장음표시 사용
411쪽
ἀλλ' us φρονεστάτ ν μνουσι την τυχην. P μεν πιυμ τῶν βιωφελῶνεργων ἐπισταται ταῖς πρὸς το ὁμόφυλον πικουρίαις ἀγάλλονται, επαίνου τε ὀρεγονται και κλέους εφ' οἶς υτῶν προκάμνουσιν οι μὲν τρεφοντες, οἱ δε κυβερνῶντες, οἱ δ' ἰώμενοι, οι δε πολιτευόμενοι οἱ δε γε φιλόσοφοι και σφόδρα παιδευειν επιχ' Ουντες
ὰνθρώπους φρυάττονται H τολμήσουσιν Ἐπίκουρος η Δημο- κριτος ειπεῖν , ὰσχάλλουσι φιλοσοφουντες, Ἀλλ' οὐδε θυμ μίαν
412쪽
p. 783 ους εν τω κενω κατεῖδε θεούς, καὶ την πολλην αυτων μακάρισε esto τρυφην κἀκεῖθεν πιθυμητης γενόμενος της δονης και η εν ωκενω ζηλωτη. διαιτης, χυτή πάντας επὶ την που φακαρισμοῖτούτου μετουσίαν 'ξομοιωθησομένους 'κείνοις τοῖς θεοῖς παρα- καλεῖ, συμπόσιον αυτοῖς μακάριον ου ὁπερ οἱ ποιηταὶ τονουρανον η τον Oλυμπον ὰλλα το κενον συγκροτων ε τε τωνατόμων τηνίμβροσίαν υτοῖς παρατιθείς, καὶ προπίνων αυτοῖς ξh κείνων το νέκτam; Και η και κατ κείνων των μηδεν πρὸς ημα ορκους τε και ὁρκισμους μυρίους τοῖς εαυτου βιβλίοις
τε Ους εντυγχάνοντας και πρὸς si διαλεγοιτο προς των θεῶν, V o τί που δεδιὼς υτος η δεδιττομενος κείνους την επιορκίaν, κενον δε τουτ και xl ευδε και ἶργον και ἄσημον επιφθεγγόμενος τοῖς λόγοις αυτοῖ παράρτημα, οῖον, και χρεμπτοιτο και πτύοι τό τε πρόσωπον στρέφοι και την χε ρα κινοίη. οιαύτη γαρὰδιανόητος ν η raρ αυτ και ματαία ποκρισις η των θεῶν
ονομασία. Ἀλλα τοῖτο μεν πρόδηλον, ἔτι μετὰ τον Σωκράτους θάνατον κατεπτηχως Ἀθηναίους; μὴ δοκοίη τοῖθ' ἔπερ ην ἄθεος εἶναι, κενa αὐτοῖς νυποστατων θεῶν τερατευσάμενος ζωγράφησε σκιcς Οἴτε γαρ εἰς ουρανον ἀνέβλεψε νοεροῖς ὀφθαλμοῖς, νατης ἐναργοῖς πινωθεν φωνης ἀκούσγὶ, ης ὁ προσεκτικος Ῥεατης
κατακούσας μαρτύρησεν, τι Οἱ ουρανοὶ διηγουνται δόξαν εου ποίησιν δε χειρων υτοῖ ἰνaγγελλει το στερέω , υτ τῆ δια ια κατεῖδεν εις
413쪽
Ταυτά μοι ἀπο πλείστων ξηνθιστα των προς πι P. 784κουρον Διονυσίω τω καθ' ημα ἐπισκόπω πεποιημενων. Μετελθεῖν δε καιρος τους περὶ τον Ἀριστοτε λην, καὶ την των Στωῖκων φιλοσόφων αἴρεσιν, τα τε λοιπα της των θαυμαστῶν φυσιολόγων πιθεωρησαι, ως αν και 5της εκ τουτων αναχωρησεως τον ξ μῶν πολογισμον παράσχοιμεν τοῖς φιλεγκλημοσιν.
