장음표시 사용
391쪽
φαινόμενον ἀληθές σπιν , Ἀγνοοῖμέν τέ τινα, καίτοι πολλάκις aἰσθανόμενοι, καθάπερ επειδὰν των βαρβάρων ἰκούωμεν in γε μην θεασάμενος ὁτιοῖν, ε ιτα μεμνημένος, ο ιδε μέν, αἰσθάνεται δ'ουκετι Και χι θατέρω μὲν ὀφθαλμω μύσαι θατέρω δ' ἰρωη, δηλον iτι aυτ, εισεται Ἀαι ους εἴσεται. IΠρὸς Τει τούτοις P. 767ει τω φαινόμενον κίστω και ληθές ἐστιν, μῖν δε ου φαίνεται
392쪽
βουλευόμενοι και δικάοντες υκ ν χριεν ουδεν ποιεῖν. Και τοδεινότατον, 'σονται γαρ οἱ χυτοὶ σπουδαῖοι και μοχθηροί, και ταυτω κακία και ἀρετή Πολλὰ ξε ποιαυτα και ἄλλα τις ανέχοι λέγειν' ἰλλα γαρ υδὲν δει πλειόνων λόγων προς τους μη οἰομένους χειν νουν και λογον. 'Επει δ' τι νυν εἰσί τινες οἱ πασαν αἴσθησιν ast πὰσαν φαντασίαν αληθη λέγοντες εἶναι, μικρα και περι τούτων εἴπωμεν. Ἐοίκασι γαρ οὐτοί γε δεδοικεναι μήποτε ει ψευδεῖς εἴποιεν αἰσθήσεις εἶναί τινας ου αν σχοιεν το κριτηριον και τον κανόνα
και ταυτaις πεφύκαμεν κρίνειν Ἀαι Ουδὲν ηττον α Ουσιν αυτων d. τὰς μεν ληθsi ς εἶναι, τὰς δὲ ψευδεῖς. Επειτα δε σκοπων ἴδοι τις α ουδὲ των aλλων κριτηρίων αἰει και δια παντος ὰψευδες
ουδέν, οῖον λέγω ζυγόν, ' τόρνον, η τι των τοιούτων' λλ' εκαστον αυτῶν ἰδι μὲν ἔχον ἡγιες ἐστιν, δι δε μοχθηρόν και
τουτον μεν χρωμένων τον τρόπον ὰληθεύει, τουτονὶ δε νευδεται. Και μην ει γε πὰσα αἴσθησις αληθης ν Ουκ εδει τοσουτο διαφέρειν αυτάς. λλαι a εισιν ἐγγύθεν και πόρρωθεν, και νοσούντων και ἐρρωμένων, και τεχνιτῶν και τέχνων, καὶ φρονίμων καιαφρόνων. Tὰς δε δὶ των μεμηνότων και παντάπασιν ἄτοπον ν1 an λέγειν ληθGς εἶναι, και τὰς των παρορώντων και πυ-
393쪽
Διοτι μεν ουν ουκ ρθῶς λεγουσιν οι φάσκοντες εἶναι πασαν αι θησιν και πασαν φαντασίαν ἀληθη, δηλον εκ τούτων' αλλὰ γαρ καὶ τούτων ούτω εχόντων, αυθις ιξ περ ι τον πίκουρον της Ἀριστίππου διαδοχης ορμώμενοι πάντα δονης ξηπτον κώ αἰσθησεως, μόνα τα πάθη καταληπτὰ και τελος ἀγαθῶν την δονην εἶναιοριζόμενοι. εγεται δε ὁ 'Eπίκουρος ποθεν τινων μηδενδ ἀκηκοεναι, εντυχεῖν δε τοῖς τῶν παλαιῶν io συγγραμμασιν πό τινων Γ ὁτι κουσε Ξενοκράτους cl
394쪽
υστερον δε και Ναυσιφάνους του IΠυρρωνος γενομενου γνωρίμου Τωα δνουν τα καὶ προς αυτον ἀντειρημένα τυγχάνει, θεασώμεθα.
