Eusebiou tou pamphilou euaggelikes proparaskeues

352쪽

Και ὁ Λακύδης τεως μεν πόρει, μήτε λυσιτελοῖσαν εαυτωθεωρων πην τοις εαυτου δόγμασι βοηθειαν. εἴτε μη 'ξελεγχοι πάντα νατρεφεσθαι αυτ δοκῶν, πεσων εἰς τὰμηχανον, τους γείτονας κεκράγει, καὶ τους θεούς καὶ ἰου ἰού, καὶ φευ ψευ, καιν' τους θεούς, καὶ νη τας θεάς, ἄλλαι τε ὁσα εν ἀπιστίαις δεινολογουμενων εἰσὶν ἄτεχνοι πίστεις, ταυτα πάντα λεγετο Ol καιοίξιοπιστία. ελευτῶν δε επε μάχην εἶχεν ἰντιλεγομενην επὶ της οἰκίας, αυτος μεν, δηπουθεν στωiκεύετο προς τους παῖδας,των παίδων δε α Ἀκαδημαῖκα ἰσχυριομενων, να μηκετι πράγματα Ἀχοιεν οἰκουρος mi φίλος του ταμείου προκαθήμενος. Ουδεν δε εἰς ουδεν φελων, πειθόμενος οἶ- σοφον αυτω χεται, πεκaλύψατο. Aλλως, φη, ταῖτα, ω παῖδες, εν Taῖς

διατριβαῖς λεγεται μῖν, αλλως δε ζῶμεν. Ταῖτα μ εν και περὶ του Λακυδου Τουτου γίνονται ἀκουσταὶ πολλοί, ων εἶς ην διαφανης ὁ Κυρηναῖος Ἀρίστιππος Ἐκ πάντων δ αυτοῖ των γνωρίμων την σχολην αυτου διεδε ξατο Κυανδρος καὶ οἱ μετα τουτον. Μεθ' ους Καρνεάδης ποδεξάμενος την διατριβην τρίτην συνεστησατο καδημίαν. Λόγων μεν ουν ἀγωγWε η-

353쪽

σατο, τὶ και ὁ Ἀρκεσίλαος και γαρ αὐτος πετηδευε την εις κάτερα επι χείρησιν, και πάντα ἀνεσκεύαζε ταυπο πων α λων λεγόμενα μόνω si εν πω περι της εποχης λόγω προς αὐτον διεστη, φας αδυνατον εἶναι ἄν Ioθρωπον οντα περ απάντων πεχειν' διαφορὰν δε εἶναι ἀδηλου και καταληπτου, καὶ πάντα μεν εἶναι κατάληπτα, ο πάντα δε αδηλα. Μετεῖχε δε υτος καὶ των p. 737Στωῖκων λογων, προς ους και ριστικως στάμενος επὶ πλεον ηυξηθη, του φαινομενου τοῖς πολλοῖς πιθανου

αλλ ου της ἀληθεια στοχαζόμενος Ἀθεν καὶ πολλην παρέσχε τοῖς Στωῖκοῖς ἀηδίαν. Γράφει δ' υν κα ὁ ε

ἴσα ακίνητα καὶ 4σα κεκινημένα ην, τούτου μὲν ημέλει, εἰς 'Αρκεσίλαον, εἴτ' ουν μείνω ειτε καὶ φαυλότερα ην, πανενεγκων δια μακρου την μάχην νενέα se.

354쪽

ὁ Καρνεάδης τω Ἀρκεσιλάω, μη θαλασας ri σμικρόν, φ ο ου κἄπρακτοι ἔμελλον ἔσεσθαι, κατα τα ὰπ του πιθaνοῖ λεγομενας αυτ θετικάς τε καὶ αρνητικας φαντασίας, του εἶναι τόδε τι ζωον η μη ζῶον εἶναι. οῖτο ουνέπανείς, ἄσπερ ι ἀναχάροντες θηρες βιαιότερον καὶ μαλλον ἐαυτους ἱεῖσι ει τας αἰχμάς, κουτος ενδοῖς δυνατώτερον πελθεῖν. πεί τε ποσταίη τε καὶ ε τύχοι, τηνι p. 73 8 καῆτα λη καὶ ου προυδεδοκτο εκων μέλει καὶ ου εμέμνητο.To a ὰληθές τε και το ψεῖδος εν τοῖς πράγμασιν ἐνεῖναι συγχωρῶν, σπερ ξυνεργαζόμενος της ζητησεως τρόπω παλαιστοῖ δει υ λαβην ἰους περιεγίγνετο Ἀνθεν. Κατα Oam την που πιθανοῖ ροπην κάτερον παρασχών, ουδέτερον ειπε βεβαίως καταλαμβάνεσθαι mi γοῖν ληστης καὶ γόης σοφώτερος. Ιαραλαβων γαρ ὰληθεῖ μεν ομοιον εῖδος, καταληπτικὴ δε φαντασία κατα

