Eusebiou tou pamphilou euaggelikes proparaskeues

212쪽

Καὶ τα μεν Ἐλληνικὰ τοιαυτα τα δε των Λιγυπτίων

ε παλιν τοιαυτά φησιν εχειν συμβολα Tov δημιουργόν, ιν νη οἱ Αἰγυπτιοι προσαγορευουσιν, ἀνθρωποειδ/j, την δε χροιαν ἐκ κυανου μέλανος εχοντα, κρατουνταζώνην καὶ σκηπτρον επι δε γὶς κεφαλης πτερὸν βασίλειον περικείμενον, τι λόγος δυσευρετος και εγκεκρυμμένος καὶ ου φανός, hisa οτι ζωοποιός, καὶ τι aσιλεύς, καὶ τι νοερως κινεῖτaι διὰ γ του πτερου φυσις ἐν ni κεφαλτὶ κεῖται. οὐδε θεὸν τουτον κτου στόματος προίεσθαι όν φασιν, ξ υ γεννὰσθαι θεόν, ναυτοι προσαγορεύουσι Φθὰ οἱ δε Ελληνες υφαιστον ερμηνευε ιν δε το O τον κόσμον Ἀφιέρωται δε τω θεω τούτω πρόβατον δια το τους raλαιους γαλακτοποτεῖν. υτο δε του κόσμου τοδείκηλον τοιονδε νέπλασαν ανθρωποεQές Ἀστι- ἄγαλμα, τους μεν ποδας συμβεβηκότας ἔχον, ἄνωθεν δε μέχρι ποδῶν ποικίλον ἱμάτιον περιβεβλημένον επι δε της κεφαλης σφαῖραν χειχρυσην δια το μη μεταβαίνειν, και δια την των ἄστρων ποικίλην

φύσιν, καὶ ὁτι σφαιροειδὴς ὁ κόσμος Hλιον δε σημαίνουσι

213쪽

γος εν συνόδω ἡ σελήνη. o δε δεύτερον φῶς της σελήνης ν

214쪽

1 ἐν τη πόλει ταύτη ὁ 'D ρος 'H δε της Εἰλειθυίας πολει το τρίτον P. II φῶς θεραπεύει τ δε ξόανον τετύπωται εἰς γῖπα πετομένην, ης το πτέρωμα κ σπουδαίων συνέστηκε λίθων Σημαίνει δε το μὲν γυποειδες υτης την γεννητικην πνευμάτων σεληνην ε γαρ του πνεύματος οἱονται συλλαμβάνειν τον setra θηλείας πάσας πο- φαινόμενοι 'Εν δε τοῖς κατ' Ἐλευσὶν μυστηρίοις ὁ με ἱεροφάντης ει εικον του δημιουργου εὶ σκευάζεται, δαδοῖχος δε εις

215쪽

Ταυτά μοι ἐκ της του προειρημένου ἀνορος γραφη io ἐπιτετμησθω, ως αν μηδεν μας λάθη των πορρητων P. IIS τη. Eλληνικης πιμου καὶ Αἰγυπτιακης θεολογίας, ης ἀποστάτας εαυτους καὶ φυγάδας μολογουμεν, κρίσει και λογισμω σωφρονι και τάδε παραιτησάμενοι. Ου

Φθεγξομαι oli θέμις ἐστί, θύρας δ' πίθεσθε βέβηλοι,

φησασα Βεβηλοι γουν υχ ημεῖς, αλ οι γε τοιάσδε αἰσχῬας και απρεπεῖς μυθολογίας κανθάρων περι καιθηρίων λόγων σοφίας θεολόγου νοηματα ἱνα ἀποφηναμενοι, οι κατὰ τον θαυμάσιον ἀπόστολον φάσκοντες h

περὶ τουτων πόρρητον δη και μυστικώτερον λόγον εἰς εασωμάτους δυνάμεις μεταφορικως ἀνηγον, στε δοκεῖν μηκε επὶ τ ορώμενα μερη του κόσμου την θεοποιίαν αυτων συντείνειν αλλ άπί τινας 'οράτους και ἀσω-