δε των - αιρετων και φευκτων, ἐνιοι φασι της aιρεσεως και P. 769 φυγης αρχην καὶ κριτηριον ἔχειν ημας, την δονην καὶ τον πόνον' ετ γε τοι καὶ νυν τοιαυτα λέγουσιν οἱ περὶ iso 'Επίκουρον ἀναγκαίως Ουν ἔχει και περὶ τούτου σκεψασθac. οσουτου τοίνυν εγωγε δε λεγειν ἀρχην εἶναι και κανόν των γαθῶν και των κακῶν το πάθος, στε μοι δοκε τοῖτό γε αυτ κριτηρίου δεῖσθαι. Διοτι με γαρ εστιν αυτ δείκνυσιν, ὁποῖον δ' εστιν τέρου δειτο κρίνοντος Ε μὲν γαρ ικἐ ν Ἀλλότριον αἴσθησις λέγει,
πότερον ν αἱρετον η φευκτον ὁ λόγος. Aυτοί γέ τοί φασιν υh πασαν δονην ἀσπαρεσθαι, καὶ πάντα πόνον κτρέπεσθaι. Toυτο δὲ συμβεβηκε και μαλ' εἰκότως. α με γαρ κριτηρια και εαυTαδείκνυσι καὶ τα κρινόμενα το μέντοι πάθος αυτ μόνον. 'Oτι ' δ' ἴτω εχει μαρτυροῖσι αυτοί. Καιπερ γαρ ἀξιοῖντες ἄπασαν 5 δονην γαθον ιναι καὶ πασαν ἀλγηδόνα κακόν, δμως ου Λείψασι δειν την μεν ιρἐῖσθαι, την δε φεύγειν μετρAσθαι γαραυτὰ τω ποσω, καὶ Ου τω ποιω. Δῆλον υν ως τό γε ποσον ουδε αλλ' γ ὁ λόγος κρίνει το γάρ, ἄμεινόν εστιν υπομἐῖναι τούσδε τινὰς τους πόνους πως σθείημεν δονὰς μείρους, καὶ τό, συμφερε τῶνδε τινων πέχεσθαι τῶν δονῶν να μ' ἀλγῶμεν ὰλγηδόνας χαλεπωτερας, και πάντα τα τοιαυτα, λόγος ὁ κρίνωνεστίν. ὁ δ' ὁλον, αἱ μεν αἰσθησεις καὶ αἱ φαντασίαι καθάπερει κάτοπτρα καὶ εἰκόνες εοίκασι τῶν πραγμάτων εἶναι a μέντοι
395쪽
22. Ταυτα ἀπο τῶν 'Αριστοκλέους.
μέντοι τουτων μεν τοιούτων PVig. B. 7 Αριστοτελους BO' Ἀριστο
396쪽
ΠAATΩ- α να απάντων λαζονίστατον' ς δε δυος, ast εν ταῖς δοναῖς ταῖς περὶ τα φροδίσια, at δη μεγιστa δοκουσιν ειναι, και τοεπιορκεῖν συγγνώμην εἴληφε παρα θεων ως καθάπερ παίδων των δομένων νουν ουδε τον ὀλίγιστον κεκτημένων νους δὲ ητοι ταυτον καὶ ληθειά ἐστιν η πάντων ὁμοιότατόν τε και io ὰληθέστατον. d. Ουκοῖν το μετὰ τουτο την μετριότητα σαύτως σκεψαι, πότε -
ρον δονη φρόνησεως η φρόνησις δονης πλείω κέκτηται ἰΕυσκεπτον γε και ταύτην σκέψιν προβέβληκας. a γαρ
Καλῶς εἴρηκας. Ομως δ' ἔτι λεγε το τρίτον Νοῖς μῖν
397쪽
T τοίνυν τρίτον, ὼς η μη μαντεία, νουν καὶ φρόνησιν τιθεις ου ἄν μέγα τι της δεηθεὶς παρεξέλθοις.
