Eusebiou tou pamphilou euaggelikes proparaskeues

발행: 1903년

분량: 549페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

181쪽

ἐπιεικεστάτοις και πρεσβυτάτοις δι' ἐμπειρίαν ξυνωογμένον ζ ΠΛATΩ-

Εἰκότως αρα και παρ ἡμῖν τὰς στο θείων προφητων ε

πεποιημενα ωδὰς και τους ει Θεον μνους μελετῆν οἱ

παῖδες ἐθίζονται.

182쪽

αδικος Τε - μητε τολμω' ὁρων φόνον ἱματόεστa, μητε νικώ. θέων 1 Θρηίκιον Βορέ , μητε ἄλλο αυτῶ μηδεν των λεγομένων γαθων γίγνοιτό ποτε' a γαρ π των πολλων λεγόμενα ἀγαθα υκ ὀρθως λέγεται. Λέγεται a ὼς αριστο μεν γιαίνειν, λευτερονδε κάλλος. τρίτον δε πλοῖτος μυρία δὲ ἄλλα αγαθα λέγεται 5 και γαρ ὀξυ ραν καὶ κούειν και πάντα σα ἔχεται των αἰσθησεων ευαισθητως χειν se δε a oro ιειν τυραννουντacra τι δε επιθυμη, καὶ το δὴ τέλος ἁπάσης μακαριότητος εἶναι τοπάντα ταῖτα κεκτημένον θάνατον εἶναι γενόμενον ἔτι τάχιστα. Υμεῖς δε και εγω που τάδε λέγομεν, ὼς ταὐτά - ξυμπαντα δικαίοις μὲν καὶ ὁσιοι ii δράσιν αριστα κτηματα, ἰδικοι, δε κάκιστα ξυμπαντα, αρξάμενα πω της γείας. Και δ και το-αν και τ ὰκουειν και αἰσθάνεσθαι καὶ το παράπαν hvμέγιστον μεν κακον τον ξυμπαντα χρόνον θάνατον ἄντα και κεκτημένον πάντα τα λεγόμενα ἀγαθα πλην δικαιοσύνης τε καιωὰρετης ἁπάσης, ἔλαττον δε εὰ ὼς ὀλίγιστον ὁ τοιουτος χρόνον επι η. αῖτα δὴ λέγειν ιμαι τοῖς π ' μῖν ποιητάς, περεγω, πείσετε και ἀναγκάσετε, καὶ ἔτι τούτοις ἐπομένους ρυθμούς

183쪽

Ου πόρρω ταυτα τυγχάνει των του Δαβὶ ψαλμων, οὐ προλαβων θείω πνεύματι συνέταξε, δι άδων καὶ oυμνων τίς ἐν λαληθως μακάριος τίς δε ὁ τουτω ἐναντίος παιδευσας. Ἐντευθεν γοῖν αὐτω και κατάρχεταιτὶ βίβλος φησαντι ακάριος di η ὁ Ουκ πορευθη εὐβουλr P. 596ασεβῶI και πω ομοια A δὴ μεταβαλων ὁ ΙΠλάτων. φησὶ δεῖν του ποιητὰς λέγειν ως ὁ με αγαθος ἀνηρσώφρων ων και δίκαιος ευδαίμων στὶ και μακάριος

ευροις ἔκαστα των ειρημένων τω φιλοσόφω προ λέζιν', κείμενα δι' ολης της ἱερα των ψαλμων γραφης.

Εἰκότως ἄρα και παρ' Ἐβραίοις νενομοθέτητο μηδἐ 5 ἄλλους μνους και ωδὰς ενταις θείαις διδασκαλίαις ἀποδέχεσθαι η ας π τοῖ θείου Iνεύματος δια των θείων και προφητικων ἀνδρων πεποιημένας. τί τε πουτοις dκατάλληλα μέλη τω συνηθει παρ' αὐτοῖς αδόμενα τρόπω.