B η μαλλον πο ου πιθανοῖ Mi ου ὀνείρατα ἀντὶ ὀνειράτων, δια το ὁμοια φαντασίας ἰληθέσιν εἶναι τὰς ψευδεῖς, ὼς ἀπο ου κηρίνου προς το ἀληθινον όν. Συνέβαινεν υν τα κακα καὶ πλείω.Και μέντοι λέγων Καρνεάδης ψυχαγώγει καὶ ηνδραποδίζετο. mi δε κλέπτων μεν αφανής, φαινόμενος δε λγηστης, αἱρων καὶ δόλωκα βια τους καὶ πάνυ σφόδρα παρεσκευaσμένους Πασα γοῆν Καρνεάδου διάνοια νίκα και Ουδεμία τισοῖν λλως, πῶ και ἶς προσεπολέμει σα ειπεῖν δυνατωτεροι. 'Aντίπατρος os ἡκατ αυτον γενόμενος ἔμελλε μὲν καὶ ἀγωνιων τι γράφειν, πρὸς δ' υ τους ὰπ Καρνεάδου καθ' ημέραν ὰποφερομενους λόγους υ λουν cis Ι ἔαυτους ona o I πηλθεν Vag. τε 10 δε

355쪽

Καρνεάδου δε γίνεται γνωριμος έντωρ ἐν πρωτον, ου μηνδιάδοχος ἀλλ' ἔτι ζῶν Καρνεάδης επὶ raλλακη μοιχον εὐρων, οὐχ υπο πιθανης φαντασίας, οὐδ' ς η κατειληφως, ως δε μάλιστα πιστεύων η ψει a καταλαβων παρντησατο της διατριβης. δὲ ποστὰς ντεσοφίστευε, καὶ ἀντίτεχνος ην Ioελέγχων αυτοῖ τη εν τοῖς λόγοις ὰκαταληψίαν.

Και πάλιν επι φερε λεγων' P. 739

δε Καρνεάδης, οἰον αντεστραμμένα φιλοσοφων, τοῖς ψεύσμασιν κaλλωπίζετο, και et αυτοις τα ληθη φάνιζε. Ιαραπετάσμασιν ουν χρητο τοῖς ψεύσμασι, καὶ ληθευεν ενδον λανθάνων καπηλικωτερον. Επασχεν ουν πάθημα σπρίων, ω 5τ μὲν κενὰ πιπολάζει τε τω δατι καὶ περέχει, τα χρηστὰ δεαυτῶ εστὶ κάτω καὶ ἐν ἀψavia.

Ταυτα καὶ περὶ Καρνεάδου λέγεται Διάδοχος δ' αὐτου της διατριβης καθισταται Κλειτόμα χος, μεθ' ον

356쪽

εκορυσσετο νώροπι χαλκω.

περὶ διαδοχης μνημονευεται 'U ρα δ' ουν ανωθεν τον λόγον ἀναλαβόντα των φυσικων φιλοσόφων τας ψευδοδοξίας μου καὶ ἀντιδοξίας επισκεψασθαι, et την πολ-

λην γην πλανηθεντες, καὶ την του ληθους ευρεσιν περιπλείστου πεποιημενοι, ταῖς τε των παλαιῶν πάντων

δόξαις καθωμιληκότες, καὶ τἀκριβες πης παρα πῖσι p. 74o Φοίνιξί τε και Αιγυπτιοι αυτοῖς τε Ελλησι πολυ πρό τερον θεολογίας - κριβωκότες, τίνα των πόνων τον

καρπον ευροντο παρ αυτῶν ἄξιον ἀκουσαι, ζαν μαθοιμεν ει τι θεοπρεπες ει αυτους παρα των πρεσβυτέρων κατηλθεν Eκράτει με γαρ πρότερον εὐπαλαιου αιῶνος παρα τοῖς θνεσιν η πολυθεος δεισιδαιμονία, νεω τε και ἱερα καὶ μυστηρια των θεῶν κατα πόλεις και χωρας

357쪽

συνηθως παρα πασιν φυλάττοντο. Ου δὴ -υν ουδὲ φιλοσοφίας ανθρωπίνης ν χρεία, ει et τὰ rq , θεο- σοφίας προειληφει οὐδ' ην τις ανάγκη καινοτομεῖν τους bσοφούς, εἰ δη τα των προγόνων αυτοῖς ευ χροντα V,

