장음표시 사용
471쪽
τοῖ μείζονος ἀπεσταλμενον, δε πη θεσπίζει 'Aπεστειλε
αυτου Λόγω, κοινολογουμενον επὶ της του ἀνθρώπου δημιουργίας τον Θεόν, εν οἶς γράφει Και πεν ὁ Θεος ti
Τουτο δε καὶ ὁ ψαλμωδος νίττετο, πηνίκα περ του πρώτου αἰτιου διεξιών, υτός, φησίν, ειπε, και γενήθησGU
Διαρρηδην δ' υ πάλιν ὁ Μωσης ἄμφω δυοῖν μνημονευων Κυρίων, Ιατρος δηλαδὴ ,αι Υἱου Mδε πη πιτης κατὰ των σεβῶν τιμωρία. ἱστορεῖ, λεγων λαι
472쪽
5 εβρεξε Κυριος παρα Κυρίου πι Σοδομα και Γόμορρα θεῖον κα πῖρ.
Οἶς συμφώνως και ὁ Δαβι ψαλλων φησεν Εἶπεν
ηνίξατο, φάσκων Ἐκ γαστρος πρὸ ἐωσφόρου ἐγέννησά σε. Ἱνα δε μη σοφίζεσθαί με ταῖτα νομίσης, ἐρμηνε σοι της ν η γραφὴ διανοίας 'Eβραῖον ἄνορα παραστησω,
τ οικεῖα πατρόθεν ἀκριβουντα και παρα ιOασκάλων το δόγμα μεμαθηκότα, εἰ δη σοι τοιοῖτος ὁ Φιλων. π άκουσον ου και οὐδε οπως τὰς θείας ερμηνευε φωνας '
473쪽
νόμον προστησάμενος του Ἀρθον αυτου Λόγον Ἀο ὶ πρωτόγονον ΦΙΔΩΝΟΣ υἱόν, την Irin ελειαν της ἱερὰς ταύτης γέλης, ἰά τις μεγαλου βασιλέως παρχος, διαδεξεται.
Και ν τω δευτερ δε πάλιν ὁ αυτος τάο γράφει προς λέξιν
Ταυτα ὁ Φίλων Και Ἀριστόβουλος δε αλλος Ἐβραίων
σοφος ἀνηρ, κατα την των ΙΠτολεμαιων ἀκμασας γεμονίαν, κυροῖ το δόγμαῖς πάτριον αυτω ΙΠτολεμαίω τηντων ερων νόμων προσφωνων ερμηνείαν, εν I τάδε φησί
474쪽
Ταῖτα μεν ουν καὶ τα τοιαυτα περὶ τουδε καὶ παῖδες si βραίων πεφιλοσοφηκασιν Ἀρ υν ου ουτος λόγων εἴη αν ὁ θεοπρεπεστατος, δυνάμει Θεοῖ λογικη καὶ πανσόφω, μαλλον δε αὐτη σοφία καὶ αυτω Θεοῖ Λογω, τηνc ἀρχην ἀνατιθεὶς της του παντος συστάσεως η τοῖς
ἀ iύχοις καὶ ἀλόγοις στοι χείοις ς λλὰ γαρ τοιαυταπαρ βραίοις καὶ τα περὶ της των λων ἀρχης. Σκεψώμεθα δε κέα περὶ της των λογικων συστάσεως των μετὰ την πρώτην ἀρχην κδιδάσκουσι. 15. Μετὰ την δεναρχον καὶ ἀγενητον του Θεοῖ
d Ιατρος γεγεννημενην ἀρχην, πρωτότοκόν τε υσαν και συνεργον της του Ιατρος βουλης, προ αυτόν τε ἀπεικονισμένην διδάσκουσι Ταυτην δε των μετὰ ταυταγενητων πάντων πρωτευειν, παρ M H εικόνα Θεοῖ αυτην, καὶ Θεου δυναμιν, καὶ Θεου σοφίαν, καὶ Θεοῖ
Λόγον, ναὶ μην καὶ ἀρχιστράτηγον δυνάμεως Κυρίου, Mεγάλης τε βουλης Αγγελον ἀποκαλεῖν εἰώθασι Τὰς δε μετὰ τηνδε την ἀρχην νοερὰς καὶ λογικὰς δυνάμεις
ου λεκτὰς εἰναι ἀνθρωπου φύσει, του τε πληθους νεκα P. 325 της 'ε κατ εἰδοὶ διαφορῆς. πλη- ὁσον Ἀπιβάλλειν
475쪽
δυνατον τοῖς παραδείγμ ασιν ἐκ της των ὁρωμένων αναλογίας, ηλίου καὶ σεληνης και ἄστρων καὶ αυτου δηουρανο ενδον si εαυτω τα συμπαντα περιειληφότος. Aλλη γαρ δόξα ηλίου, και λλη δόξα σεληνης, a ἄλλη χόξα 5 ἀστέρων. φησιν ὁ θεῖος αποστολος, ἰστέρα γαρ ὰστέρος διαφέρειν εὐδόξη Ταύτ9'n τοιγαρουν καὶτον εν ἀσωμάτοις και νοεραῖς οὐσίαις κόσμον χρη νοεῖν, τα πάνταμεν αθρόως ἀπολαβούσης της νεκφραστου καὶ ἀπειρο- μεγεθους δυνάμεως του Θεο των λων, δευτερευούσης io δε φετα τον IΙατερα