216쪽

μάτους δυνάμεις, σκεψώμεθα εἰ μη καὶ ουτως μίαν χρητην θείαν δυναμιν ποθαυμάζειν, ἀλλ' ο πολλὰς ηγεῖσθαι Ουδ γαρ επε πολλὰ σχηματα και μέρη και φελη ,φ ενὶ σώματι βεδημιουργηται, ποσαύτας

χρη ημα τα ψ χας εχειν γεῖσθαι, ουδε τοσούτους ποιητας και δημιουργους του σώματος νομίζειν αλλὰ καὶ ψυχην μίαν το παν σῶμα κινεῖν, και μίαν δημιουρ- γον δυναμιν το παν ζῶον τεκτηνασθαι Ουτω δῆτα και

επι του συμπαντος κόσμου, νος μεν οντος και εὐμιας

της σωματικης λης συνεστῶτος εἰς μερ δε πλεῖστα διηρημενου, και μίαν των λων φυσικην συμπάθειαν

λυποφαίνοντος κρασίν τε και μίξιν των ε αυτ στοιχείων, αλλοιώσεις τε και μεταβολα αυτῶν ις αυτα, ολον ε και το παν να κόσμον και μίαν αρμονίαν επιδεικνυμενου, ου πολλας χρην ποτίθεσθαι δημιουργους δυνάμεις, μόνην δε μίαν θεολογεῖν, την; αληθῶς ΘεοῖIo δύναμιν a Θεου σοφίαν. O δε και τας ιγυπτιακας μυθολογίας πάλιν επὶ σωμάτους μεταφερε δυνάμεις, λαθὼν ὁ σοφώτατος αυτος αυτον. κηκοας γαρ εν

P. IIντοις πρόσθεν, ὁπως το Xαιρημον και πλειους αλλους ωμολογει μηδ' ἄλλο τι προ των ὁρωμένων κοσμων γεῖσθαι, νδρχης τε λόγω τίθεσθαι τους Αἰγυπτίους, τουτους γαρ πάνταεις τα φυσικα κώ υδεν εἰς ὰσωματους καὶ ζώσa ουσὶς ερμηνεύειν.

Εἰ δὴ ουν κατα την αυτῶν μολογίαν Aυγυπτίων ν τομηοεν ἀνάγειν εἰς σωμάτους καὶ ζωσας ουσίας, πάντα δε ταπερ θεῶν αὐτοῖς μυθολογούμενα επι τα φυσικὰ του

κόσμου μερη μεταφερειν, τί δὴ V ὐπαρχης εὐρεσι-

217쪽

λογουντες Αἰγυπτίοις τα μηδαμως αυτων οικεῖα προσρογράφουσιν επὶ δυνάμεις σωμάτους φάσκοντες αυτους io την ἀναφορὰν της θεολογίας αυτων ποιεῖσθαι Καθόλου b

μεν οὐ ταυτα αἰτιατεον.

Και επὶ των κατὰ μερος δε γουμαι τον λεγχον της κατηναγκασμένης αποδόσεως αυτων ου μακρας ανα- σκευης δεισθαι. 'Iνα γαρ τον Αἰγυπτιακον παρελθων τι. ληρον και την πολλην αυτων και ἀδόλεσχ'ν φλυαριαν Ἀπι τας των σοφων Ἐλλη νων φετελθοι φυσιολογίας, τίς ου αν των - φρονούντων αυτόθεν καταμεμψαιτο τοῖς τα τοιαυτα παρεξηγεῖσθαι πειρω-

αι θεριος ουσία σπεμ ουν ποῖς παλαιοῖς Ἀνομίζετο κατα τον II λουταρχον, αλλ αὐτος ὁ ἀνωτάτω νους ὁ τῶν ὁλων δημιουργικός, ὁ τὰ παντα ζωογονων πως ουν σται