ἀλλ' υδ στασιάζειν καὶ διαφέρεσθαι τους γενναίους φιλοσόφους. εἰ IV σύμφωνος καὶ ἀλθθης η πάτριος αυτοῖς περὶ θεων δόξα τυγχάνειν δεδοκίμαστο a δε εεδει πολεμεῖν ἀλληλοις και μάχεσθαι, η την μακρανοδον ἄνω καὶ κάτω περιτρεχειν πλανῆσθαί τε καὶ τὰ βαρβάρων ποσυλῆν, οικοι δεον μενοντας παρὰ θεῶνεκμανθάνειν, εἰ δη τινες σαν θεοί η παρὰ των θεολόγων ἀνδρων τους αληθεῖς καὶ διαπτωτους περὶ των Ἀπιζητουμενων ε φιλοσοφια λόγους, περι ων μυρία σαμοχθησαντες διηνεχθησαν, μακρω της τἀληθοῖς ευρε-

σεως ἀφυστερησαντες, Τί δε καὶ περὶ θεῶν νεώτερα

ην επιζητεῖν τολμὰν η στασιάζειν και διαπυκτεύειν εἀλλήλοις, ει δη σφαλης και βεβαία θεῶν εὐρεσις και γνῶσις εὐσεβείας πιληθης ν τελεταῖς και μυστηρίοις τ τε ἄλλη τῶν παλαιτάτων περιείχετο θεολογία, αὐτηνεκείνην παρὸν ἀκίνητον και ὁμολογουμενην συμφώνως περιέπειν ἡ Ἀλλα γαμ ει φανεῖεν ουτοι μηδεν ληθες οπερι Θεοῖ παρα τῶν προτερων μεμαθηκότες, ικείαις δ 'πινοίαις τ περ φύσεως πιβεβληκότες ξετάσει, και στοχασμοῖς ἀλλον η καταληψει κε ημενοι, τί Ῥηλοιπὰ μη οὐχὶ συνομολογεῖν την παλαιαν τῶν θνῶν θεολογίαν ηοεν πλεον της ἀποδοθείσης ν τοῖς πρ 5 τούτου συγγράμμασιν στορίας επέχειν 'Οτι μεν ουνεξ ἀνθρωπίνων στοχασμῶν μαω πολλης λογομαχίας και πλάνης, αλ ου εκ τινος ἀκριβοῖς καταληψεως,

358쪽

μάθοις αν, αὐτο βη τουτὶ ἀκουσας ὁμολογουντος Ἀν

. 10. Aρξομαι δε γὶς προς σε φιλιας πὸ θεων καὶ δαιμόνων αγαθῶν των τε τούτοις συγγενῶν φιλοσοφημάτων, περὶ Βν εἴρηται μὲν πλεῖστα καὶ παρ τοῖς Ἐλληνων φιλοσόφοις, εἴρηται δε ε στοχασμου πλέον τα αρχας ἔχοντα τῆς πίστεως.

Παρα με γαρ μῖν λογομαχία τις ἐσπι πολλή, ατ εξίνθρω c πίνων λογισμῶν του ἰγαθοὶ εἰκαθομενου οἶς δε μεμηχάνηται

προς το κρεῖττον συνουσία, εἰ παρύ a τεμερος osτο εἰ εξέτασιν, μάτην αυτοῖς η σοφία εξησκηται.

Aλλὰ και εν οἶς ἀντέγραψε Βοηθω Ιερὶ ψυχρο ο αυτος ωδε γράφων μολογεῖ προς λεξιν'

'si τὰ μὲν τῶν εννοιῶν καὶ τα της ἱστορίας ναμφιλεκτως συνίστησι την ψυχην εἶναι θάνατον οἱ δε ει ὰπόδειξιν παρατῶν φιλοσόφων κομισθέντες λόγοι δοκοῖσιν εἶναι ευανάτρεπτοι, δια την ν τῶ σιν ευρεσιλογίαν τῶν ριστικῶν. Tίς γαρ λόγος τῶν εν φιλοσοφία ου αμφισβητήσιμος τοῖς τεροδόξοις, ὁπου και περὶ τῶν δοκούντων ναργῶν πεχειν αυτῶν τισιν δοκεις

