장음표시 사용
501쪽
μονοειδής, συνθετος δε ὁ κόσμος, και εὐδιαφόρων ουσιῶν τε και κράσεων την συστασιν εχει ὰδύνατον τουτον ξ λης γεγονένaι λέγειν - τα σύνθετα μη Οἰόν τε - ενος ἁπλου την σύστασιν
502쪽
η λη συνετέθη, ου ἔσται δυο μόνα τα γένητα. Δοκει δέ σοι μηδὲν τῶν ἄντων αυτ εαυτωίντικάσθαι Δοκεῖ.
503쪽
Tοσαυτα καὶ ὁ προδηλωθεὶς συγγραφευς Aυτάρκη io δε περιγραφην εἰληφότος του λόγου, ἐπὶ τον γδοον της
Ευαγγελικης Ιροπαρασκευης μεταβάντες, α λειποντατ- προκειμεν- σκεμματι, σύμμαχον επικαλεσάμενοι
504쪽
Tάδε περιέχει το ὁγξοον συγγραμμα τη ευαγγελικὴ προπαρασκευῆς
p. 348 a l. που βίους των παλαιων Ἐβραίων των η καιχ την προσηγορίαν Ἀπαληθευσάντων θεοφιλων ἀνδρων, πρόσθε τὶ Μωσεὶ φανηναι πάσης αρετης βραβειοις ἀναδησαμενων, τά τε θεοσεβη δόγματά τε καὶ παιοευ-
ματα, καὶ προσετι τας ευσεβεῖς καὶ παναληθεῖς αυτων
505쪽
θεολογίας, ων εις ερωτα και πόθον ἐλθεῖν μολογηκαμεν, 5 διελθὼν - τω προ τουτου, μέτειμι νυν κολουθω τητάξει χρωμενος επὶ την κατα ΛIωσέα πολιτείαν, oεύτερονεπεχουσαν ευσεβείας μετὰ τον πρωτον κεῖνον βαθμόν, τον an και μόνω τω ουδαίων θνει νενομοθετημενον.
in γαμ μόνοις Πουδαίοις οὐκέτι IC και ποιοῦ κατὰ την οἰκουμενην θνεσιν ην ἁρμόδια τα βια Ῥωσεως, οὐδε δυνατὰ πασιν ἀνθρώποις λεγ δε τοι πόρρω που της Ουδαίας γης οἰκοῖον Ἐλλησί τε και βαρβάροις,
των παρὰ σφίσι γνωρίμων κατὰ την οἰκείαν χθωραν μάρτυρας ἀνεκαλούμην, ταύτη μοι και τούσδε ὁ παρων καιρος δοκεῖ επιτηδείως εἰσποιεῖσθαι, αλλὰ μη Τμῆς αυτοῖς τὰ οθνεῖα νομίζεσθαι κατασχεδιάζειν. ΓΙρὶν δ' π τοῖ Ἀλθεῖν ὁπως εις Ελληνας τὰ παρ' io
αὐτοῖς παρηλθε λόγ/ια, και τις ὁ τρόπος συνεστ της των πεπιστευμένων αὐτοις θείων γραφων ερμηνείας, διοσων τε και ποίων ἀνδρων και δι' πόσης βασιλικης σπουOην της χις πη- Ἐλλαδα γλωσσαν μεταβολης ετυχε, των ναγκαίων γοῖμα ει φανερὰν θέσθαι τοι P. 349εντυγχ ανουσιν, ου ἀσυμβούλου μοι γενησομενης καιτης τούτων εκθεσεως εις την της Eυαγγελικη LIροπαρασκευης ἀπόοειξιν Eπειδη γὰρ σον ούπω τὰ της του
506쪽
5 Σωτηρος μων βιωφελους κηρύξεως μελλεν ἐπι της 'Pωμαίων ἀρχος εἰς πάντας εκλάμπειν ανθρώπους λογος τε οὐχ ὁ τυχων ρει τὰς περ αυτου προφητειας τον τε βίον των πάλαι θεοφιλων Ἐβραίων καὶ τα της ευσε ti βους διδασκαλίας αυτων μαθηματα, τη πατρί αυτωνφων ε αιωνος μακρου κεκαλυμμενα, δη ποτε εἰς πάντα τα θνη, οἱ τα της θεογνωσίας μελλε προξενεῖσθαι, παρελθεῖν' Θεος αὐτος ὁ τωνδε των ἀγαθων
αιτιος, προλαβων το μελλον ς αν Θεος τη προγνώσει, τὰς περ του πάντων ανθρώπων ου ει μακρον ανα
