장음표시 사용
162쪽
5 πασχοντα 'ν πάσχ)ὶ φοβουμενοι βελτίους γίγνωνται. Εἰσὶ δε οἱ μεν ψελούμενοί τε κώ δίκην διδόντες π θεων τε καιὰνθρωπων ἴτοι it αν ἰάσιμα αμαρτηματα ἁμάρτωσιν μως δὲ δι' ἀλγηδόνων και ὀδυνων γίγνεται αὐτοῖς ἡ φέλεια και ενθάδε καὶ ε αδου οὐδε γαρ ἰόν τε ἄλλως δικίας ἀπαλλάττεσθαι.
in δ' a τα σχ ατα δικησωσι, καὶ δι τα τοιαυτ αδικηματα ανίατοι γένωνται, ε τούτων τα παραδείγματα γίγνεται καιουτοι αὐτοι μεν ουκέτι ὀνίναντα ουδέν, τε ανίατοι ἄντες ἰλλοι δε νίνανται ι τούτους ὁ ντει ι τας μαρτίας τα μέγιστα
καὶ δυνηρότατα καὶ φοβερώτατα πάθη πάσχοντας τον ἀειχρόνον, ἀτεχr ως παραδείγματα ἀνηρτημένους κε εν ἄδου, ε τωδεσμωτηρίω τοῖς ἀεὶ των ἀδικων ἀφικνουμένοις θεάματα καὶ
νουθετηματα. N. εγώ φημι ενα καὶ Αρχ ελαον σεσθαι, εἰ 1 ἀληθη λέγει Πῶλος, καὶ ἄλλον στις αν τοιουτος τύραννDς j. P. 579 ιμαι δε καὶ Ους πολλους εινα τουτων ων παραδειγματων τους ε τυράννων καὶ βασιλέων και δυνaστων καὶ τ των πόλεων πραξάντων γεγονότας ουτοι γαρ δια την Ουσὶν μέγιστα καὶανοσιώτατα μαρτηματα μαρτάνουσι. NIαρτυρεῖ δε τούτοις ast ομηρος Βασιλέας γαρ καὶ δυνάστας κεῖνος ταποίηκε Ους εν
ἄδου ον αεὶ χρόνον τιμωρουμένους, Τάνταλον καὶ Σίσυφον καὶ Τιτυόν. Θερσίτην Τέ. και χέ τις ἄλλος πονηρος AH Aιωτης,
163쪽
Αλλὰ γάρ, A Καλλίκλεις, ε των δυναμένων εἰσι καὶ οἱ σφόδρα
ηκοντα πάσχει 'Ενίοτε δ' ἰλλην χἰσQωὶ ὁσίως Ῥεβιωκυῖαν dκαι μετ αληθείας, ἀνδρος ἰδιωτου ' ἄλλου τινος ψυχην, μάλισταμεν, ὼς εγώ φημι, A Καλλίκλεις, φιλοσόφου τα αυτοῖ πράξαντος κά ρου πολυπραγμονησαντος ἐν τω βίω, γάσθη τε κα ες μακάρων mi σου ἀπέπεμψε αὐτὰ δε ταῖτα και ὁ Αἰακός εκάτερος δε os 5των ράβδον χων δικάζει o δε li)ως επισκοπων κάθηται, μόνος εχων χρύσεον σκηπτρον οῦς φησιν δυσσευς ὁ μηρου ἰδεῖν αυτον
Xρυσεον σκηπτρον ἔχοντα, θεμιστεύοντα νέκυσσιν.
164쪽
σοφωτατο εστ των νυν Ελληνων, σύ τε και Πῶλος και Γοργίας, Ου εχετε αποδειξαι, οῦς δε αλλον τινα βίον ην τουτον, σπερ και κεῖσε φαίνεται συμφέρων ἰλλ εν τοσουτοις λόγοις, ων λλων λεγχομένων, μόνος οἶτος ρεμεῖ ὁ λόγος, ως εὐλαβητεον εστ το δικsi μαλλον η το δικεῖσθαι και παIρτος μαλλον ὰνδρὶ μελετητέον, ου το δοκεῖν εἰναι γαθον ὰλλα τοαγαθον εἶναι, και δία καὶ δημοσία.
τον Ραδάμανθυν πέθετο των τετελευτηκότων Oικαστας
166쪽
Ταυτα μέν μοι ἀπο των όμων κείσθω. U δ' αὐτος
b και εν Πολιτικω περι του μη πανυ τι περι τα νόματα
και τὰς λεξεις σπουδάζειν τάδε φησί
9. Της παρ Ἐβραίοις γραφης πρωτον εἰσαγουσης
Μωσέα παραιτουμενον την του λαου προστασίαν δι' ων προς τον χρηματίζοντα φησε Δέομαι, Κυριε, προχείρισαι ἄλλον om δυνόμενον, im αποστελεῖς καπειτα τον Σαουλ κρυπταζόμενον προς το μη ἀναδέξασθαι την βασιλείαν, 582 1 3 Plat Polli. 26 Ex iv. 3 Sam.
