Eusebiou tou pamphilou euaggelikes proparaskeues

381쪽

δοξάζειν, ου αν οὐδε ταῖτα διαφε οι λέυ δε το διαφέρειν APIWO- ΚΛΕΟΥΣ

διαφέρειν, καὶ τ δοξάζειν η μη δοξάζειν. γαρ μαλλον τοιαυτα

382쪽

εχοιεν λεγειν ως ους εἴη τα πράγματα τοιαυτα IΠρωτον γαρ εἰδεναι χρη την κατάφασιν ειτα την ὰπόφασιν. E δε ἰγνοοῖσιν ὁποῖόν εστι το δηλον, ου αν εἰδεῖεν ουδε τί το αδηλον Dπόταν γε μην Αἰνησ&ημος εν τη ποτυπωσει τους Ἀννέα διεξίη τρόπους κατα τοσουτους γαρ ὰποφαίνειν ἄδηλα τα πράγματα πεπειραται) ποτερον αυτον φωμεν εἰδοτα λέγειν αυτους η γνοουντα Φησὶ γαρ τι τα ζῶα διαφέρει, και μεῖς υτοί, καὶ αἱ πολεις, και οἱ βιοι, καὶ τ εθη, και οἱ νόμοι καὶ τας ἰσθήσεις δε φησιν μωνὰσθενεῖς ειναι, και πολλα τα ἔξωθεν λυμαινόμενα την γνωσιν,5 ποστηματα, καὶ μεγέθη, καὶ κινησεις ετ δε το μη ὁμοίως δια - κεισθα νεους καὶ πρεσβυτέρους, και γρηγορότας και κοιμωμενους, και γιαίνοντας καὶ νοσουντας ουδενός τε μας ἁπλολκαὶ ἰκραιφνους ὰντιλαμβάνεσθαι. TIάντα a εἶναι συγκεχυμενα, και πρός τι λεγόμενα. αυτ δε φημί, καὶ τα τοιαυτα κομψολογοῖντα

ημεῖς αυτω πιστευοιμεν, Ε δ εγίνωσκε, κομλῆ τις ν λίθιος ἄμα μεν δηλα πάντα ποφαινόμενος, αμα δε τοσαῖτα λεγων εἰδεναι Και μην ὁπότε γε τα τοιαυτα διεξίοιεν, Ουδε αλλ' ah π- αγωγήν τινα λεγουσι, δεικνύντες ὁποῖ' ἄττα εἴη τ φαινόμενα και

μεν ουν υτὴ συγκατατίθενται, δηλον τι δοξάζουσιν ει δ' υIo πιστεύουσιν, Ουδ au μεῖς προσεχοιμεν υτοῖς. γε μην p. 76 Tίμων ε τω Πύθωνι διηγεῖται μακρόν τινα κατατείνας λόγον, ως εντυχοι τω ΙΠυρρωνι βαδίθοντι Πυθοῖδε raρα το ερον το του Ἀμφιαράου, και τίνα διαλεχθεῖεν ὰλληλοις. 'Αρ' υν ου ευλόγως

383쪽

Ε δε συγκατέθετο τοῖς λεγομένοις, ατοπος αν ἴ' τις αυτος μὲν 5

φιλοσοφων, μὰ δε κωλύων. Ἀπλῶς QP θαυμάσαι τις αν, ιTίμωνος σίλλοι καὶ αἱ κατὰ πάντωνίνθρώπων βλασφημίαι, καὶ

384쪽

η τον ελητίδην, οι δη δοκοῖσι μωρια διει εγκεῖν. Tvθυμεῖσθαι μεντοι χρη καὶ ταυτa. JΙοῖος γαρ α γένοιτο πολίτης η δικαστ)Π, η συμβουλος η φίλος, ἡ ἁπλῶς εἰπεῖν ανθρωπος, ὁ γε τοιουτος ἰ H τί των κακῶν ου τολμησειεν, ὁ μηδεν ως ἀληθῶς οἰόμενος ειναι κακόν, η αἰσχρόν, η δίκαιον, η δικον, οὐδε θαρ κεῖνο

385쪽

T μὲν γαρ φάρμακον εκκρίνεται, καν τοῖς σώμασιν Ουχ υπομένει τον μέντοι λόγον εν ταῖς ψυχαῖς πάρχειν δεῖ τον υτον ἄντα καὶ πιστευόμενον αἰεί μόνος a οἶτος εχ αν ὁ ποιῶν Λ γκατα

και πάντως.

