장음표시 사용
511쪽
Τουτοις - πολλὰ δια μεσου περὶ της προτεθείσης bειπων πραγματείας, μετα την των γραφων ερμηνείαν επι φερε αυτοῖς ρημασι
512쪽
παραφερειν μέλλοντός τι τῶν ναγεγραμμένων ν τὶ βίβλω πρός τι δρὰμ τὰς φεις πεγλαυκώθη, καὶ λαβὼν υπόνοιαν ἔτι δια
513쪽
τούτων τα παρὰ του Δρμητρίου, προσκυνήσας, κελεοσε μεγάλην APIΣTEONεπιμέλειa ποιεῖσθαι των βιβλίων, καὶ συντηρεῖσθαι γνῶς.
Tαυθ' μῖν ἐκ της του δηλωθέντος πιτετμησθω bγραφης Φερε λοιπον και το πολίτευμα της κατα Ιωσε νομοθεσίας εκ των παρὰ τοῖς ἀνδράσι ιαφανων θεασώμεθα. ΓΙρῶτα δε θησω Φίλωνος α περ της α δε υπτου πορεία των Ιουδαίων, ην πεποίηνται εΜωσεως γουμένου, ἀπο του πρώτου συγγράμματος νεπέγραψεν ΥΘοθετικων, ἔνθα τον υπὸ Ἱουδαίων, ως προς κατηγόρους αυτων, ποιούμενος λόγον, ταυτα φησιν'
514쪽
μέν0υς καὶ περιφθειρομένους λαούς. Naseo τί βούλει φωμεν
Ἐκείνω τινὰ εἶiva τοσαύτην τέχνην η δεινότητα λόγων η σύνεσιν,
515쪽
Tαυτ εἰπων ἐπιτεμνεται την ἐκ των Μωσεως νόμων
καταβεβλημενην τω ουδαίων θνει πολιτείαν, γράφων
516쪽
και τῶν οἰκείων, σπερ φην, προσπεσόν ri και aθον υτον ρῆμα επ' ναθέσει, εἰπόντα δε πάντων στέρεσθαι μεταγινώ - σκοντι δε η πανορθουμένω τα λελεγμένα, και την ψυχην προσρο
517쪽
520쪽
Hβδόμης λόγος. Τοσαυτα μυεν ὁ Φίλων. Dμοια G αυτ και Jώσηπος
ἱστορεῖ εν δευτερ- συ γράμματι ν πεποίηται Περὶ
λ τὶ ς των 'Ioυ θαίων Ἀρχμιότητος, τουτον γραφων και φυτος τον τρόπον ' 1ΩΣΗΠΟΥ . Tίς δ' ην ὁ μάλιστα κατορθώσας τους νόμους, καὶ της δικαιοτάτης περὶ του Θεο πίστεως πιτυχών, πάρεστιν ξ υτῶν κατανοεῖν των νόμων ἀντιπαραβάλλοντας ' γαρ περὶ τούτων λεκτέον οἰκοῖν ἄπειροι μεν αἱ κατα μέρος τῶν ἐθῶν καὶ τῶν νόμων παρα τοῖς ἄπασιν ἀνθρώποις διαφοραί, 'ἴτω δε ταύτας λκεφaλαιωδῶς αν πίοι τις οἱ μεν γαρ μοναρχ αις, οἱ δε ταῖς λίγων δυναστείαις, ἰλλοι Τε τοῖς πληθεσιν επέτρεψαν την ἐξουσίαν τῶν πολιτευμάτων ὁ δ' μετερος νομοθέτης εἰς με τούτων ουδ' ὁτιουν πειδεν, ὼς δ αν τις εἴποι βιασάμενος το λόγον, θεο- κρατίaν πέδειξε το πολίτευμα, Θεῶ την ἀρχ)ὶν καὶ το κράτος ἀναθείς, καὶ πείσας εις κεῖνον παντας φορὰν, ὼς αἴτιον μεν ἁπάντων ἄντα τῶν γαθῶν, a κοινη τε πὰσιν ἀνθρώποις πάρχει, io και ὁσων τυχον αυτοὶ δεηθέντε. ἐν ἀμη χάνοις Ἀαθειν χε την
ἀγενητον, και πρὸς τὸν ἀίδιον χρόνον ἀναλλοίωτον, πάσης ἰδέας θνητης κάλλει διαφεροντα, και δυνάμει μεν μῖν γνώριμον, ὁποῖος