Eusebiou tou pamphilou euaggelikes proparaskeues

531쪽

ΙΩΣΗΠΟΥ τνης Ἀσιας μεταβολάς, οὐδ ἐν τοῖς Ἀσχάτοις πων Τεινῶν του P. 37Ονόμους προύδομεν.

τεθεῖσι νόμοις ἐπεσκιασμενης και ἀλληγορικης θεωρίας επολλα ε ων εἰπεῖν παρκεῖν ηγουμαι τὰς in λεαζάρου καὶ Ἀριστοβουλo- διηγησεις, ἀνδρων το ρεν Ἀενος

Εβραίων 'νεκαθεν, τον δε χ ρόνον κατα του Πτολε-

μαίων χρόνους διαπρεψάντων. m ὁ Ἐλεάζαρος καιτω 'ης ἀρχιερωσυνης ἀξιώματι πετιμημενος Φικρω hπρότερον ημῖν Ἀδηλουτο, i. δὴ ,οις παρὰ βασιλεως

ως αυτον κουσι πρεσβείας νεκα της των Ἐβραῖκῶν

τυπουμενος της ν τοις 'εροῖς νόμοις ἀλληγορουμενης sιδέας, τοιαυτην πεποίηται του λόγου την διδασκαλίαν 9. Aξιον δε επιμνησθηναι διαὶ βραχμων των ποδειχ

532쪽

APIΣTSO επιλαμβάνουσιν ἄνθρωποι, καὶ ταλαίπωροι δι' λου του G εισιν ἐαν δε σοφοῖς καὶ φρονίμοις συζῶσιν, ξ ἰγνοίας πανορθώσεως ει τον βίον ἔτυχον Διαστειλάμενος ουν τα της εὐσεβείας καιδικαιοσύνης πρῶτον ὁ νομοθετης ημῶν, καὶ διδάξας καστα περιIo τουτων, ῬυH ὰπαγορευτικῶς φόνον ἰλλ ενδεικτικῶς. καὶ Θας p. 371 βλάβας προδηλους, καὶ τα ὁπο Θεοῖ γενομένας επι roμπας τοῖς αἰτίοις. Προυπεδειξε Iam πρῶτον πάντων. ἔτι μόνος ὁ εος

εστι, a δι πάντων η vaμις αυτου φανερὰ γίνετaι, πεπληρωμένου παντος τόπου της δυναστείας. καὶ Ουθὲν χυτὸν λανθάνει τῶν πι γης γινομενων π ὰνθρώπων κρυφίως, ὰλλ' ὁσα ποιεῖ τις αυτ φανερα καθεστηκε, και τα μελλοντα γίνεσθαι Taυτουν ξεργαθόμενος κριβῶς και πρόδηλα θείς, δειξεν ἔτι καὶ avεννοηθη τις κακὶ επιτελεῖν ου αν λάθοι, μη τι καὶ πράξας, δι' ὁλης της νομοθεσίας το του Θεου δυνατὸν ενδεικνύμενος. Ποιη-b σάμενος ουν την καταρχην ταύτην, καὶ δείξας τι πάντες ιλοιποι παρ' μὰς ἄνθρωποι πολλους θεους εἶναι νομίουσιν, υτοὶ δυναμικώτεροι πολλω aθεστῶτες ν σεβονται ματαίως 'Aγάλματα γαρ ποιήσαντες εκ λίθων ' ξύλων, εικόνa φασὶν εἶναι τῶν εξευρόντων τι πρὸς το ην αυτοῖς χρησιμον, οἶς προσκυνουσι, παρὰ πόδας εχοντες την ἀναισθησίαν. Εἴτε a κατ εκεῖν τις θείη, κατὰ την Ἀξεύρεσιν, παντελῶς ἀνόητον Tῶν am εν τη κτίσει λαβόντες τινὰ συνεθηκαν και προσυπεδειξα ευχρηστοτάτην

533쪽

τατοι καθεστάναι Tῶν μὲν am ἄλλων πολυματαίων τί δει καὶ APIΣΤΕΟΥ λεγειν Αἰγυπτίων τε καὶ των παραπλησίων, ἴτινες ἐπι θηρία και dτων ρπετῶν τα πλεῖστα καὶ κνωδάλων την ὰπέρεισιν πεποίηνται, καὶ ταυτ προσκυνουσι, H θύουσι τουτοις καὶ ζῶσι καὶ τελευτησασι i Συνθεωρησa τοιγaροῖν -καστα σοφος ων ὁ νομοθετης, καὶ 4π, Θεοὶ κατεσκευασμένος εἰς Ἀπίγνωσιν των πιπαντων,

περιέφραξεν μας ἀδιακόποις χάραξι καὶ σιδηροῖς τείχεσιν, πως μηδενὶ των ἄλλων θνων Ἀπιμισγώμεθα κατὰ μηδέν, ἁγνοὶ καθεστῶτες κατὰ σωμα καὶ κατὰ ψυχην, ἀπολελυμε ὶ ο ματata δοξων, τον μόνον ρεον καὶ δυνατον ηεβόμενοι παρ ίλην την πὰσavx τίσιν Oθεν Αἰγυπτίων οἱ καθηγεμόνες ἱερεις εγκεκυφότες ει P 37a πολλά, και μετεσχοκότες πραγμάτων ἰνθρώπους Θεοῖ προσονομάουσιν μὰ ς' i τοῖς λοιποῖς Ου πρόσεστιν ει μη τις σεβεταιτο κατ έληθειαν Θεόν Ἀλλ' εἰσὶν ἄνθρωποι βρωτων καὶ ποτῶν καὶ σκεπης' η γὰρ πασα διάθεσις υτῶν επὶ ταῖτα κατaφευγει. Toῖς δε παρ' μῖν εν ουδενὶ ταυτ λελόγισται, περὶ δε της του

