Eusebiou tou pamphilou euaggelikes proparaskeues

발행: 1903년

분량: 649페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

551쪽

ἀλλ' ἐς αναγκαῖα, τα πλεῖστα συντεμών, ἐκθησομαι. Κατασκευάζει δε τον λόγον τοίτον τον τρόπον

και συγχύσει ἰοί γαρ των κατὰ τον ἀνθρώπινον βίον διατέτακται pT μεν ουν Ουκίταξίας γέμει καὶ φθορὰς ς H μόνος ἰγὶ οεῖς, ὁτι τοῖς με κακίστοις και πονηροτάτοις ἄφθονα επικωμάζει τα ἀγαθα bπλουτος, χυδοξία τιμαὶ παρὰ τοῖς πληθεσιν γεμονία πάλιν, ἡγεία, ευαισθησία, κάλλος, ἰσχυς, ὰπόλαυσις δονωνίκώλυτος, διατε παρασκευῶν περιουσίαν και δια την εἰρηνικωτατην σωματος

ευμο ρίαν οῦ ι δὲ φρονήσεως καὶ ρετῆς ἁπάσqς ερασταί τε και 5ὰσκηταὶ πάντες εἰσίν, λίγου δελφύνaι, πενητες, ἀφανῶς ἄδοξοι, ταπεινοί Ταυτα εἰς ἀνασκευην και μυρία αλλα πλείω τουτωνεἰπων ξης πιλυεται τὰς ἀντιθεσεις δια τουτων' Ου τύραννος ὁ Θεος, μότητα καὶ βία και ὁσα δεσπότης αν μερ0υ ρχῆς ἔργα επιτετηδευκώς, ὰλλα βασιλευς μερον και

552쪽

δ ὀξυωπέστερος, ἰνδρειοτερο. δὲ Θου Κροτωνιάτου Ῥίλωνος, io καλλίων δε Γανυμήδους,

πιν καὶ ἀυ ρείφaντο θεοὶ Διι οἰνοχοεύειν,

To γουν ἴδιον δαίμονα, λεγω δε τον ἐαυτο νουν, μυρίων σων δεσποτων Τουλον ἀποφηνας, ἔρωτος, Ἀπιθυμίας, ηδονης, φόβου, λύπης, ὰφροσύνης, κολασίας, δειλίας, αδικίας, υκ ειναί ποτε δύναιτο ευδαίμων, καν οἱ πολλοι 'φaλλόμενοι κρίσεως ληθους νομίζωσι, δεκασθέντες πο κακου διδυμου, τύφου και κενης δόξης, δεινῶν παλεῖσαι και παραγαγῶν νερματίστους ψυχάς, περι α 38 I I Hom. l. XX. 234 7 ἀφθόνως I cio λογισμου λογιμου I 387 a 2 ιλε O R.

553쪽

κηραίνει γενος το πλεῖστον ἀνθρώπων. Ε μέντοι το της ψυχη c 1ΛnNoΣύμμα τείνας βουληθείης ταριαθρησα Θεοῖ διάνοιαν, ὼς Ἀνεστινὰνθρωπίνω λογισμω, τρανοτέραν την του προς ληθειαν γαθουλαβων φαντασίαν, γελάση τα παρ μῖν, α τεως θαύμαζες Ἀει

πόλεις ὀνaχεηται, τοῖς της φύσεως ἰγαθοῖς εντρυφῶντες, ετ αυτῶν Io μόνων Ουκίξιοῖμεν στασθαι, κόρον δ' υβριστην γεμόνα του βίου P. 388

ποιησαμενοι, αργύρου τε και χρυσου κτήσεσιν παποδύντες, ἄπασι, παρ- αν τι κερδaνεῖν πελπίσωμεν, κονιόμεθα καθάπερ τυφλοί,

μηκέτι τὴ διανοί βλεποντες τοῦ φιλαργυρίας ἔτι γης εἰσιν ὁγκοι, περὶ ων εὐμεν ειρηνης συνεχης καὶ ὰδιάστατος πόλεμος. Εσθῆτες εγε μην προβάτων εἰσίν, ως οἱ ποιηταί που φασίν, ἄνθος, κατὰ δετην δημιουργον τεχνην, φαντων πaινος. T δε τις Ἀπι Vos μεγα φρονεῖ, την παρὰ των φαύλων ὰποδοχην ὀσπαθόμενος, ἴστω 3884 6 C Sehol in Hom. II. iii 599