184쪽

ΠΛΑΤΩ 23. Συγχωρ γε τό γε τοσουτον καὶ γὼ τοῖς πολλοῖς, δεῖν

ἀλλα σχεδον κείνην εἶναι μουσαν καλλίστην η τις τοῖς p. 597 βελτίστους και ἱκανως πεπαιδευμενους τέρπει, μάλιστα δὲ η τις εν τον μετῆ τε και παιδεία διaφεροντα. Δια ταυτα δὲαρετης aμεν δεῖσθαι τους τουτων κριτάς, ἔτι της τε αλλης μετόχους υτους εἶνa δεῖ φρονησειος, κa ah ina 'ηὐίνδρείας. Oυτε a παρα θεατρο δεῖ τον γε ληθη κριτην κρίνειν μανθάνοντα και εκπληττόμενον πῖ του θορύβου των πολλων καιτης aυτοῖ παιδεχ σὶς, ἴτ' a γιγνωσκοντα δι' va δρίαν και δειλίαν - το αυτο στόματος Ῥυπερ τοῖς θεους Ἀπεκa λέ-t σατο, μελλων κρίνειν, ε τούτου ψευδόμενον ἀποφαίνεσθαι ραθύμως την κρίσιν Ου γαρ μαθητης, ὰλλα διδάσκαλος, ως ετ δίκαιον, θεατων μαλλον ὁ κριτης καθίζει, a ενaντιωσόμενος τοῖς την ηδονὶ ν μη προσηκόντως μηδὲ ρθω ὰποδιδοῖσι θεαταῖς.

Και παρ' Ἐβραίοις το παλαιον ου του πληθους ντο κρίνειν τους ε θείου πνεύματος προφερομενους

λόγους καὶ τα ἐνθέους δάς, αλ ησαν βραχεῖς και σπάνιοι, μετοχοι καὶ αὐτοὶ θείου πνεύματος διακριτικοῖ των λεγομένων, οἶς κα μόνοις ξην εγκρίνειν καιἀφιεροῖν τὰς των προφητῶν βίβλους, τα δε των μητοιούτων ἀποδοκιμάζειν.

185쪽

αναγκαῖον εἶνa γίγνεσθαι περι τῶν νῖν λεγομένων. Ἀνάγκη.Πὰς δε γε υτος υτο κουφότερος αἴρετa και γέγηθέ τε και

ἄρχων δ clxavo ὰξιοῖ asτos τε xa των ἄλλων γεγονέναι. IOT μην ἰουκοῖν φαμεν, Ora γίγνηται ταυτα, καθάπερ τινὰ σίδηρον τὰς ψυχὰς των πινόντων διαπυρους γιγνομένας μαλaκωτέρας γίγνεσθαι p. 598καν νεωτέρας, ἄστει ευαγώγους ξυμβaίνειν τω δυνaμένω τε και

Eικοτως τοιγαροῖν καὶ ημῖν αυτοῖς ἐν τοῖς συμποσίοις Oὰς και μνους ει Θεον πεποιημένους δειν παραOVOται, το προσηκοντος κόσμου των παρ' μῖν φυλακων ἐπιμελομενων. Io

186쪽

δ' ς παιδια τε, και ξέσται τω βουλομένω και ταν βουληται και μεθ' ων διν βουληται πίνειν μετ ἐπιτηδευμάτων ωντινωνουν ἄλλων, οὐκ αν τιθείμην ταύτην την ψηφον, ὼς δεῖ ποτε μέθη χρησθαι ταυτην την πόλιν η τουτον δν νδρα, λλ ετ μαλλον της Κρητων και Λακεδαιμονίων χρείας προσθείμην- τω Καρχηδονίων νόμω μηδέποτε μηδέν επι στρατοπεδου γευεσθαι τουτουτο πόματος, ἰλλ' δροποσίαις συγγίγνεσθαι τουτον ὁ χρόνον λ ἄπaντα, και κατὰ πόλιν μητε δοῖλον μητε δουλην γεύεσθαι μηδέποτε, μηδε ρχοντa τοῖτον τὸν νιαυτ)ν ν ὰν ρχωσι, μηδ' P 599 α κυβερνητας μηδε δικαστὰς νεργους ἄντα Olim γευεσθαι τοπαράπαν, μηδ' οστις βουλευσόμενος εἰς βουλην ἀξίαν τινὰ λόγου συνέρχετaι, μηδε γε μεθ' ημέραν μηδένα o paράπαν, εἰ μὴ