ηὐ δημιουργικης ομου καὶ hφωτιστικης δυνάμεως του θείου Λόγου Διο καὶ ως ἀληθινον και δικαιοσύνης λιον Ἐβραίοις φίλον αυτον ονομάζειν. Τρίτης δε ηδ μετα την δευτερα οὐσίανεν χωρα σεληνης καθισταμενης του αγίου Ινεύματος, ὁ και αὐτο ν τὶ πρώτη καὶ βασιλικ της των λων ἀρχης ἀξία και τιμ καταλέγουσιν εις ἀρχην των μεταταυτα γενητῶν, λεγά δε των ὐποβεβηκότων κα της παρ αυτου χορηγίας πιδεομενων, καὶ αυτου προς τουτων ὁλων ποιητοῖ κατατεταγμενου Ἀλλὰ τουτο μεν, τρίτην χπεχον πην πάξιν. τοῖς άποβεβηκόσι των Ἀναὐτή κρειττόνων δυνάμεων Ἀπιχορηγεῖ, ου μην έλλα καὶ ἀντιλαμβάνει παρ' τερου του δὴ και ἀνωτερω και κρείττονος, ὁ δὴ δευτερεύειν φαμεν της ἀνωτάτω και 5ἀγενητου φύσεως Θεοῖ του παμβασιλεως ' παμ ου δηκα ὶ αὐτος πιχορηγούμενος ὁ Θεος Λόγος, και σπερεξ ἀενάου πηγης θεότητα ἀναβλυστανούσης ἀρυτόμενος, clτοῖς ἀσιν μοὶ και η και αὐτω λάγίω ΓΙνεύματι,
476쪽
μαλλον απάντων αὐτω προσε καὶ ἐγγυτάτω οντι, ταις τε μ ετ τουτο νοεραῖς και θείαις δυνάμεσιν αθρόως καὶ ἀνεπιφθόνως των του οἰκείου φωτος μαρμαρυγῶν μεταπιδίδωσι. ην δε των λων γενητον ἀρχην, ἀγαθῶν
ἁπάντων ουσαν πηγην, θεότητός τε και ζωης μου και φωτὸς καὶ πάσης αρετης αἰτίαν, και πρώτην γε ουσαν των πρώτων καὶ αρχῶν ἀρχην, μαλλον δε και ἀρχης και Io πρώτου και πάσης ρητης τε και καταληπτης επινοίας επεκεινα, τὰ μεν πάντα ὁσα περ εν ἀρρητοι δυνάμεσι περιειληφε τω πρώτω γεννηματι κοινωνεῖν μόνω δε αν μόνω οἴω τε χωρεῖν και ἀποδεχεσθαι την τοῖς αλλοις ου εφικτην ουδὲ χ ρητην του Πατρος τῶν γαθῶν
p. 326 ἀφθονίαν. α δ' εν μερει τοῖς κατὰ μερος ἀξίοις διατης του δευτερου διακονίας τε και μεσιτείας κατὰ τοεκάστω φικτὸν εμπαρεχειν ὼν τὰ τελεια και ἄκρως αγι τω τρίτω μεν 'αυτου, ἄρχοντι δε και ηγου-5 μενω τῶν μετεπειτα, δια του ἱου τὰ παρὰ του Πατρὸς επικομιζομενω δεδωρησθαι. Eνθεν οι πάντες 'Eβραίων θεολόγοι, μετὰ τον επὶ παντων Θεόν, και μετὰ την πρωτότοκον αυτου Σοφίαν, την τρίτην και ἁγίαν Δυναμιν αγιο ΓΙνευμα προσειποντες, ἀποθειάζουσιν, φ1 ου και φωτίζοντο θεοφορουμενοι 'Eξης δε υρανω, και ηλιω, και σεληνθ, Ἀστέρα φασιν στέρος διαφέρειν ἐν bras l. νητ μεν ουν φυσει υ εστιν αριθμὸν ἄστρων δυνατὸν ευρεῖν, πλην αλλὰ τον παμβασιλεα εδν τὰ Eβραίων φασι λόγια και της κατ υρανὸν στρατιῆς
τὰ πληθη και τα προσηγορίας μη ἀγνοεῖν. Δι παρ'
477쪽
μάτοις δυνάμεσιν επινοουμένων ἄστρων, φωτος νοεροῖ δυνάμει τε καὶ ουσία διαπρεπόντων, πολλη πιν και
ημῖ- ἀπερινόητοὶ διαφορὰ τυγχάνει, πιναρίθμητα σε
φλόγα. 'οὐ νομίσης του πιαμ μῖν θνητου κα 5 γεώδους πυρος ουσίας μετεχειν τα δηλούμενα, μηO γε των ε αλόγου φύσεως αὐος πνευμάτων αλ οἱόν περκαι δευτον πινομαζουσι τομ Θεόν, ἀσώματον μεν και p. 327ἄύλον και αὐτόνουν, φὰλλον δε ,περ νουν καὶ ὐπερπάντὶ λόγον ἰντα τηὶ φύσιν, προπικώτερον sic καιπνευμα και πυρ και φῶς, και αλλαις τισι προσηγοριαις θνηταῖς ἀκοαῖς καταλληλοι ονομαζόμενον ἀγγέλους εδῆτα καὶ αρχαγγέλους, και πνεύματα και θείας υνά-
