장음표시 사용
361쪽
ενιαυτοῖ δύνασθαι γινωσκειν, ε νεκα του πορείας τε και πλου καὶ φυλακης, καὶ σα ἄλλα η νυκτος η μηνος η ενιαυτο πράττεται, προς ταῖ εχειν τεκμηρίοις χρησθαι, τὰς ρας τῶν εἰρημένων δια γινωσκοντα. ria ταυτ δε ράδι μαθεῖν παρά τε νυκτοθηρῶν καικυβερνητῶν καὶ ἄλλων πολλῶν, οἶς επιμελε ταυτα εἰδεναι δε p. 44 μεχρι τουτου στρονομίαν μανθάνειν μεχρι του καὶ τα μη εν τηαυτὶ περιφορα ἄντα καὶ τους πλανητας τε και ασταθμητους αστερας γνῶναι, καὶ τὰς ἰποστάσεις αυτῶν ὰπὸ της γης, καὶ τὰς περιόδους, καὶ τὰς ιτίας αυτῶν ζητουντα κατατρίβεσθαι, ἰσχυρῶς ὰπέτρεπεὶ . 5Γ.φελειαν μεν γὰρ υδεμὶν υδ εν τούτοις φη ὁρὰν καίτοι υ6ε τούτων γε νηκοος v. Εφη δε και aisa κανὰ εἶναι κατaτρί
362쪽
EΕΝ - μηχανα εξηγεῖσθαι. Ἐκεῖνος γαρ λέγων μὲν το αυτ εἶναι πυρ
εις δε τον λων υ δύναντα ἰντιβλεπειν και π με του λίου καταλαμπόμενοι τα χρώματα μόλάντερα - 'υσιν, υπο δε του πυρος ου. γνόει δε και ὁ των ε της γης φυομένων ἄνευ μὲν λίου αυγης Ουδεν δύναται καλως αυξεσθαι, πο δὲ του πυρος θερμαι- νόμενα πάντα πόλλυται φάσκων δε τον λων λίθον διάπυρον εἶναι, και τουτο γνόει τι λίθος μεν εν πυρὶ ων ἴτε λάμπει, οἴτε πολυν χρόνον αντέχει ὁ δὲ λως τον πάντα χρόνον πάντων λαμπρότατος ων διαμένει. κελευε δὲ και λογισμους μανθάνειν και τούτων δε μοίως τοῖς αλλοις κελευε φυλάττεσθαι την μάταιον πραγματείαν μέχρι δε του φελίμου πάντα και αυτος
συνεσκόπει και συνδιερ ει τοῖς συνοῖσι.Ταυτα αενοφων εν 'Aπομνημονευμασιν Ese Ἐπιστολη δε ὁ αυτος πιν πρὸς Αἰσχίνην περὶ ΙΠλάτωνος καὶ τωναυχούντων την του παντος φυσιολογίαν τοιαυτα γράφει p. 745 2. Οτι μὲν γαρ ταχεῖα πὲρ μας, παντὶ δηλον ὰπόχρη δε τω
κρείττονι της δυνάμεως υτους σέβειν' ἰοι δέ εἰσιν, υτ ευρει. νh ράδιον, ἴτε ζητεῖν θεμιτόν Ουδὲ γαρ δεσποτῶν φύσιν ' πραξιν δούλοις ειδέναι πλέον πηρεσίας προσηκει. a τ μέγιστον ὁπωχρη γασθαι τὰνθρώπινα διαπονουμένω τοσωδε τοι δόξης κπολλωνίκαίρων και κενῶν γλιχομένοις ἄχθος φέρει Πότε γάρ, ω ἰσχίνη, Σωκράτους κηκοέ τις υρανίων πέρι λέγοντος, γραμμὰς εις πανόρθωσιν raραινοῖντος μανθάνειν οῦ Ουσικην μεν745m. I s.cien Esp. r. 6 Sauppe)
363쪽
Ταυτα Ξενοφων, τον Πλάτωνα αἰνιττόμενος ο εγε Πλάτων ἐν Πολιτεία περὶ γυμναστικης και μουσικης
τάδε ἱστορεῖ φάναι τον Σωκράτην
364쪽
ΠΛΑΤΩ μουσικη ἔν γε τὼ πρόσθεν παιδεύοντο μῖν. M ταῖτα, φη. Kαι γυμναστικὴ μεοῦν που περι γιγνομενον και απολλυμενον τετευ- τακε σώματος γαρ αυξης καὶ φθίσεως πιστατεῖ Φαίνεται.
