Eusebiou tou pamphilou euaggelikes proparaskeues

371쪽

τα πράγματα, ἀέρας δε καὶ αἰθέρας καὶ ἴδατα αἰτιωμενον κα ἄλλα πολλὰ καὶ ἄτοπα. Ea μοι ooξεν ὁμοιοτaτον πεπονθέναι σπερ P. 752αν εἴ τις λέγων τι Σωκράτης πάντα σα πράττει νω πράττει, κἄπειτα επιχειρησας λέγειν τας αιτίας κάστων ων πράττω, λέγοι πρωτον μὲν τι ἐνθάδε δια ταῖτα νυν κάθημαι, ὁτι σύγκειταί μουτ σῶμα εξ στῶν κa νεύρων, και τα μὲν στα εστι στερεά, και 5 διαφυὰς ἔχει χωρις π αλληλων, τα δε νεῖρα ol ἐπιτείνεσθαι καὶ ὀνίεσθaι, περιαμπέχ οντα τα στὰ μετὰ των aρκῶν τε καιδερματος, ο συνέχει αυτά. Aἰωρουμένων ουν των στῶ εν ταῖς αυτῶν ξυμβολαῖς χαλῶντα και ξυντείνοντα τα νευρα κάμπτεσθαί hπου ποιει ἰόν τ εῖναι με νυν τα μέλη, και δια ταύτην την αἰτίαν

συγκαμφθεὶς ἐνθάδε κάθημaι Και α περὶ του διαλέγεσθαι μινετέρας τοιάσδε αιτίας λεγοι, φωνάς τε καὶ Λέρας και κοας και ἴλλα ἄττα μυρία τοιaυτα αἰτιωμενος, μελησας τὰ , αληθῶς 5

αιτιας λέγειν, Ἀτι ἐπειδη Ἀθηναίοις ἔδοξε βέλτιον ινα ἐμοῖκαταψηφίσασθαι, δια ταῖτα δὴ και ἐμοὶ βέλτιον αυ δέδοκται ἐνθάδε

372쪽

Τοσαυτα ὁ Σωκράτης περι της 'Aναξαγόρου δόξης. p. 753Ἐν δε Ἀναξαγόρου μεν διάδοχος της τὰ διατριβης ο μοῖ κα της δόξης Ἀρχελαος, Ἀρχελάου δε κουστης γεγονεναι λεγεται Σωκράτης. aLλην ἀλλα φυσικοὶ καιαλλοι 'Eενοφανης καὶ ΙΠυθαγόρας συνακμάσαντες 'Αναξαγόρα, περὶ αφθαρσίας Θεοῖ και νυχης ἀθανασίας

εφιλοσόφησαν Ἐκ τούτων τε και μετὰ τούτους αἱ της ' ληνων φιλοσοφίας ,πέστησαν αἱρέσεις των μεν τοῖσδε των δε τεροι εξηκολουθηκότων τινων δε και

b αρχος τας περὶ θεῶν ἰποληψεις 'ον αὐτον ποῖτον γράφει τον τρόπον '

373쪽

16. Emo των φιλοσόφων, καθάπε Διαγόρας ὁ Mήλιος , AOΥT-κα Θεοδωρος ο Κυρηναῖος=, και Κυημερος ὁ εγεατης, καθόλου φασὶ μη εἶναι θεούς τον δε Ευημερον και Καλλίμαχος ὁ Κυρη- νaῖος ινίττεται ν τοῖς ἰάμβοις. . . . Καὶ Ευριπίδης δε ὁ τραγωδο- ποιος αποκαλύψaσθαι μεν ου ηθέλησε, δεδοικὼς το 'Αρειον πάγον, νέφηνε δὲ τουτο τον γαρ Σίσυφον εἰσήγαγε προστάτην ταύτης h δόξης, καὶ συνηγόρευσεν υτοῖ τη γνώμη. 5

Ἐπὶ τουτοις παλιν τον ναξαγόραν εισάγει πρωτον φάσκων αυτο ορθως φρονησαι περὶ θεου Λεγε δε

Ἀμαρτάνουσι δε αμφότεροι, ὁτι τον θεὸν ποίησαν επιστρεφό- εμενον των νθρωπίνων, καὶ τούτου χάριν τον κόσμον κατασκευάζοντα το γαρ μακάριον καὶ αφθαρτον ζῶον, πεπληρωμένον πὰσιτοι ἀγαθοῖς, και κακοῖ raντος ἄδεκτον, ὁλον ν περ την συνοχηντης ἰδίας εὐδαιμονίας τε και φθαρσίας, ἀνεπιστρεφές εστ τωνὰνθρωπίνων πραγμάτων. Κακοδαίμων δ αν εχ εργάτου δίκην ro 5, 3 Pliat. De Hac Phil. 88o Dieis, o si G14 9 297 c

