장음표시 사용
151쪽
Ταυτα ὁ Πλάτων. a δε γε παραθησεις τω καὶ εἰς h
152쪽
Πατρι τοῖς θεοφιλέσιν ἐπηγγελμενας καὶ τόῖς περὶ του Iυριφλεγεθοντος λεχθεῖσι το τοις ἀσεβέσινήπειλημενον
5 δρασιν πάσy σαρκί. Τηρει DA κα ὁ Πλάτων συνάοων τούτοις, τους ἀσεβεῖς εἰπων χωρησειν εἰς Ταρταρον, επιλεγει 'οθεν ἴποτε εκβαίνουσι. Και α παλιν τους εὐσεβεῖς ζησεσθαι εἰπὼν εν μακαρίοις, προστίθησι λεγων T, παράπαν καὶ εἰς om ἔπειτα ' Hi ov. Aλλα καιωτο ἄνευ καμάτων εἰρημενον υ αυτου μοιον αν ιη τω Ἀπέδρα ὀδύνη καὶ λύπη και στεναγμός. Φασκων δε τους επιτον χεροντα πορευομενους μη ἄπλῶς ἐπι τουτον ἀφικνεῖσθαι, έλλὶ ἀναβαίνοντας πρότερον in Qq αυTοῖς λοχήματά εστι, τίνα ποτ αρα τα οχ ατα βούλεται σημαίνειν γ τα σωματα, εἰς α ἀναβῆσαι αἱ των τετελευτηκότων ψυχα συν αὐτοῖς τιμωρουνται κατα τα παρἘβραίοις νενομισμένα λλα γαρ ἱκανην καὶ οὐδετου λόγου περιγραφην ειληφότος επὶ το δωδεκατον της
1 Εὐαγγελικης Iροπαρασκευης μεταβησομαι σύγγραμμα.
153쪽
Tάθε νῖωξεκατον περι ει σύγγραμμα της εὐαγγελικῆς προπαρασκευῆς
ιγ Περὶ του πρώτου τῶν ἀνθρώπων βίου c. I p. 86 Λιδ 'Οτι και τοῖς ἀλόγοις ζώοις μίλουν c. I p. 86 dic πως περὶ τοὐ κατακλυσμοῖ μέμνηνται c. I P. 87
154쪽
155쪽
1. ΔΩΔΕΚΑΤΟΣ qμῖν της Ευαγγελικης ΓΙροπαρα- σκευρος ἐνθένδε ποθεν δατα ἐνδέοντα τω προτερήτης
ΙΠλάτωνος προ τα βραίων λόγια συνωδίας, ἰς ἐνάρμονία συμφώνου λύρας, ἀποδώσει, την καταρχην ἐξ
156쪽
απολογίας τῆς 'αρα τοῖς πολλοῖς βλασφημουμενης ημῶν πίστεως ληψόμενος.
ΠΛATn c Εἰ με τοίνυν ὀρθως η μη τις πιομα τῆ τε Λακωνικγ καὶ τη Κρητικὶ πολιτεία λόγος αν ετερος εἴη τα δ' ουν λεγόμενα προς των πολλων ἴσως εγω μαλλον ἔχοιμ' αν μων ἀμφοτέρων λέγειν. μῖν γαρ εἰ μετρίως κατεσκευασται τα των νόμων εἶς των καλλίστων ἄν - νόμων η ζητεῖν των νέων μηδένα αν ποῖα καλως υτων η μη καλως χει, in δε φωνη καὶ ξ ενος στόματος πάντας συμφωνεῖν ς πάντα καλως κεῖται θέντων θεων καὶ αν τις αλλως λέγ)ὶ, μη νέχεσθαι το παράπαν κουοντaς' γέρων δε εἴ τίς τι ξυννοεῖ των παρ' μῖν, πρὸς ἄρχοντά τε καὶ d. ηλικιώτην μηδενος εναντίον νέου ποιεῖσθαι τους τοιουτους λόγους. ρθότατά γε, ω ξένε, κελεύεις.
Εἰκότως δῆτα καὶ Ἐβραίων προλαβοῖσα γραφη
τη των θείων γρα - συνέσεώς τε καὶ θεωρίας την
Eiνθεν καὶ παρ μῖν τοῖς με αρτι εἰσαγομενοις κα τηνεξιν ἀτελεσιν, ως αν τα ψwχας νηπίοις, ἄπλουστερον εν ταῖς θείαις γραφαῖς ἀνάγνωσις παραδίδοται μετὰ του, δεῖν πιστευειν Δ Θεου λόγοις τοῖς εμφερομενοι παρα- p. 574 κελεύεσθαι τοῖς δε την ξιν προβεβηκόσι κώ πολιοῖς το φρόνημα εμβαθυνειν καὶ δοκιμάζειν τον νουν των λεγομενων πιτετραπται Tουτους δε παισὶν Ἐβραίων δευτερωτας φίλον ν ονομάζειν, σπερ ερμηνευτα καὶ ε ξηγητα ὁντας της των γραφῶν διανοίας.