ἔχει λόγον βαθύν, αφ' v πεχόμεθα κατὰ την χρησιν, καὶ οἶς συγχρώμεθα. Aάριν δε υποδείγματος χν η δεύτερον πλρaμών 5

534쪽

ΑΡΙΣΤΕΟΥ c νομοθετει ταυτα Μωσῆς, ἀλλ πρὸς ἁγνην πίσκεψιν καὶ τρόπωνεξαρτισμον δικαιοσύνης ἔνεκεν σεμνως πάντα ἰνατέτακται Tων γαρ πετεινῶν οἶς χρώμεθα πάντα ημερα καθέστηκε, καὶ διαφερεικαθαριότητι. πυροῖς καὶ Ἀσπρίοις Ἀρύμενα προς προφην, Ῥῖον περιστεραί, τρυγόνες, ἀτταγαί, περδικες, ἔτι δε χηνες, καὶ τααλλα σα τοιαυτα περι ων δε πηγόρευται πετεινῶν, εἴρησεις ἄγριά τε καὶ σαρκοφάγα, καὶ καταδυναστευοντα γ περι υτα δυνάμει τα λοιπά. και την τροφην Ἀχοντα την δαπάνησιν των

d προειρημένων μέρων μετὰ δικίας Ου μόνον δε ταυτα, ἀλλακαὶ τους ἄρνας καὶ ἐρίφους ρπάουσι, καὶ τους ἀνθρώπους δε

ἀδικουσι, νεκρούς τε καὶ ζωντας. Ιαρασημον υ ἔθετο διατούτων, κάθaρτα προσονομάσας, τι δέον εστὶ κατὰ ψυχην οἶς ε νομοθεσία διατέτακται δικαιοσύνη συγχρησθαι, και μηδένα καταδυναστεύειν πεποιθότας σχύ τὴ καθ' εαυτούς, μηδ' ἀφαιρέ θαι μηθ' εν, ἀλλ' εὐδικαίου τα του βίου διακυβερνὰν, ως των προειρημένων πετεινῶν μερα ζῶα τα φυόμενα των ὀσπρίων ε τι γης

δαπανα, καὶ ου καταδυναστεύει προς την πανaίρεσιν υτε των

537쪽

πράξεσιν ἶσκῶμεν δικαιοσύνην προς πάντa ἀνθρωπους, μεμνημένοι του δυναστεύοντος Θεοῖ Περὶ βρωτῶν Ουν καὶ των καθάρτων, ερπετῶν καὶ κνωδάλων, ὁ πας λόγος νατείνει προς δικαιοσύνην, καὶ την των ἀνθρώπων συναναστροφην δικαίαν. μοι μὲν χυν

538쪽

ΑΡΙΣΤΕΟΥ καλῶς νόμιζε περι κάστων ὰπολελογησθαι. a γαρ περὶ των προσφερομένων ἔλεγε μόσχων, καὶ κριων, καὶ χιμάρων ἔπι δει ταυτ ε βουκολίων καὶ ποιμνίων aμβάνοντας μερα κατασκευάζειν, και μηθὲν αγριον, πως οἱ προσφέροντες α θυσίας μηθεν περηφανον αυτοῖς συνιστορωσι, σημειωσει κεχ ρημενοι του διατάξαντος. ης γαρ αυτοῖ ψυχης του παντος τρόπου την προσφορα ποιειται, ὁ την θυσίαν προσάγων Και περὶ τούτωνουν νομίζω τα της ὁμιλίας ἄξια λόγου καθεστάναι, δια την σεμνότητα τοῖ νόμου, ν προηγμαι διασαφησαί σοι, Φιλόκρατες, δι νεχεις φιλομάθειαν.

Ταυτα με ὁ ἀρχ)ιερευς τοῖς κουσινῶς αὐτον Ελλησιλο περὶ της ἀλληγορουμενης - τοῖς ἱεροῖς νόμοις δεας ὐδιεστείλατο, δε αν μελλουσι ταῖς εκδοθησομεναι περι- τευξεσθαι πων Ἀραφων χρμηνείαις. δε Ἀριστό βουλος, και η in κατ' Ἀριστοτε λην ψιλοσοφιας προς τη πατρίω μετειλη ζως, ποῖα περὶ των ε ταῖς ἱεραῖς

βίβλοις φερομενωνῶς περὶ Θεοῖ μελῶν διηλθεν επακου

σαι καιρός χυτος δ' αυτος κεῖνος, ου καὶ ευτερα τῶν Μακκαβαίων ε αρ χη της βίβλου μνημονεύει, ντω προς Ιτολεμαῖον τον βασιλε συγγράμματι τουτον και αὐτος διασαφεῖ τον τρόπον P 37 10. IIλη- ἱκανῶς εἰρημένων προς τα προκείμενὶ ζητηματα,

539쪽

περίπατος επι της θείας δυναμεως ' ἰ τευζεται λόγου καθηκοντος, hΒΟΥΛΟΥ και υκ ἰντιδοξήσει τοῖς προειρημένοις φ' μων Ουδέν. Παρακαλέσαι δε σε βούλομαι προς το φυσικως λαμβάνειν τα εκδοχάς, και η αρμύρουσα εννοιαν περὶ Θεολπατέ , καὶ μη εκπίπτειν εις το μυθῶδες καὶ Ἀνθρώπινον κατάστημα. Πολλαχῶς γα ora βουλεται λεγειν ὁ νομοθέτης μων Ιωσης, εφ' ἐτέρων πραγμάτων λόγους ποιούμενος, λέγω δε των κατα την επιφάνειαν, φυσικας διαθεσεις ἀπαγγέλλει καὶ μεγάλων πραγμάτων κατaσκευάς. Οἶς c