374쪽

ΠΛΟΥΤ xa τεκτονος χθοφορων ast μεριμνων εἰς την του κόσμου κατα-

Ἀγυμέμνων τε γάρ,

375쪽

Σωκράτης καὶ Πλάτων το ν το μονοφυες, τ μοναδικόν, τούντως ἄν, τὰγαθόν. Πάντα δε αυτ των νομάτων εις τον νουν σπευδειν. Νοῖς Ουν ὁ θεός, χωριστὸν εἶδος του ἔστι το μιγεῖ πάσης λης, και μηδενὶ παθητω συμπεπλεγμένον. ψAριστοτέλης τον μεν νωτάτω θεῖν εἶδος χωριστόν, πιβεβηκότα τῆ σφαίρα του παντός, τις εστὶν αἰθέριον σῶμα, το πέμπτον υπ υτοῖ-aλουμενον διηρημένου δε τούτου κατὰ σφαίρας τῆ μεν P. 755φύσει συναφεῖς, τω λόγω δε κεχωρισμένας, κάστην οἴετa των σφαιρῶν ζῶον ιναι σύνθετο εκ σώματος καὶ ψυχης, ων το μὲν σῶμά εστιν ιθέριον, κινούμενον κυκλοφορικῶς η ψυχr de λόγος

aκίνητος, αἴτιος της κινησεως κατ Ἀνέργειαν.

376쪽

Ἐπίκουρος ἀνθρωποειδεῖς μὲν του θεούς, λόγω δε πάντας θεωρητους δια την λεπτομέρειαν της των ειδωλων φύσεως. D δ' αὐτὸς αλλας τέσσαρας φυσεις κατα γένος ἀφθάρτους τάσδε, τα Grina, O κενόν, το πειρον, τὰς ὁμοιοτqτας, ἴται δὲ λεγονται ὁμοιομέρειαι καὶ στοιχεῖα.i Τοιαῖται μεν δη των φυσικων φιλοσόφων καὶ αἱ περὶ θεου διαστάσεις τε και δυσφημίαι, ν πρώτους ὁ λόγος συνίστησι τους ἀμφὶ το ΙΠυθαγόραν τε και' Αναξαγόραν ΙΠλάτωνά τε και Σωκράτη νουν κα θεον

επιστησαι - κόσμω Ουτοι δη κομιδη παῖδες τοῖς όνοις ἀποδείκνυνται γενόμενοι, καθ' ους χρόνους ταυστατα ιστόρηται της βραίων ἀρχ αιολογίας Ουκην αρα παλαιοτατ παρα πασιν Ελλησι και τοις

πρόπαλαι την πολύθεο δεισιδαιμονίαν παρά τε Φοίνιξι και Λιγυπτίοις εισηγησαμενοις το των λων Θεοῖσγνωσις, ην πρωτος Ἐλλη νων Αναξαγόρας και ι ἀμφ' αυτον ξηνεγκαν Και μην τα της πολυθεο δει πιδαιμονίας πάντων θνῶν κράτει ἀλλ' ην ς εοικεν ου την ἀληθη περιεχοντα Ῥεολογίαν, αλλ 'ν ιγύπτιοι και Φοίνικες πρῶτοι πάντων συστησασθαι εμαρτυρηθησαν. Αύτη δε ην θεοῖς μεν ουδαμῶς, οὐδε τινας θείας δυνάμεις, ἄνδρας δε ηδη πάλαι εν νεκροῖς κειμενους θεολογοῖσα,

ως ὁ της ἀληθείας πάλαι ἀπέδειξε λόγος Φερ οἶν, πάλιν ἀναλάβωμεν τον λόγον Ἐπειδὴ τῶν φυσικῶν

p. 756 φιλοσόφων ο μεν πάντα κατεβαλλον επι τας αισθησεις,

377쪽

τον Κολοφώνιον κα ΙΠαρμενίἴδην τον Ελεάτην, o δγὶ τὰς αἰσθησεις ἀνήρουν, μηδεν εἶναι φάσκοντες καταληπτον των ε αἰσθησει, διὰ μόνω δεῖν πιστευειν τω λόγω, α 5 προ αυτοῖς ἀντειρημενα διασκεψωμεθα.

