὶ Καλυκης 'Ησίοδος δέ φησιν αυτον την κεφαλην ἔχειν λευκήν-δι καὶ ταύτης της

κλήσεως se θῆλυς ἔτυχεν.

νίψατο Βοιβιάδος λίμνης πόδα παρθένος ἀδμής. Strab. I p. 442 Tosτο se το Λώτιον πεδίον Γεστὶ πλησίον της αρτι λεχθείσης Περραιβίας καὶ της υσσης καὶ ἔτι της Βοιβηίδος λίμνης, ἐν μω μεν πως si Θετταλία λόφοις δε ἰδίοις περικλειόμενον, περὶ λυσίοδος ουτως ωηκεν - - ἀδμής . Osdem Versus laudat geographus I p. 647 v. 2 affert Steph. yg. V. υμυρος - Virginem intactam Coronidem esse docemur Schol. 4 1 Pind. yui. III, 59 ἐπειδὴ

παρθένος Κορωνὶς κε παρὰ ταῖς χθαις της Βοιβιάδος λίμνης ἡ δε Βοιβιὰ λίμνη παρακειμεν τηΛακερεία οτι δε η Κορωνὶς ἐν Λακερεία κει προς

145쪽

136 OEARUM FRAGMENTA. ταῖς πηγαῖς του Ἀμυρου, Φερεκύδης ἐν πρώτ5 στο-

ρει κτλ. CL Dagm. 103.143.

T με αρ αγγελος λθε κόραξ ἱερῆς ἀπο δαιτος Πυθὼ ἐς γαθέην, και ρ ἔφρασε ἔργ' ἀίδηλα Φοίβω ἀκερσεκόμη, τ ἄρ' Ἱσχυς ἔγημε Κόρωνιν

Εἰλατίδης, Φλεγυα διογνήτοιο θυγατρα. Schol ad ind. ycha. II, 48: στορεῖται γάρ, τι τὴν Ισχυος μῖξιν δήλωσεν αυτ inpollini ὁ κόραξ παροκαὶ δυσχεράναντα ἐπὶ τ αγγελία τον πόλλωνα αντι λευκου μελανα αυτον ποιῆσαι τον δε περὶ τον κόρακα μυθόν φησι καὶ υσίοδον μνημονευοντα λέγειν

Oυτω τω - θυγατρα . Eosdem voraus v. 1 - 2 contractis affert Schol tu v. 14. f. ad . 6.144,

'mola Φθίη χαρίτων πο κάλλος ἔχουσα Πηνειου παρ' υδωρ καλὴ ναίεσκε Κυρήνη. Schol. id Pind. Pyth. IX, 6 ἀπ δε Ποία ισιόδου τὴν ἱστορίαν λαβεν ὁ Πίνδαρος, ης ἡ ἀρχή - - ρήνη .145. Serv. ad Verg. Georg. I, 14 Aristaeum invocat i. e. Apollinis et Cyrenes filiuin, lem Hesiodus dicit Apollinem paStoralem in Schol. Bern p. 45 Hagen - poli.

Rhod. II, 506 sq. do Cyrene ενθα δ' Mρισταῖον Φοίβω

146쪽

EOEARUM FRAGMENTA. 137 τέκεν ον καλέουσιν γρέα καὶ Νόμιον πολυλήιοι

Αἱμονιζες Schol ad . 498 p. 417, 12 Keil. Philodem. περὶ υσ. p. 11 exis Gomp. 146.

'mola This πυκινόφρων Μηκιονίκη, τεκεν υφημον γαιηόχω Ἐννοσιγαίωμιχθεῖσ' ἐν φιλότητι πολυχρυσου Ἀφροδίτης. Schol ad ind. Pyth. IV, 35 ὁ δὲ σκληπιάδης ταἐν ταῖς μεγάλαις μίαις παρατίθεται - ο Mφροδίτης .147.

'Tρία υτως φείλει ἔχειν τον του υ φθόγγον μαρτυρεῖ καὶ Ησίοδος λεγων - - κουρην . Unde Misit Eustath ad loc. p. 265, 4 sq. 200 Bas. Locus ad Antiopam, Nyctei filia in spectat: s. Steph. yg. v. 'μ'

Nσίοδος δ' ἐν 'μ την Ἀντιόπην φησὶ γενέσθαι.

148. Φυλας δ' πυιεν κουρην κλειτο γολάου

Λιικεφίλην ην δ' εἶδος λυμπιάδεσσιν μοίη,

147쪽

138 OEARUM FRAGMENTA.Ἱππότην δέ οἱ υἱον ἐν μεγάροισιν ἔτικτε

Θηρώ τ εὐειδῆ, ἰκέλην φαέεσσι σελήνης.

