장음표시 사용
151쪽
tenemur. Qiue uero et assa sensibiliora, sicilius memoriae ninndant ut Praeterea ut Cisero docet in rhetoricis) Si aliquas intelligibiles rationes uolumua n emoriae mandare oportet,ut eas quasi aliis quibusdam ph1tasmatibus intelligamus. Sed contra haec obiicitant omnes iuniores,& mtissimum Hritanicus,qui,me iudice.optimus Peripateticus fuit: primo quidem quoniam recordamur nostrarum apprchensionum etiam rerum uniuersalium: quatum sensualis memoria nulla esse potest. secsido reeordamur speculationes, quas his di bus de Deo: de intelli Rentds,ae de omnino diuinis rebus fecimus: quae ad ser sum eommunem, aut phantasticum nequaquam pertinere possunt . tertio per intellectu iudicamus adius nostros praeteritos, de quid E per modum prstetit hui-anno ela pso dimones conseeimus in dialecticis,in mathematicis, in calculator . modo haee recordatio seri no potest per sensitivam uim: ergo per intellectum. quarto in parte tutellectiva seruantur species: ac rerum, quas pridem intelleximus, spectrare notione , ut Themistius asserit in primo de anima.& tertio: per quas possumus co siderare ea: quae per ipsa prius intelleximus: ergo in parte intellectiva est
memoria: ut patet per eius definitione. Antecedens autem
probatur: quoniam aliter qua do dormires, nihil plus in tellectualium scires,qua antea. Esset enim intellectus dormientis ita nudus, sicut erat ante disciplinam uel doctrinam: nisi in intellectu seruarentur spectra ac intentiones rerum, quas didicimus. Cur uero Aristoteles-Themistius, M alsi omnes Peripatetici negent memoriam in parte intellecti ,non est elatum. Britanteus meo iudicio doctor Peripateticus, asserit Aristotelem no posuisse memoriam in parte intellectuali r quς alia uitius sit a eognoscitiua Eadem enim apud Peripateticos est in parte intelle et uali uirtus, cognoscit tua, Ac appraehensorum seruariua: non enim alia uirtute intellectuali appis hedimus: alia apprete hesia seruamus. At in sensitiva parte nos alia uit tute apprς hedim': re alia uirtute te 5c organo distincta seruamus spei ita ae appis hela: ix ita in sensitiva pie est memoria uitius alia: δc alia uirtus cognoscitiua: partis.n .seruatiuae est speeita de applae hela detinere. Sensus esimunis est illa obieetiue cognoscere, & eognita in praeterito, recor dari. Hac ratione in intelle. tu si memoria est, aequi uoce dicitur: potius enun ut expositor inquit habit in uel dises sitio appellatur: in sensitiua uero parte memoria: in intellectu quidem habitus dicitur, quo quae didicit, facile
iterum speculati potest.In sensitiua uero parte, memoria: quatenus quae nidimus Se audiuimus,sc pars memoratiua seruauit: sensu communi iterum appraehendere possis
mus. Est re differentia alia, qubd quae in intellectu sese
uatarunt, non sumest admouendum intellectum, ut illa laetum speculetur,aut ut semper intelligat. Sed oportet ut intellectus iterum moueatiar a phantasmatibus, non enim
ut Aristoteles dicit: intellectus intelligit sine phantasina m Quae autem sunt te seruata in parte sensuali sufficiunt
mouere communem sensu dato uuba sensus exteriores
non moueantur actu ab ipiis sentibilibus exterioribus. Accedit ad haee uoluntas, quae percipere potest intellectui, ut nunc intelligat,quae prius intellexit . aut de nouo alia discata Quare licet eadem uirtute intellectuali apprs-hendamus: de appis hensa servemus: tamen non semperuae appraehendimus iam: necesse est nos actu appishen ere. Ego uero in re hae non patu semper dubitaui. Themistius. n. manifeste in paraphrasibus Fuius libelli quoit
quaestionem, de solues tande dicit 4memoria per se qui inam circa em es in imaginatione depostas. δύ e5signatas u tui.sed per accides in notionibus mElis obstruit, de idio concludit, memoria per se ad senti te animam pertinet, ad quam imaginandi quoq; uia pertinet. Per ac videns uero functionibus animi de rationis ministrati per quae dat intelligere . intellectus quae didicit, aut apinaehendit, in se non seruat. sed uous iterum illa cognoscere,
Misbeculati, utrum sinit ab imaginibus δέ phantas Dribus: quae in sensuali parte deposita ae eon signata olim fuerunti Nem remanet aliquid in intellectu, cessante a praehensione nisi in sensibus phalasmata qus sensus pos
sunt sacile intelle qui ministrare, ut uel si in illis intelligat, quae olim in eis intellexit:ita, ut in dormiete nulla rema neat in intellectu species magis . in nudo intelle istu: sed solum ex parte sensus phantasmata Sc facilitas inten ς ε di iterum ea: quae in tuis pruno intellexit. Haec est mens
Themistit: qυς mihi primo aspectu uidetur Aristotelica:
cum ipse post morte in anima nullam ponat memoriam eorum, quae hie didicit, sed eam intelligere autumat petalium modum Q hie intelligebat, ut in libello de immor. talitate animae diximus.Vhim. n.aiserit post morte intellectium non reministi,& cum non sit frustra: oportet dicere eum per alium modum intelligere quam hie intelligebat. Hic. n. intelligebat inteni stibilia in phantasmatibus, post moti ε uero intelligit sensibilia in intelligibili: utrum de his obii et si dictum: quoniam laeundum ueritatem in theologicis dicemus. Tune ad rationes contra Theminsth expositionε. Ad primam dicerem, in quando intelle- eius iterum intelligit quae in praetemo didicit, per se quidem non recordatur, sed iterum illa in phatasmatibus 1ntelligit,ut prius illa primo didicit in phantasmatibus. In Pr sterito quid ε uniuersalia in phantasmatibus intellexit, nune denuo illa intelligit, & per eunde modum quo primo in phatasmatibus illa didicit: nam licet sensus n5 ap- prshendat uniuersalia: tamen appraehendit singularia quorum phalasmatibus intellerius uniuersalia intelligit, de se uniuersalia intelligere cognouit:& in quibus cognoscitHilla uniuessalia didicit,aut inuenit. Per eunde enim modum illa iterum intellectus in phantasmatibus serua tis speculatur: ueluti illa prius in phant,lmatibus didicit. Ad seeundam dieedum nos bene recordamur specula tiones, quas his diebus de diuinis teis secimus, per se quidem per sensit viam partem recordando phantasinata iά quibus divina illa intelligibilia in tene.'us intellexit. Rea
enim diuinae in suis effect cius per aecides phantasiabiles
sunt,per aecides aute recordamur illa, inquatum per in
tellectum iterum speeulamur ipsa in illismet phantasmaticius: in quibus intellectus illa applfhedit. Nam licet dinuinae ills res ad sensum commune, aut phantasiam per se non attineant,phantasmata. in quibus intes ei ius illa aut didicit, aut moenit,ad partem senstiuam attinent. Ad tertiam dicendu-nos iudicamus actus nostros instentos,le quidῆ per modu praeteriti: cte in mathematicis de alhr, non quide per intelle stam per se haec tecordado, sed perint lienum hse per se iterum intellige do: mr se aut ε per
sensum recordando eorum phantasmatum: in quibus haec didicimus: aut inuenimus,aut disputauimus:et quidε per eundem modum haec utrum intelligEdo: quo prius in pisterito in phalasmatibus illa didicimus,aut inuenimusta ut demostrauimus. Quare hic sensu per se recordamur,intellectu o D accides: sedit et u p intes lecta n se intelligim':
nee sequit intes lectu hoc item intelligo per se: ergo per se intellectu haec recordor. Oportet. n. addere haec iter u prelat ilectum intelligo,& in illis quae suerunt seruata in in tes lectu: ergo P se intellectu hae e recordamur. modo sal sum est-haee iterii intelligamus per intes lectu, qui hae euerum intelligit in his,quae in eo lant seruata intestigii. n.
