장음표시 사용
251쪽
Τοιαυτα μεν τὰ απο ης εκ λογίων φιλοσοφίας που θαυμαστου θεοσόφου. 10. Φερε δε του αὐτου τὰς ναντίας τουτοις φωνας d
εμψύχων ἀποχης. νθα δη ορθω λογισμω κινούμενος πρῶτον πάντων μολογεῖ, δεῖν το καθόλου μηδενμητε θυμιαν μητε θύειν τω επὶ πασι Θεω, αλλὰ μηδε 5 ταῖς με αυτον θείαις κώ ουρανίαις δυνάμεσιν. ἰταο επεξιὼν τὰς τῶν πολλῶν ποληψεις ανασκευάζει,
μη χρηναι φάσκων θεοῖς πολαμβάνειν τούς ταῖς διαζώων θυσίαις χαίροντας Eιναι γά- φησι πάντων
252쪽
p. I48 ἀοικώτατον το ζωοθυτεῖν, καὶ ἀνόσιον καὶ μυσαρον και βλαβερόν, καὶ δια τουτο μηδε θεοῖς προσφιλες. Ταυτα δε λεγων δηλος αν εἴη τον ἐαυτου θεον απελεγχων προσταττειν γαρ ἀρτίως φησε τον χρησμον μη μόνον τοῖς ποχ'ονίοις καὶ επιχθονίοις θεοῖς, ἀλλα και τοις αερίοις Ουρανίοις τε καὶ αἰθερίοις ζωοθυτεῖν Και μεν πόλλων τοιαυτα ὁ δε τον Θεόφραστον μαρτυρόμενος θεοῖς μεν ου φησιν ἁρμόζειν την δια ζώων θυσίαν,
t δαίμοσι δε μόνοις στε κατὰ τον αυτου καὶ Θεοφράστου λόγον δαίμονα εἷναι ἀλλ' ο θεον τον Απόλλωνα ουμην ἀλλα και πάντας τους παρὰ ἀσι τοῖς θνεσι νενομισμενους θεούς, οἱ τὰς διὰ ζώων θυσίας πανοημεὶ
πάντες αρχοντες τε και ἀρχόμενοι κατά τε πόλεις και χώρας κτελουσι τούτους γαρ υκ αλλο τι τυγχανεινηγεῖσθαι χρη κατὰ του ειρημενους η δαίμονας. ι δε ἀγαθούς εἶναί φασιν αυτούς, και πῶς, ειπερ ἀνοσιος νκαι μυσαρὰ και επιβλαβης η δι' αιμάτων θυσία, αγαθοὶ c ἄν- ν οι τοῖς τοιοῖσδε χαίροντες δε και μη μόναις ταῖς τοιαυται δη θυσίαις, καθ' ὁπερβολην δε ἀμότητος και ἀπανθρωπιας φανεῖεν ἀνδροκτασίαις και ἀνθρωπο-
θυσίαις δόμενοι, πῶς υκ ἄντικρυς εἱεν α μιαιφόνοι, καὶ πάσης μότητος καὶ ἀπανθρωπιας οικειοι, καὶ Οὐοεν
ἄλλο η πονηροὶ δαίμονες : ούτων ε μῖν την ἀπόδειξιν ειληφότων, οἶμαι της μετερας εκ τῶν δηλουμενων ἀναχωρησεως το εὐλογον ἀποδεδόσθαι. γαρ εἰναι d ὁσιον μηδ' ευσεβες, μη ὁτι την του Θεοὶ σεβάσμιον
253쪽
προσηγορίαν καὶ την νωτατω μην επι α πονηρα πνεύματα καταβαλλειν, αλλὰ μηδε του παρ ἀνθρώποις την βασίλειον επιειμενου ἀξίαν λησταῖς και τοιχωρυχοις περιτιθεναι 'Oθεν μεῖς μόνον τον επὶ πάντων σεβειν εδεδιδαγμενοι Θεον, τιμαν τε κατα το προσηκον και τας ἀμφ αυτον θεοφιλεῖς καὶ μακαρίας δυνάμεις, ουοεν μεν γεωδες καὶ νεκρόν, οὐδε λυθρους και αἶματα, ο Uo τι της φθαρτης και λικης ουσίας παγόμεθα νω ε πάσης κεκαθαρμεν κακίας και σώματι το ε ἁγνείας και Io