414쪽
416쪽
1 TH πολυθεον των θνων πάντων πλάνην νἀρχαῖς της Ευαγγελικης Προπαρασκευης ἀπελεγύαι προt, πολλου θεμενος επὶ συστάσει κώ πολογία της ζαυτῶν ναχωρησεως η μετ υλόγου κρίσεως πεποιη-
μεθα, ο μόνον του μυθους, ους δὴ περὶ τῶν οἰκείων θεῶν παῖδες τῶν παρ' αὐτοῖς θεολόγων τε καὶ ποιητῶν
417쪽
κεκωμωδηκασιν, ἀλλα καὶ τουτων τὰς σεμνοπρεπεις δη 5 και πορρητους φυσιολογίας, αν που εις Ουρανον καὶ τα /O Ου μ ερν προς της γενναίας φιλοσοφίας μετενηνεγμενας, πρώτιστα πάντων ἐν τρισὶ τοῖς πρώτοις συγγράμμασι διηρευνησάμην, καίτοι μηδεν το παράπανεν τούτοις χρηναι σεμνολογεῖν των et θεολόγων αυτῶν io ἀποφηναμενων. Τηρητεον γουν ἰς ίτω μάλιστα οἱ cπρεσβύτατοι των παρ αὐτοῖς θεολόγων οὐδε τι πλεοντης Ἀστορίας εἰδότες μόνοις δε τοῖς μύθοις προσανεχοντες 'μαρτυρηθησαν ὁθεν εἰκότως Ἀν πάσαις πόλεσί τε καὶ κώμαις κατὰ τὰς των παλαιῶν διηγησεις εθεῶν τελεταὶ καὶ μυστηρια σύμφωνα τοῖς τῶν προτε- ρων μυθικοῖς διηγήριασι παραδεδοται, ὴς εισετι καὶ νυν τῶν θεῶν γάμους και παιδοποιίας, θρηνους τε καὶ
παραλαμβάνειν. II λην ὁμως εὐπεριουσίας και τούτωναυτῶν τὰς τετραγωδημεν α εν φυσικαῖς ἀποδόσεσι 5 κομψιειας τας τε τῶν σοφιστῶν και φιλοσόφων εὐρεσιλογίας ει φανερὸν γαγον ου μην ἀλλα και τον περὶ τῶν βοωμενων χῬηστηρίων λόγον, την τε παρὰ τοῖς
πολλοῖς διατεθρυλημενην περ ειμαρμενης λευδῆ δόξανεν ετέροις τρισὶ τοῖς ξης μετὰ τα πρῶτα συγγράμμασι io
λευκοῖς τοῖς ελεγχοις ἀπεγύμνωσα, ου φόνοις τοῖς p. 789οικοθεν πιχειρημασιν, αλλὰ και ταις αυτῶν μάλιστα
418쪽
τουτοις περιεχομενην δογματικην θεολογίαν, την τε κατα τουσδε ἱστορίαν απασαν κώ προ αυτων Ελλη νων
μεμαρτυρημενην εν ἰσαρίθμοις α πάλιν λόγων συντάξεσι παρεστησάμην. Eἶθ' ξης τον Ἐλληνικον ἀπ- Io ελεγξας τρόπον, πως τε πάντα παρα βαρβάρων ἄφε-h ληντο, και Δ Ουδεν οἴκοθεν σεμνον πάγονται μάθημα, κώ την γε των χρόνων ἀντιπαράθεσιν, καθ ους Ελλη- νων τε οι βοωμενοι Ἐβραίων τε οι προφηται γεγόνασιν,εις ως ἀγαγών, αυθις δια των μετὰ ταῖτα τριων τηνε των παρ' Ελλησιν ευδοκίμων φιλοσόφων προς τὰς Ἐβραίων δόξας συνδρομην πεδειξα, αυτὰς πάλιν τὰς οικεία των ἀνδρων φωνὰς μάρτυρας ποιησάμενος Ουμην ἀλλα και τους τεροδοξουντας μῖν των παρ 'Eλ- ληπι φιλοσόφων ο προ ημὰς μόνους ἀλλα και προς
τους σφῶν οἰκείους διεστωτας πό τε των γνωρίμων ἀνατετραμμένους ε τω προ τούτου συγγράμματι κατεφώρασα, βια τούτων πάντων της μετέρας γνώμης το κριτηριον ἀδέκαστον επίδεικνυ τοῖς εντυγχάνουσιν,εργοις τε, ς ἔπος ειπεῖν, και αυτοῖς πράγμασι τας
ἀποδείξεις του μη ἀσκόπως μὰς κεκριμένω δε και σώφρονι λογισμω προ της Ελληνων την βραιωνομου παλαιὰν και ἀληθη φιλοσοφίαν τε και ευσέβειαν ὐἐπανηρησθαι παρασχόμενος ο και συνέστη δια της των Ἐλληνικῶν φωνῶν παραθέσεως. Ἐς εισέτι δευροτον στατον ἐπέχοντες λόγον, πεντεκαιδέκατον ὁντα της ν χερσὶ πραγματείας, ', λεῖπον τοῖς βιε δευε μένοις ἀποοώσομεν, τὰ σεμνὰ της γει Ῥαίας τῶν Ἐλ- ληνων φιλοσοφίας ἔτι και νυν εις φῶς ἔλκοντες, προ
419쪽
οφθαλμων τε τοῖς πασι την εν αυτοῖς ἀχΡηστομάθειαν ἀπογυμνουντες, και πάντων γε πρότερον παριστῶντες οτι μη ἀγνοια των παρ αυτοῖς θαυμαζομένων, λιγωρία δε της εν αυτοῖς νωφελους σχολης, κιστα αυτων Io πεφροντίκαμεν, τη των κρειττόνων σκησε τὰς εαυτων ἀναθεντες η υχάς. Τουτο δ ουν συν Θεω δια της ἀληθείας μῖν πισφραγισθέντος, α με της Προπαρασκευης ενταυθά μοι περιγραφησεται μεταβὰς δε επὶ την εντελεστ αν πόθεσιν της Ευαγγελικης 'Aetro P. 79o δείξεως, απ του λειποντος της καθ' ημων κατηγορίας σκεμματος την καταρχην της δευτερας επισυνάς ω πραγματείας.