uela haee per ea: quae in sensu seruata sunt.Ad quarta patula solutio. In intes lectu n. non seruan spes celsante Minthesione. sed in sensu: ct 'eoncedi ε intellectus in do mi Ete est ita nud',ae si nihil Itellexisset. Differt in sapi Ea&insipi Es,qm in sensu reman Et ph tasmata in quibus sacile p6t iter si si apprili Edit,speculati: quae facilitas est perdere parte sensuu facile potetia illa intellectui ad- istrare. Ex parte uero intellectus D aecidEs: quatenus sensibus edi eius est, qui tacite illi phalasnata pro in tellectione parat.Vides aute mihi hae e Themistn expost itiositis ad Aristotelis mξtem: qct si intillectit, per se t cordaretur: aut in hac recordatione sensua minutiat phan
152쪽
ta sinat in quibus intelle. hus prius intellexit, aut n5: non est die endsi in non: qm intellectus intelliget et sine phantasmate.Cuius eo trarium Aristot. supposuit, si rivnistrant pharasmata: tune phalasmata iter si mo uebiit in telle.'ut de sic de nouo eiscet Et spes, ultra eas: quas prius esse ce runt,3c ita quotiens fieret intellectiva recoldaiio totiens species de nouo in intellectu fiet et a phantasmatibus: Acita lata eiusde rationis essent in eode subiecto plures. de plures, q res absurdia de superfluia. Praeterea ad hoe, ut intellectus rursus intelligat,quae prius intellexit, sufficit, ut sensus seruet phalasmata, in quib' prius intellexit. frustra daε memoria intellectiva. Anteced Es patet, qm siph Masmata illa sussi eiεtia erat intellectus, ut intelligeret, quicquid intellexit,etia sussici εria erunt, ut iterat intelligat ea, quae prius intellexit. Frustra ergo daε memoria intelle
eitua: hoe igiε pacto aibit tot Themisth psinem defendi
posse. Quid uero sit dicendum-ueritat ε, in theologicis dicemus. Animaduerte tri, in in iuueta diximus: in memoria duplex est, absoluta ae indepe dens: Se haec ad sensum attinet. Psit. n. sensus recordati a nullo alio Φ a sensu dependEdo Et alia est depEdens de haec intellectiva est: n Genim potest intellect 'tecordati: nili de pedeat ab alio ab intellectu: qm in intelligedo cu tecordando dependet a sensu. Sine enim phantasinate nequau intelligit anima. At isto ergo absolutam memori 1 solum ad sensual ε parte attinere dicit,non iri negat dependentem memoria ad intelli istum pertinete. Sed an hse positio si peti pateticat non opus est nune disputate, satis aut E nobis sit aperuisse loeum: est eniis res hare non leuis.
Ad quaerat alipis: qui fieri possis Mifectionesola pro
senti.absensis rei meminerimus. Dubitabit autem utis aliquis: quomodo pallione qui praesente, re vero absent meminit quod non praesens.
mouet Arist. eirea determinatam quaestione, Ac dieit. Dubitabit aute utim aliquis,quomodo passione, hoe est phantasinate. de spectio praesente in sensu, re ue io, euiu phantasma illud est, absente animal meminit tapotius Q non est pissens,de no spectru enis. o uero addubitation E attinet animaduerte v post apprphesionε te manet spes in parte sensuali: res uero abest a sensu: euiuanta sprs plerea quirit M pter ad animal potius me mitε eunis νει est, Ac non ψεm i de addit Themistius etia, utrum memoria sit spectra, an rei:cuius spectrum est.
Nam, ι constat flare oportet affictionem quandum quaepicturi similis babeatur, persensium in anima, aut certe in parte orporis eum babente inuri: cuius babitum memoriam e pectis erimus. liquidem motus iste qui fit: quandam uelati Diram 'senis imprimit.bavssicus atque ινι ianulis sigillant. Mani fistu. n. His oportet intelligere tale alij facta persensum in anima et inpie corpis bute lism, uelut pictura quada. pas ἔ: euius dicimus habitu esse memoria. factus. n. motus:
imprimit uelat figuram quatim sensi, stetit sigillantes anulu.
Hae e quaestio unu praesupponit,altera quaerit: psupponit. n. ex apprsh Esione rei sensibilis derelinqui in parte sensuali speeitit,ae specie siue phalasma: qcr est rei applaeti εsa similitudo: ae timulaetinet quaerit uir si memoria sit si mulacri,an rei, cuius est simulacrum. Ideo Aristot. anteo quaestione soluat,enit e argumetis & signis ostendere rei
sensibilis appraeheta esse dabile simulaerii ac phantasma in sensuali parte derelictu:qkr aliqu2do sota aliqn phan ta a,aliqn passo uel habitus osci ε a Peripateticis.Tta sit aut Arist. de his breuibus: qm ut Themistius inquit in libris de ala diligetius dictu est, ibi enim disputatu est, an cuiuslibet cinsibilis sit dare speeiῆ siue spectru in sensu: Ed euius no de cuius se: Ac si alicuius non est dabile, quo illud sensis appis hedamus, quae eum longa mora ex aseant Arist. breuibus signis de argumetis ostedit spectrahae sensibiliuesse d2da: de primo manifestat talia simulacra esse dada st quanda similitudinε ad picturas,& dicit
manifestum. n.est, oportet intelligete talε aliqu2 pas non em facta esse per sensum, hoe est per actuale sensationem alicuius ter sensibilis, facta dico, α derelicta in ala
M in parte corporis: quae ipsam anima habet.Non. n. Pas sio haec derelinquat in ala tantu: nec in eorpore tantu sed in quada parte organica esiposia ex ala& eorpore. Laut cerebro animato, aut corde, ut Themistius autumat. Nacu passio haee pertineat ad anima sensitu a,quae est actus corporis organici, non uide ε ad anim I tantii: nee ad corpus tm pertinere, sed ad c Gium' u ex ata & corpore, q est aut eor,aut cerebria. Dico derelicta in ec iuncto ex Mare corpore, uelut pictuta quadam, cuius passionis aut simulacri habitu dicimus elle memoria. Est. n. memoria si mulac tum rei non simplis, sed ut habetur stabiliter in par te sensti tua Cuius eausam affert,& dicit. Factus n. mos ab ipso sensibili in sensum, imprimit uelut figuram qua dam sensi, hoe est rei sensatae, scut stillantes anulis imprimunt in ceram figuram aliquam.
Quocircus in hisce quos prae agellione aliqua aut mare multiplex motus exercet: memoria non '. quasi motus cribitam in amnem profugum incitat. Unde cralijs quidem qui in motu multis propter passet Eaut propter aetatemfunt: non ' memoris, tanquam utique ii aquam fluentem incidente motu Cr sigillo.
Ex his obitet eo cludit, qui recordari idonei:& qui nctidonei sint: ut pariter habeat signa eius qιr dixit 5c dicis. Quoniam in memor do passo illa pissens sensui esse deis
t. coiing t,ut alns uel non fiat memoria; alns aut ε fiat: qui quide in multo motu stant, aut propter passione, aut propter aetatε: his no sit memoria,& hoc ex eo, quia sigilii, aut motus siue impressio incidit uelut in aqua fluente. o uero ad uerba attinet, animaduerte in eoip' nostra, α eonsequEter e , α cerebiu, re organu memorati uirtutis psit esse in motu aut a passione corpori occurrente,seut esset seritudo. s. lethargus,aut id genus, aut ebrietat,uel et apola: ix exterae passones corpores aut passiones alae, ueluti ira, eoncupisce tia,aut id genus. Corpus. tu nostrum, & sngulae eius partes ob tales passones uelut torrens fluit. Amplius fuere potest propter et atem. Cum enim augetur,fluit, L cu dinianuitur, etiam liuit. Hi ne fit. ut quemadmodum anulus in pro sugum torrentem dem xus, non sollat, ita memoria eorum tetinete non potest, qui aut ui aegritudiris, aut fluxu aetatis in motu aut aetatu concinuo sunt. Patet igitur generatim quibus non sit
memoria. s. propter motum corporis.
In aliis uero ne impresse quidem afformatur atrinitur
Ass gnat secunda eam. quia aliqui memoriosi n5 sint, α dieit. Aliis autem non fit memoria: propterea Q stigi da sunt,sseut antiqua aedis elorum. Quando*.n propter frigiditatem congelantem,ae indurantem humores, spe ct tum non potest recipi, ut ijs eontingit qui in magno ti more constituti sunt. proptet frigiditat ε.n. quae humores& sbus eongelaust, pectrum impii mi n5 psit: ut aedis santiquis aecidit: aedificitam enim ae patio, eum recta est, facile impressiones reeipii, eum antiqua ur, &durescit, ueluti lapis imprςssones non amplius recipit.
Ob partis quae a fictionem excipere debeat,algorm in sescit enim veterum aes Eorum riti durulempe. Et propter duritia aeeipientis pusione nosti hi sim GMAssignat tertiam eam, quare nonnulli non sint minis riosi:& propter duritiam eius inbt1: qcr passione aeeipit s.cordis, aut cerebri non sit spectri impressio, qui enim ut Thenustius inquit duriusculos ct inflexi es sensus habitim otiosi esse non possunt, quoni 2 unmtasones non suscipisse. Potestasit duritia in sensorio coiing tend
153쪽
a calido exiceam de indutantinae triremisseante. 3s igitur lant eaust cur aliqui non memoriosi sint.
Q p rapter er Hallum iuuenes esset: .i moressunt. Dant enim, hi p. iam propter augmentum: icium propterdi metentum. Ex his causisssoluit problemata: primum propter quid decrepiti. qui ualde diminuuntur,inc pueri. qui ualde crescunt immemores sint, Se dicit. Quapropter δύ multum iuuenes. s. pueri, qui nimis crescunt, se multum senes, qui sensibiliter diminuunε: immemores sint .assignat c*usam. dc dicit. Fluunt. n. hi qui de propter augmentia uidelicet, pueri: illi uero propter decrementum. s. decrepiti.