αρα μουσικη σην το πρότερον διηλθομεν Ἀλλ' ην κείνη γ ἔφη, αντίστροφος της γυμναστικης, εἰ μέμνησαι, ἔθεσι παιδευουσα του φύλακας, κατά τε ἁρμονίαν ευαρμοστίαν τινά, υκ επιστημην, raρaδιδοῖσα, και κατὰ ρυθμον ευρυθμίαν, ἔν τε τοῖς λόγοις ἔτερα 5 τούτων ἰδελφὰ ἔθη αττα εχουσa, καὶ σοι μυθώδεις των λόγων καὶ σοι ληθινώτεροι σαν μάθημα δε προς τοιοῖτόν τι ἄγον, oti συ νυν ζητεῖς, ουδὲν η εν αυτὴ 'Aκριβέστατα, ν δ εγώ, d ὰναμιμνησκεις με τω γὰρ ντι τοιουτον οὐδὲν ειχεν Ἀλλ', δαιμονιε Γλαυκων, τί ἄν εἴη τοιουτονί ι τε γὰρ τέχναι βαναυσοί που ἄπασa ἔδοξα ειναι nas δ' C;
μεσω τινὰ χην και σμικρότατον εινα τουτο διάστημα, μετρη
la 4 a I 'Dona Plat. γυμναστικον Io περιγιγνόμενον Io I
365쪽
λέγεις τοῖς ταις χ ορδαῖς πράγματα παρεχοντας καὶ βασανίοντας. AATῖ επι των κολλόπων στρεβλουντας 'Iνα δε η μακροτέρα η εἰκων γίγνηται, πληκτρω τε πληγῶν γιγνομένων καὶ κατηγορίας πέρι dxa εξαρνησεως καὶ ἰλαζονείας χορδῶν, παυομαι της εἰκόνος καὶ ου φημι τούτους λέγειν, λλ' κείνους ου. ἔφαμεν νυν δη περὶ αρμονὶς ρησεσθαι. Taυτον γα ποιοῖσι τοῖς εν η αστρονομίa. TOυς a εν ταυτaις ταῖς συμφωνίαις ταῖς κουομέναις δριθμου 5ζητουσιν, ἰλλ' -υς ειν προβληματα ανίασιν επισκοπεῖν πίνες ξύμφωνοι δριθμοὶ καὶ τίνες ου, και δια λεκάτεροι.
Aλλὰ γαρ καὶ ταυθ ήμῖν προ ὁδου κείσθω, ἀπολογουμενοις τι μη δίχα διανοίας ορθης καὶ της των cτοιῶνδε ἀχΡηστομαθείας ἰλιγωρησαμεν Σκεψώμεθα δητα λοιπον δη ἄνωθεν ἀρξάμενοι τα των εἰρημένων φυσικων φιλοσόφων δογματικας προς ἀλληλους ἀντιδοξίας. Γραφε δ αθρόως πάντων ων ΙΠλατωνικων 5ομοῖ και ΙΠυθαγορείων των τε ετ πρεσβυτερων φυσικῶν φιλοσόφων πικεκλημενων και αὐ πάλιν των νεωτερων ΙΠεριπατητικῶν τε και Στωῖκὼν καὶ Ἐπικουρειων τὰς δόξας συναγαγων ὁ ΙΠλούταρχος, εν οἱ επεγραψε Περὶ
των έρεσκόντων ποῖς φιλοσόφοις φυσικῶν δογμάτων, χοῦ ων Io παραθησομαι ταυτα d. 14. Θαλης ὁ Μιλησιος ει των πτα σοφῶν, αρχην των ΠΛΟΥT-
366쪽
Ἐκεαι όν, σπερ γένεσις πάντεσσι τέτυκτaL.
