장음표시 사용
131쪽
Schol ad inii Pyth. IV, 181 U δε υσίοδος Ναῖδα φησὶ τον είρωνα γημαι.
Πατη δ ανδρῶν τε θεῶν τε χώσατ Oυλυμπου δε βαλὼν ψολόεντι κεραυνω ἐκτανε Λητοιδην ὀλοον συν θυμον ὀρίνων. Athenag. Legat pro Christ. cap. XXV, 74 195 Lindner: περὶ δε Ἀσκληπιολισίοδος μεν πατηρ - ὀρίνων .106. Schol. a.dines Theog. 142 οῖ δ' ο τ με αλλα θεοῖς ἐναλίγκιοι σαν Κράτης ἀντι τούτου αλλον στίχον παρατίθεται ' ο ν ἐξ αθανάτων θνητοὶ τράφεν αυδήεντες . πῶς γαρ τους--οὐς se του κύκλωπας θεοῖς ναλιγκίους λεγε καὶ ἐν τω τῶν Λευκιππίδων καταλόγω πουπόλλωνος ἀναιρεῖσθαι ποιει; 107. Schol. Em . Alc. 1 η δια στόματος και δημώ
δης στορία περὶ της πόλλωνος θητείας παρ' υδμήτω
1 οποδμηθεῖσ' υπλ. oetu opusco academm P. 196. 2 In ρσινόης nomen poetae nosti latere probabilis est coniectura Marchachestelli CL Goeul. l. 1. Fragm. v. 3. ὀλοὸν oechi ad Quint. Smyrii. III, 30; φίλον vulgo Λητοῖδη Apollini δὲ φίλον - ορινεν Iale Quaest. Ηes spec. p. II. - Λητοῖδα φίλον κτλ. Mesel de hymno in Apoll. Hom. P. 126.
132쪽
ουτος υἱος Ἀσκληπιο και Αρσινόης η Κορωνίδος ' κατὰ δε υσίοδον Σάνθης δ).109.
Tιμάνδρην Ἐχεμος θαλερην ποιησα ακοιτιν. Sonol. ind. l. X XI), 79 p. 252 Boe in. - δε τούτου του Ἐχέμου τοὐπλλον φασὶ τελευτησαι κατιόντα εις Πελοπόννησον ἐγάμησε δε την ιμάνδραν. Ησίοδος ' Tιμάνδρην φησιν - ακοιτιν . s. auS.
VIII, 5, 1 et Serv. ad Verg. Aen. VIII, 130 Quaeritur Sane, unde Evander Atridis genere fuerit coniunctus. Et 1amvis Hesiodus dicat, qualiter coniunctus sit Evander, Mneu quidam aiunt Thestii* Mias Ledam o Hypermnestram )fuisse, Ledae et Tmdarei dias UtemnestraIn Helenam et Timandram fuisse, quam duxit uxorem enemisq)Arcas, cuius sirus Evander.
11 Schol ad Pind. Nem. X, 15 de Castore et Polluce: μὲν Bσίοδος αμφοτερους ιος ιναι γενεαλογεῖ. 111. Scitot ad Pind. l. l. paullo infra: ὁ μεντο υσίοδος
133쪽
Triσιν δε φιλομμειδης Ἀφροδίτηήγάσθη προσιδοῶσα, κακὴν δε σφ' εμβαλε φήμην.Tιμάνδρη με ἔπει Ἐχεμον προλιπουσ' ἐβεβήκει,
ῖκετο δ' ἐς Φυλῆα, φίλον μακάρεσσι θεοῖσιν. ως δε Κλυταιμνήστρη προλιπουσ' Ἀγαμεμνονα δῖον Αἰγίσθω παρέλεκτο καὶ Πετο χείρον' ἀκοίτηwως δ' Ἐλένη σχυνε λεχος ξανθου Μενελάου.