Parisio ire modo carere mentoria uidenturi. rum qui praemcticus G impendio volucres sunt, tum qui dinosum raresstutum his idem humidioressunt quam parsis: ita uero,
retorrisores. Primι ergo,uisorum impraegionem seruare dentinere non possunt: altera, recipere. similiter autor er multum uelocesier multum tardi: neu triuidentur mera res. irim humidiores sunt piam oppor
tunum sit: hi uero, duriores. llas igitur non nianti pian mainanima: alios uero non tangit. Soluit secundum problema ,α dicit Similiter autem de multum ueloces, Sc multum tardi in appisti endendo: sed horum neutri uidentur memores. Ille enim qui in ap- praehendEdo ueloces sunt, immemores sunt, quoniam humidiores sunt celebro aut corde qua opportunum sit .sacile enim apprςhEdunt propter humiditatem cerebri aut cordi appithenden s humidi enim est recipere. hi uero, qui tarde appraehendunt. duriores sunt, & propterea di emulis igitur qui ueloces sunt, non manet phantasma in anima, hoc est in eorde uel celebro, ubi est anima: ali uero . qui duri sunt , phantasma animam non tangit, 'mζropter duritiam organi non recipitur. medioeres uetorne se habent, quoniam in mollitie Ad duritia sens tum bene constitutum habent. Sed quaeres propter quid quς uidimus ut audiuimus. in pueritia: melius: Ac diutius me inria tenemus: cum ea aetas fluida sit. An. quoniam quae accepimus in sensu sortem Se pollentem imprisson E fecessit.Causa autem fuit admiratio Se nouitas, noua enim re admirabilia nobis sortem motum iaciunt in memoria ut Aristoteles inquit primo rhetoricorum quia igitur se cetum pollentem in sensorio impiission E propter nouitatem: omnia enim pueris noua stant, quasi per totam aetate seruantur, est igitur hoe per accidens,& non per se.
Aιstd memoria statuendum risu: utrum busisse fictio rus meminimus,an illius unde De pro icta est sesct si idem tale decidens e circi memoriam:atrum bane meminit pusionem. iiludas facta est
Cum Aristo declarauit suppositionem quae in quistione sipponitur, quirit nune iterum quaestionem, Ac argumentat ut ad partes. unde quaestio est, ut tum hoe simula- enim tecordetur animus,an illud, unde hoc prosectu est. dicit. Sed siquid ε tale accidens.sphantasma est circa memoriam derelidi si uidelicet, ab ipsa re prius appraehensa, ut suppositum est,& probatum. Vtrum hane animus meminit passionem ae simulacrum: an illud, a quo factsi est smulacrum istud. hare ergo quae o supponit simul aetsi ide quaerit euius fit memoria an rei, an simulacri.
Si enim bane: absentium mi ilutique meminerimus.
Argimientatur ad partes, de primo Q non sit memoria simul aeri: quoniam tune nihil rerum absentium tecorda
remur .d sesum esui mentoria simulacri presenti quod est contra dicta. unde dieit. Si enim hanc si baudi recor.
damur : tune nihil absentium de praeteritorum memineri. mus, sed praesentium. Simulacra enim p sentia sunt, res unde prosectae sunt,absentes sunt.
si lilitas: qui 'rimis utrinoentiendo. eius memineri. mus quod non sorimus, quias abiunctum remotamque a no
ri uero illas inmodos ii testanti meminerimus quia non semimus, quod absinis
Obncit edita aliam partem, primo quidem: quoniam si animus tecordetur tem e qua prosecta est passio: tune uidetur ιν simul sentit et pastione, de rem unde iacta est passio. unde dicit. Si uero illud e quo prosecta passo est. quomodo sentientes hanc passione. cii mulacru memur timus qa non sentimus,sed absens est, de abiunctum: msssimul utrunq; sentiremus: quod uidetur absutdum.
uemst ex ipsius rei siensu quaeda quo pictura ac impraegio
in nobis relicta u. curnam alterius, cτ non baius ipsius mem. nerimus nam qui minini istanc affectione peliadentiis.
nisi si fimile sicui Rura aut pictura in nobis huius ipsius
MAM.propter quid ut is erit mmoria alterius, sed non huius ipsius sagens enim memoria: Oculatur banctasionem, ersentit hanc.
Secundo obecit contra eandem partem, de dicit. Et si illa passio eae sunt Ie se ut figura aut pictura in nobis, i, ius ipsius se Pis nostri,ut ductu est. Diximus enim phantasma esse ut uti picturam sensus nosti, derelictsi a te sensata. Si igit est ueluti pictura in sensu nostro:propter quidetit utiq; inemoria alterius rei sabsentis. unde hse passos sta ei δύ non huius passionis: videtur enim Sc debeat esse huius passionis,quoniam homo,qui agit memoriam. hoc est, qui recordatur: in recordando speculatur, te seniit hane passionem,modo uidetur absurdum Q non reeor dei ut id: quod cadit in ap praehensione.
motiani igitur pacto: meminis potatis eqspraesinin sit hoc enim modo: cernere etia σ audire absentia licer L modo igitur: non praesens meminit seris enim utique: dire non pr-ns,er audire. Tertio obsicit iterum, Sc dicit. Quo modo igitur non
praesens me minit. Non enim indetur consonum, ut sensus
id recorde tui: q;r non est praesina, quoniam se sensus in ierior possit sentire q r non esset praesens: qir si ita essἡt, eodem modo posset dici de sensu exteriori. s. sensus exterior sentiat sensibile non pissens. non enim uideε maiortatio de interiori qua exteriori, utero enim sensus est, esego si inierint potest rem absentem sentire: etiam exteriortem absentem sentire poterat,dc se erit utiq; non praesens uidete aut audite. ergo non uidetur nerum in memoria sitret,unde passio facta est. Ac non passionis. Haec est quaestio: de quidem ualde pulchra.
An feri potest: κι hoc ipsum contingat eueniatque An est:at contingiter accidit De
Soluit quistionem, de eoncedit . . aliquis potest semitte passionem praesentem, de per eam recordia rem a sentem: de dicit. An est,hoe est an seri potest,ut esit ingat, M accidat hoc.c ut quis praesentem passionem sentiat, de absentem recordetur .Haec enim simul stant.
vleni in animal dedici ni in tabula et animal est et muro, ercum unum idems sit ut rus est sed ramen eoru ratio diuerissa exidi co Meraris potest er ut animal est erut inuo se ex deplantasinate quod in nobis scensiere oportit, eripsium Oppiamissi, erasteriusfimulacrum es. nam quatenus in
aliud set,imago π monimentum. Vt enim in tabula pictum animal, ercnimal ester imago.
154쪽
,σest con ueririer ut animi crur inrugino Mer od in nobis phantasinia oportet sius pera , cripsum aliquis secundumst se,cr alimusnorat . in piantum quitim secundu seipsum cutimen inant m est: inquantum vera alterius, ut inrugo cr memoriali. Exponit solutionem per exemplis, Ad dicit. Vt enim in tabula pietum animal, M animal est pictii, re imago ueri animalis:-idem & unum ipsum animal pictsi est ambo subiecto Ad te,& tamen esse 5c ratio nsi est eade ambo iv, ct ideo est ipsum csi siderare ut animal pictu,& ut imaginem: si e re qxi in nobis phantasina est, oportet suscipere, ut ipsum sit aliquid in se, M in rem natura propria ratio 'nem habens, 5e ut sit alterius phalasma. Hoe. n. est quod Auer. ait, ψ intentio imaginata hoc est phalasma potest
considerari, ut res, de ut imago rei, unde profecta est. In quantum quide secundu seipsum ut tres sumat, est ens speculabile, phalasma, seu res pii lassabilis uel intelligibilis,ut quscuxv res msidi. Inquatum uelo est alterius imago: ut sie est memoriale illius. Quo uero ad differentia attinet phat asina e si intelligiε,aut sentitur ut res est,inruitiue intelligitur,aut sentitur: ut uero intelligitur, aut senti ε, ut imago: sic in ipso intelligitur tes absens abstractive, ut
iuniores loquuntur. ptimo modo n5 est memoria te nec
memoriale, sed res, quae est quoddam speculamen. secundo modo est memoria, seu memoriale: Ad se idem est alterius memoria: Sc res intelligibilis uel sentatis.
Quare etiam eum istin animum uellicat de egit, si pili ipsium inse cr ursa quippiagrareris est animo percipiat: quaedam ueluti conceptio aut uisum succurrisse uid tuar. sin uero quatenus alterius est, Cr uti in pictura accidit tanquam μαα lacrum G imitationem contemplatur, eandemque tametsi an Iea n piam coriscum uideris tanqua cor sit imaginem cimis meret: tum ure considerationis buli coisitio atque natura tinge alia est quam cum tanquam animal depictum in animo spectat. hic enim, mera coceptio evadit irae, quod mulacrum
Quare ex cum agit motus ipsius, stqviem inquanturis cu in se ste serit anima ipsum: ut intellectum aliquod auti bant asina uidetur adesses autem inquantu π .Peritis. σφcut in ctura ut imaginem speculatur, er qui non uidet c
risium ut corisii imaginem: Nealia passobuius e laticis nis: cr quando sicut animal pictum considerat in anima. Me quid mi sol intellectumsolam hoc aut . ut ibi quia ima.