386쪽

P. 763 μάθοι τις αν κακεῖθεν. Ἀντίγονος γοῖν ὁ Κaρύστιος κατὰ τους

τον Πυρρωνα διωκόμενον πο κυνὸς ναφυγεῖν πί τι δένδρον σκωπτόμενον δ' υπ των raρόντων εἰπεῖν, ὼς χαλεπον εἴη τονε ανθρωπον κδυναι Φιλιστης δε της δελφης υτο θυουσqς,επειτα των φίλων τινος ποσχομενου τα πρὸς την θυσίαν καὶ μηπαρασχομένου του μέντοι Πυρρωνος πριαμένου καὶ ἶγανακτοῖντος, επειδη περ ὁ φίλος ελεγεν ως ο ποιήσαιτο σύμφωνα τοῖς λόγοις ουδ' ἄξια της ὰπαθείας, εἰπῶν αυτόν, ε γουν γυναικὶ δεῖ τη vh ὰπόδειξιν αυτης ποιεῖσθαι Καίτοι δικαίως αν εἶπεν ὁ φίλος τι ματαία καὶ ἐν γυναικὶ και κυνι και πασιν, εἴ τι δη σοι των λόγων τούτων ἐστὶν ἄφελος. ρθω δ' χει μαθών, και τίνες ο ζηλώσαντες αυτὸν γένοντο, και τίνας ζηλωσεν ai τός. μεν ου ΙΠύρρων Ἀναξάρχρυ τινὸς εγένετο μαθητης, ὁ το μεν πρωτον η ζωγράφος, ουδ' ἴτως ευτυχης, ἔπειτα τοῖς Δημοκρίτου βιβλίοις εντυχων χρηστον μενουδὲν ἴτε ευρεν ἴτε γραψεν, κακως δε πάντας ειπε κα θεους καὶ νθρώπους αυτος δ' ἴστερον τουτον ον τῖφον περσαλ- 1ὐλόμενος, και καλω- ἄτυφον ἐαυτῖν οὐδὲν Ἀ γρaφη κaτέλιπεν. c 'Εγένετο δε μαθητης αυτοῖ λων Φλιάσιος, ὁ το μεν πρωτον εχόρευεν εν τοῖς θεάτροις, πειτα δ' εντυχων αυτω συνεγρaψεν γαλέας παρωδίας και βωμολόχους, εν αἶς βεβλασφήμηκε πάντain τους πώποτε φιλοσοφησαντας Oυτος ου ην ὁ τους Σίλλους γράψας, και λέγων'

387쪽

εἰσὶν ουτοι Διοτι μὲν ουν την τοιαυτην ειτε αἴρεσιν ειτε 5αγωγην λόγων, ειτε ὁπab και πως θέλει τις καλεῖν αυτην, Οὐδεις

αν ευ ρονων ὀρθην εἶναι φαίη δηλον Ἐγω μεν οὐδὲ φιλοσοφίαν οἱ γμαι δεῖν νομάρειν αυτην, ναιρουσάν γε δη τὰς τοῖφιλοσοφειν ὀρχάς. Ταυτα μεν ουν προς τους κατα ΙΠυρρωνα φιλοσοφεῖν io νομιζο μενους. Συγγενη δ' αὐτοῖς ιη αν καὶ τα ἀντιλεγόμενα προς που κατ Ἀρίστιππον τον Κυρηναῖον,

μόνα λεγοντας εἰναι τα πάθη καταληπτά. Σωκράτους δ' ταῖρος ὁ 'Αρίστιππος ην, ὁ την καλουμενην Κυρη- ναῖκην συστησαμενος αιρεσιν, 'si τας ἀφορμὰς is Eiπίκουρος προς την του τελους εκθεσιν ειληφεν Ἐν p. 764 δ' ὁ Αρίστιππος γρος πάνυ τον βίον και φιληδονος αλλ ουδεν μεν ουτος εν τω φανερω περὶ τελους διελεξατο, δυνάμει δε της ευδαιμονίας την πόστασιν λεγεν ν