Και Μωσης δ προλαβων μη δειν τοῖς ἱερέας ινου ἀπογεύεσθαι κατὰ τον της ἱερουργίας καιρον νομοθετεῖ

187쪽

εἰσπορεύησθε εἰς την σκηνην του aρτυρίου, ' προσπορευομενωὶ υμῶν προς το θυσιαστηριοὶ , καὶ ου η ποθάνητε νόμιμον

και των πόνων Και ὁ πόστολος δε νόσων νεκα επιτρεπε Τιμοθεω λέγων' λίγω ἴνω χρω δια τον στόμαχόν

σου και τὰς πυκνάς σου σθενείας.

188쪽

Και μεθ ετερα τούτοις προστίθησι λεγων

d. Πρὸς δε τούτοιν ἀμφοῖν υ δόξας μελλόντων, οἶν κοινον μὲν ἄνομα ελπίς, ἴδιοι δε φόβος με ν πρὸ λύπης ελπίς, θάρρος δὲ πρd os ἐναντίου E τι δε πὰσι τούτοις λογισμος ο τί ποταυτων ἄμειr ovo χεῖρον, ς γενόμενος δόγμα πόλεως κοινὸν νόμος

189쪽

Και παρ μῖν ὁ θεῖος τα ὁμοια διδάσκει λογος,

φασκων Συνηδομαι γαρ τω νόμω του Θεοῖ κατὰ τον επω ἄνθρωπον, βλέπω δε τερον νόμον εν τοῖς μέλεσι μου ντι στρατευόμενον τω νόμω o νοός μου. Και παλιν Mεταξυὰλλὶ λωὶ των λογισμων aτηγορούντων, ' καὶ πολογουμένων, οσα τε αλλα τουτοις παραπλησια. 528. 3Iεμνημεθά γε μην ὁμολογήσαντες ε τοῖς πρόσθεν ς ε ιχ φυχ φανείη πρεσβυτέρα οὐ σωματος ἶσα, και τα ψυχη των

190쪽

ΠΛΑΤΩ πιληθεῖς πιμέλειαί τε και μνημαι πρότερα μηκους σωμάτων και πλάτους καὶ βάθους καὶ ρώμης εἴη γεγονότα αν, εἴπερ και ψυχ' Ἀνάγκη p. 6oa 'Αρ -υν το μετὰ τουτο ὁμολογεῖν vaγκαῖον των τε γαθων

Και ταυτα δε ἀπ τοῖ δεκάτου των Νόμων προκείσθω. Συνάδει δε αὐτοῖς Μωσης πολλακι ἐν τοις νομοι ειπών Καὶ αν φυχ' ἁμάρτη και ποι)ὶσὶ πλημμελημα και σα τουτοις ἐμφερως εἴρηται παρ αυτω.

13 29. Της παρ' Ἐβραίοις γραφης περὶ του σπουδηφιλοσοφουντος φασκουσης Ἀγαθον ἀνδρὶ ταν αρτὶ ζυγον

ηρεν εφ' ἐαυτωρ και περι των θεοφιλων προφητων, -ςe ἄρα δι ακρότητα φιλοσοφίας ἐν ἐρημιαι και ρεσι καισπηλαίοις βιηγον, προς φόν- τω Θεω την Ῥιάνοιανευοντες ' ἐπάκουσον του Πλάτωνος, πως και αὐτος τον τοιόνδε το βίου τρόπον εκθειάζει δέ πη περι που

ἄκρως φιλοσοφουντος διεξιών

SEARCH

MENU NAVIGATION