8', memoriale. Nune colligit quod modo solutione R dicit. Quarere cum ipsius phalasmatis motus agit, hoc est cum actu consideratur ph Ita sima: siquidE inquantum quidε secundum se eonsideratur, uidelicet, ut tes sic ala sentit ipsum, ut quod da intelligibile, aut at quod da phantasiabile: αhoe dicit. Siquidem inquatum secundum se se sentit alalom, uidelieet, ut rem, sic uideε adesse, ut quodda intellectu,ant phalasma, hoc est phalasiabile:& hoe pacto noest memoria nee memoriale. Si aut consideratur inquan
tum allectus imago Se smolacii , sicut pictura: se aia ipsum spe eulat ut imaginε δe memoriale, hoc pacto: quin si e n si uidet cori seu,& phalasma speculat ut cotisti imantes, hic est alia pastio Sc ratio huius speculationis ab ea subaudi qua speculamur imaginε eorisci, ut tε: Se quodo a intelligibile,ueluti qua do animal pictu eo sideram' maia,alia ratione fit, cu considera , ut intellectu solum, Malia, qua do c5sideramus ipsum, ut imago. Prima. n. cos de ratio n6 attinet ad memoria. Sed secuda est memoriale
rei absentix. Ex his uult habere sblutionε, una enim metappis hensio est recordatio.& apprshesio cognitio enim phantasmatis, ut phoniasma tu urum sens bilium uel intelligibilium appraehensio est, ut est imago res, istanemoria re recordatio rei absentis.
Et ob id cum sic o qviae praeo si aera motus in mons stro excitat: pleris rasimus si is ne an alia ratione is sum
pro ιniat, σω unquῶ haesitamus si sit memoria necne. Et ob hoc aliqua nescimus faciis nobis in aniura buti se
mos motibus ab prius si simus: Decio I alio
decidit. er est memoria o non dubitamus
Ex Mutione assignata Aristot. soluit problemarpto quid est, ut ea quae quis meminis . aliqua do meminisse senti at eo e pacto exponit Themisti'. solet. n.accidere, . ri se ης mus,ple det, nesciam' unde accessem, sensu ne an alia r Gne Speculatibus. n. nobis . occurrat
aliqua quς nem qua do, neq; in quo loco, neq; a quo Adicerimus, uenire psit in mei em,unde sit, ut saepe dubitem' an inuenerimus ipsi ea: an a docete aliquo acceperim'. unde dicit. Et ob hoc aliqua do nescim' iactis nobis in ani ma huiusmodi motibus phalasticis ab eo qσ pilus sensi mus: utrii si secundu sensatione accidat, re no sit memoria ab alijs derelicta, Q si est memoria an non dubitemus
quando l, et M tota causa est qua non attendimus ad phan sim , ut imago est: sed, ut quod da iuuentum de intellectum per nos, uidelicet ut animal uel tale quid. interdum autem euenit: ut cogitando putandisererer
demur prius a nobis quippiam auditu, aut usum sese. Meuenit: quiuisseti phantasima si quod ita dolabaturni praeterea esst ipsum trud in se contemplaretur, mutatam entia ut simul,crum asterius est, pecutitur. Aliquando autem accidi vitelligere er remissus aliquid
audiuimaspris aut uidimus. Hoe autem cotingit: cum lyrculans iamlua ipsum permutatur Cr considerat tanqua alterius. Sed si mrblema est,rptet ud aliqn aecidit ut si laliquid intelligamus,et recordemur. ac reminiciamur In terdum. n. didicimus aliquid,& obliti fuimus, deinde contingit ut simul illud ite tu intelligamus, α reminiscamur, olim didieini'. a quo, Ac qn, de in quo loeo. Nulliis enim est, eui res hae aliqua do n5 euenerit Soluit Aristot. de dicit. Aliquado asit accidit,intelligere aliquid Se reminita sint ut . illud audiuimus prius,aut uidimus. Causam affert,& dicit. Hoc aut ε contingit, eum speculans ianis ipsum in se mox permutatur Ad considerat ipsum ianvita
imaginem alterius:& se quasi simul hae e facit.
Est quando contra accidat: quemadmodum Anti ematiorestae, eaeterfs qui excessu mentis tentabantur, contigit nam epis imaginabantur: turium fassa ergesta narrabant, Crit aut qui memin sint. Atque est: abi quis id quod non est ago pectitutior ut imaginem.
Fit autem aliquando Cr contrariam: ut accidit Anti eranti Orit et alijs esum pusis. phantasmata enim duebant: ut Iacta, Crut pume inissent. Hoe autem': cum aliquis non
imaginem tanquam imaginem considerat. Tetts sim blema est apter quid accidit aliq5,ut ea quet si feeimus, tecordemur secisse: uel credam' secisse,&te cordari dieamus secisti. Est. n. xblema hoe contrari uni, uidelicet, unde sit,ut ea quae us imagina L fingit a . aliq imeminisse et recordari se putet Hoe pacto exponii Themistius. unde dicit .Fit aut aliqn Ad contrariti, na ea quae imaginan ,meminisse ac recordari se putat: ut accidit Antipheronti Otiis. M aliis qua plurmis qui eclia sim, passi
sunt. Hi n. qus imaginan putat se recordari. sumpsit acie cuasim improprie pro metis alienatione, ut libro de somno dicemus. Isti enim phantasmata, re quae ima ei alitur dicebant, ut stadia,' praedicant, ut qui meminitient. Assignat eausam.& dicit. Hoc enim fit .cum aliquis ira aginis
non tanquam imaginem considerat, sed ut quoddam histillectivn uel speculamen.
155쪽
nudi rationet, recolendo memoriam eresimant ina
dumemque reddant. Reeo-- , nihil aetas est, piam crebro piati farina ut inragines , non at hi se Pectra suti Nestationes autem,memor Alvara re in odo. me aut .nihil aliud est pia D aerisaepe ut imgimem, et non μιρcundumst.
Quartum problema est, propter quid meditatis ines frequentes memoriam saluat teminiscendo, at v recolendo, unde dicit. I Ieditationes autem memoriam saluant, reminiscendo, exponit rationem, is dicit. Hoc autem scilicet meditari nihil aliud est quam speculari saepe phantasema ut imaginem, de non . ut speeulamen secundum se.ex frequenti enim hac phantasmatis meditatione memotia Leruat. Ex frequentatis enim actib'genetae habitus.. Dictam est igitur quis sit minoria, id meminisse, Lis tus silica phanti iis ut imginis ei e rei quae imaginusio
tu abditur, necnon cui earum quaesunt in nobis animae peris
dieere de remini etia at Inises, & proponit intenti nem suam si e dices. De ipso reminisci autem, α subauditoninistentia,reliquum est dicere. Hre est intentio.Deinde suppon eda sint ae
civit,&dicit. Primu igitur per huius in tetionis executi ne, faecu p in argumentat uis rationibus uera sunt, oportet nere ut ex sicita Et per argumentativas rones Themistius q5nes populariter ab Aristo.scriptas intellistit , in quibus dixit quidam de remini seiae reministenti quinueresumes uult esse supponenda taqua existentia. uonero sint qGnes iiis ab Aristo. populariter scripte, no I rimus.Themastius autem legit.
insemiammiaci non es resumptionem memoriaenes item assumptis m.