478쪽
μεις καὶ στρατιὰς ουρανίους, αρχάς τε και εξουσίας καὶ θρόνους, καὶ κυριότητας A α μυριου ἐπι μυρίοις αστέρας τε καὶ φωστηρας τας νοερας καὶ λογικας b ουσίας ο θεῖοι λόγοι προσειπόντες, αρχειν πάντων
το τούτου σύζυγον αγιο ΓΙ νεῖμα. Τὰ δε πάντα αθρόως αὐτω ἱ και ἁγίω ΙΠνεύματι, νοερα τε ζωα και λογικα, συν και τοῖς κατ οὐρανον φαινομένοις, οὐρανόν τεαυτόν, και ὁσα ενδον οἶτος εν αὐτω περιλαβων χει, μόνω τω επὶ πάντων Θεω, τω δια πάντων καὶ ε πασι παμβασιλεῖ και πανηγεμόνι και αἰτίω των ὁλων, Δ αν ὐδημιουργω πάντων ποιητ τε και φροντιστη και σωτηρι, τον πρεποντα μνον κα την προσηκουσαν θεολογίαν θεία και προφητικη γραφη νεμειν παρακελεύεται,
Τοιαυτα και τὰ παρὰ Ἐβραίων δογματα,4 της Ἐλ-
479쪽
I5,16 ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ . ιε' ις 327 dληνων πολυθεου καὶ δαιμονικης πλάνης προτετιμηκα 5μεν, θείας ἐν δυνάμεις πηρετικας του παμβασιλέως Θεοῖ και λειτουργικας εἰδότες, καὶ κατα το προσηκοντιμωντες, μόνον δε εον ὁμολογουντες, καὶ μόνον κεῖνον σεβοντες, ον καὶ αυτος ουρανός, καὶ τα κατ ουρανον απαντα, τά τε πεκεινα ουρανου σεβειν καὶ υμνεῖν και io
θεολογεῖν διδά χθη τι και αυτὸς ὁ μονογενης του Θεου και πρωτότοκος των λων η πάντων ἀρχη τον αὐτο ΓΙατερα μόνον γεῖσθαι Θεον ἀληθη και μόνον σεβειν μῖν παρακελεύεται. 16. 'Eπεται ,αι περὶ της χναντία. δυνάμεως τίνα p. 328 ποτε τὶ Ἐβραίων λόγια παραδίδωσιν Ἀπισκεψασθαι. Τὰς μεν ουν θείας δυνάμεις. νευματι που Ιατρὸς τω
σωτηρίαν, τους τε ἱερους ἀγγελους του εοδ και ἀρχ-hαγγελους, πασάν τε την διάκονον των ἀγαθῶν νοερὰν ουσίαν φωτεινην ουσαν και πάντων πηρετιν των εις ανθρώπους ini Θεον δωρουμενων ἀγαθῶν τον πιαμ- βασιλεα πάντων δορυφορεῖν Θεόν, κἄπειτα των κατ ξουρανον βίκην ἄστρων τον 'Hλιον της δικαιοσύνης καιτο συζυγον αυτω 'γιον ΙΠνευμα περιπολεῖν, της τε τούτων χορηγίας του φωτὸς ἀπολαυειν, διο και φωσ-τηρσι τοῖς κατ ουρανον εἰκότως παραβάλλεσθαι τηνδε ε τούτων παρατετραμμενην, και η των κρειττόνων
χορείας δι' οἰκείαν φαυλότητα στερομενην, σκότος τε ἀντὶ ψωτὸς ἀλλαξαμένην Ἀμπαλιν V τὰ πρωτα, παῖς ἁρμοττούσαις θ του τρόπου μοχθηρία προσηγορίαις
480쪽
ὀνομαζει Τον γουν κατάρξαντα της πτώσεως αὐτω τε και ετέροις της των κρειττόνων ποστασίας γενόμενον ιτιον, ς αν διόλου χαμαὶ της των θειοτέρωνευσεβειας εκπεπτωκότα, καὶ κακίας μεν ου καὶ δυσσεβείας αυτον αυτοῦ δημιουργον ποστάντα. σκότους λ δε και ἀλογίας ποιητην ε της του φωτος αυθεκουσίου
αναχωρησεως γεγονότα, δράκοντα και ὁ φιν, μελανά τε και ερπυστικόν, ἰου θανατηφόρου γεννητικόν, θηρά τε αγριον και ἀνθρωποβόρον λεοντα καὶ πάλιν τον νερπετοῖς βασιλίσκον ἀποκαλεῖν εἴωθεν. Υπόθεσιν δ' 5 αυτ φασιν οι θεῖοι λόγοι γεγονεναι της ἀποπτώσεως