Καὶ ε οἱ δε επέγραψε Ιερ της εκ λογίων φιλοσοφίας διαρρηδην μολογεῖ τους Ἐλληνας πεπλανησθαι, πι- μαρτυρόμενος το εαυτου θεόν, ὼς τουτ και του Ἀπόλλωνος δια χρησμων ξειπόντος, και βαρβαροι μαλλον η Ἐλλησι την ευρεσιν της ἀληθείας επιμαρτυρησαντος,

359쪽

και δη καὶ 'E βραίων μνημονεύσαντος εν τοῖς μαρτυρη θεῖσι Μετὰ γουν την του ησμου παράθεσιν ξης ο

Ταυτα ὁ φιλόσοφος, μαλλον δε ὁ αὐτου θεος b

oυν αξιον μετὰ ταῖθ' μῖν πιμεμψασθαι, τι δὴ τοὐς πεπλανημενους Ἐλληνας καταλείηναντες τα Ἐβραιωνεῖλόμεθα, των ε ἀληθείας καταληψει μεμαρτυρημενωνί io

Τι δε χρὴ παρα φιλοσόφων μαθησεσθαι προσδοκαν b H ποία ελπις της ἐξ αυτων φελείας, εἰ δη τα λεγό

μενα παρ αὐτοῖς εὐστοχασμων και εἰκασμων το πλεον τὰς ἰρχας Ἀχοντα 'γὶς πίστεως πυγχανει; Λογομαχιας

δε τίς ὁ καρπός, ει ν πάντες οἱ των φιλοσόφων λόγοι 5

Ταῖτα γαμ ου πιαμ ημων ἀρτίως ἀλλα παμ δευτων εἰρημενα κούετο Διόπερ ευ μοι δοκοῖμεν και ρετακρίσεως - τασμενης, ουχὶ δε ἀλόγως, 'ν ποιούτων καταπεφρονηκεναι, τα δε παρ' 'Eβραίοις γαπη- κεναι, ου ὁτι προς του δαίμονος μεμαρτύρηται, ἀλλ' οτι της νθεου πετης τε και δυνάμεως μετοχα ντα ἀποδείκνυται να δ' ου και αὐτοῖς εργοις τα των θαυμαστων φιλοσόφων λογομαχίας μάθοις, τάς τε περὶ ἀρχων και περι θεῶν και της του παντὁ συστάσεως

360쪽

διαφωνίας μικρον μεν στερον εκθησομαί σοι τὰς αυτων φωνάς. ΙΠρῶτον δ' πειδὴ περιφέρουσιν νω κώ κάτω θρυλουντες α μαθηματα, δεῖν ἐξ ἀπαντος φάσκοντες Io τους μελλοντας εν πείρα της του ἀληθους καταληψεως αγίγνεσθαι μετελθεῖν ἀστρονομίαν, ἀριθμητικην, γεωμετρίαν, μουσικήν, αυτα δὴ τὰ παρα βαρβάρων εἰς αυτους ηκειν ἀποδειχθεντα' τούτων γαρ ἄνευ μη δυνασθαι

λόγιον ἄνδρα καὶ φιλόσοφον ἀποτελεσθηναι, ἀλλ' υδε

της τω οντων ἀληθείας λαυσαι, μη τούτων ν σχητης γνώσεως προτυπωθείσης' εἰ επανατεινάμενοι τημαθησε των εἰρημενων ε αὐτολμονονουχὶ του αιθερος βαίνειν μετεωροι ἀρθέντες οἴονται, ως δη τον Θεον αὐτονεν τοῖς ἀριθμοῖς περιφεροντες, μὰ τε, τι μη τὰ Ομοια io ζηλοῖμεν, βοσκημάτων κα οὐδε διαφερειν γουνται, ταύτ δε φασι μηδε Θεόν, μηδε τι των σεμνων μῆς P. 43 δύνασθαι εἰδεναι φερε, τουτο πρωτον υ ορθως εχον ἀπευθύνωμεν, τον ἀληθη λόγον ἀντι φωτος αὐτοῖς παραβαλόντες. O δε μυρίους μεν 'Eλληνας, μυρία δε και βαρβάρων γενη, τους μεν συν τοῖς εἰρημενοις μαθήμασιν λούτε Θεον ἴτε σώφρονα βίον οὐ ολως τι των βελτίστων καὶ συμφερόντων πιγνόντας ἀποδείξει, τους δε των μαθημάτων κτος πάντων ευσεβεστατους και φιλοσοφωτάτους γεγονεναι. Ο οῖν παρὰ ἀσιν αὐτοῖς αδόμενος Σωκράτης mπως πιοτε 'δόξαζε περὶ τῶνοε,

b μαθοις αν αενοφῶντι πιστεύσας εν Ἀπομνημονευμασιν