554쪽

5 ημέρων καὶ aτιθασων ζώων αμυθητους γέλας, αἶς σχῖς καὶ ρώμη

δγάλλοιτο, ην βραχυς καιρὸς σβεσε πρὶν επι μηκιστον ὰνθησaιτην ὰπατηλην αυτης ἰκμη -αυρώσας, καὶ ταυθ' ρῶν νίψύχοις περιμάχητα καλλιγράφων ἔργα και πλαστῶν και αλλων τεχνιτῶν, εν τε ζωγραφημασι, και νδριασι, καὶ φασματων ποικιλίαις, εν Ἐλλάδι και aρβάρω κατὰ πόλιν κάστην ευδοκιμουντας Ουτων Ουν, περ ἔφην, οὐδὲν παρὰ Θεω της τοῖ' αγαθου μοίρας δεξίωται. Και τί θαυμάρομεν ει μη παρα Θε- ουδε γαρ παραὰνθρώποις τοῖς θεοφιλέσι παρ' ις τα προς ληθειαν γαθα και καλα τετίμηται, φύσεως μεν υμοίρου λαχουσι, μελε δε μετ' Daσκησεως την φύσιν ἐπικοσμησασιν, ὼν η νοθος φιλοσοφία δημιουργός. Oσοι δε νόθου τοιδείας πεμεληθησαν, ουδὲ τους ιατρους ἐμιμησαντο τ δοῖλον ψυχης σῶμα θεραπεύοντας, οἱ την

δεσποιναν επιφάσκοντες ιὰσθαι. κεῖ μεν γάρ, επειδάν τις

ευτυχης νοσήσχὶ καν ὁ μέγας τὶ βασιλεύς, πάνθ' ὐπερβάντες ταIO περίστωα, τους ὰνδρῶνας, τας γυναικωνίτιδας, γραφάς, ἄργυρ0ν, P. 389 χρυσόν. ἄσημον, 'πίσημον. εκπωμάτων ' φασμάτων πληθος,το αλλον τῶν βασιλέων λοίδιμον κόσμον, ετ δε τον ικετικον h 3 μεθέτωσαν O , 3 Ἀτιθύσσων BO Mang. μυθύτους

555쪽

ύχλον, καὶ την φίλων η συγγενῶν, υπηκόων των εν τελει θεραπείαν ΦΙΛΩΝΟΣ εάσαντες , τῶν σωματοφυλάκων , αχρι της ευνης φικόμενοι κώτων περὶ υτ τ σῶμα ὰλογησαντες, οἴθ' οτι κλῖναι λιθοκόλλητοι 5

Nuri χε Hetro των Ἀξ- περιαυγασθέντε. λαμπρότητος, τε νοητον φως δεῖν δυνατοῖντες, πλαζόμενοι διετέλεσαν εις τυν daιῶνα, προς μὲν OH aσιλέα λογισμον φθάσαι μη δυνηθέντες, αχρι δὲ των προπυλαίων μόλις φικνούμενοι, a τους επι θύραις ετης, πλοῖτόν τε καὶ δόξαν και ἡγείαν καὶ τα συγγεν τεθαυμακότες, προσεκύνουν. Ἀλλα a ως περβολη μανίας χρωμάτων κριταῖς χρησθαι τυφλοῖς η κωφοῖς των κατὰ μουσικην φθόγγων