Scnol ad Eur Orest. 249 Στησίχορος φησιν ως θύων
τοῖς θεοῖς Τυνδάρεως Ἀφροδίτης ἐπελάθετο, δι οὀργισθεῖσα η θεος διγάμους τε καὶ τριγάμους καὶ λεισάνδρους αυτο τὰς θυγατέρας ἐποίησεν
καὶ Nσίοδος δε τyσιν - Μενελάου . -- Oetae erua
Magni cXII. Sigia. -- Μ c., H. B AEM. I in edit princeps a Arsenio cuiata. - . δε σφ' εμβαλε Sic B; re-ENIO n Oimpietas V. p. Hul. - 3 sqq. ,Ροs φήμην in Irergitur καὶ πιμηρος, δε κλυταιμνήστρα λιπουσ' etc. uui καὶ Oμηρος naud auui ab Arsenio est insertum lacunam codicia sui utcunque explente. In B post φήμην - novum incipit acnolion, cuius vecta priua ouliterat , reliqua inde , προλι- π σ' ἐβεβήκει a manu recentiore sunt instaurata. Omnia integra in ' etsi partu cori upta . Dind. V. - Hesiodo reddidit Codet, qui cod. arc. 47 fol. 48s inspexit eiusque lectiones cum Geelio communicavit. - . τί ἀνδρὶ μένει εἴτ' ἔχετον Μ πεισάνδρη με ἔπει ἔχετον A; 4 ῖκετο δ' εἰ στιαίατίχον κτλ. M uius loci corruptissimi emendatio de Detur oeeli acumini os oeul praesat adines. . LX ed. iat. . Φολῆα postea in B repertum est φλῆα ). - . A δε κλυταιμνήστρα λιπoso' liori corr. Couet. - . χείρον' κοιαην Sic
134쪽
Rom. 94 Bas. Φυλῆα φίλον μακάρεσσι p. 126 10 sq. Rom. 95 Bas. Φυλῆα φίλον p. 797, 46 Rom. 14 Bas. )cf. eun l. p. 305 17 Rom. 231 Bas. Φυλευς γαρ φασι, μοιχευσας ιμάνδραν ἀδελφὴν Ἐλενης καὶ Κλυταιμνήστρας ἀπήγαγεν εἰς το ουλίχιον. 113. Sonol. Vici admoni. II. V 240 Λυκομήδεα Κρὴς Λυκομήδης, ως φησιν σίοδος καταλεγων τους μνηστῆρας λενης. 114. Ρans. III, 24, 10 7) καὶ τι με των Ἐλενης μνηστήρων Ἀχιλλευς - στιν ἐν καταλόγω γυναικῶν, μηδεν τουτο ἔστω τεκμήριον ου αἰτῆσαι λε-
Scnol. Ven. ad i. T 116 λοχον Σθενέλου Aίδυμος παρατίθεται Φερεκυδην με λεγοντα αυτὴν την Πελοπος Ἀμφιβίαν ισίοδος δε Ἀντιβίαν τηνωμφιδάμαντος αποφαίνεται. Sed cnol. Ict ad loc.: O μεν Ἀμφιβίαν την Πελοπος, ο δε υντιβίαν τηνυμφιδάμαντος. σίοδος δε Νικίππην φησὶ την
Teteig. Exeg. in Il. p. 68 sq. D 'Aγαμέμνων, ομοίως δε καὶ Μενέλαος, καθ' ,σίοδον κά Αἰσχυλον Πλεισθένους υἱου Ἀτρέως παιδες νομίζονται κατὰ δε
135쪽
126 CATALOGI FRAGMΕΝΤΑ.τον ποιητην καὶ πάντας πλῶς, Ἀτρέως αυτου
Ἀτρέως δε καὶ Ῥερόπης, κατὰ μεν ον ποιητὴν καὶ πάντας πλῶς, Ἀγαμέμνων, Μενελαος, καὶ Ἀναξιβία, μήτηρ Πυλάδου κατὰ δε υσίοδον καὶ Αἰσχυλον καὶ λλους τινας Ἀτρέως καὶ Ῥερόπης Πλεισθένης ' Πλεισθένους δε καὶ Κλεόλλας της ίαντος Ἀγαμέμνων Μενέλαος, καὶ ναξ βία νέου δε του Πλεισθένους
τελευτησαντος, πο ου πάππου αυτῶν ἀνατραφέντες υτρέως, Ἀτρεῖδαι πολλοῖς ἐνομίζοντο. s. Scnoli Ven. et mirin ad Hom. Il. A, T. B, 249. Eusta in adest. p. 21, 13 Rom. 16 Bas Eudoc. p. 23 18. cnol ad getet. Alleg in ram. necd. Oxon. I p. 378. 117.
'I τέκεθ' Ερμιόνην δουρικλειτῶ Μενελάω 'οπλότατον δ' ἔτεκεν Νικόστρατον, ων ρηος. Schol. Lia lar ad Soph. l. 539 δμως ου' συμφωνειαυτῶ sc τω Σοφοκλει ,σίοδος - - Αρηος .118. Pans. I, 43, 1 Λέγουσι δε se. ι Μεγαρεις εἶναι καὶ μιγενείας ρῶον ἀποθανεῖν γα και Ταυτην ἐν Μεγάροις εγο δε κουσα με καὶ αλλον ς ιγένειαν λόγον πο Ἀρκάδων λεγόμενον, οἶδα δε υσίοδον ποιησαντα ἐν καταλόγω γυναικῶν μιγένειανου ἀποθανεῖν, γνώμη δε Ἀρτέμιδος κἀτην εἶναι.
