Eusebiou tou pamphilou euaggelikes proparaskeues

541쪽

το πάντα ναλίσκειν, μυκ αν εδειξε φλεγομένην ἀνυποστάτως, μηδεν δ' εμναλίσκουσαν, ει μη το πυα του Θεου δυναμικον αὐτὴ προσείη Tῶν γαρ φυομένων κατα το δρος, τόπων λεγομένων p. 378 σφοδρῶς, οὐδὲν Ἀξανάλωσεν Ἀλλ' εμεινε των ἁπάντων τ χλόη πυρος aθικτος, σαλπίγγων τὰ φωναὶ σφοδρότερον συνηκούοντοσυν τη του πυρος στραπηδο εκφάνσει μη προκειμενων οργανων τοιούτων, μηδε του φωνησαντος, ἀλλα θεία κατασκευI γινομενων πάντων. D στε σαφες εἶναι δια ταfτα την καταβασιν την θείαν γεγονεναι, Τια πω του συνορωντας ' κφαντικῶς 'κασT καταλαμβάνειν, μήτε το πῖ κεκαυκός, ως προείρηται, μηδεν, μητε αὐτων σαλπίγγων φωνας δι' ἀνθρωπίνης Ἀνεργείας 'ν κατασκευης bοργάνων γίνεσθαι, το δε Θεον νευ τινος δεικνύναι την αυτουδια πάντων μεγαλειότητα.

Ταῖτα και ὁ Ἀριστόβουλος. Ἐπεὶ δε διεληλύθαμεν

τά τε των ἱερων νόμων παραγγελματα, ον τε τροπον 5της ἀλληγορουμενης παρ' αυτοῖς δεας, ξης α ει καὶ τόδε επισημηνασθαι, ως το παν ουδαίων θνος εἰς Ουοτμηματα διηρηται και την με πληθυν ταῖς των νομων κατα την ρητην διάνοιαν παρηγγελμεναι υποθηκαις ὐπηγε το δ' τερον των ε εξε τάγμα ταύτης μεν φίει, θειοτερα δε τινι και του πο λους παναβεβηκυία φιλοσοφία προσεχειν ξίου, θεωρία τε των ε τοῖς νόμοις

542쪽

κατὰ διάνοιαν σημαινομενων Ἐν δε τουτο φιλοσόφων ουδαίων γενος, ων την του βίου ἄσκησιν καιτων ε θεν κατεπλάγησαν μυρίοι, των δ' ικείων οἱ περιφανέστατοι και μνημης ἀληστου τουτους ξίωσαν, Ιἄσηπός τε και Φίλων. και ετ οὐ πλείους ων τα πολλὰ παρεις, δείγματος αυτο μόνον ενεκα, τη του Φίλωνος επὶ του παρόντος ἀρκεσθησομαι μαρτυρία, V περὶ των δηλουμενων κατα πολλα των οἰκείων υπομνημάτων τέθειται Τουτων β' ίπω τη. Υπερ δεουδαίων Ἀπολογίας λαβων συ γε ἀνάγνωθι ταυτα P 379 11. υρίους δε των γνωρίμων ὁ μέτερος νομοθέτης λειψεν

επὶ κοινωνίαν, es καλουνται μεν Ἐσσαῖοι, παρὰ την σιότητα, μοὶ δοκῶ, της προσηγορίας αξιωθέντες. Οἰκουσι δε πολλὰς μὲν πολεις της Ιουδαίας, πολλὰ δε κωμα καὶ μεγάλους καὶ πολυανθρώπους μίλους. Εστι δ' αυτοῖς η προαίρεσις υ γενει' γένος γαρ εφ' εκουσίοις ου γράφεται δια δε ζηλον αρετης, καὶ φιλανθρωπίας μερον. Ἐσσαίων γουν κομῶη νηπιος ουδείς, ὰλλ' οὐδε πρωτογενειος, ' μειράκιον επῶ τά γε τούτων βεβαια ηθη τω τῆς λικίας ἰτελεῖ συννεωτερίονται τελειοι δ' ἄνδρες καὶ πρὸς γηρας αποκλίνοντες ὐδη, μηκεθ' ἡπο της του σώματος επιρροης κατακλυθόμενοι, μηδ' π των παθων γόμενοι, την ψευδη δεκα μόνην ἄντως λευθερὶ καρπουμενοι. ἀρτυς δε της λευθερίας αυτῶν ὁ βίος 'Ιδιον οὐδεις οὐδε πομενει κτήσασθαιτο παράπαν Ουδέν. ου ἰκὶν, ουκ Ἀνδράποδον, Ου χωρίον, ου βοσκηματα, Ῥυc ὁσα αλλα παρασκευαὶ και χορηγίαι πλούτου 37 a I Phil. Iud Asologia γ o Iudaeis p 632 Mang. Fr ab iis.

