장음표시 사용
261쪽
καὶ δαιμονιακον ως ἀληθῶς επιδεικνυμενοι τροπον.
Ευροι δ' ουν πασαν ἐξετάζων 'Eλληνικην τε και βάρβαρον ἱστορίαν, πως οἱ μεν υἱεῖς, οἱ δε θυγατερας, io οἱ δε και σφας αυτους ταῖς των δα μόνων καθιέρουν θυσίαις Ἐγὼ δε σοι καὶ τούτων τον καὶ πρότερον p. 155 παρίστημι μάρτυρα εν τοῖς αυτοῖς, εν οἱ την των ἀλόγων θρεμμάτων θυσίαν ς ἀνοσίαν καὶ ἀδικωτατην ἀπηγόρευσε, ταυτα φάσκοντα προ ρημα
Ἐν δε τὶ νυν Σαλαμῖνι, πρότερον δε Κορωνία P0μa μέν', μηνὶ cκατα Κυπρίους Ἀφροδισίω, θύετο ανθρωπος τὶ Ἀγραύλω pΚέκροπος καὶ νύμφης Ἀγραυλίδος. a διεμενε το θος ἄχριτων Διομηδους χρόνων εἶτα μετεβαλεν, στε τω Διομηδει τονανθρωπον θύεσθαι' ὐφ' εν δὲ περίβολον ὁ τε της Ἀθηνὼς νεως 5 καὶ ὁ της Αγραύλου καὶ Διομηδους D δε σφαγιαζόμενος ποτων φηβω ὰγόμενος τρὶς περιεθει τον βωμόν επειτα ὁ ἱερεῖς
263쪽
Ἀφ' υ μέχρι του νυν υκ 'Αρκαδία μόνον τοῖς Λυκaίοις, ουδ' ἐν Καρχηδονι τω Κρονω κοινγ πάντες νθρωποθυτοῖσιν, ἀλλα κατὰ περίοδον, της του νομίμου χόριν μνημης, εμφύλιον ἀεια α ραίνουσι πρὸς τους βωμούς.
Ταυτα μεν ουν ἐκ της προδηλωθείσης κείσθω γραφης. io 'E δε του πρώτου συγγράμματος της Φίλω ς Φοινι dκικης ἱστορίας παραθησομαι ταυτα '
Κρόνου στέρα καθιερωθείς, ἐξ ἐπιχωρὶς νύμφης νωβρὲτ λεγομένης υἱον ἔχων μονογενη Οὐ διὰ τουτο Πεοῖν ἐκάλουν, του Io
264쪽
τρεπτικω, αυτὰ δη ταυτα ἐπιμεμφόμενος, τοιαδε καὶαυ- τος την πλάνην των ανθρώπων ἀπολοφυρεται λέγων '
266쪽
c Τοσαυτα καὶ ὁ Κλημης. Eχω δε σοι καὶ αλλον
παραστησαι μάρτυρα η των ἀθεων καὶ ἀπανθρωπων δαιμόνων μιαιφονίας, Διονυπιον τον Ἀλικαρνασσεα,
και τον πολλωνα αἰτησαί ποτε ἀνθρωποθυσίας, τους αἰτηθεντας καρπων με απάντων και βοσκημάτων το
λαχος ἀποθυσαι τοῖς θεοῖς, τι δε η κώ ανθρώπους εθυσαν παντοίας περιστηνα συμφοράς . Oυδεν δε
Iolla το και του συγγραφεως ἀκουσαι δε πη διεξιοντος ΔIONV 'Oλίγον δε κατέμεινεν εν Ιταλία των 'Aβοριγίνων προνοία. Πρῶτον μὲν ουν τῆς οἰκοφθορίας ταῖς πόλεσιν δόκει αὐχμῆ η γη
267쪽