Nδn.est memoria umptio.re fetis.neque accepita Nune νm Themisim expIleat, quae sint ea, que de reminisci inqonibus populariter scripta sint re sunt duo. primum quidem . reminiscentia no sit resumptio memon secun fuero, breminiscentiansi sit disciplinae ata
tm indicar, quaque nobissensum notitiamque git resumerem moria: Times es, si
inuehit. resumit memor am, i et um accipit, quod icti niti nulla in
pussint inus. . DV m sit aut patitur, non m rsetimus. L Nune epilogat & breuiter memoriam desinit, Ad dicit. Quia igitur est memoria, Se meminisse, dictum est. Est
enim memoria habitus, firma quaedam conseruatio phantasmam, non quidem secundum seipsum, sed ut imaginis eius rei,cuius est phantasma. unde Themistius dieit memoria est habitus quo imagines rerum post unpraessionε eustodiuntur ae retinentur,ut imagines sunt. Praeterea dictum est earum particulatum quae nobis insunt cutus est numori nam dictum est . memoria est primi sensilui, inquantum per ipsum cognoscimus tempua. Haec Aristoteles seribit de memoria. Ex his quae Aristo. dixit breui tu eolligi potest.. bonitas uel malitia memoriae aliquan contingit ex parte motus uel quietis senine, ut quo phantasmata imprimuntur, nam eum in sensorio pharitas matum tinpraessio facta est, de partes illius suunt, ac te suunt,fluxus huiusmodi turbat, uel delet impraessioneminiorum. Motus autem aut fluxus sensore aliquando pro uenit,ob passionem,ut aegrotis,ebriis ratis, de id genus, aliqn ob aetatem,ut in paruis,qui multum crescunt,& decrepitis,qui multum diminuuntari Aliquado uero ex parte e6plexionis, eomplexio enim sensorῆ sicca ae dura impressionem non permittit,humida uero ae mollis, primit tit quidem impraestionem, non tamen detinet, quia uero Lenes duriusculi sunt putii nuγllo,senes non reeipiunt, illi
non retinent. Aliquando ex parte apprehῆsionem,seu me dilationum,quae possunt memoriam Dr
imp edo ut in pueris, primς meditationes ut dictu est aut frequenter imprimendo, ex frequentatis enim actita generat habitus, qui est inemon hine fit, ut decrepiti be
ne recordentur antiqua,quoniam saepiux cuca illa uel illis Minnia conderauerunt. Mala aut i
olla Lia Merauerunt. tale aut nou qm illis impraessio
non facile tit,propter duritie ae secitatem sensore, ueluti nec in pariete seniori steti pGt unpisssio. Hec sunt, Quae
Res ira est, ut de insensu flue mσrditione mus. Primum igitur quae in an rei simonibus utra sura, ea
pro ueris habeamus oportet. De ipsi reminisci autem, reliquari est dicere. Primum ibatur Faecus inarametati in rationibus verasunt, oportet ponere ut exillantia. Cum dixi siti de memoria θ: me disse,nune proponit Nam eum quis primum disic ut notitia rei imbuiturinem inrit memina mustam nuta enim anter aesticus in primum addis haut patitis, non resumis memoriam ullam nulla enim oteficta est Ante. illa duo quς accepit a q5nim' popuIaliter scriptis,exponat, re piobet, o fidit esse differε ita inter addiscere.quod est distiplina sumere,& memoria tetanere. 5e dieit Cu enim quis primum discit Lintellectu, aut patiLcatiensibili sensum,nulia resumit memoria, quonia cur inmγnulla disciplina, aut sentatio ante facta est, Mite duceie
Neq; deintegro assumit, quia tum demum memoria dicitareo,cum tam scias corroboratu' fuerit habitus, aut certe affictus. Vnde',ut memorianosimul cum almum a principio accipit, eum enim μεις sutrit bubitus are, eam pasione quae fit
v mmmmmai ιομα est, inultimo illo momBomio .im Crmentias tamen lictionem thabita iiii Iappessare M . in re ratum inest,memyia uerobaudquaquam. Nita tamen vetat,quo inus quaedam exsis quae scimus, peracti s meminisse dicamur. Qtunquam memini e persen Nous, antiqua Duum aliquod temporis Hater sum it quidem nunc eius rei meruim quam iurauia
Adhuc autem cum primumsecta est, in indiuiduo er ulliam to quisem ininiam patienti C cieritiusve riti uocaresi rem habitam aut pinionem. Nihil autem prohibet tae dum acri r meminis quondam sinus. rami nisi autemsecundumst,non est ante sectum tempus, meminis en Parin Sua. o
156쪽
Tertio ostendit, o in instanti in quo nune primo scie Haues disciplina iacta est,non sit lite memoria, nili peraecidens .per se autem nequaqua . Si enim nune primo scia facta est in me per accidens continget heri memoriam ali-Quorum, quae prius nouimus, no aut omnium, quotu scie a nunc primo in me facta estisqm seri potest, ut illa scientia nunc primo facta si partim ex aliquibus,quae prius sciuimus,& nunc recordamur partim ex aliquibus de nouo nune primo auditis,aut inuentis, M se scia nune primo tacta in per accidens eum csi tingit fieri ni emoriam, per se aut n6 contingit, qm per se memoria no fit,nili spatium aliquod i Epot sinter lapsum sit. Q uoso a domi: Nonem textus attinet animaduerte. Q in sexto phylleoluptimum instans esse rei, Aristo. appellat ultimum motus, α oenerationis.qua illa res fiebat, ultimum dico per exesulionem ut Themistius inuitus sexto physicorum: Ultimum enim instans generationis ignis, est primum instansi 'nis aeniti,& ultimum pet exclusionem eius generari vas, per quam fiebat mune lepe uerba. Adhuc autem eum
primum facta est scientia uel disciplina, dico primum fa cta est scilicet in induit duo,hoe est in instanti G ultimo nstans enim ubique individuum temporis appellat. Dico ultimo per exclusionem, quod est primum rei, eum in qu, nune primo scientia uel disciplina iacta est, fassio quia Einest iam patienti & scientia re per se subaudi tune rio lit, nemoria. Dico passio & scientia, s oportet uocare sciam habitum aut passiora em,qm de hoe est quisbo sexto et mcorum,uerum nunc non faciamus uim in uerbis. α uoe mus scientiam uel disciplinam habitu uel pastione. U- eo in hoc primo instanti in quo sis et a tacta est,no Dera memoria per se,quoniam ut inquit nihil prohibet secudum accidens eorum quae nune scimus aliqua meminine, Quatenus hee scientia nune primo facta, accidit, ut faciapartim ex his quae nune recordamur,partim ex his nucinuemmus uel audimus, sed in hac facta scientia, qui nueotimo iacta Ah secundum se non est ante factum tempus hoe est anteis spatium aliquod tempotis inter lapsum tu, nam per se & proprie illud est nune meminisse, quo' patr diuit, aut uidit,non quod nune aliquo sensu passus est,
meminit nunc .ergo per accidens cum scietia nune primo
lacta est memoria quatenus accidit illam esse nue primo tactam ex aliquibus qus nune meminit,& aliquibus qus ouis nite audit uel inuenit per se autem non est meminine cum sciatia nune facta quoniam Etest esse aliquata toto nune primo esse facta,re nihil meminisse. Hse ded pia inter resumptionem memoris, & assa tione disci plinae aut selantiae.
Praeterea mutust tum est ieri ut qui nune non miniscitur, meminerit denuosentiat,aut doceatur g t obnitas.
Amplius manfestum vi s meminis' o, non tinne remini. sentim, qui a principio sentit,aut patitur.
Ut de elatauit dpias inter memoriae resuinptionε, α as laminionE disciplint. In parte ista declarat, et non est,qui meminit, ues civi memoriam resumit, & Iege sic. Amplius autem manifestum est, remitusce snsie, quia principio sentit,aut patitur non meminit, uel nG resumit moriam, lioe est no in qui resumit memoria. q. d.manifestum es ,q, nunc reminiscentem, qui quidem olim a pricipio sensit aut passus est-lptilia, ni est hoc est, non contingit meminisse, qm ut Themistius iupplet meminisse est sine ulla interuentione oblivionis, temnisci cum obiicionis interuentione Ergo reminisci,non est me Mnisse. od autem reminisci non sit sensus aut discipunt accepta ut proposuit, non mira sedi stum d relinquit ex disserentia inier assi mrae di Η-nam 5e resumere memoriam, ut bene Themistius aiadu et tu Si enim disciplinari non est meminine nec econtrario, Miam reminisci non exit disciplinari, nec ecomio, non enim est teminiscentia, sine aliqua praemii ora immoti Habemus igitur duo. quod reminisci non sit disciplinari, neui sit meminisse. Et De habetur quid no est reminisci.
At potier quam prius tenebat scientiam, aut leti sum, a rdenique quodvis aliud cuius babitum esse memoriam dirimis: iam pene interqua obsoleigs recolendo instaurat cr quo pol liminio reuersum tractat versus uri et De clicuius eorum quae divisiunt reministi 'Sed eam resumit quam prius habuit ficientiam, aut sensi. aut citi cus habitam memoriam diximus, hoc est eriane reaministi eorum quae dicta Ant,aliquid.
Cum declarauit, id non est reminisci,qiii necat mem, nisse,nea, disciplinati aut senute, nuc exponit ad est,et in mo sumit quid est genus ipsius reminisci, et dicit .Quod reministi sit resumete sesam uel sensum, quem qui prius accepit, non autem esitra, omne resumere scietiam uel sensum, quem quas prius habuit, est reminisci, per quae uult habe, re resumere habitum uel sensiam prius aeceptum esse gen ipsius reminisci.Ttia ergo facit Arist. qm primo sumit, in reminisci sit resumere senstim uel scientiam prius habita, de dicit. Sed eum quis resumit scientiam, qua quis priua habuit,aut sensum,aut id, euiusculis habitum memoriam diximus, hoc est teminisci x tune est teminisci aliquid eorum,qus dicta sunt. Sic igitur uult habere primu scilicet Φοξ mi inisci sit te sumere scientiam aut habitum aut sensum. ad id, cuiuscuet; immoria diximus esse, Mn ii se daei meu gere genus ut postea dicemus . Quo o ad uti attinet,dixit reminisci esse scietia te sumtie, qm reminiscet ita est id sentibilium, Sc scit ilium dixit aut sensum, ut no laret reminiscentia esse eria eoiu,qus exterioribus set si Muidimus,aut audiuimus, dixit,aut cuiuscu P habitum me moriam diximus, ut notat et, reminiscentiam esse etiam phalasabilium, uel opinabilium, quorum memoriam esse diximus.
Accidit tamen ut reminiscentiam, memoriaret remini', meminisse comitetur. Ipsum meminisse autem accidis er memoriantseqvi Secudis quod Aristo. ostendit,est,m ipsam tem niseen
tiam comitetur memoria, ipsum reminisci eo comitetur meminisse. No enim psit en ereminiscεtia,oibus, quς mem ria habebatur, deletis,nee potest esse teminisci nisi aliquorum ad minus quae memoria tenebamus meminecim'. Ad memoria enim reatitur memoria aliquorum eorum, quae prius accepimus, unde dicit. Sed ipsum me ni illa ad re- initiises,de memoriam adtemini se Elia accidit. q. d in aeeidit ut reminiscentiam memoria, re reminisci meminisse
Neque continuo' ut simpliciter ictas letiam dico, sensum. si quid est eiusmodi, larius in animosuerint, rursus si me i
tem redire ex iis rari de seu rustia contra, quandos resumatur animo, quandos ab eodem perscruo extilant,nam σαιterum distat, cr iterum inuemuttilem eadem silentiam, Millo caueteresolet.