λογια των πατρίων προτιμησαντες ου τον μοιον τω
Ioυοαίων βίον ζηλουντες προειλόμεθα προς μετα τηντο παροντος λόγου συμπληρωσιν Θεοῖ συνεργουντος, απαντῆσαι πειράσομαι. Ταυτ γαρ γουμαι τοῖς πρώτοις τα Οευτερα ἄσπερ υν ενὶ δεσμω συμπλακεντ io μίαν πην καθόλου βιάνοιαν του παντος ἀποτελεσειν
λόγου Τό γε μην παρόν, πειδὴ πέφηνεν εν τοῖς προ t τούτου συγγράμμασιν η κατὰ Γλάτωνα φιλοσοφία τοτεμεν τοῖς Eβραίων συμφωνουσα λόγοις, τοτ δε προς
αυτους Οιεστῶσα εν οἶς εληλεγκται καὶ προς τὰ αυτη
ἀρεσκοντα διαφωνουσα τὰ δε κατὰ τους αλλους τοῖς εδ i φυσικους επικληθεντας φιλοσόφους, τά τε της Πλάτωνος διαδοχῆς, καὶ τὰ κατὰ αενοφάνην τε καὶ Παρ
420쪽
c προλαβων ἀπηλεγξε λόγος, τοῖς Ἐβραίων μου καὶ τοῖς ΙΠλάτωνος δόγμασιν αυτη τε ἀληθεία ἐξ ἐναντίας ἱστά
μενα, ο μην ἀλλα καὶ το ελεγ χον τοῖς σφῶν αυτων βελεσιν ἀπενηνεγμενα, ρα καὶ τον αλλον τυφον των α Aριστοτελους των τε Στωῖκῶν φιλοσόφων ἄνωθεν ως ἀπο σκηνης κατοπτευσαι, και την λοιπην δε πῆσαν φυσιολογίαν των τὰς φρυς ἀνατεινομενων συνιδεῖν, ως αν μάθοιμεν και τὰ παρὰ τοισδε σεμνολογούμενα, τά τε προ αυτούς α πάλιν πο των οἰκείων αντιλεγόμενα.d υτ γα και της τούτων ἀναχωρησεως το παρ' μῖν κεκριμενον ευλόγου πάσης ἀπολύοιτ αν κατηγορίας, τιδη μη αγνοία των παρ' αὐτοῖς σεμνῶν, ξητασμεν δεκαι βεβασανισμένη κρίσει, την παρὰ τοῖς νενομισμενοις βαρβάροις ἀληθειάν τε και εὐσεβειαν των Ἐλληνικῶν πάντων προτετιμηκαμεν. ρξομαι δε ἀπο τῶν 'Αριστοτέλους. λλοι μεν ουν τον βίον ἀνδρος διαβεβληκασι, φιλόσοφοι δε και αλλως ου ἀφανεῖς τινες ησαν και ουτοι. μοι δ' ου φίλον τον ἄνδρα οὐδ'
1 αὐταις ἀκοαις ἀνεχεσθαι κακῶς προς τῶν ικείων ἀγορευόμενον Διόπερ τὰς περ αυτοῖ μὰλλο εκθησομαι ἀπολογίας ἀπο τῶν 'Αριστοκλεους του Ιεριπατητικου, p. 79Iος εν τω βδόμω Ιερὶ Φιλοσοφιας τάδε περὶ αὐτοῖ