136쪽
CATALOGI FRAGMENTA. 127Ρhavorin. Eclog. p. 361 9 ) - δέ φασι, Βουτης υιος Ποσειδῶνος, Nσίοδος ἐν καταλόγω.
Aelian Var. ist. XII, 20 λέγει υσίοδος, τηνἀηδόνα μονην ορνίθων ἀμοιρείνη πνου καὶ δια τε- λους ἀγρυπνεῖν την δε χελιδόνα ου ἐς τὸ παντελες ἀγρυπνειν καὶ ταυτην ἀποβεβληκέναι δε ' του πνουτο μισυ τιμωρίαν δε αρα ταυτην ἐκτίνουσι δια τοπάθος το ε Θράκη κατατολμηθενε το ἐς το δεῖπνον ἐκεῖνο το ἄθεσμον. o Gene et Philomela dicta fuisse
PMis. II 6 5 3): Σικυῶνα δὲ υ Μαραθῶνος του πωπέως, Μητίονος δε εἶναι του Ἐρεχθεως φασίν Sicyonii). ομολογει δε σφισι καὶ υσιος, ἐπεὶ σίοδος γε καὶ Ιβυκος, ὁ με ἐποίησεν Ἐρεχθέως εἴη Σικυών, Ιβυκος δε κτλ.122. Paus I, 3, 1 ταύτης πεστι τω κεράμω της στοὰς αγάλματα ὀπτης γης, ἀφιεὶς Θησευς ἐς θάλασσαν Σκείρωνα καὶ φέρουσα μερα πιφαλον ον κάλλιστον γενόμενόν φασιν πο Ῥμέρας ἐρασθείσης αρπασθῆναι,
και ι παῖδα γενέσθαι Φαέθοντα . . . . καὶ φυλακα ἐποίησε του ναου ταυτα αλλοι τε καὶ ,σίοδος ειρηκεν ἐν ἔπεσι τοι ἐς τας γυναῖκας. 1 Phavorini clogis uti non licuit. 2 Sic ulcerias; μελεῖν vulgo. 3 Sic Hercher δὲ ἀπολωλέναι vulgo. 4 Legeba
137쪽
Μίνως ο βασιλεύτατος η θνητῶν βασιλήων, καὶ πλείστων νασσε περικτιόνων ἀνθρώπων Ζηνος ἔχων σκηπτρον τω καὶ πολεων βασίλευε. Pseudo-Ρlat Min. p. 320 C: εἴρηκε δε καὶ σίοδος ἀδελφὰ τούτων εἰς τον Μίνων. μνημεὶς γαρ υτοὐτου ονόματος φησὶν δ - βασίλευε et liat.
Εὐρυγύης δ' ἔτι κοὐρος θηνάων ἱεράων. Hesych. v. ἐπ αὐρυ si γων. Μελησαγόρας τον Ἀνδρόγεων Εὐρυγύην εἰρῆσθαί φησι τον Μίνωος,
ἐφ' ω τον ἀγών τίθεσθαι ἐπιτάφιον Αθηνησιν ντω Κεραμεικω καὶ Bσίοδος , ρυπης - ἱεράων .125.
Aεινος γάρ μιν ἔτειρεν ἔρος Πανοπηίδος Αἴγλης. Plut Tnes. 20 πολλοὶ δε λόγοι καὶ περὶ τούτων τι λέγονται καὶ περὶ της ριάδνης ἀπολειφθῆναι δὲ του Θησέως ἐρῶντος τέρας' δεινος - Αἴγλης .τοsτο γὰρ το ἔπος κ των,σιόδου Πεισίστρατον ἐξ- ελειν φησιν Βρέας ὁ Μεγαρεύς. f. tnen. XIII p.
557 Α ,σίοδος δέ φησι καὶ Ἱππην καὶ Αἴγλην se. τον Θησέα νομίμως γῆμαι), δι ην καὶ τους προς Ἀριάδνην ρκους παρέβη, ως φησι Κέρκωψ.
Fragili CXXIII. Primum indicav. Bade et Uinck elin. in ed. Turic. I. Μίνως - ην scrip. pro ος βασιλ γενετο cf. Pseudo Flat. μνησθεὶς γὰρ υτου του ὀνόμανο ) ος βασιλ. ἔσκε καταθνητῶν Sonneide V. - 3. πόλεων Goetu. naiae. Fringin. XXIV. Ἀθηνάω Herin pro θηναίων. Fragm. XXV. ἔρως vulgo corr. Balinteister ad Hom. ΗΠ1in in eiciar. 449 p. 235.