σωφροσύνης κόσμον πάσης λαμπρότερον οντα στολης περιβεβλημενω, δόγμασί τε ορθοῖς και θεοπρεπέσι καιεπι πῆ τι τούτοις διαθεσε γνησία την πο ου σωτηρος ημῶν παραδοθεῖσαν εὐσεβειαν μεχρι και θανάτου φυ P. 49λάττειν εὐχόμεθα. Ἀλλα γαρ τούτων μῖν προοιηρθρωμενων ἄρα και ἐπι τὰς ποδείξεις τῶν εἰρημενων χωρεῖν Πρῶτα δε πάντων διελθεῖν εὐλογον δι' ων ὁ προειρημενος συγγραφεῖς εν οἶς επεγραψε Περὶ της τῶν ξεμψυχων ἀποχη μη χρηναι φησι μητε τω επι παντων Θεω μητε ταῖς με αὐτον θείαις δυνάμεσι γεῶδες μηδενμητε θυμιῆν μητε θύειν αλλότρια γαρ τα τοιαῖτα
κατὰ την πρέπουσαν εὐσεβειαν. 11. Θεῶ μὲν λεπι τὰσιι , οῦς τις ἰνηρ σοφὸς φη, μηδεν τῶν B OPΦΥ-
254쪽
5 αυτ μ εν ουν ουτος Ἀδελφὰ δε αυτ καὶ συγγενηπερ του πρώτου καὶ μεγάλου Θεοῖ ν τω Περὶ θυσιῶν παρὰ τοῖς πολλοῖς δόμενος αυτος κεῖνος ὁ Τυανευς Απολλώνιος τάδε γράφειν λεγεται
255쪽
Τουτων δε δε εχόντων, θεα δη λοιπον ποῖα περιτου ζωοθυτεῖν ὁ πρότερος ἱστορεῖ συγγραφευς, μαρτυρ του λόγου ον Θεόφραστον ανακαλούμενος'
ὁ Θεόφραστος, τούτων κατερων νεμεσησαν, Ἀπιθειναι την πρεπουσαν ἔοικε τιμωρίαν Ἀaθo οἱ μεν ἄθεοι γεγόνaσι τῶν ἰνθρώπων ho δε κακόφρονες μὰλλον η aκόθεοι λεχ θεντες αν ἐν δίκη, δια τὸ φαύλους και μηδεν μῶν βελτίους γεῖσθαι την φύσιν εῖναι τους θεούς. Ουτως οἱ μεν ἄθυτοι φαίνονται γενεσθαι τινες oι δεκa κόθυτοι και paρανόμων ἁψάμενοι θυμάτων.
Πάλιν δε ὁ αὐτος προστίθησι και ταυτα
256쪽
257쪽
ανθρώπων λάθοι τις ἄν ἴσως τινὰ τουτο πράττων' 'o δε θεῖνὰμηχανον καὶ λαθεῖν. Ε τοίνυν θυτέον μεν τούτων τινος ἔνεκa, cουδενὸς δε τούτων χάριν υτ πρακτεον, δηλον ς υ θυτέον εστὶ τα ζῶα το παράπαν τοῖς θεοῖς.
Tola μὲν γαρ η τε φύσις και πὰσa τῶν ἰνθρώπων η της ψυχη 5 αἴσθησις δρωμένοις συνηρέσκετο,
Taυρων δ' ἀκράτοισι φόνοις οὐ δευετο βωμός, ἀλλα μύσος οὐτ' ἔσκεν εν ἀνθρώποισι μέγιστον, θυμον ἀπορραίσαντας εδμενa ηὶ γυλ.
258쪽
ν. 53 τὰς τιμας ταῖς επι τῶν γαθῶν προεδρίαις παναστάσεσί τε καικaτακλίσεσιν, ου συντάξεων δοσεσι.
Σαφως δὴ δια τουτων κατα τους Ἐλληνας καὶ τους τουτων φιλοσόφους -μ ολογηθη Oτι οὐδεν in νυχον τυθείη αν ευλόγως τοῖς θεοῖς ἀνόπιον γα και αδικον και επιβλαβες εἰναι το πραγμα ου λόγιόν τε
μύσους Ου ην ἄρα θεός, οὐδε τις ἀή ευδης καιἀ γαθος δαίμων, ὁ τας δι' αιμάτων λοιβάς τε και κνίσας μικρω πρόσθεν εἰσπραττόμενος χρησμωδός οὐδ εκεῖνοι io παντες, οἷς ὁ Ῥησμος θύειν ζῶα παρεκελεύσατο. ΓIλάνον
D αρα και πατεωνα και πονηρον ἄντικρυς δαίμονα χρηφανα τον καταψευσάμενον, κα θεους τους μη ὁντας ἀνειπόντα, καὶ προστάξαντα μη μόνον τοῖς χθονίοις και καταχθονίοις ἀλλα και τοις Ουρανίοις και αιθερίοις και στραιοις ζωοθυτεῖν Τίνας ου ει μη θεοῖς τους εἰρημενους παντας προσηκοι αν πολαμβάνειν, αυτὸς
πάλιν ὁ συγγραφεῖς διηγησεται δια τούτων
259쪽
και τίνων στι το θύειν τούτοις, ast των χρι τίνος υτῶν δεομένων.
