Eusebiou tou pamphilou euaggelikes proparaskeues

221쪽

δυσσεβη καὶ ακόλαστα περιεχουσας, αφανεις ποιησαντες, τον να και μόνον καὶ ἀόρατον Θεον γυμνως και p. 122 καθαρως καὶ ανευ τινος αἰσχθρας περιπλοκης ανυμνουσι

Τουτο γαρ δεον ν ποιεῖν τοῖς ἀληθες επεγνωκόσι μηOε κατάγειν καὶ καταβαλλειν εἰς αἰσυας καὶ εμπαθεῖς αρ- ρητολογίας την σεβάσμιον του Θεου πρόσρησιν αλλα 5

μηδ' εν οἰκίσκοις και σκότου μυχοῖς ανδρων τε ΟικOOΟ-μίαις σφας αυτους ναποκλείειν, ὼς ενδο ευρησοντας

τον Θεόν, μηδ' εν ξοάνοις ἀψύχου πεποιημενοις λης τας θείας τιμαν οἴεσθαι δυνάμεις, μηδε μην γεώOεσιν ἀτμοῖς αιμάτων κα λύθρου ci νεκρω- ζώων αιμασι bκεχαρισμεν εω πράττειν νομίζειν. Tούτων Τεαπάντων δε αν πλάνης δεσμῶν ἀπολυθεντας χρην ηπουτους σοφους και μετεωρολέσχας τασιν ἀνθρώποις της φυσικης θεωρίας ἀφθόνως κοινωνεῖν, μονονουχι γυμνως προκηρύττοντας απασι μη τα φαινόμενα τον Γέφανηδημιουργον των φαινομενων μόνον ἀποθαυμαζειν, και τὰς οράτους αὐτο καὶ σωμάτους δυνάμεις ἀορατως και ἀσωμάτως θρησκεύειν, ου πυρ ἀήναντας, οὐO γε κριον και ταῖρον θυσαμενους, ἀλλ' ουδὲ στεφάνοις καιξοάνους καὶ ναῶν οἰκοδομίαις το θεῖον τιμαν οιομενους, λογισμοῖς δε κεκαθαρμενοι και δό γμα ν ορθοῖς

Ἀλλ' -υδεις γε πώποτε, πιν βάρβαρος, οὐχ ἘλληV, πῖσιν ἀνθρώποις ταύτης κατηρξε της ἀληθείας η μονος

ὁ μετερος σωτηρ οὐδη της παλαια πλανης πῆσι τοις uεθνεσιν αποφυγην προκηρύξας, τοις πῆσιν ἀφθόνως

222쪽

ευρετο την προς το ἀληθη καὶ μόνον των λων Θεονεπιστροφην τε καὶ υσεβειαν οἱ δε την αλλως σοφοὶ του βίου την ἀνωτάτω φιλοσοφίαν αυχησαντες, 9 φησιν ὁ θεῖος ἀπόστολος, γνόντες τον Θεόν, υχ ὼς Θεον δόξασαν

p. 23 14. ετ γουν την μακραν καὶ πολλην φιλοσοφίαν και μετα τα σεμνας μετεωρολογίας καὶ φυσιολογίας, ανωθεν ποθεν ως si υψηλοτατης ἀκρωρείας καταπίπ-h τοντες συν τοῖς πληθεσι κατεσύροντο, καὶ θ των παλαιων πολυθε πλάνη συνεφυροντο, τα τοῖς πολλοῖς

ομοια, δια του θύειν καὶ τοῖς ξοάνοις προσπίπτειν, δοξάζειν ὁποκρινόμενοι, δεύοντες 'ε καὶ ετι μαλλον κρατύνοντες την δημωδη των μυθικων διηγημάτων περὶ θεων πόληψιν. IA ουν ου αν εἱεν τοῖς πασι πρόδηλοι σεμνολογούμενοι μεν ταῖς φυσιολογίαις, καὶ μεχρι

λόγων τ αισχρα καλλωπίζοντες θ παρατροπὶτης αληθείας, εργοις δ αυτοῖς την μυθικην συνιστωντες πλάνην καὶ την πάνδημον δεισιδαιμονίαν αι οὐδεπω τουτοθαυμαστόν, τε καὶ αυτους ἀναγραφουσι τους εαυτων θεους ταῖς περι αυτῶν συμφερομενους μυθολογίαις.