Servatum

544쪽

Ταυτ μ εν απὸ του εἰρημενου κείσθω συγγράμματος.

x τ, δε του Περὶ του πάντα σπουδαῖον ἐλεύθερον 'bat. τα οὐτως εἰχοντα παραθησομαι

545쪽

οὐκ ἄργυρον καὶ χρυσον θησαυροφυλακοῖντες, Ουδ' ἀποτομὰς γης μεγάλας κτώμενοι δι' επιθυμίαν προσόδων, ἰλλ' ὐσα προς τὰς αναγκαίας του βίου χρείας εκπορίζοντες. Mόνοι γαρ ξ απάντων σχεθον πινθρώπων ἰχρηματοι f. α ίκτημονες, αυτοὶ γεγονότες.

Βελῶν η ἰκόντων η ξιφιδίων η κράνους, η θώρακος, ' ἀσπιδος,

546쪽

δεσποτῶi', ου μόνον ς αδίκων ἰσότητα λυμαινομένων, ἰλλα καιως ὰσεβῶν, θεσμον φύσεως να ρουντων δε πάντας ομοίως γεν-t νησασα ast θρέψασα μητρος τρόπον, δελφους γνησίους, ου λεγομένους, ἀλλ' ἄντας οντω ὰπειργάσατο. D. την συγγενειαν επίβουλος πλεονεξία παρευημερησασα διεσεισεν, ν οἰκειότητος ἀλλοτριότητα και ντὶ φιλίας χθραν ἐργασαμένη. Φιλοσοφὶς τε το μεν λογικόν, ὼς ουκ ἀναγκαῖον εις κτησιν αρετης, λογοθηραις, το δὲ φυσικόν, ὼς μῶζον η κατα ἀνθρωπίνην φυσιν, μετεωρολέσχαις ὰπολιπόντες, πλην ὁσον υτο περὶ πάρξεως Θεοῖ και της του παντος γενέσεως φιλοσοφεῖται, το θικον ευ μάλα διαπονουσιν, ὰλείπτaις χρωμενοι τοι πατρωοις νόμοις, ους ὰμηχανον ὰνθρωπίνην επινοησαι ψυχην ἄνευ κατακωχης ἐνθέου Toύτους ὰναδιδάσκονται με καὶ παρα τον ἄλλον χρόνον εν δε ταῖς βδόμαις διαφερόντως. Ιερὰ γαρ η βδόμη νενόμισται, καθ' ην των ἄλλων ἰνέχοντες εργων, εἰς φ ρους ὰφικνούμενοι τόπους, es καλουντaι συναγωγαί, καν ηλικίας εν τάξεσιν π πρεσβυτεροι νέοι καθέζονται, μετὰ κόσμου του προσηκοντος εχοντες ἰκρoaτικῶς εἶς μεν τις τὰς βίβλους ὰναγινώσκει λαβών, τερος δε των εμπειροτάτων ὁσα μη γνώριμα παρελθων ovaδιδάσκει τa a πλεῖστα δια συμβόλων δρχαιοτρόπω ζηλώσει παρ αυτοῖς φιλοσοφεῖτο Παιδεύονται δε υσεβειαν ὁσιότητα,

547쪽

ὰναλίσκειν. Aιδὼς δ εστι πρεσβυτερων και φροντίς, ἴα γονεωνυπο γνησίων παίδων, χερσχ και διaνοίαις μυρίαις εν φθονία xl

548쪽

ΦΙΛΩΝΟΣ πόση γηροτροφ0υμένων. οιούτους η δίχα περιεργὶς Ελληνικῶνονομάτων ἀθλητὰς ρετης ἀπεργάζεται φιλοσοφία, γυμνάσματα

προτιθεῖσα τὰς παινετὰς πράξεις, εὐων η δούλωτος ελευθερία d βεβαιοῖται Σημεῖον δε πολλῶν κατὰ καιρους πaναστάντων τῆχωρα δυναστῶν, και φύσεσι a προαιρε σεσι χρησαμένων δια φερουσαις, ι μεν γάρ, εις τοίτίθασονίγριότητα θηρίων ἐκνικησαι σπουδάσαντες Οὐδεν παραλιπόντες των εις μότητa, τους πηκόους ὰγεληδο ιερεύοντες, η καὶ ζῶντας ἔτι μaγείρων τρόπον κατὰ μερηκα μελη κρεουργουντες, ἄχρι του τὰς αυτὰς πομ ναι συμφορὰς υπο της τὰ avθρώπεια φορωσης δίκης υκ ἐπαύσαντο O δε, O p. 38 παρακεκινημένον καὶ λελυττηκὸς εἰς τέρας εἶδος aκίας μεθαρμοσάμενοι, πικρὶν λεκτον ἐπιτηδεύσαντες, συχη διαλαλοῖντες. ηρεμαιοτερα φωνης ποκρίσει βαρύμηνι θος π δεικνύμενοι, κυνῶν ἰοβόλων τρόπον προσσαίνοντες, ἰνιατων γενόμενοι κακῶν Daἴτιοι, κατὰ πόλεις μνημεῖα της εαυτῶν ἀσεβείας και μισaνθρωπίας ἀπελιπον τὰς των πεπονθότων ἰληστους συμφοράς. Ἀλλα γὰρ Ουδῶς ἴτε τω σφόδρα μοθύμων, ἴτε των πάνυ δολερῶν και' ὐπουλων ἴσχυσε τον λεχθέντα τῶν Εσσαίων η σίων ὁμιλον αιτιάσασθaι πάντες δ ἀσθενέστεροι li τῶν ἀνδρῶν καλοκαγαθίας γενόμενοι aθάπερ υτονόμοις και ελευθέροις υσι εκ φύσεως προσηνέχθησαν, δοντες υτῶν τὰ συσσίτια και την aντος λόγου κρείττονα κοινωνίαν η βίου τελείου a σφόδρα ευδαίμονός εστι σαφέστaτο δεῖγμα.