τούτου πατηρ με ὁ Κρόνος, ο φασιν εἶναι τον Ῥόνον, Ρεδ δε μητηρ, ην ὁ ερμηνευς φησεν εἶναι την πετρώδη καὶ ὁρειον δυναμιν , Την γαρ γραν ου οἶδ' ίπως τον ἀερα και τον αιθερα προσειπων ἀδελφην μου καὶ γυναῖκα φησιν εἰναι που κοσμοποιου καὶ ζωοποιουπαντων Ῥου Aλλὰ και Λητω πάλιν ληθά τις clκαλείσθω, διὰ την κατὰ τον πνον, M. φασιν, ἀναισθησίαν, και τι ληθη ξυνομαρτεῖ ταῖς πο σεληνην γενομεναις Iυχαῖς. Πῶς 'ν ουν η ληθη γενοι ανηλιου και σεληνης μητηρ, Ἀπόλλωνος καὶ Ἀρτεμιδος ετων Λητους παίδων εἰς λιον και σεληνην μετενηνεγ- μενων , Τί δε χρη σεβειν es θεον την 'Pεαν και την

218쪽

Δημητραν με γαρ της πετρώδους καὶ ορείου γης, δε της πεδιάδος τὰ συμβολα φερειν λεγετο Την δε io Κόρην τον κόρον ἀλληγορουντες, τίνι λόγω καὶ ταυτηνολνται δεῖν τὶ σεβασμίω προσηγορία τιμαν , T δεμαλλον την σπερματουχον δύναμιν, και η των ἀκρο- δρυων γένεσιν η των κατα το εαρ προφαινομενων ἀνθων και πρὶν τελεσιογονησαι διαρρεόντων η της των τελείων P. 12 καρπων κτομης τα σύμβολα, Διόνυσον καὶ Ἀττιν καιAδωνιν πονομάζοντας, ως θεους χρηναι σεβειν, υχιδε τουτων πάντων το ἀνθρώπειον γενος προτιμῆν, ταυτα προς πησιν και τροφη ὁ ων λων δημιουργος Θεος πεστησατο

Μεταβὰς δε ε τουτων, καὶ τὰ λοιπὰ κατὰ τον ὁμοιον τρόπον της γενναίας ἀπελεγξεις φυσιολογίας, υλόγως της ἀναισχυντίας πιμεμψάμενος τοῖς φερε τον λιον

αυτον ιναι τον Ἀπόλλω, και πάλιν τον Ἐρακλεα, και b αυθις τον Διόνυσον, και τον σκληπιὸν μοίως ἀποφαινομένοις Πῶς γαρ ὁ αυτος πατηρ αν γενοιτο καιυιός, Ἀσκληπιὸς μου και Απόλλων Πῶς δε πάλιν εις Ἐρακλεα μετενεχθείη, ει δη - θνητης γυναικὸς 5 της Ἀλκμηνης ὁ ΙΗρακλης αὐτοῖς μολογεῖται Πῶς δαν εμμανης γενοιτο και σφάξει τους αυτου παιδας ὁ ηλιος, ὁτι η και ταῖτα προσαναγεγραπται - Ηρακλεῖ Ἀλλα τους ἄθλους πιτελουντα τους δώδεκα τον Ἐρακλεα της κατ οὐρανὰν διαιρεσεως του ζωδιακου κύκλου, ὁ φασι τον λιον περιπολεῖν, το σύμβολον φερειν. ι οὐν τι γένοιτ αν υρυσθεῖ ὁ τω λίω, ωσπερ υν τω Ηρακλεῖ, τους αθλους κτελεῖν πιτάττων Πῶς δε επι τον λιον ἀναχθεῖεν αἱ πεντηκοντα

219쪽

Θεστιου θυγατερες καὶ το των λοιπων αυχμαλωτίδων 5 πληθος, αἱ τον Ἐρακλεα λόγος εχει μιγηναι - ῶν κα θν τοὶ παιδες αυτω γενόμενοι πῖ μηκιστον την των γενων παρετειναν διαδοχήν Τίς δ αν ιη ὁ Κενταυρος,