ηδοναῖς κεῖσθαι. Ἀε γαρ λόγους περὶ δονης ποιου 5

μενος ει ὁποψίαν γε του προσιόντας αὐτω τολλεγειν τελος εἶναι ὁ δεω ζην. Τούτου γεγονεν κουστης συν-λλοις και η θυγατηρ αὐτου Αρητη τις γεννη- σασα παῖδα νόμασεν Ἀρίστιππον, ως παχθεὶς υπ'

388쪽

i αυτης εἰς λόγους φιλοσοφίας μητροδίδακτο εκληθη ος

και σαφως ρίσατο τελος εἶναι το δεω ζην, δονην t, ἐνταττων την κατα κίνησιν Τρεῖς γαρ εφη καταστάσεις εἰναι περὶ την μετεραν συγκρασιν μίαν μεν καθ' ην ἀλγουμεν εοικυῖαν τω κατα θαλασσαν χειμωνι 'ετερα δε καθ' ην δόμεθα, τω λείω κυματι ἀφομοιου-5 μενην εἷναι γαρ λείαν κίνησιν την δονην, ουρίφ παραβαλλομενην ἀνέμω την δε τρίτην μεσην εἶναι κατάστασιν, καθ' ην ουτε ἀλγουμεν, υτ ηδόμεθα, γαληνI παραπλησίαν ουσαν Τουτων δὴ καὶ φασκε των παθῶν μόνων μας την αἴσθηπιν εχειν, προς ους ἀντι-

ε ἄν εἴη μόνα τα πάθη καταληπτά. ai Ἐγὼ καίομαι, λόγος

389쪽

ὁτι γευόμενος η ορῶν Ἀκούων πάσχοι i Και τῆ με γλώσση sγευόμενος, τοῖς δ' ἄμμασιν ὁρων, τοῖς δ' ώσιν ἰκoυων H πως ἴσασιν τι τοδὶ μὲν ἱρῶσθαι χρή, τοδι δε φευγειν , Ε δε μηδεν

390쪽

γνωρις ει α κατα φυσιν και παρα φυσιν.

d. Προς η τους υτ διακειμενους εἰ καὶ μυρία λεγεινενεστιν, αλ αρκεῖ γε καὶ ταυτα. πεται τουτοις συνεζετάσαι κώ τους την ναντίαν βαδίσαντας, και παντα χρηναι πιστευειν ταῖς του σώματος αἰσθησεσιν 5 ορισαμενους, ων Πναι Μητρόδωρον τον Xῖον, καὶ ΙΠρω

ταγόραν τον Ἀβδηρίτην Τον μεν ουν Μητρόδωρον Δημοκρίτου φασαν ἀκηκοεναι ἀρχας δε ἀποφηνασθαι

Io Ουδεις μω ουδὲν οἶδεν, οὐδ' υτ τοῖτο πότερον οἴδαμεν,

ου οἴδαμεν. τις εἰσβολη κακας εδωκεν ἀφορμας τω p. 766 μετα ταυτα γενομενω ΙΠυρρωνι ΓΙροβας δε φησιν, τι πάντα στίν, - πις νοησαι. ον δὲ ΙΠρωταγόραν λόγος εχει κεκλησθαι θεον Γράφων γε τοι κα ὶ αυτος περι θεων εἰσβολη τοιαδε χρησατο ' Ιερὶ μὲν ου θεων

λου οἰδα os ὼς εἰσίν, ουν ὁποῖοί τινες ἰδέαν πολλὰ γάρεστι τα κωλύοντά με καστον τούτων εἰδεναι Τουτον θη-

ναῖοι φυγη ζημιώσαντες τα βίβλους αυτου δημοσία

εν μεσθ' αγορα κατεκαυσαν. πεὶ ουν οἶδε μοναις δειν εφασαν ταῖς αἰσθησεσι πιστεύειν, τα προ αυτους

ro αντιρρησεις θεασώμεθα.