φανησομενου Σωτηρος, διδασκάλου τε ευσεβείας νος του επὶ πάντων Θεολπασι τοι υ ηλιον θνεσι καταστησομενου, προρρησεις ἀποκαλυφθηναι τοῖς πῖσιν io ει φῶς τε ελθεῖν επι ακριβε μεταβληθείσας δημοσίαις τε βιβλιοθηκαις ανατεθείσας διοικεῖται, βασιλεῖ ΙΠτολεμαίω τουτο πραξαι κατὰ νουν εμβαλών εις προπαρα
μελλουσης in ξ αυτων σεσθαι μεταληψεως. in γαρ ου αν ἄλλως τυχομεν παρὰ ουδαίων ἀποκρυψάντωνὰν τὰ παρ' αὐτοῖς λόγια δια τον προς μὰς φθονον, τούτων ε της θεόθεν οἰκονομηθείσης ερμηνείας ξιώθημεν προς των παρ αυτοῖς πί τε συνεσε και θ
πατρίω παιδεία δεδοκιμασμενων ἀνδρων μεταβληθεντων. io Γράφει δε ταυτὶ Ἀρισταῖος, ἀνηρ λόγιος με αλλως, d. ου μην ἀλλα και παρατυχων τοῖς πραχθεῖσι κατα τον δεύτερον ΙΠτολεμαῖον, τον επικληθεντα Φιλάοελφον, καθ ο τὰ της ερμηνεία των Ιουδαῖκῶν γραφῶν, δια σπουδῆς του βασιλεως γενόμενα, των κατὰ την
'Aλεξάνδρειαν βιβλιοθηκῶν ξιώθη Ἐπακοῖσαι δε
508쪽
ΑΡΙΣΤΕΟΥ 5 O των πεσταλμένων πληθος, καὶ την κάστου κατασκευην, διατο μεγαλομερεία καὶ τέχνὶ διαφέρειν ἔκαστον αυτων. ῆς δεεκδοσεώς εστιν αντίγραφον τόδε ' p. 35 3. ΒΑΣΙΛΕΙ ΕΓΑΛΩΙ ΠΑΡΑ ΔΗΜΗΤPIΟΥ. ΙΠροστάξαντός σου, βασιλεῖ, περὶ των ἀπολειφθέντων εις την συμπλήρωσιν της βιβλιοθηκης βιβλίων, πως πισυναχθλὶ καὶ τα διαπεπτωκOrah υχη της προσηκουσης επισκευης, πεποιημένος ου παρέργως την ν τουτοις πιμέλειαν προσavaφερω σοι. α δε του νόμουτων Ουδαίων βιβλία συν τεροις ὀλίγοις τισιν πολείπει.
λε στερον δε και υ ως πάρχει, σεσημανται, καθως π τωνειδότων προσαναφερεται, προνοίας γαρ βασιλικης υ τετύχηκε. Δέον δε τι και ταῖ υπάρχειν παρά σοι διηκριβωμενα, δια τοκα φιλοσοφωτερα εἶναι και Ἀκεραων την νομοθεσίαν ταύτην, ca αν ἶσα θείαν Δι πόρρω γεγόνaσιν ι τε συγγραφεῖς και ποιηται και το των ἱστορικῶν πληθος της επιμνησεως των προεῬημενων βιβλίων, κα των κατ αυτ πεπολιτευμενω ὰνδρων, δια το αγνην τινα και σεμνην εἶναι την εν αυτοῖς θεωρίaν, ἰς
φησιν καταῖος ὁ 'Aβδηρίτης. 'Εὰν ου φαίνηται, aσιλεῖ,
γραφησεται προς τον εν Ιεροσολύμοις αρχιερεα, ἀποστεῖλαι τους μάλιστα καλῶς βεβιωκότας και πρεσβυτερους ανδρας, εμπείρους c τῶν aτὰ τον νόμον εαυτῶν, ἀφ' κάστης φυλης ξ, πως τὸ συμφωνον κ τῶν πλειόνων ξετάσaντες, και aβόντες ὁ κατατην ερμηνείαν κριβες, ξίως και τῶν πραγμάτων κοι της σης προαιρε σεως, θῶμεν υσημως. Ευτυχε δια παντός. 5 ης δε κδόσεως aύτης γενομενης, κελευσεν ὁ βασιλευς γραφηναι προς τον Κλεάωρον περὶ τούτων σημάνaντa και την
510쪽
γράμμασιν Ἐλληνικοῖς κ των παρ μῖν Ἐβρῶκῶν λεγομένων γραμμάτων, ν υπάρχῖ καὶ ταυτα raρ' μῖν ἐν β λωθήκτὶ συν