Aκουε γουν πως ὁ Ἀπόλλων αυτὸς περ εαυτου δι-

223쪽

13 14 ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ Γ ιγ , ιδ 123 δάσκει υμ νον ον ει εαυτον ε ξεδωκεν, ομολογων εν Δήλω τη νησω πο Λητους γεγεννησθαι, καὶ πάλιν ὁ Ἀσκληπιος εν Τρίκκη, ως και ρμης τετέχθαι μολογων ἀπο της Μαιας. Γράφει δε ὁ Ιορφυριος καὶ ταυτα εν οἶς επε - γραψε Ιερ της εκ λογίων φιλοσοφίας, ενθα καὶ των ' ησμων μνημόνευσεν δε πως ἐχόντων ic

ciuis ae εξέθορες, μύντι Λυκωρεῖ, τοξότ Φοῖβε, κατὰ χρησμολάλων,βaσιλεῖ, τριπόδων.

Και ὁ Ἀσκληπιος πάλιν περ εαυτου

Και το χιοος δε εαυτων ὁπογράφουσι του σχηματος,

224쪽

d σπερ ὁ Ιαν και αὐτος ἐν χῬησμοῖς περι εαυτου τάδε

λεγε διδάσκων

Ταυτα ἐν ἀπορρητοι της ἐκ λογίων φιλοσοφίας ὁ δηλω- θεις ἀνηρ τεθειται. υκε ἄρα ὁ Ιαν σύμβολον ν

του παντός, αίμων δ αν εἴη τις τοιοῖτος οἱος καὶ πο-io γέγραπται ὁ κώ τον χῬησμον ἐκδους ο γαρ δη τοπα και ὁ συμπας κόσμος εχ ρησε τα προκείμενα. Τουτου τοιγαρουν του δαίμονος, αλ ου του παντὸς την εἰκόνα κτυπώσαντες ἄνδρες το προγεγραμμεVOVεμιμησαντο σχημα Και ὁ ρμης δε πως αν νοοῖτο των πάντων ποιητικός τε και ερμηνευτικὸς λόγος, μη - τερα Μαιαν την Ἀτλαντο. ὁμολογων εσχηκεναι, καιλτην γε περ αυτου λεγομενην μυθολογίαν ἀλλ' υφυσιολογίαν εγκρίνας υτω και ὁ Ασκληπιὸς πως αν μεταγοιτο ει ηλιον, πατρίδα την Τρίκκην επιγραφόμενος και ἀπο θνητης μολογων γεγονεναι μητρός Ιῶς δε ηλιος ων αὐτος του λίου πάλιν ιὸς ἀποφανθείη Ἐπεικα τον αυτο πατερα τον Φοῖβον ου ἄλλον εἰναι τουηλιου εφυσιολόγησαν. F. ηλίου δε και θνητης γυναικὸς

φανα αυτον πως ου πάντων καταγελαστότατον Ἐπει και αυτον τον πατερα ηλιον, ὁ δ 'Aπόλλωνά φασιν εἷναι, πῶς εικος εν Δηλω γεγεννησθαι θ νησω πὀθνητης πάλιν μητρὸς της Λητοῖς Ἐνταῖθά μοι τηρειοποσους Ἐλληνες θεους γεννητους γυναικῶν θεολόγη-

225쪽

σαν, εις παράθεσιν ει ποτε πειρωντο σκώπτειν την τουημετερου σωτηρος γενεσιν και τι υ ποιητων εἰσὶν αἱ p. 125

φωναί, αλλ αυτων των θεων αἱ προκείμεναι σημειώσεις.

15. JΙοιητῶν μεν οὐν ές φασι, μύθους περὶ θεων ta πλαττομενων φιλοσόφων GP φυσιολογούντων, Ἀρην

δηπου εἰκότως των με καταφρονεῖν, τους δε θαυμάζεινὼ φιλοσόφους, και μαλλον των ποιητικων ληρων τας των κρειττόνων κδεχεσθαι πιθανολογίας ' Ῥεων δ' υ παλιν και φιλοσόφων εις μιλλαν κατιόντων, καὶ των μεν εν χρησμοῖς τα καθ εαυτούς, Δ αν μάλλον ειδότων, ακριβῶς ιοασκόντων των δε ει ἀσυμφώνους και ἀναποδείκτους εὐρεσιλογίας τας περὶ μη ἴσασιν υπονοίας περιτρεπόντων, τίσιν αιρεῖ λόγος πείθεσθαι oτοῖτο οὐδε ρωτα ἄξιον Ἐι δὴ ουν ἀληθεύσουσιν cθεοὶ κυροῖντες τὰς περ εαυτῶν ἀνθρωποπαθείας, ψευδεῖς αν εἱεν οι ἀθετοῖντες αὐτάς - δε τῶν φιλοσόφων αληθεῖς αἱ φυσιολογίαι, ψευδεῖς γενοιν αν αἱ τῶν θεῶν μαρτυριαι Aλλα και αυτός, ειποι τις αν , Ἀπόλλων φη που ησμοῖς ερωτηθεὶς περ εαυτοῖ ὁστις εἴη