556쪽

ΦΙΛΩ NO ουτ και φαυλοις ἀνδράσι των πρd ὰληθειαν γαθων Και γαρουτοι το κυριωτaτον των ε αυτοῖς διάνοιαν πεπηρωνται, ης βαθυσκότος φροσύνη κατέχεεν Εἶτα νυν θαυμάρομεν ει Σωκράτης p. 39 και ὁ δεῖνα ν δ iv των σπουδαίων ἐν πενία διετελεσαν, ἄνθρωποι μηδεν πω ποτε των εις πορισμῖν πιτηδεύσαντες ἀλλα μηδ' ὁσα παρὰ φίλων πολυχρημάτων η παρὰ βασιλέων δωρεας μεγαλας προτεινόντων παρην λαβεῖν ἰξιωσαντες, ενεκ του μόνον αγαθον και καλον την της ρετης κτησιν γεῖσθαι, περ ην πονούμενοιτων ἄλλων γαθων πάντων λόγουνίοις δ' υκ αν λογησαι νόθων νεκα προνοίας των γνησίων , Ε δε σώματος θνητο μετα-t λαχόντες, και κηρῶν γέμοντες νθρωπίνων, a μετὰ τοσούτου πληθους δίκων ζῶντες, ν ουδ αριθμῖν ευρῶν ευπορον, πε- βουλεύθησαν, τί την φύσιν αἰτιώμεθα, δέον την των πιθεμενων κακίζειν ωμότητα i Και a ει ν ὰὐ γεγένηντο λοιμικω, πάντως ωφειλον νοσησaι καταστάσεως δε λοιμικης μὰλλον η υχ ηττον, φθοροποιός εστιν ἡ κακία si δ' oπότa υετοῖ μεν ἄντος, aνάγκητον σοφόν, ε εν πaίθρω διάγοι, καταβρεχεσθαι, Βορεου δε ψυχρου καταπνεοντος ρίγει πιεζεσθa και ψύχει, θερους δ' ακμάζοντος ἀλεαίνεσθαι,-ταῖς a ετησίοις τροπαῖς τα σώματα συμπάσχ ειν νόμος φύσεως τον υ ro τρόπον τον εν τοῖς τοιούτοις χωρίοις

557쪽

ἀπηντησε χείρων μὲν η του βίου βαρυδαιμονία πρόσθες δ' ς υπὸ ΦΙΛΩΝ Σμεγάλου βασιλέως κολάζετο, και προσηλοῖ ro, χρησμον κΠιπλάς,οιδα, ἔφη, κὰμαυτον ου προ πολλοῖ θεωρησαι δύοντα πο μὲν d.

εργων ἀριδηλοτάτην ἐλάμβανον πίστιν. Ου επὶ τελευτη δὲ μόνον, ἀλλα raρα πάντα τυν εξώρχῆς βίον ελεληθει πρωτου σώματος την 5ψυχην κρεμάμενος. Aἰει γαρ φοβούμενος και τρέμων το πληθος

των ἐπιτιθεμένων πτόητο σαφῶς ξεπιστάμενος τι εἴνους ἐν

558쪽

εἶναι πελάμβανε. Mένοντι μεν aρ λλεπάλληλα ἐπέρρει κακὰ -υθητα βουλομένω δ' ὰποδιδράσκειν ὁ περὶ του ην επεκρέματο

559쪽

ἱερόν, Φιλόμηλον καὶ 'ονόμαρχον και Φάύλλον, διανείμασθαι τὰς τιμωρίας. o μὲν γαρ δια λόφου τραχέος καὶ λιθώδους ραγείσης

περιεχομέναις εν τοῖς νόμοις κολασθέντων, ευλογον φάσκειν τι Θεοῖ δικάσαντος ήλωσαν. Ει δε τινες των inroλειφθέντων βιαίων, και τοῖς πληθεσιν P. 393επαναστάντων, καὶ δουλωσαμένων υ μόνον δημους ἐτερους-λλὰ κa πατρίδας τὰς aυτῶν, ατιμωρητοι διετελεσαν, aυμαστον Ουδέν.

Πρῶτον μὲν γὰρ υχ μοίως ανθρωπος δικόρει και Θεός διυτι τὰ μὲν φανερὰ μεῖς ερευνῶμεν, ὁ δε χρι μυχῶν ψυχης εἰσδυόμενος M

560쪽

ΦΙΛΩΝ ΟΣ ἀψοφητί, καθάπερ εν ηλίω λαμπρὰν διάνοιαν αυγάζει α πaμπίσχων b μὲν τα περίαπτα οἶς εγκατείλ' πται, γυμνὰ δὲ περιaθρων τα βουλη- ματa, καὶ διαγινώσκων ευθυς τά τε παρασημα και δόκιμa.Mηδεποτ' ουν το οἰκόιον δικaστγόων του θείου προκρίναντες, ἀψευδέστερον αυτ καὶ υβουλότερον εἶναι φωμεν Ου a ὁσιον.

Ευ ὼ μὲν γαρ πολλὰ τὰ σφάλλοντα, ὰπατηλαὶ αἰσθήσεις πάθη

SEARCH

MENU NAVIGATION