ηλιον, σπερ υν τον 'ΕΙρακλεα, I δεδηλωμεν περι- dβάλοι αν συμφορα Ἀλλὰ γαρ μηκετ αστω ὁ λιος αὐτοῖς ΙΗρακλης, εστ δε ὁ Διόνυσος' και ' τί ταυταπρος τον Διόνυσον ' φαίη τις αν εἰκότως. Τίς γαρ ητουτον γεννησασα χιτε Σεμελη τις λεγοιτο ιτε Ιερ sσεφόν Ιως δ αν ιη ὁ Διόνυσος μου και ηλιος και κατὰ τους γρους καρπους και τα ἀκρόδρυα βλαστουσα δυναμις V αν γενοιτο των συστρατευσαμενων αὐτω γυναικῶν το πληθος Tίς δε καὶ η του λίου, ῶσπερ ουν η του Διονύσου Ἀριάδνη o δε μαλλον οἴνου, οὐχὶ δε io σίτου και σπριων καὶ των ἀπο γης απαντων καρπῶν γενοιτ αν ὁ Διόνυσος χορηγος επὶ τον λιον μεταγόμε p. 12Iνος in δε και Ἀσκληπιος πάλιν αὐτοῖς εἴη ὁ λιος,

πῶς ουτος κεραυνουται πο ου Διος ρυπαρας Ἀνεκεν

αισχροκερδείας, κατὰ τον Βοιώτιον μελοποιον ΙΠίνδαρον οῦδε πως λεγοντα 5

Τίνες δε και Οἱ ξ λίου 'Aσκληπιάδαι ει μακρον του

220쪽

βίου διαφυλαχθεντες, καὶ θνητων ἀνδρων γενεσιν πασιν ανθρώποις παραπλησίαν ποστησαμενοι Ιαλην ἀλλα παλιν αυτοῖς, σπερ δια μηχανης, τας αἰσχΡας καὶ μυθικας περὶ θεῶν διηγησεις ἀποφευγουσιν, προς ηλιον καὶ σεληνην και τα λοιπὰ του κόσμου μερ ανατρεχοισαν ὁ λόγος. ι γε πυρ με ην αυτοῖς ὁ φαιστος και

λἀηρ, και η πάλιν η με ὁρειος καὶ πετρώδης εα, δε πεδιν και γόνιμος Δημητηρ, και Κόρη δε η περ-5 ματου ς, και Διόνυσος η φυτευτικν τῶν ἀκροδρυωνδυνα ιις, και ηλιος Ἀπόλλων συν τοῖς κατειλεγμενοις, σεληνη δε ποτε μεν ρτεμις, ποτε δε Ἀθηνα, και πάλιν Εκάτη και Uλείθυια, υκουν πάλιν την κτίσιν παρατον κτίστην, και την δημιουργίαν του παντος ἀλλ' υio τον δημιουργὸν θεολογουντες ἀπελεγχρονται, λίαν πι-

σφαλῶς και ἐπικινδυνως και επι κακω της διας αυτῶν

κεφαλης. δε- τα ορώμενα σώματα ηλίου καισεληνης και ἄστρων μηδε α αισθητὰ μερη του κόσμου φησουσι Ῥεοποιεῖν, Ἀλλα τὰς Ἀν τούτοις 'οράτους δυνάμεις αυτοῖ δὴ του επὶ πῆσιν, ενα γαρ ὁντα Θεον παντοίαις δυνάμεσι τα πάντα πληρουν, καὶ διὰ πάντων

διηκειν, και τοῖς ἀσιν πιστατεῖν, ἀσωμάτως και

ἀφανῶς εν ῆσιν ὁντα, καὶ διὰ πάντων διηκοντα, καὶ τουτον εικότως διὰ τῶν δεδηλωμενων σεβειν φασί, τί io δῆτα τοιγαροῖν οὐχὶ τὰς αἰσυὰς καὶ ἀπρεπεῖς περὶ θεῶν μυθολογίας ς αν ἀθεσμους και ἀσεβεῖς παραιτησάμενοι. καὶ αὐτάς γε τὰς περὶ τούτων βίβλους, ως