378쪽

p. 757 οὐ δη διαβάλλοὶπας αυτας χρην, πεπεισμένους γε διότι μάτηνεχοιεν υτάς, εἰπόντας περ Ο Ιάνδαρος λέγει raρα τὶ Ομήρω

379쪽

Τοιοίδε μεν ουν οἱ ἀμφὶ τον Ξενοφάνην, ὁ δὴ λεγε io ται συνακμάσαι τοῖς ἀμφὶ ΙΠυθαγόραν καὶ Ἀναξαγόραν αενοφάνους Iλ ἀκουστης γεγονε ΙΠαρμενίδης p. 758

τούτου Μελισσος, ο Ζηνων, ου Λευκιππος, ο Δημο κριτος, ο ΙΠρωταγόρας καὶ Γεσσας το ς Νεσσῆ,

Μητρόδωρος ου Διογενης, ου Ἀνάξαρχος Ἀναξάρχου δε γνώριμος γεγονε IΠυρρων, ἀφ' ου η των Σκεπτικων 5

επικληθεντων διατριβη συνεστη ' ους καὶ αυτους μηOεν εἰναι το παράπαν μη - αἰσθησει μη εὐλογω καταληπτο οριζομενους, πεχοντας δε ε πασιν, πως ἀπηλεγχον οἱ ἀντιδοξάζοντες μαθεῖν πάρεστιν πιπε του δηλωθεντο συγγράμματος δε πη προς λεξιν εχοντος b

380쪽

ΑΡΙΣΤΟ- αυτοῖ ίμων φησὶ δεῖν τον μέλλοντα ευδαιμονήσειν εις τρία ταυτα

ὰποφαίνειν ἐπίσης διάφορα και στάθμητα καὶ ἀνεπίκριτα, διατουτ μητε τας αἰσθησεις μων μητε τας δόξας ἀληθεύειν η φεύ- δεσθaι Δι τουτο ουν μηδε πιστεύειν αυταῖς δεῖν, ἀλλ' ἀδοξά-

στους και κλινεῖς και κραδάντους εἶναι, περι νος κάστου λέγοντας τι υ μὰλλον ἔστιν η υκ εστιν η καὶ στι καὶ Ουκεστιν η υτ εστιν ἴτ υκ ἔστιν. οῖς μεντο διακειμε G ουτω

περιέσεσθαι Tίμων φησὶ πρῶτον μὲν ἀφασίαν επειτα δ' ἀταραξίαν,1 Αἰνησίδημος δε δονην.

p. 759 ὰ μὲν ου κεφάλαια των λεγομένων στι ταυτα σκεψωμεθα δ' ει ὀρθως λέγουσιν Ἐπει τοίνυν επίσης αδιάφορα πάντα φασὶν εἶναι, a δια τουτο κελεύουσι μηδενὶ προστίθεσθαι, μηδὲ δοξάρειν, εἰκότως ν οἶμαι, πυθοιτό τις αυτων, 'Aρά γε διαμαρτάνουσιν οἱ διαφέρειν αὐτὰ νομίοντες η υ ΓΙάντως γάρ, ει με ἁμαρτά νουσιν, υκ ρθῶς πολαμβάνοιεν v. 12στε νάγκη λέγειν αυτοῖς εἶναί τινας τους τ ψευδη περι ων οντων δοξάζοντας αυτοι τοίνυν ειεν αν οἱ τἀληθη λέγοντες υτ δε εχ αν ληθές hi και ψευδος Ε δ' υχ ἁμαρτάνομεν οἱ πολλοὶ τὰ οντα διαφέρειν οἰόμενοι, τί μαθοντες επιπληττουσιν μῖν ς υτοι γὰρ ἁμαρτάνοιενὰ ἀξιουντες μη διαφέρειν αυτά. Και μην ει α δοίημεν αυτοῖς επίσης διάφορα πάντα εἶναι, δηλον ς υκ ν διαφέροιεν οὐδ' 5 αυτο των πολλῶν. Tίς ουν -- αυτῶν ἡ σοφία ς Και δια τι Tίμων τοῖς μὲν αλλοις λοιδορε ιτα πασι Πυρρων δ' μνει μόνον ς Ετι γε μην εὐεπίσης εστὶν αδιάφορα πάντα καὶ δια τοῖτο χρη μηδεν , ἀνεπίκριτα Oras Go a 6, ἀνεγκριτα PVig. x ενος oin I