Neque ius haeci miser sante extiterint,sterum
sta est ut, autem νι non his en dis re Ginuinire coetui tit eundem, dem. Tetti si quod ostendit est, inlicet teminisci sit testimere scutiam,aut sensum,nsi tamεccita Ois, et tesumit sei Elia aut sensum, eminiscitur,qm esit ingit idῆ bis scire Sc idem bis sentite. per quae dat intelligere resumete scientiam uel sensum non interuEtu obliuionis penitus, hoc sit eminisci, ergo resumere scientiam uel sensum est in plus in re minisci, de se est ueluti gen Vnde dicit . Ne d uam haec sim pD,si an extiterint. M penit'oblituoni sint madaia, Miterum fiant,& resumantur, subaudi sunt reminisci, sed est, hoe est, sed eontingit ut se, illa esse reminisci. sin terram
Mone non totalis obliuionas,est autem ut non snt reminiasti. iam ututioni totalis Guuionia, causam incit, quo
157쪽
Ham eundem hominem eontinoi hist discere, cte inuenire, ut puta,qm I his didicit, .u penitu Hoblitus, postea iteum discit. Hoc enim iterum disceren Gest reminisci, per quae uult ad ipsum teminisci tequiri memoriam aliquorist. Tres enim actus ad ipsum reminisci, ut postea dicemus requiruntur. Primus est memoria aliquorum, quae prius ae cepit,non tamen omnWim. Secundiis est dis it sex, seu ne poetatis ex illis aliquibus, quae in otiae remanserunt,ad illud, quod quaerimus reeordari. Tertuita es inuentio illi quod quaeramus tecordari,qui uero horum actuum si terruniscentia ,-an reminisci si omnes hi actus,postea dicemus, nunc autem illud sit dictum, qubd iterum discere non est reminisci.
Reminiscentiam igitur ab seuertione er dist plina.d erre oportet, ex qui reminiscit Ar matus principium insus habere, Upid scit aut inuenit.
Oportet igitur distrere remini chas bis, er inexistente plari principis V ex quo ad fiunt,reminisci
Ex bis eo et adit per modum epilogi, oportet ipsum rem inisei differre ab his scilicet ab iterato D venire, di ite rato discere dc hoc pro talo, qm ipsi reminisci inest mai' principium quam id ex quo addiscunt, quid istunt, quautem sit istud maius principiti quod inest ei, qui remini scitur, qua iit principium q r inest et,qui discit, posterius Aristo.exponet, unde Themistius,dixit maius, quia tam udi se ut,quam q, inueni sit, certum initii m ae seminarium inita se gerunt quoniam omnis doctrina ex aliqua pi miione fit.
R autem remini centia eum motus animae ita sibB MA,
Drsubinde post alterum fieri natus sit.
contingunt autem reminiscentia, quoniam aptus natura est
Post qua de ela auit ad sit reminises, Ac a qbus disserat,
nune uula dare modom,quo remio istimul δύ eam, & Ω- t,u in Omnι reminisci quae dana simulacra sequunt quaedam necessario,& 'usdam ex assuefactione, M hse est expositio Themistii i dicit Contingunt aut reminiscεtiae. qisi unus motus natura aptus est fieri post h'e, Ad per motum imprsqsonem limulacri intelligit ita ut sit sentas, re mini se Eliae filat, qui una simulacra imprςssio apta est seri post altera. Est ergo suppG, in i omni teminisci oportet, ut altera simulacra impristio fiat post a laetam.
Nam si neclario unus alierum consequio trahat palam est simulat s iti mouerit eam, hune moturum fuero non necessa ariosed ex consuetudine alter insequatur, maiori ex parte mouebit. contingils,ut quidam lores periησι magis assu stant, qtaijssepius. Et iccirco quorundam garsimel serimus, faciliusquam aliorum quae saepicule .meminissesolemur.
Dei rex nec stare, maniI stum est quod cum motursu
rit illo me mouebuars autem non ex nece state, sed consuetudine, utplurima mouebitur. Accidit aut, quosdam semel consuevisse uelociu quam alios sepe molos. Unde, quaedams elui dentes magis meminimus, g aliasepe.
Declarat supp5nε, dictum est enim in omni temini laetitia una si inulae mmprsssonem fieri post alteram, nune ostendit alteram impressionem fieri potest alteram esse hilarisi aut necessario, aut ex assuefactione ideo dicit. Si enim ex necessitate altera improso fit post alteram, manifestum est, in eum aliquis fuerat motus illo simulacro, aephantasmate, hoc altero mouebitur ad illud eonsequεte, utibi causa. Si aliquis est motus a phantasmate hominis, necessa io mouebitur a phantasmate animalis, Ad conse quenter corporis, uso ad ultimam. Themistius aute exemplum ponit magis ad propositum , uerbi Na iacidat mihi
aliquando ob oculos eortifera eum lyra ab eo tempore simulacrum eo i&3, M st mulaetum I, rae impraenum Se pMν natur in animo est,bono post tempore uideo Socratε uistitui lyra, sc fidib'onere ita statim sit,ut lyra coriso mi hi ueniat in metram U eotiscus u cecinit Deinde declarat
quae imprisso altera sequa ε nsi necessario, sed ut in plures
bux. dicit. Si alit non ex nee essitate, sed e6suetudine aitera simulaeti immissio laquitur a linam, amarus DG ne cessario. sed ut in pluribus mouebitur. Addit tamen, Q, nain omnibus alteram impiissionem sequi alteiam est σqiraliter eonsuetum,quoniam in quibusdam semel alteram alteram liqui est ueloetu Ac magis, quam est alios stpe suisse motos, sicut quaedam saepe uidentes meminimus marista alia sepe utpote si quae semel uidim' maiorem impis sionem fecerunt,ut si et ant noua, re admirabilia. Supsie enim illam particulam 3 unde F pro ueluti. oueto ad
uerba attinet,animaduerte,ut Themistius dicit, ae ei die saepe, ut uolentes reminis i illius uerbi lupere alia Ex con sueti, dine loco Musae ei pete in 3Me reminiscendi lupum. nam dictio lupus a tu ineipit, ueluti Iuperealia, habita loptima syllaba lii statim reministimur uerbum lupercalia. Ald uolentes reministi taurominium assi retunt in nomen tauri. Alfi uolenteς reministi illius urebs pleurites, qui Ia te tum dolor dicitur,assueverunt in romen lateris, quandoeersto id quod assueverunt,est ualde smile, una assim udo efficacior est, quam multa in his quae non habent i tam similitudinem. Et hoc dicit Arist. accidit auth semel quos dam motos ab una improso ne post alteram, uelocius S magis esse motos . palios suisse lape motos ab altera post altera qua ptimi suerunt magis moti si alii, unde hoe est, ueluti qusdam semel uidentes magis meminim 'u alia stepe uidendo una se eerunt sortiore imprsssonem. Hi e c5 eludit Tli emissius aliquos faciIius te cordati. qus uiee simplici uiderant cy qus e encio.
cum ergo remi usimur,quibus I ant resis motibus in vemur, quousq; eo moueamur postque itisequi cosueuis. cum igitur reminiscimur, movemursic dum quedam rimorum motuum, quousque viiDe moueamur, post quem idec sevit. Hae si ostione stanti, A stoteles uult eon eludere
breuibus artem reminiscenda quam nonnulli artem me morandi appellant. Ars autem eo iligitur ex modo . quo
te ministimur , ideo dat modum. Ac primo concludit eum qui reministitur moueri quibuidam primis impraessioni bus usque ad eam,ad quam sequit ut illa,cuius temini laei, ain quaerit, Sc dicit, Cum igitur reminiscimur, movemur secundum quendam motum de numero primor si motuu , euius in proptu memotiam habem', quo usui utiq; moueamur eo motu ac imprςssione, post quε motum ac impris sionem ille consueuit,hoe est ut Themistius exponit postquε,ille .1.reminiscentia sequi solet. s. aut ex assiletudine,de
exercitatione,aiu ex necessitate.
Qua crex cratae, aut alio quod timiis siri staque s uetramur. Crasimili, aut contrario, aut finitimo. Et ob id, ricordatio feri a lxi, motus enim quorundam ex bis.
demsunt, quorundam simul unt, quoiada alieriserius potem obtinent connexissint adeo M reliqua pars sis illamst. Datur exigua sis.
Vnde er quod consequenter est uenamur, meditantes ab ip somne aut alio aliquo, σὰ simili, aut contraris, aut propinquo. Propter boc,' remini centia, motus enim horum, aliora quidem sint isdem, aliorum Et simul. ultimum agi parte biit, sua re reliquum, par est,quod motum est postias. m.
