장음표시 사용
132쪽
Ταῖτα ὁ Πλάτων ἐξαπλο δε τὴν διάνοιαν ὁ Πορ
φύριος ἐν τω πρώτω των Iρος Βοηθον Περὶ ψυχγῆς τουτον
134쪽
Τουτου τοίνυν του λόγου την δυναμιν περιαιρων ὁ Βοηθος επακουσον εὐθυς ἐν αρ χη του λόγου o πεποίηκε γραφων ουτως' Bousost Εἰ μεν θάνατός εστιν η υχὶ καὶ παντος ὀλέθρου κρείττων
Και ξης επιλεγει' Ε γαρ ως ὁμοιότατον τω θείω πάντων χρημάτων η υχηδείκνυται, τίς ἔτι χρεία των ἄλλων δεῖσθαι λόγων εἰς ὰποδειξιν
135쪽
κaθειρχθῆ, δια τοῖτο μὴ διαλυόμενον, τι φυσεως ν της μοίρου
136쪽
p. 557 Τουτων ἁπάντων διδάσκαλος πεφηνε γεγονως ὁ ω-σης, ο διεξιὼν την πρώτην ἀνθρωπογονίαν κατα τας προτεθείσας λεξεις, δια της προς το θεῖον ἐξο μοιώσεως τους περ ψυχης ἀθανασίας λόγους επιστώσατο. Aλλ επειδὴ τα περὶ της σωμάτου καὶ αφανους υσίας σύμφωνα καὶ μόδοξα Μωσε και Πλάτωνι συνεστ', ωρακα τα λοιπὰ μερη της κατὰ Πλάτωνα φίλοσοφίας ἐπι- θεωρησαι, δεῖξαί τε τον ἄνδρα Ἐβραίοις κατὰ πάντα ta φίλον, ἐκτος εἰ μη που παρατραπεις ἀνθρωπινώτερον κατὰ τον ἀληθη φάναι τι προηχθη λόγον Λυτίκα των εἰρημένων σα με επιτυ χως λελεκτα τω ἀνδρὶ συντρε- χοι α τοῖς Μωσεῖ δεδογμένοις οσα δε μ' ἀρεσκοντα
Μωσε και τοῖς προφηταις πελαβεν ου αν εχοι συνεστῶτα τον λόγον Τοῖτο δ ημῖν εν καιρετ δεοντιπαραστησεται Τέως δ', επεὶ πεφώραται ν γ περὶ των νοητων ποπτεία συνωδὰ και σύμφωνα τὰ τεθειμένα, ωρα πανελθουσιν αὐθις ἐπὶ την των αισθητων φυσιο -
λογίαν εν βραχεσι την προς τὰ Ἐβραίων πιδραμεῖν του ἀνδρος συμφωνίαν. 29. Μωσέως γενητον ἀποφηναμενου τόO το πῆν ὁποτου Θεοῖ γενόμενον, λεγε δ' ουν ἀρχόμενος της εαυτοῖ
της διανοίας δε πῖ και αὐτος γράφων
137쪽
138쪽
ΠΛΑTn Ἐξ οῖν λόγου, φη , καὶ οιανοίας θεοῖ τοιαύτης προς χρόνου γένεσιν, να γενηθῆ χρόνος, λιος και σελήν' καὶ πέντε λλα ἄστρα επικλην χοντα πλανητες εἰς διορισμον καὶ φυλακην aριθμων χρόνου γέγονε Σώματα δε αυτων ποιήσας ὁ θεῖς θηκεν εἰς ας περιφοράς.1o Em τηρει ει μη O 'Ε οῖν λόγου και διavota θεos, εἰρημενον τω Πλατωνι μοιον αν ιη τω παρ 'Eβραίοις
ὁμοία κε Ἀηται και ὁ Πλάτων φωμ τη θηκεν, εἰπών
σωματα δε αυτων ποιήσας ὁ θεος θηκεν εἰς Ta περιφοράς.
3l. Της Ἐβραίων γραφης ἐφ' ἐκάστω των δημιουργη-
p. 55 ματων ἐπιφωνούσης Και εῖδεν ὁ Θεὸς ἔτι καλόν, καὶ πιτη πάντων συγκεφαλαιώσει φασκούσης Και εἶδεν ὁ Θεὸς τα πάντα, . . . και δο καλὰ λίαν κου του ΙΠλατω ςως φησιν' Εἰ με ii δἰ καλός εστιν δε ὁ κόσμος ὁ τε δημιουργος αγαθός,
D μεν ci κάλλιστος των γεγονότων, ὁ δ αριστος των aιτίων.
32. Και περὶ τουτου πάσης βραίων γραφη δια
139쪽
δόγμα συνίστησι λεγων ἐν ιμαίω
σῶμα ἐγενήθη δι' ἰναλογίας μολογησαν, φιλίαν τε Ἀσχεν Ἀκτούτων, ως εἰς ταυτον asτω ξυνελθον ἄλυτον ὐπωτων ἄλλων πλην ὐπὸ του ξυνδήσαντος γενέσθαι.
Xρόνος et Ουν μετ' ουρανου γεγονεν, οῖν ἄμα γενηθέντες αμα καὶ λυθωσιν, αν ποτε λυσις τις αυτων γίγνηται. Και παλιν ἀπών' εο θεῶν, ν γ δημιουργος πατηρ τε ἔργων, Γ δι' εμοῖ Io γενόμενα ἄλυτα μου μη θελοντος'
To μεν ουν δη δεθεν τὰ λυτοὶ , τό γε μην καλῶς ὁρμοσθεν καὶ χον ευ λυειν θέλειν κακοῖ Διδ και ἐπείπερ γεγένησθε, αθάνατοι μεν ου εστ οὐδ' ἄλυτοι το πάμπαν Οἴτι με δηλυθήσεσθέ γε, οὐδὲ τευξεσθε θανάτου μοίρας της μης βουλησεως 5 μείζονος ετ δεσμοῖ και κυριωτέρου aχόντες κείνων οἶς τε εγίγνεσθε ξυνεδεῖσθε. hi S I Cor. H. I cI lat. i n. 32 B es ibi a B Io ibi lia A e et ibidi 4 μενε LXX ἐμοὐ LXX 1, 3 ἄλλοτε- φ re on B t 6