Θηρὼ δ' Ἀπόλλωνος ἐν ἀγκοίνησι πεσοὐσα γείνατο χαίρωνος κρατερον μενος ἱπποδάμοιο. Patis. IX, 40 5 sq. 3) Λεβαδέων δε ἔχοντα χαιρωνεῖς' ἐκαλεῖτο δε η πόλις και τούτοις υρν το ἀρχαῖον θυγατέρα δε εἶναι λέγουσιν Αἰολου την υρνην, ἀποδε ταύτης κληθῆναι καὶ τερα ἐν Θεσσαλία πόλιν

τ δε νυν τοῖς αιρωνευσιν νομα γεγονεναι ἀποχαίρωνος, ο Ἀπόλλωνος φασιν εἶναι, μητέρα δὲαυτο Θηρὼ την Φύλαντος εἶναι. μαρτυρεῖ δε καὶ τα ἔπη τὰς μεγάλας Ηοια ποιήσας Φύλας - ἱπποδάμοιο -.149.

'ττος δε Μόλουρον ρίσβαντος φίλον υἱον κτείνας ἐν μεγάροις εὐνης νεχ ης ἀλόχοιο,οἶκον ἀποπρολιπὼν εὐγ' υργεος ἱπποβότοιο,ἷξεν δ' υρχομενον ινύειον καί μιν ο ' ρως δέξατο, καὶ κτεάνων μοῖραν πόρεν ως ἐπιεικές. Patis. IX, 36 6 sq. 4) παρὰ τοὐτον ον υρχομενον βασιλεύοντα 'ττος ἀφίκετο ἐξ υργους, φεύγων ἐπὶ

ci. ηιφίλην, illud ειπεφίλην e nota librarii λείπει male intellecta pronianasse artabatus Gais s. - . ἹππότηνJmoc nomen servavit Cod Mosq. praebet Ἱππότη omisso uoco reposuit Facius Ἱππότε Boias. o 'μποτε' ιόν Sytb. Κulin. In Ἱππότην certe lini inest offensionis Ad Od. 36 60 Αἰολου provocavit Herm. - . είρωνος Heins. Frragm. XLIX. 1. Μόλουρον Schubari Μόλορον vulgo. 4. Μινυειον Legebatur Μινυηῖον; ore. Siebella Totum Versiam sic refinest oechis coni. p. I p. 13 ἷξε δ' ἐς mi. Μινυήιον ras δε ιν ηρως ,,Orchomenus hic regis, non urbis

148쪽

ΕOEARUM FRAGMENTA. 139τω Μολουρου φόν του Ἀρίσβαντος, οντινα ἀπέκτεινεν ἐπὶ γυναικὶ λῶν γαμετη καὶ αυτ της χώρας ἀπένειμεν Ορχομενος ση νυν περί τε πηττόν ἐστι

την κώμην καὶ η ταυτη προσεχής. Ἀττου δε ἐποιήσατο μνημην καὶ ὁ τα ἔπη συνθεὶς α μεγάλας μιας

Est τις Ἐλλοπίη πολυλήιος δ' υλείμων,

ἀφνει μήλοισι καὶ εἰλιπόδεσσι βόεσσιν. ἐν δ ανδρες ναίουσι πολυρρηνες, πολυβουται, πολλοί, ἀπειρεσιοι, φῶλα θνητῶν ἀνθρώπωwἔνθα δε ωδώνη τις ει ἐσχατι πεπόλισται ' την δε ευς ἐφίλησε καὶ ο χρηστήριον εἶναι,

τίμιον ἀνθρώποις' ναῖεν δ' ἐν πυθμένι φηγου ' ἔνθεν ἐπιχθόνιοι μαντηια πάντα φέρονται,ος η κεῖθι μολὼν θεον αμβροτον ἐξερεείνη δῶρα φερων ἔλθη δε συν οἰωνοῖς ἀγαθοῖσιν 10 Schol ad Soph. Triussi. 1169 1167) Ἀνιοι δὲ Ἐλλοπιαν την Λωδώνην νομίζουσιν εἶναι την γαρ

Fr-m CL. I. ἘλλοπίηJ Sio Schol. Soph. Strab. ἘλλοπιχΜarchach al. - . ἔνθα δὲ Βωδ. Sic diabo; ἔνθα Βωδ. Schol. Soph. - . . ἐθέλησεν ὁ χρ Ruhnhen, sensu loci bene perspecto; sed verisimile est quod primus vidit Heran. versus - mutilo esse. Hem. arilsch. Hach post v. lacunam statueriant, elar post τίαιον Nolsis post ἀνθρ nonnulla deesse videntur. ναῖεν Dio ad Iovem spectat Valchen. probantibus tinnix et uelle Arch. art. p. 33 d. III ,Die einsachaten Tempe de Voraeit Waren proh hoiae sitimo ), Vulgo ναιον. ,De columes Dodonaeis paΟΠsiniis nulligatur ναῖον. Iod Herin voluit, napEdit ἐν πυθμένι φηγουμ. Goeul.