Hi ne peIudit te miniscentia induci in nobis triplici modo ut Themistius exponit aut a si uiaut a eo ratio, aut
appinquo,unde dicit. n Ee qa e siliquetra est, uenamue
158쪽
eminiscendo meditantes ab ipso nune, aut ab aliquo aliose ilicet plinei pio ct Themistius ii redie intellexi
cum reminiscimur, moiremur ab ipso nunc , hoc est
ab eo principio,quod nune nobis oecuriit , ut ab aliquo alio principio quicquid illud sit. Alu expon ut aliter, bene dicunt, sed expositio est obscura. At istoteus enim ni hil aliud intendit, nisi quod u reminiscitur, moueri debeat aut a principio quod est tibi nue oecurrens, aut ab aliquo alio ab ipso ficto, quod est itibus modis, aut imule,am csittarium,aut propinquum, nam, ut dicit, propter hoc fit reminiscentia. quoniam motus horum, Qui sese consequuntur.aliorum quidem sunt fidem, hoc est similes,aliorum autem simul, hoc est contrarii,sed limul aliorum autem par
tem habent,quia sunt propinqui in parte,ut lupus, re fune alia,& propter hanc eausani reliquum quod apinae hensioni deest,& quod motum est post illud paruum est. Si
enim recordor uerbum, lu.in illa particula lupus, paruum est recordari, percalia, quod sequitur post,is. Exempla horum ponit Themistius, & primo de reminiscentia,quae tita similibus. ut uerbi gratia,ut si eum socratis statua uide ro,admoneat socratis. A disiimilibu ut si cadorem intuitus recordatusue nigritiam meminerim, aut ex calido occurrat frigidi memoria. Ex propinquis autem, multis modis fieri potest,satis sit date exemplum in uno, ut cum re eoidam ut pruicipium ex cHsuetudine recordamur omnia quae sequuntur, ut illius carminis principium quod est ita pande mihi,quis recordaretur, facile recordabitur uerba, quae sequuntur, pelli didiua superbi. Et ex memoria patris saepe teminiscimur filium ric ex memoria statiis, reminiscimur stat tem, de ne de multis ales.
Albune igitur modum, inue ligare olemus. Sed er interim nobis non ira inquirentibus reminisci accidit, eum recordatio motum alterum continuo excipit subsequitars,caeterum infert', antegre is allis motibus quos dixi. Qinunt igitur Ili Et non quaerentes autem sic reminiscuntur,cum post alterum motum ille sit,utplurimum autem alteris
factis motibus quales diximus,fiebat ire.
Cum ostendit,qubd reminiscentia non fiat nisi plurib' ante et rosa motibus, ostenditqubdaliquando fiat uno ante tessis motu. Verum primus modus est, ut in pluit . Secundus modus est de raro e sit in penthunde dicit. stunt igitur ne qui reminiscuntur scilicet pluribus ante motibus, δύ non quaerentes se Putibus motibus temniscuntur, cum post solun
Vium antegressum ille fit,qui est remini cella. Ergvuobus modis reminiscimur scilicet antegressis plurib' M antepresso uno solo motu.Verum ut inquit) ut plurimum alteris &pluribus factis motibus, quales diximus,mo
ius ille sebat, qui est reminiscentia, ni scentia uno solo antegreta, lite de modo teminiscedia
Nee M llectandums, quomodo piae remota sunt mminiamur, T quomodo quc propinqssa, negligendum, quandoqui. unum eundems meum esse, liquido corytit, dico autem eam, quo quis ea que insortem digestabuiu , nulla antectis intemustione mordatio ue recensit,c siquutur olimsist quadam consuetudinem,motus. Qv ies itas reminisci uolet, idDciet.motus initium caperestudebit, quem hic ido reminisce N autem oporterim derare quae procul int, quomodo meminimus si non quae prope, matu estum enim, quod idem modus aliqualiter, dico autem, quomodo dicit quod consequeri ater, non praeinquirens, neq; reministens,consuetudine enim consequitur motus hic, post hunc. Et cum igitur remini βι u Lerit nefaciet,quaeret accipere principi immotus, post queri iacuit.
Removet unam dubitationem nam videmus aliquos a facilius meminerunt, quae proe ut sunt,utpote quae multis annis iam elapsis secetunt. quam quae proximis diebus.
Quaerit ergo propter quid est. Respondet qubd causa est
consuetudo,contingit eD:m motus eoru , qui procul sunt, ex consuetudine esse magis firmatos,qui ueto prope sunt, manus . Et ideo facilius meminerunt motus, qui procul, quam qui prope, quoniam illos saepius consueuerunt te censere, qui uero prope,ratius unde dicit. Nihil aut Eoportet conliderare, Scad rara quae procul sunt, quo modo neminimus, non autem quae prope. Cuius causam affert, de dicit. Manifestum enim quod idem modus aliqualiter est, hoc est consuetudo qua consueuimus illa saepe recensere, quae prope uero . non consuevimus, re ex pomi qubdhoc ploficiscatur a e G suetudine per quodam simile in motibus qui consequuntur ad primos motus ex consuetudine. Accidit enim ex consuetudine Sc exercitatione diu ob inuata,qubdaliqui quum dixerint primam partem orationis ut Themistius dicit ut dicant etiam omnes consequentes, Ac hoe nulla ratione coniungendo partes has ad illas, nisi exercitatione, & o et iratac si suetudine. Eodem modo ex consuetudine recensendi quae procul sunt, aliquando potius aliqui meminerui uetoa quam receti quoniam illa consueuerunt tecensere, haec non unde dicit. Dico autem eum modum quo quis post primum motui hac primam partem orationis dicit totum id quod cons quenter est, non pet quirens . neque remitiiseens a simillnein a contrario, neque a ptopinquo, sed a eonsuetudine
qua obseruauit diecte haec omnia post illud, nam e Glae tu dine hie motus. qui est reminiscentia, post illum sequitur. Signum autem affert, ex eo, quis dς umquis remisenisci ue luerit motus consequentes, hoe saei et, dc qus rei accipere princrcipium totius motus orationis, post quem ille qui est temini se Ptia, erit. Quale si nulla ratione mot', qui consequenter sunt facilius quis reeenset, primo motu, ad quem illi consequuntur. resumpto, sed sola consuetudine ac exercitatione, eodem modo uetera ex consuetu-dule, qua illa saepius recensuimus, sacilius Se eiti' recor damur quam tecentia. Neque enim alia eausa assignari potest,ueluti neque illius ordinis recensendi alia cauta asia
signati potest, niti quia post primos consuetanus mouet a posterioribus. QMntobrem, omnis remis ratia.ex principio putauria me de summa celeritate corriuatur, nam quo res interse ordine
di postiae sunt,eum quos motus ear de obtinent. Vinde,citifime Cr optime sunt a prvicipio remini tus eat enim se habent res astruisem, in eo quodconsequenter, O
π motus. Ex his eon et odii duo praerepta pule lita in reminiscendi arte. Quorum primum est, eum quis ex arte uult re minisci incipiat a principio, ε procedat eo rerum ac gestorum ordine, quo facta sunt, Sc ut sta dicam, ab ovo. Faeile enim gesta recensemus, cum eo ordine in citratione eollocantur,quo facts sunt. Causa autem, quon Iam si eut se habent rex gestae ad inuinem ua se lis,ent re in movendo animam, se dicit. Vnde eitissime Se optime hoc est summa celeritate,& pulcherrime sunt a principio reministentit,hoc est, eum eo ordine ineipiat quis ree Esere, quores sunt,nam uti t) sicut se habet res ad invicem in eo qaesi sequEter,se et motus se habebut in ala nostra.Hoc est primum praeceptu, α quidem pulchemmum
Et ea ueri facile memoria continentur, quae podam ordine
constant, ut Narsematica, ct quae praue disto tasunt, aegre ca
llodiuntur. Et sunt facile retrum ibilia, quaecus ordinarionem bastra eliquam, laxi Idithmata, que cui Taxe,t gravitcnti. Hic ponit secundum, ut ordo struitur in rebus, qua
159쪽
rimi remini sonum qimrim M. Cuius signum est. quo niam quae de se ordinata sunt, facilius.me imae mandantur, ut mathematica, in quibus ex primo sequii ut mundum, de ex se eundo tensum, de sit drinceps,unde dicit. Et sum lacile reminiscibilia, quaesique ordina tionem habent aliquam, si eut mathemati ea, quae autemptaue ordinata sunt,& grauiter reminiscibilia sunt,ut sententiae Hippociat es. Hine expositor eolligit ad remini minaceti scendi attem quatuor praee ta esse obseruanda. Primum quidem est ordinis eonstitutio, qui aut ut res sunt, aut fieri potest seruetur. Seeundum uero, est diligens ait et io, nam diligenti attentione maior fit motus, ac impraestio sit misi. rertium est frequens meditatio in ordine, qui enim frequenter. se saepe consueuit post primum reeeniere secudum, & ite deineeps ad fine uso hic facili' ieeoidabitur. Quartum est, s no potest, quae posternas sunt geminisci incipiat ab ovo a quo consuevit recensere.