Ταυτα με ὁ δεδηλωμενος. Ἐπεὶ δε των δαιμόνωνεφησε του με ἀγαθους τους δε φαύλους εἶναι, φερε, πω. Γλωμεν οτι οὐδε αγαθοὶ βαίμονες ψαυλοι βε χἱ
νενομισμενοι αυτων θεοὶ πάντες αλίσκονται Λάβοις δ αν καὶ τουτου την ἀπόδειξιν δε T αγαθον φελεῖ, βλάπτει δε το εναντίον E δε φανεῖεν οἱ κατὰ πάντα τόπον ἀνηγορευμενοι εἴτε θεοὶ εἴτε δαίμονες, αυτοὶ δηοἱ παρὰ ἀσιν αυτοῖς βεβοημενοι και προς των θνῶν IO ἀπάντων προσκυνουμενοι, ο τε Κρόνος και ευς, Ἐρατε ,αι Ἀθηνὶ και οἱ παραπλησιοι, 'D τε πιφανεῖς p. 54 δυνάμεις, και ι δαίμονες οἱ δια των ξοάνων νεργουν-
τες, ου μόνον ζώων ἀλόγων σφαγαῖς και θυσίαις, ἀλλακα ἀνδροκτασίαις και ἀνθρωποθυσίαις χαίροντες, και ταύτη τὰς ψυχὰς τῶν ἀθλιων ἀνθρώπων λυμαινόμενοι, τίνα χείρονα ταύτης βλάβην αν επινοησειας E γαρη δια ζώων ἀλόγων θυσία πάρατος και κακόθυτος προς
260쪽
των φιλοσόφων ἐλε χθη, μυσαρά τε καὶ αδικος και ἀνόσιος καὶ ου ἀβλαβης τοῖς θυουσι, καὶ διά γε ταυτα πάντα θεων ἀναξία, τί χρη νομίζειν την δι' ανθρώπων
σφαγης; Η παντος αυτ γενοι αν σεβεστατη και
ἀνοσιωτάτη Πῶς ουν ἀγαθοῖς δαί αοσιν, οὐχὶ δε τοῖς
παμμιάροις καὶ πανωλεθροις πνεύμασιν εἰκότως αν
λεχθείη προσφιλης Φερ υν ελεγξωμεν κα ἀποδείξωμεν πόσον η της πολυθεου πλάνης λύμη του βίου
γελικης διδασκαλίας κράτει Λελυσθαι γαρ αυτην καικα θηρησθα ου ἄλλοτε η κατὰ τους Ἀδριανοῖ χρόνους, φωτος δίκην ηδη διαλαμπούσης επὶ πάντα τόπον της του Xριστου διδασκαλίας. οἶς ου ημεῖς, αλ αυτῶν πάλιν
των μη τα μετερα φρονούντων μαρτυρησουσιν αἱ φωναὶ διαρρηδην, των προ τούτου χρόνων τοσαύτην κατηγο- ροῖσαι μοχθηρίαν, ἄστε Νη του δεισιδαίμονας περακα τῶν της φύσεως ρων χωρεῖν, υπὸ τῶν λεθρίων πνευμάτων ε ιστρουμένους και δαιμονῶντας ἄντικρυς, A και τοι τῶν φιλτάτων αἶμα και αλλαις μυρίαις ἀνθρωποθυσίαις ἱλεουσθαι Ῥομίζειν τὰς ριαιφόνους δυνάμεις Καί τις πατηρ τον μονογεν παιδα, καιμητηρ την ἀγαπητην θυγατέρα προσέθυσεν ω δαίμονι, και κατέσφαττον οι φίλτατοι ς τι τῶν λόγων καιαλλοτριων θρεμμάτων του προσηκοντας ἔθυόν τε τοῖς δὴ θεοῖς κατὰ πόλεις και χώρας τους συνοίκους καιπολίτας, την φιλανθρωπον και συμπαθη φύσιν επὶ τοανηλεες και ἀπανθρωπον ἀκονησαντες, και τον λανιώδη