167쪽
και τον προφητην Ἱερεμίαν ποπαραιτουμενον, ἐπάκουσον πως καὶ ὁ ΙΠλάτων το ευλογον της παραιτησεως
10. Tῶν παρ Eβραίοις λογίων πους παρ αὐτοῖς P-583 προφητας καὶ δικαίους ἄνδρας βρει εσχάτας καὶ προπηλακισμους πάντα τε κίνδυνον ευθαρσως ἰπομεῖναι διδασκόντων, τα συνωδα της IΠλάτωνος καὶ περὶ τούτου hδόξης μάθοις α ἀπ τῶνδε αυτο των φωνων α εν τωδευτερω τεθειται της Πολιτείας Tot o ουν τοιουτον θέντες, τον δίκαιον υ παρ αυτον στωμεν τω λόγω, ἄνδρα ἁπλουν καὶ γενναῖον, κατ' Αἰσχύλον ου δοκεῖν εαλλ' εἶναι γαθυν θελοντα 'Aφαιρετέον δε το δοκεῖν. ιγα δόξει δίκαιος εἶναι, σονται υτω τιμαὶ καὶ δωρεαὶ δοκοῖντι
168쪽
μηδεν γαρ έχικῶν δόξαν ἐχέτω τηρ μεγίστης ἰδικίας, ἴνα βεβασανισμένος η εἰς δικαιοσυνην, τήμη τέγγεσθαι πω κακοδοξίας,3 και τωλίπ' αὐτη in γιγνομένων' ἰλλ' ἰστω ἀμετάστατος μέχρι θανάτου, δοκῶν μεν εἶναι ἄδικος δια βίου, ων ε δίκαιος.
Ταυτα λογοις ὁ Πλάτων' εργοις δε πολύ πρότερον οἱ παρ' Ἐβραίοις δίκαιοι και προφηται μν μονεύονται
τα εἰρημενα πάντα πεπονθέναι Οι γε δικαιότατοιοι τε δε ἀδικώτατοι λιθάσθησαν, πρωθqσαν, εν φόνωIo μαχαίρa απέθaνον, περιηλθον εν μηλωταῖς εν αἰγείοις δέρμασιν, υστερουμενοι, θλιβόμενοι, κακουχουμενοι, . . . εν ρημίαις πλανώμενοι και ρεσι και σπηλαίοις και ταῖς παῖς της γης νου ην ξιος ὁ κόσμος Και οἱ απόστολοι δε του Σωτηρος p. 584 ημῶν την ἀνωτάτω δικαιοσύνην τε και εὐσεβειαν μετιόντες, όξαν αδικίας παρὰ τοι πολλοῖς περιβαλ
169쪽
Ἀλλα και ἀσέτι δευρο οἱ γενναῖοι του Σωτηρος μων bμάρτυρες καθ ίλης της ανθρώπων οἰκουμένης ου τοδοκεῖν ἀλλα το εἶναι δίκαιοί τε και ευσεβεῖς ασκουντες ὁσα βη κατελεξεν ὁ Πλάτων πεπόνθασιν Ἀπεὶ καιεμαστιγώθησαν δεσμά τε καὶ στρεβλας ,πεμειναν, και η και εξεκόπησαν τοῦ φθαλμώ, και τελος πάντατα δεινα παθόντες ἀνεσκινδυλεύθησαν. 'sim οὐδεναπαρ 'Ελλησιν επι ζητησας μοιον αν ευροις, δε εἰκότως τινα φάναι τον φιλόσοφον οὐδεν τερον η θεσπίσαι διατούτων περὶ των παρ μῖν διαπρεπόντων ε ευσεβεια cκαι ἀληθεῖ δικαιοσυνη.
της 'οδ κόσμου συστάσεως Θεοῖ τινὶ παράδεισον
γεγονεναι φάντος καν τούτω ον ανθρωπον πατησθα 5δια της γυναικος προς του φεως, ἄντικρυς μονονουχιχτα ρηματα μεταποιησας ὁ Πλατων πακουσον εν Συμποσίω οἶα και αυτος ἀλληγορῶν τέθεικεν, ἀντιχεν του
παραδείσου τολ εο κηπον Διος ὀνομάσας, ἀντι δετοῖ ὁ φεως και της προς αὐτοῖ γενομενη απάτης ΓΙενίαν 5επιβουλεύουσαν ποθεμενος ἀντι δε οὐ πρώτου ἀνδρός, ον η οὐ Θεο μητίς τε καὶ πρόνοια υἱὸν σπερ ἀρτιγενη προὐβεβλητο υἱὸν Μητιδος Πόρον ἀποκαλεσας, ἀντι δε τοὶ φάναι ὁπηνίκα συνίστατο οδε ὁ κόσμος, ὁτε 'γενετο P Ἀφροδίτη, χιπών, Ῥύτω πον κόσμον Io
170쪽
ἀλληγορησας του περ αυτον κάλλους νεκα. Ἀθει δ'
οῖα εἴρηται διανοια, δηλος μέν εστιν ου ἀγνοησας τον λογον Αριστοφάνει δ αυτόν, οἴ κωμωΟω χλευάζειν εἰωθότι κα τα σεμνὰ των πραγμάτων, νατίθησιν, ἐν Συμποσίω τάδε λεγοντα αυτον εἰσάγων