Ἀπόλλωνι και τοῖς Καβείροις καταθύσειν δεκότα των προσγενη bσομένων ἁπάντων τελεσθείσης δὲ της ευχῆς 'ξελόμενοι καρπῶν τε και βοσκημάτων πάντων τ λάχος επέθυσαν τοῖς θεοῖς, ὼς δη κατα τουτων μόνων ευξάμενοι. Taυτα δε Μυρσίλος ὁ Λέσβιος ἱστόρηκεν, λίγου δεῖν τοῖς υτοῖς ὀνόμασι γράφων ἶς εγω νυν, πλην σον ου Πελασγους καλεῖ τους νθρώπους, αλλὰ υρρηνούς' την δ' ιτίαν λίγον ἴστερον ερω. D. δείπενεχθέντα τον χρησμον μαθον ου εἶχον τα λεγόμενα συμβαλεῖν. 'Aμηχανουσι δε αυτοῖς των γεραιτέρων τις λέγει συμβaλων τὶ λογιον, πιτι που παντος ημαρτηκaσιν εἰ Ἀ&νται IO τοῖς θεους ἀδίκως υτοῖς εγκαλεῖν Ἀρημάτων μὲν γ&ρίποδεδοσθαι τὰς παρχὰς αυτοῖς πάσας ρθῶς τε και συν δίκ)ὶ, ὰνθρώπων δὲ
γονης το λάχος, χρημα παντὸς μάλιστα θεοῖς τιμιώτατον, ὀφείλε- σθαι - δε δ καὶ τούτων λάβοιεν την δικαίαν μοῖραν, τελος ξειν σφίσι το λόγων Tοῖς με δὴ ὀρθῶς δοκε λεγεσθa τaῖτα, τοῖς δ' ξ επιβουλης συγκεῖσθa ὁ λόγος εἰσηγησaμένου δε ιὶ ος την γνώμην οὐ θεὸν in Πέρεσθαι, ει ιυτω φίλον ἀνθρώπων δεκάτας clὰπολαμβάνειν. πέμπουσι τὶ δεύτερον Ῥεοπρόπους καὶ ὁ Ῥεος
268쪽
Aεγουσι δε και τὰς θυσίας πιτελεῖν τω Κρον τοῖς παλαιους,
ωσπερ ε ΚαρχOόνι τέως ἡ πολις διέμεινε, και παρα Κελτοῖς ις τόδε χρόνου γίνετaι, και εν ἄλλοις τισι τωὐ προσεσπερίων γε θνῶν νδροφονουσιν 'LIρακλέα δε παῖσa τον νόμον της θυσίας βουληθέντα τόν τε βωμὸν ἱδρύσασθαι τον επὶ τ Σατορνίω, και κατάρξασθαι θυμάτων γνῶν επι καθορω πυρὶ ἁγιωμένων. Ινα
269쪽
ὰπω της ἱερας γεφύρας βάλλουσιν εις τὸ Ῥευμα του ιβέρεως,
Tοιαυτα με δη ταυτα Και ὁ Διόδωρος δε α μοι io τουτοις εν εἰκοστη βίβλω της ἱστορικης Βιβλιοθηκης ιστορεῖ, μετὰ την Ἀλεξάνδρου του Μακεδόνος τελευτην, επὶ του πρώτου Iτολεμαίου, περὶ Καρχηδονίων υπoAγαθοκλεους του Σικελίας τυράννου πολιορκουμενων P. 6I
270쪽
εμιάνθη 'ν τοῖς εργοις αυτῶν Ἀλλα γαμ ηγουμαι βιατουτων πεληλέγχθαι σαφως δαιμονικην τινα γεγονεναι την παλαιτατην και πρώτην των ξοάνων δρυσιν, καιπασαν την εἰοωλικην των θνῶν θεοποιίαν και δαιμόνων
ου ἀγαθῶν αλλὰ πάντα μοχθηροτάτων και ψαυλων ως 'παληθευειν πω φάσκον εν προφητείαις λόγιον,