149쪽

ουτως εστι - ἀγαθοῖσιν . V. 1 5 laudat Strab. VII p. 328. 151.

Ο, ιώνυσος δῶκ ἀνδράσι χάρμα καὶ ἄχθος.

οστις αδην πίνει, οἶνος δε οι πλετο μάργος, συν δε πόδας χεῖράς τε δεε γλῶσσάν τε νόον τε δεσμοις ἀφράστοισι φιλεῖ δε ε μαλθακος πνος. Athen. X p. 428 -C: διο καὶ σίοδος εν ταις-ίαις εἶπεν οἷα - πνος Seut 400.

152. 153.

τὸ τεκος, ἡ μάλα δη σε πονηρότατον καὶ ἄριστον

Ζευς τέκνωσε πατήρ.Tέκνον ἐμόν, Μοῖραί σε πονηρότατον καὶ ἄριστον .... Aspasius ad Aristot Eth. Nic. II p. 43δ): καὶ τι πονηρος ἐπὶ του ἐπιπόνου τάττεται καὶ δυστυχους, ἱκανος υσίοδος παραστῆσαι ἐν ται μεγάλαις μίαις την Ἀλκμήνην ποιῶν προς το μακλεα λεγουσαν ἡ - πατήρ καὶ πάλιν τέκνον - ἄριστον .154.

Patis. IV, 2, 1 Πυθέσθαι δε σπουδὴ πάνυ ἐθελή- σας- τινες παῖδες Πολυκάονι ἐγένοντο ἐκ Μεσσήνης, επελεξάμην τάς τε Ηοίας καλουμένας καὶ τα ἔπη τα Ναυπάκτια, προς δε αυτοις οπόσα Κιναίθων καὶ

Fragm. LI. 1. 44bri ἔχθος cora Rulinicen ex Scuto. Fragm. LV. 1. 2. τέκος - τέκνωσε Vosa pri τέκνον ἐτέκνωσε. 1 Locum inspicere non licuit .

150쪽

ΕOEARUM FRAGMENTA. 141 σιος γενεαλόγησαν. ου μην ἔς γε ταῶτα ην σφίσιν οὐδε πεποιημένον, ἀλλὰ Τλλου με του μακλεους θυγατρὶ Εὐαίχμη συνοικησαι Πολυκάονα υιον Βούτου λεγούσας τὰς μεγάλας οἶδα Ῥοίας, τα δε ἐς τον Μεσσήνης ανδρα και τα ἐς αὐτην Μεσσηνην παρεῖταί

σφισι.

Patas II, 26, 3 2 'Eπίδαυρος δε ἀφ of ὁονομα si γῆ ἐτέθη, ς μεν φασιν λεῖοι, ΠΩοπος ὴν κατὰ δε Ἀργείων δόξαν και τὰ ἔπη τὰς μεγάλας Ηοίας ην πιδαύρω πατηρ υργος ὁ Λιός.

Pausan. II, 16, 4 3): αύτην Μυκήνην ειναι θυγατέρα γνάχου γυναῖκα δε ρέστορος τὰ ἔπη λεγεια δη Ἐλληνες καλουσιν,οίας μεγάλας ἀπο ταύτης

ουν γεγονέναι και το νομα u πόλει φασίν.157. PauSan. II, 2, 3 Κορινθίοις δε τοῖς ἐπινείοις τὰ

ονόματα εχης καὶ Κεγχρίας ἐδοσαν, Ποσειδῶνος εἶναι καὶ Πειρήνης της Ἀχελωου λεγόμενοι πεποίηται δ ἐν Ηοίαις μεγάλαις Οἰβάλου θυγατέρα εἶναι Πει-

158. Paus VI, 21, 10 sq. 7): πεθανον δε - τουοινομαο κατὰ τὰ ἐπη τὰς μεγάλας Ηοίας Ἀλκάθους ὁ Πορθάονος, δεύτερος ουτος ἐπὶ τω Μάρμακι, μετὰ δε Ἀλκάθουν Εὐρύαλος καὶ Εὐρύμαχός τε και Κρόταλος. τούτων μεν ουν γονεας τε και πατρίδας οὐχ οἱά τε ν