138쪽
Harpocr. V. Μελίτη δημός ἐστι της Κεκροπίδος ' κεκλῆσθαι δε φησι τον δημον Φιλόχορος ἐν γ ἀπο Μελίτης θυγατρος κατὰ μεν ισίοδον Μυρμηκος κατὰ
δε Μουσαῖον Αίου του Ἀπόλλωνος. adem sere narrat Suid. II, 1 p. 769 Ericid cf. Phol. V. 127.
Strab. I p. 93 cm Κυχρείδης φις ον φησιν ισίοδος τραφέντα - Κυχρέως ἐξελαθῆναι πο υ- ρυλόχου λυμαινόμενον την νησον, υποδέξασθαι δεαυτον την Λήμητρα εἰς Ἐλευσῖνα καὶ γενέσθαι ταύτης ἀμφίπολον. νομάσθη δε καὶ Πιτυουσσα ἀποτου φυτου s. Steph. 'g. V. Kυχρεῖος πάγος. 128. Argum Sciat. p. 108 ed. oetii sed ait.): πολλώνιος δε o 'Pόδιος ἐν τω γ φησιν αυτου ιναι, ε τε του χαρακτηρος και εκ του ον γόλαον ἐν τω κατα- λόγω ευρίσκειν νιοχουντα τω μακλεῖ. 129.
Schol ad ind. l. VII, 42 AστυδαμείαςJ Ομηρος ταυτην Ἀστυόχην φησιν, ου Ἀστυδάμειαν και Bσίοδος δε στυδάμειαν αυτην φησι. 130. Η δ' υποκυσαμένη καλλίωνος Στρατονίκη ρυτον ἐν μεγάροισιν ἐγείνατο φίλτατον υἱόν.
139쪽
130 CATALOGI FRAGMENΤΑ. του δ' ιεῖς ἐγένοντο Ληιων τε λυτίος τε,
1 ξευς τ' ἀντίθεος, δ' Ιφιτος ζος υρηος τοὐς δε μέθ' ὁπλοτάτην τεκετο ξανθὴν Ἀλειαν
Ἀντιόχη κρείουσα, noeso Ναυβολίδαο.
των Εὐρυτιδῶν ἀριθμός. ωσίοδος μεν α δ φησὶν
ρύτου καὶ Ἀντιόχης φ παῖδας, ουτως se δ' -
Ναυβολίδαο M. 131. πιττι κε χερσὶ λάβεσκεν ἀείδελα πάντα τίθεσκεν.Τgetet ad Lycopnr. 344 Ουτος ὁ υτόλυκος κλεπτο- συνη πάντας περεβαλε κλεπτων γα πάντων Ἀπους
τε καὶ βόας καὶ ποίμνια, τὰς σφραγῖδας αυτῶν μετεποίει καὶ ἐλάνθανε οὐ δεσπότας αυτῶν, ως φησι καὶ σίοδος ' πάντα γαρ οσσα λάβ. - τίθεσκε Eum M. p. 21, 25 v. ἀείδελον ἐπὶ δε του ἀοράτου εχρήσατο si λέξει ,σίοδος περὶ του Θολυκου φησὶ γάρ δεοττι - τίθεσκεν καὶ γαρ λαυτός, κλέπτης ων ἔκλεπτε του Ἀπους καὶ ἀλλοιοφανεῖ αυτὸς ἀπ-
140쪽
ετέλει' ἐνήλλασσε δε τὰς χροια αυτῶν. satym. Par. Ap. Crum. n. ar. I p. 95. udoc. p. 375 34. 394, 3. Formam ἀείδελον ex Hesiodo actore Zonar. p. 52 itim. 132. Θεσσάμενος γενεην Κλεοδαιο κυθαλίμοιο.Schol. Laur ad Apoll. Rhod. I, 24 θέσσασθαι γὰρ τοαἰτησαι καὶ ἱκετευσαι καὶ σίοδος θεσσάμενος κυδαλίμοιο .133. Αἴπυτος α τεκετο λησήνορα Πειρίθοόν τε.Apollon Lex. omer. V. Αἰπυτιον p. 13, 12 eis.):τον του Αἰπυτου ἔστι δε υτος των Ἀρκαδικῶν ρώων, περὶ ου φησιν υσίοδος Αἴπυτος - Πειρίθοον τε .134.
Elmi M. p. 215, 37 Βροτός, ως με μημερος ὁ Μεσήνιος, πο ρότου τινος αυτόχθονος o δεισίοδος ἀπο ροτου του ἰθερος καὶ Nμέρας.
135. ριτων ἀμαρυγμα εχουσα. Elum. . v. ἀμαρυσσω p. 77, 29 sqq.) καὶ
ἀμάρυγμα καὶ ἀμαρυγάς σημαίνει τὰς τῶν ὀφθαλμῶν ἐκλάμψεις' χαρίτων - ἔχουσα , ,σίοδος.