Τὰ μεν ουν της φιλοσόφου παρὰ Ιουδαίοις ασκησεως τε καὶ πολιτείας δια τῶνδε προκείσθω τα δε του λοιπου

549쪽

διηγόρευον νόμοι, τέθειται προλαβων ὁ λόγος. I δῆτα c

λείπεται επὶ τουτοις η και τὰ της των νέων θεολογιας συμφωνα ταῖς των προπατόρων ευσεβείαις παραστη -

σασθαι,, αν καὶτησδε τῆς ποθεσεως εντελης μῖν ὁ λόγος ποδεδομενος εἴη Ἐπεὶ τοίνυν τα της νθεου εγραφης λόγια πρόκειται δια του προ τούτου συγγράμματος, φερ' ουν επὶ του παρόντος α της διανοίας των παρα ουδαίοις σοφων παυησωμεν, ὼς αν μάθοιμεν,οποῖοι τινες και εν P θεολογία καν τη περὶ λόγους dἀρετν παῖδες Ἐβραίων γεγόνασι. Παλιν Ῥυν τον Φίλωνα παριτεον ἀπο το πρώτου των Εἰς τον Νόμον

εστιν ν τοῖς Ουσι τ μεν Πναι δρaστηριον ιτιον, τ δε παθητόν καὶ ὐτι το μεν δραστηριον ὁ των λων νους εστὶν εἰλικρινέστατος καὶ ακραιφνέστατος, κρείττων η επιστημη, και κρείττων η αυτ το

550쪽

ὰναγκαιότατον των εις ευσέβειαν ποτεμνόμενοι, την πρόνοιαν.Tου μὲν γαρ γεγονόrος πιμελεῖσθαι τον πατέρα ad ποιητην αἱρεῖ λογος Και γαρ πατηρ ἐκγόνων, καὶ δημιουργος των δημιουργηθέντων στοχάζεται της διaμονης, και ὁσα μὲν et ζημι μηχανl πάση διωθεῖται, σα δε φέλιμα και λυσιτελη πάντα τρόπονεκπορίζειν ἐπιποθεῖ προ δε o η γεγονος ἰκείωσις υδεμια τωμη πεποιηκότι. 'Aπεριμάχητον δε δόγμα και ὰνωφελες ἀναρχίαν ea εν πολε κατασκευάζειν τωδε τω κοσμω τὸν ἔφορον, βραβευτην η δικαστην ου ἔχοντι, φ' υ πάντα οἰκονομεῖσθαι καὶ πρυτανευεσθαι θέμις Ἀλλ' ὁ γε μέγας ω ς, ὰλλοτριώτατον του ὁρατοῖ νομίσας ιι α το γένητον,-πὰν a τε αἰσθητον εν γενέσει και μεταβολαῖς οὐδέ ποτε κατὰ ταυτὰ ον,-τω με Λοράτου καὶ νοητω προσένειμεν αδελφον και συγγενες diδιοτητα τω αἰσθητω γένεσιν το οἰκGον νομα πεφημισεν. πει υνορατός τε και ἰσθητος δε ὁ κόσμος, ναγκαίως ν εἴη και γενητός, ὁθεν υ ὰπ σκοπου και την γένεσιν ἀνέγραψεν αυτοῖ, d μάλα σεμνως θεολογησας. Ταυτα μεν ουν περὶ του γεν τον εἷναι τον κοσμον.

δ αυτος ἀνηρ καὶ περὶ του προνοία διοικεῖσθαι το

παν- τω Περι ΙΠρονοίας νεανικώτατα διεξεισι τα των

ἀθεων ἀντιθεσεις προτάξας, κοὰ προς αυτὰς ξης ἀποκρινάμενος. Και τουτων δέ, εἰ καί μακρότερα δόξειεν,