'Aναξίμανδρος δε ὁ Μιλησιος φησι των ντων την ρχην εῖναιτο ἄπε ρον' εὐγαρ τούτου πάντα γίνεσθαι, και εις τουτο πάντα
φθείρεσθαι διὸ και γεννὰσθαι πείρους κόσμους, και πάλιν φθείρεσθαι ει το ξ υ γίνεται. Aεγει δ' ου διότι ὰπερaντόν εστιν, ἴνα μηδε ελλείπη καὶ η γένεσις η υφισταμενη 'Aμαρτάνειδε καὶ οὐτος, μη λεγων τί εστι το πειρον, πότερον ἡ εστιν οδωρ η γη η ἄλλα τινὰ σωματα ὁμαρτάνει υν την μεν υληνὰποφαινόμενος, τ δε ποιουν αἴτιον Ἀνα ρων. o jam απειρονε υδεν ἄλλο η λη στίν ου δύναται δε η λη εἶναι νεργεία, εὰν
368쪽
ΠAONT τούτοις καὶ τρίτον βάρος προσεθηκεν. Aνάγκη γάρ, φησί, κινεῖσθαι τα σώματα τη του βάρους πληγὴ επε ου κινηθησεται. εἶναι δελτα σχήματα των τόμων ταριληπτά, υκ πειρα μη γὰρ εἶναι μητε ὀγκιστροειδεῖς, μητε τριαινοειδεῖς, μητε κρικοειδεῖς ταυτα γὰρ τα σχ ηματά ἐστιν ευθραυστα, αἱ δε ἄτομοι ὰπαθεῖς, ἄθραυστοι'd ἴδια δε εχειν σχ)ηματα λόγω θεωρητά. Και εἴρητa ατομος, οὐχ ἔτι στὶ ἐλαχίστη, ἰλλ' ὁτι υ δύνατa τμηθηναι, ἀπαθης υσα και μετοχος κενοῖ ἄστ εὰν εἴπy τομον, θραυστον λεγει, detraθη, μέτοχον κενου 'Oτι δε εστιν τομος, σαφές καὶ γάρ 5 σri στοιχεια, και ζωα κενά, και η μονάς. Ἐμπεδοκλης έτωνος Ἀκραγαντῖνος τέττaρα μὲν στοιχειa πυρὰέρα δωρ γην, δυο δε αρχικας δυνάμεις, φιλίαν τε και νεῖκος, νη μέν εστιν ἐνωτικη, τ δε διaιρετικA Φησι δε υτως'
p. 75 Δία μὲν γὰρ λέγει την θέσιν και τον αἰθέρα 'Hραν δὲ φερέσβιον
Τοσαυτη Φεν η των πρωτων φυσικων φιλοσόφων διαφωνία τοιαυτη δε αυτων και η περιώρ χων δόξα ου
369쪽
εκτος αισθησεων ἐν ταῖς ἀρχθαῖς ποθεμενων. Μοιπις δ' υν πρῶτος Ελλη νων Ἀναξαγόρας μν μονεύεται εν bτοῖς περ ἀρχων λόγοις νουν των παντων αἴτιον αποφηνασθαι. ac γουν ς αρα ουτος μάλιστα παρατους προ αυτου θαύμασε φυσιολογίαν μηλόβοτόν γε τοι την εαυτοῖ χωραν δι αυτην εἴασε, τόν τε περὶ ἀρχων ε
λόγον πρῶτος Ἐλλη νων διηρθρωσεν. Oυ γαρ μόνον περὶ της πάντων ουσίας ἀπεφηνατο, Δ οἱ προ αὐτοῖ,
ἀλλα και περὶ του κινοῖντος αυτην αιτίου 'Hν γαρ ενορχη, φησιν, ὁμοῖ τα πράγματα πεφυρμένα νους δε εἰσελθωναυτὰ 4 της ἀταξίας ει τάξιν γαγε. αυριασαι Γ εστιν, soὼς ουτος πρῶτος παρ' Ἐλλησι τουτον θεολογησας τον cτρόπον, δόξας Ἀθηναίοις θεος ιναι, ὁτι μη τὰν λιονεθεολόγει τὸν δε ηλίου ποιητην, μικρου δεῖν καταλευ- σθεις θανε. Λεγεται δε μηδε οἶτος σῶον φυλάξαι τοδόγμα. Ἐπιστησα με γαρ νουν τοῖς πῆσι, οὐκετι δε κατὰ νουν και λογισμὸν την περὶ τῶν ὁντων ἀποδουναι φυσιολογίαν. Eπάκουσον Γ ουν οἶ ὁ Σωκράτης ντ IΠλάτωνος Περὶ ψυχης αιτιῆται τὸν ἄνδρα εν τούτοις '
σμων τε καὶ πάντων αἴτιος, ταυτὶ δὶ τ' αἰτία σθην τε και ἔδοξε μοι τρόπον τινα εἰ ἔχειν το τῖν Ουν ιναι πάντων αἴτιον, καὶηγησάμην. εω τοῖτο οἴτω. ἔχει, τόν γε νουν κοσμοῖντα πάντα P. 75I
370쪽
5 σεσθαι την αιτίαν και την νάγκην, λέγοντα τὸ μεινον, και ἔτι αυτην μεινον η τοιαύτην ειναι ina 'ν μέσω φαίη εἶναι αυτην επεκδιηγησεσθαι- αμεινον ν υτην εν μέσω ειναι' καιε μοι ταυτα ἀποφαίνοιτο, παρεσκευάσμην ὼς οὐκέτι ποθεσόμενος αἰτίας ἄλλο εἶδος Και η και περ ηλίου ἴτω παρεσκευάσμηνὼσαύτως πευσομενος, και σεληνης και των ἄλλων στρων, τάχους 5 τε πέρι προς ἄλληλα και τροπῶν κα των ἄλλων παθημάτων, πηποτε ταυτ' ἄμεινόν εστιν εἰκαστον και ποιεῖν και πάσχειν α πάσχει.