'Hλιος, ρος, σιρις, ' Αωξ, Διὸς υἱός, Ἀπόλλων, d

Οὐκοῖν οι αὐτοι και τοῖς τῶν ποιητῶν μύθοις και ταῖς

τῶν ψιλοσοφω- άπονοίαις συμφερονται, Φαχομενοις συνισταμενοι. E γαρ μητερας επιγράφονται θνητας και πατρίδας τας επὶ γης μολογοῖσι, πῶς αν Πεν

226쪽

io πάλιν γαρ αν καὶ κατ-εις τα αυτ περιτρεχων αυτοῖς

ἁλώσεται ὁ λόγος-πῶς ου η Δηλος η κατα θάλατταν p. 126 εἰσέτι νυν προφαινομεν νησος, γενοι αν του λίου πατρίς, και μητηρ γ Λητώ Ταυτα γαρ ἀρτίως κυρουνὼς ἀληθη γε οντα οἱ αυτου ησμοί. Πῶς δε καὶ του Ἀσκληπιου θνητου ανδρος την φυσιν γένοιτ' ο λιος ὐπατηρ, ἐκ θνητης αυτον γυναικος πεποιημένος ; λλὰ

παρείσθω ταυτα.

D 16. Του δε ησιμο το λευδος καὶ λλως στὶ ἀπελέγχειν. υ γαρ δὴ ὁ λιος Ουρανόθεν αὐτοῖς καταβάς, επειτα τον δοχεα πληρώσας, τον χρησμον ἀπεφοίβαζεν επεὶ ἴτε δυνατον ούτε θεμις ἀνάγκαις ανθρώπων τον τηλικοῖτον ποτάττεσθαι φωστηρα αλλ ου εἰ φαῖεντην, αὐτω θείαν καὶ νοερα δύναμιν, τι μηδε ταύτης γενοι αν ποτε δεκτικη ανθρωπεία ψυχη δ' αὐτος αν εἴη λόγος καὶ επὶ σεληνης. E γαρ την Ἐκάτην

αυτην εἰναι φησουσι. και πως ἀναγκαις ανθρώπων καθελκεσθαι, και δια οὐ δοχέως χραν εις τε ερωτικας και

αἰσχρας διακονίας παραλαμβάνεσθαι αυτην αρχηγονουσαν των πονηρῶν δαιμόνων, εἰκος αν - την Ε κάτην ταυτα πραττειν - , και ὁ αὐτος μολογεῖ συγγραφεύς, da κατα καιρον ἀπελεγξομεν Πῶς δε ὁ Πλουτων καὶ ὁ Σάραπις ει τον λιον δυνατοὶ αν εἱεν φυσιολογεῖσθαι,οτε ον αρχοντα των πονηρῶν δαιμονων ὁ αυτος πάλιν αποφαίνεται τον Σάραπιν εἰναι τον αυτον τω Πλουτωνι

227쪽

δυναιτο του λίου αυτους λεγειν εἶναι : Ἀλλα γαρ ες απάντων πούτων λείπεται μ εν μεν πιληθε. φερεινομολογεῖν τὰς δηλωθείσας φυσιολογίας, σοφίσματα δεἰναι σοφιστων ἀνορῶν καὶ ευρεσιλογίας. 17. Τους γε τοι των χρησμων πηρετας ἀληθεῖ λογω p. 27 φάσκειν δαίμονας εἰναι φαύλους, π ανθρώπων ἀπατητα αμφότερα παίζοντας, και τοτε μεν συντιθεμενους ταῖς μυθικωτεραι περ αυτῶν ποληψεσιν ἐπι θ πανδημω πλάνη, τοτ δε τὰ της φιλοσόφου γοητειας loεπικυρουντας επὶ τ και τούτων πιτριβη και φυσι- ωσει στε πανταχόθεν ἁλίσκεσθαι μηδεν αυτους ἀληθεύειν. Τοσούτων μῖν ειρημενων. καιρος ηδν μεταβάντας το τρίτον εἶδος πελθεῖν της Ἐλλη νων θεολογίας, ο ηφασιν εἶναι πολιτικόν τε και νομιμον Μαλι τα γαρ ἱκανον τοῖτο προ εκπληξιν των πολλῶν εἷναι νενομισται, βιω τε τὶ θρυλούμενα μαντεῖα και δια ηας χρησμῶν ἀκέσεις τε καὶ θεραπείας τῶν πεπονθότων 1 o σωμάτων, τάς τε κατά τινων πισκηψεις. m δὴ και δια πείρας ελθεῖν φάσκοντες ε μάλα πεπείκασιν εαυ- τοῖς με εὐσεβοῖντας εις τους θεούς δίκαια πράττειν, ημα δε τὰ μεγιστα ἀσεβεῖν, τὰς ἴτω εμφανεῖς και εὐεργετικὰς δυνάμει μη ταῖς προσηκούσαις θεραπείαις τιμῶντας Και προς αὐτ οἶν ετεραν λόγου 'ρχην ἀναλαβόντες παντησωμεν.