157쪽
Toυτον δε φαμεν εν πολεμω χαλεπωτερω μείνονα κείνου πάμπολυ γίγνεσθαι, σχεδον σοὶ ἰμείνων δικαιοσυνη καὶ σωφροσύνn και φρόνησις εἰς ταυτον λθοῖσαι μετ' ἰνδρίας αυτης μόνον ὰνδρίας Πιστὸς μεν γα και γιης ν στάσεσιν υκ ν ποτε
γένοιτο νευ ξυμπάσης ρετης διαβάντες δ' υ και μαχομενοι εθελοντες ποθνησκειν ν τω πολέμω φράζει υρταῖος των μισθοφόρων εἰσι πάμπολλοι, ν οἱ πλεῖστοι γίγνονται θρασεῖς dκα αδικοι και βρισταὶ καὶ φρονέστατοι σχεθον ἁπάντων, κτος δη τινων ε μάλα ὀλίγων. Ποῖ δὴ τελευτα νῖν ἡμῖν ουτος ὁ λόγος Και τί φανερόν ποτε ποιησαι βουληθεὶς λέγει ταῖτα Δηλον τι τόδε, ὼς παντος μαλλον καὶ Ἀτὴδε παρα Διὸς νομοθέτης, πας τε Ου και σμικρον ἄφελος, ου ἄλλο ὶ προς την μεγίστην ρετην μόλιστα βλέπωναεὶ θνησει τους νόμους ἔστι δέ, οῦς φησι Θαρο ις αυτηπιστότης ν τοῖς δειὶ ις, ην τις δικαιοσυνην ἄν τελείαν ὀνομάσειεν Io
158쪽
p. 575 πίστει την φρόνησιν τον κατ αμφότερα κεκοσμημένον τοις αυτοῖ λογοι κρινε λεγων Τίς ρα ἔσται ὁ πιστὸς
και φρόνιμος οἰκονόμος Και χυθις' Ευ, δοῖλε αγαθὲ καιπισπε, επὶ λίγα ς πιστός, επι πολλῶν σε καταστησω. Σαφῶς γοῖν εν τουτοις οὐτην λογον πίστιν ποορ
εσθαι παρίστησιν, αλλὰ τὴν ταῖς μεγίσταις ἀρεταις συνεζευγμένην, εἰ δη τοιαυτα ρόμησις και ἀγαθωσυνη.
ΠAATn li 3. Εἴς τινα a Oυν μοι καιρον φαινόμεθα τους εμπροσθεν λόγους διεξελθεῖν, ὼς ρα αἱ των τελευτqσάντων ψυχαὶ δύναμιν εχουσί τινα τελευτησασαι, και των κα ἀνθρωπους πραγματωνεπιμελοῖνται. αὐτα ληθεῖς μέν, μακροὶ δε εἰσι περιέχοντες λόγοι Πιστεύειν δε ταῖς τε αλλαις φημαις χρεων περι α τοιαυτα, υτ πολλαῖς και σφόδρα παλαιαῖς ουσαει πιστευε ιi 5 δε και τοῖς νομοθετουσι ταῖθ' υτως χειν, ν περ μη παντάπασιν φρονες φαίνωνται.
Και ἐν γ βίβλω δε των Μακκαβαίων λεγεται Ἱερε- μιας ὁ προφητης μετὰ την ἀπαλλαγην του βίου εὐχό
μενος ορασθαι πὰρ του λαου, ς φροντίδα ποιουμενος των επι γης ανθρωπων. Δεῖν δέ φηsub και ὁ Πλάτων
τούτοις πιστεύειν. 4. όγων δε ισσον ειδος το ἐν ἀληθές, ψεῖδος δ' τερον. Ναι Παιδευτεον δ' εν αμφοτέροις, πρότερον δ' εν τοῖς ψεύδεσιν; οὐ μανθάνω, φη, πῶς λέγεις. Οὐ μανθάνεις, χν δ' εγώ, ἔτι
159쪽
Ταυτα ὁ Ιλάτων Και παρ βραίοις δε τὰς της
ἐνθέου γραφης στοριας τοι μηπιοις τας si χας ἀπλου- στερον σπερ τινὰς μύθους θος στὶ παρα ιοόναι, τοῖς ,
δ' ἐγγεγυμνασμένοις την ἔξιν τὰς των λόγων βαθυτέρας και δογματικας θεωρίας δια τῆς καλουμενης δευτερώ
σεως και σαφηνεία των λανθανόντων του πολλοῖς
160쪽
ματος λεγόμενά τε και γραφόμενα, τα δε μη τοιαυτα ἀπεδοκίμαζον, σπερ καὶ τους των ψευδοπροφητων 1 λόγους Ἀλλα και τους παῖδας τοὐς νηπίους ταῖς ἀποτων θείων γραφων ἄφελιμ ωτάταις διηγησεσιν, σπερ τισι μυθολογίαις, γονεῖσί τε και τροφοῖς θος ην
5 δν με δικαίως τον βίον διελθόροα και ὁσίως, πειδὰν τελευτησχη, εἰς μακάρων νησους ἀπιόντα, οἰκεῖν εν πάσγὶ ευδαιμονίαεκτος κακων τον δε δίκως και ἀθεως εἰς το τῆς τίσεώς τε και δίκης δεσμωτηριον, rari αρταρον καλοῖσιν ἰεναι.
to 'Επειτα γυμνους κριτεον πάντων τούτων' τεθνεωτας γαρ δεῖ κρίνεσθaι Και τον κριτην δεῖ γυμνον ἶναι, τεθνεωτα, αυτη τῆ&ψυ n αυτην την ψυχην θεωρουντ εξαίφνης ποθανόντος κάστου,ερημον πάντων των συγγενων, καὶ καταλιπόντα επὶ γῆς πάνταεκεῖνον τον κόσμον, ν δ δικαία κρίσις γῆ.
εῖναι και εκ τούτων των λόγων τοιόνδε τι λογίομαι συμβαίνειν' ὁ θάνατος τυγχάνει ν, ὼς Ἀμοὶ δοκεῖ, οὐδεν αλλο o δυοῖν