398쪽
s Ιθι δη, o τρίτον τω σωτηρι το αυτον διαμαρτυράμενοι λόγονεπεξελθωμεν.
399쪽
Πρῶτον δε γε υδ αν οἱ πάντες βόες τε καὶ ιπποι και ταλλa ξυμπαντα θηρία φῶσι τω το χαίρειν διώκειν' οἶς πιστευοντες, ωσπερ aντεις ορνισιν, οἱ πολλοὶ κρίνουσι a ηδονὰς εις οἰζην μῖν ευ κρατίστας εἶναι, καὶ τους θηρίων ἔρωτας οἱονται κυρίους εἶναι μάρτυρας Αλλον η τους των ν ουσὶ φιλοσοφωμεμαντευμενων κάστοτε λόγων.
Ταυσα ὁ Πλάτων. Ἐγὼ δε σοι κώ Διονυσιου της κατα ριστον φιλοσοφίας επισκόπου ανδρός, ἀπο των CΠερι φυσεως βραχέα των προς Ἐπίκουρον ἀντειρημε- νων παραθησομαι. Σωδε λαβων ἀνάγνωθι τας τοῖτον
400쪽
ΔΙΟΝΥ καί τι χωρίον κενον μέγεθος περιόριστον προβαλόμενοι, ταύτας ΣΙΟΥ δη φασι τὰς Ιτόμους - Ἀτυχεν εν τω κενου φερομένας υτο - μάτως τε συμπιπτούσας ἀλλήλαις δια ρύμην τακτον ast συμπλεκομένας δια το πολυσχημονας οἴσα αλληλων επιλαμβάνεσθαι, καὶ ουτω τόν τε κόσμον καὶ τα εν αυτ μαλλον δε κόσμους ὰπείρους ἀποτελεῖν. αυτης δε της δόξης Ἐπίκουρος γεγόνασι υ και Δημόκριτος τοσουτον δε διεφώνησαν, οσον ὁ μὲν λαχίστας πάσας καὶ δια τουτο νεπαισθητους, ὁ δε και μεγίστας εἶναί τινας τόμους ὁ Δημόκριτος πέλαβεν 'Aτόμους δε ειναί φασινὰμφότεροι, Ἀαι λέγεσθαι δια την aλυτον στερρότητα. P δε τὰς τόμους μετονομάσαντες μερ φασιν εἶναι σώματα, τουπαντος μέρη, ε ων διαιρέτων ὁντων συντίθεται τα πάντα καιεις α διαλύεται. Και τούτων φασὶ των μερων ὀνοματοποιον Διόδωρον γεγονεναι ἄνομα δε, φασίν, υτοῖς αλλο ρακλείδης θέμενος Ἀκάλεσεν ἄγκους. παρ' οὐ καὶ 'Aσκληπιάδης ὁ ἰατρος εκληρονόμησε το ἄνομα.
Ταυτ' ἐπων ξης ανασκευάζει το δόγμα δια πολλων,
24. Πῶς αυτῶν avaσχώμεθα τυχηρα λεγόντων εἶναι συμπτώματα τα σοφa a δια τουτο τα aλὰ δημιουργηματα 'L.νεκαστόν τε καθ' εαυτ γενόμενον ἄφθη τω προστάξαντι γενεσθαι καλόν, καὶ συλληβδην Ἀμοίως ἄπαντα. Και ειδε γάρ. φησίν, ὁ Θεὸς a πάντα σα ἐποί σε, καὶ δο καλα λίαν. λ ουδὲ ποτῶν μικρῶν τῶν συνηθῶν και raρὰ πόδας νουθετουνται παραδειγμάτων, εὐων δύναντa μανθάνειν ὁτι χρειῶδες με και προς ὼφελειαν Ἀργον Ῥυδεν ἀνεπιτηδεύτως οὐδε συμβατικῶς ἀπερ-