228쪽

Tάδε το τέταρτον περιεxει σύγγραμμα τῆς ευαγγελικῆς προπαρασκευῆς

c Ἐκ τῶν Ιορφυρίου περὶ τῶν χρ σμῶν 'Oρκος περὶ τῶν

229쪽

δυνάμει καὶ υεργεσία του λυτρωτου καὶ σωτηρος μων P. 3Oηλευθερώθημεν, χν τετάρτω τούτω συγγραμματι της Εὐαγγελικης Ιροπαρασκευης καιρος ἀπελεγξαι καλεῖ. Ἐπειδὴ γαρ το παν της θεολογίας αυτων εἰδος εἰς τρία γενικώτερον βιαιρουσιν, εἴς τε το μυθικον πω πων ποιητων τετραγωδημενον, καὶ εἰς τ, φυσικον Oηπρος των φιλοσόφων φευρημενον εις τε το προ των νόμων διεκδικουμενον εν κάστ πόλει και χώρα πεφυλαγμενον, τουτων δε μερ δυο δη πρότερον δια των πρω τούτου συγγραμμάτων μῖν έ πλωται, οὐ τε hιστορικόν, ο δη μυθικον ἀποκαλουσι, και το παναβεβηκος τους μύθους, ο δ φυσικον η θεωρητικον η πηαλλη χθαίρουσιν προσαγορεύοντες. καιρος αν ει' το

230쪽

5 τρίτον επὶ του παρόντος διελθεῖν τουτο δε εστι το κατὰ πόλεις καὶ χώρας συνεστώς, πολιτικον αυτοῖς προσηγορευμένον ο καὶ μάλιστα προς των νόμων διεκδικεῖται, ως α παλαιον μου και πάτριον καὶ της των θεολογου- μενων δυνάμεως αυτόθεν την ἀρετην ποφαῖνον Διατε-i θρυληται γοῖν αυτοῖς μαντεῖα καὶ θρησμοί, θεραπεῖαί

τε καὶ ἀκεσεις παντοίων παθων, πισκηψεις τε καταἀσεβων ων δ καὶ δια πείρας ελθεῖν φάσκοντες ευμάλα πεπείκασιν εαυτους τὰ θεῖα τιμωντας δίκαια πράττειν, μὰ δε τὰ μεγιστα ἀσεβεῖν, τὰς ουτως εμφανεῖς καὶ υεργετικὰς δυνάμεις εν ουδενὶ λόγω τιθεμενους,

ἄντικρυς δε παρανομουντας, δεον σεβειν καστον τὰ πάτρια, μηδε κινεῖν τὰ ἀκίνητα, στοιχεῖν δε και εφεπε- σθαι θ των προπατόρων ευσεβεία, μηδε πολυπραγμο- νεῖν wωτι καινοτομίας Ταυτ γουν φασὶν παξίως καιθάνατον πο των νόμων ωρίσθαι τοῖς πλημμελουσι την ζημίαν Το μεν ουν πρωτον στορικόν τε ν και μυθικοντης θεολογίας εἰδος ὁπη τις βουλεται ποιητῶν τιθεσθω, ῶσπερ υ και φιλοσόφων το δεύτερον, δια της των μύθων φυσικωτερα αλληγορίας ἀπηγγελμενον το δετρίτον, ο και προς των ἀρχόντων δε α παλαιον μου και πολιτικὸν τιμητεον τε και φυλακτεον εἰναι νενομοθετηται, Φητε πιν ποιητῶν φασί, Ῥητὰ ψιλοσόφων io κινείτω τοῖς δ' κ παλαιοῖ κρατησασι θεσμοῖς εν τε ἀγροῖς και πόλεσι μενετω πὰς στοι χῶν νόμοις πατριοις p. 131 πειθόμενος. ΙΠρὸς δη ουν ταυτα καιρὸς ἀποδουναι τον παμ ημῶν λόγον, ἀπολογισμόν τε υποσχεῖν της του