Atque hoe interest Diter reministi et iterum Esere,
primipium est. t tam per ρ non potest, sidasterius ceu praecep ris auxilium desiderat. non amplius meminisse videt.r. Et in hoc reministi differi ab iterum adsistere, quia poteris
quod modo perfipsum moueri in id quod est post principiis,
cum uero nonseper alium,noa adHemmisit. His declaratis,tedit ad disserentiam, quam aeeepit su-Pet ut ineritGu uiscere,& reminisci. Et declarat secudum Themistium differentiam quae est inter reminisci. α itetudiscere, M inter disciplinam Ac reminiscentiam.Est autem differemia haee seeudum Themisti uminis qui reminiscitur mouetur de a seipso, 'e a principio quodam incolumi, intus manente,ex quo uestigat iuncta principio tui diactum est at cum quis non potest ex principio ini' manε- te, ous illi pranei pio rundia sunt,uestigare, sed a praeceptore,docente iis mouetur illo principio mediante. Hie iterum discit,unde dicit. Et in hoe reminisci differt ab iterum ad discere, quia in reminiscitur qui potem per seipsum moueti
ab eo principio quod int' manet in id, quod est post principium. Lin reminiscentia. Cu uero mediante illo prines
plo non potem per se moueri ad illud quod sequitur post
principium,sed per alium aut praeceptorem aut libril, non adhuc meminit,nee dicitur amplius remini se sed itetsi di serie . Quo uero ad uerba attinet, hoc dicitur iterum discere,quoniam mediante illo principio intua manente re cuperat a praeceptore, quod oblitus est ducere uero dicetetur i nullo prius habito principio. nee si alias id sciuisset,
id nouo principio a praeceptore acciperet.
uero iam quidem remissi non potest, querendo tam potest,ae inuenit. Q bomini contingeresint, eum tam per tria mouet, quoad in motio eam inciderit post quam m
autem iam quidem non potest remisisti, quaerens teri potest, eri erit. Hoc autem fit, multa mouetui quousque
moueat huiusmodi motu quem consequitur res. Quidam uolunt quod Aristoteles hie ponat differentiam 1nter reminisci,& inuenire. Nam reministi est aliquid rescite, quod ad iussum occurrat ut Themistius inquit Inuenire uero est rescite aliquid ,quod non ad iussum oecuserit. Sed versando Ac satagendo solet inueniri. Etenim multo motu ae discursu multo contingit quoad dum perueniat ut ad eam motionem, post quam id sequitur, quod requirebatur. Dicit,saepe autem iamqvidem non potest alius teminisci scilicet ad iussiim.ae uoluntatem. Qustens aut εpotest remnises,aec inuenit,ergo rem ei est ad uolunta-aem 6c ad iussum,invenire autem est cum inquisitione, de multo discursu: Et exponit quomodo fit inuεtio, de dicit. Hoc autem fit ei qui multa mouit, ae discurris, quousque obiter moueat ae discurrat huiusmodi motu, quem eonisqis turres,quae est quaesita. Cuius exemplum ponit The
mistius,nam quemadmodum multae guttae quae praecesserunt, non cauant lapidem,sed disponunt mollificat, ultima uero eauat, ta cor in Psia inuentione multos molla tuur antequam id quod quaerit,teneatur sed ultimus m tus ipse praesentat rem, quam eonsequi memoria uoleba .mus. Meliu autem fortasse exponi potest textus, v Aristoteles uoluetit declarate qualiter non semper remini χεtia fit facilis pro arbitrio ac iussu, sed interdum cum difficultate,ut puta eum animus multis mo ibus ri ouetur donee ille oecurrat,ad quem reminiscen ta sequitur, de hoe pacto. ut arbutor intellexit Themi. uerba hine conso nant,ut legenti, patet.
Est enim meminio, moirentem quandam faculiatem latur 'sere sed tamen elasimos, ut iraus exstimo, Cr motibus
vos babet moueri queat, uti dictam est. Neminis enim est,ines potentiam mouentem. e cutem. statu ex ipsa. σ quibus habet motibus, moueatur .st id Elum est. Ex hit ut Themisti' innuit Arino telea deducit quasseausalem ipsius teminisci des nitionem. Nam Iegit,uerbia, eni pro igitur, hoc paι' o. Meminiisse igitur est in esse nobis potentiam mouentem, hoe est reminisci est habere potentiam e facultatem in illam, hoe autem ita,ut ex ipsa saevitate instrict motibus, quos quis habet , moueatur eo ordine,ae modo,ut dunum est. Accepit enim meminisse pro reminisci, ut Themistius exposuit. Causalis ergo desinitio ipsius reminisci est habere insitam pol Etiam . ex qua cum motibus & fimpraessionibus seruatis unusquis ii m uetor ad ultimum motui qui uus rebatur. i patet ad reminiscentiam duo praecipue esse necessaria, primum est saeuitas,ae potentia nobis insta,qua moueri apti sum' pluribus motibus. Sc impraessionibus alia post aliam modo quo dictum est. Alterum est, motus ipn, ae reliquiae illae quae in animo relictae sunt post obliuionem . quae excit Itad instaurandum ai y te cuperandu id quod perierit,& nvestigationem quaerimus. ina id vero hae e facultas si, in sae
Themistius uelle uidetur esse mentem Ad intellectum, nee t ' q ab latione, quoniam nulla saeuitas uidetur discutiete nisintellectus,aee edit qubd reminiscentia brutis nGinest, quibus inest sensus phalastieus. Versi de re hae postea.
Ac principiam quidem summi debet. ocma, non qua uidetur ex Iocorum di positione remisisti. ortet autem,aeceptam esse principium. Qitapropter. alaris uidentur reminisci aliquando.
His . quae dixit de reminiscentia, & de modo remini ascendi, supposuit in opere reminiscentiae esse suppon reddquoddam principium, ex quo consequenter deuenitur ad ultimam animi motionem, postquam sequitur reminiscentia,istud supposuit,& ratione enicari non probauit. ideo redit ad probandum hane suppositionem scilicet quhdin omni teminiscentia oportet supponete quoddam prinei pium, quod in memoria remansit, e quo remini sic etia fit. Dictum est autem duplex principium insitum, re est ta- cultas,& non loquitur de hori& teliquiae quae remanseo runt in animo, quae ualent ad instaurandum ac recuperandum, quod periit. Et de hoc principio loquitur. Hoc pro bat, quoniam homines a locis aliquando uidentur remi nisti, quod non est,nisi quatenus locus uidetur quoddam princi um esse reministentiae. Erro nisi supponatur quoddam principum reminiscentiae, uidetur fieti non m Quo uero ad uerba attinet. Themistius per loca intex tit sedes argumentorum, de quibus in topicis M in the toti eis dictum est utpote uel a similibus . vel a contrat ijs, uel a propinquis. Ab his enim homines reministi uidentur. Amplius intelligit per Ioca, quae corporalia sunt,
cetra sede dispostaeollocat aqui interuallis, ut docta
160쪽
oportere eonstituere quid aut corporalia loca dehite oronat in phantas nata tota quae memoria tenere uolumus uodam ordine distribuantur. Per hic enim nonnunqua homines lacile reminiscuntur, quoniam sunt ueluti princi
pia reminiscentiae Et dixit s aliquando, F quonia tisi semper suis ciunt loca pro reminiscentia , nisi in illis phanta λmata disponantur modo, quo docent artifices memoran di. Patet igitur in omni reminiscentia esse principiti quod
dam supponEdii, quod debet esse tale ut inquit Theminius cui celerrime ad reminiscentiam loca in deant.
cause autem est, s cito ex alio in aliud veniat, ut ex lacte in
eandorem .ex candore in aerem,ex aere in bumorem, ex bumore in autumni memoria cum banc parte anni satagit inuenire.
causa autem est, quia velociter ab alio in aliud ueniret, ut λ. lacte in album, ab albo autem in aerem, er ab hoc in humidum,
2. meminit aulamni,hoc quaerens tempus. Com probauit per signum. . in reminiscentia supponi
desit principium. Nune assignat causam,& dicit. Ca auistem est, quia uelociter ac Iasile per mentis quandam euagationem de uno ueniunt in aliud, aut ratione si litudinis,aut contrarietatis,aut propinquitatis. Exemplia assert, quomodo facile homines ueniant ex uno in aliud ratione propinquitatis,ae dicit,ut a lacte deuenimus in albsi propter albedinem laciis. Ab albo autem deuenim' in aeremptopter claritatem aeris,quae albedinem eme it,& ab hoe scilicet aerem deuenimus in humidum. quoniam aer est humidus, a quo hutnido meminit homo autumni ratione cottarietatis quia scilicet autumnus secus est,hoc quς tens
Videtur autem uniuersaliter in omni genere quod mediums, uicem principJobtinere. Namsi non prius, saltem cum ad id quod in meditullio est perueneri res volgatasucurret,aut
tu ua praeterea, nec aliunde. Videtur autem uniuersale principium, et mesium omnium. Si enim non prius, cum in hoc uenerit reminiscetur,aut non ada nes aliunde. Quale principium illud esse debeat .exponit,& dicit millud reminiscendi principium debet esse uniuersale, na sieindetur medium,& principium omnium eorum, qus coninsequuntur. Et causam reddit, quoniam si non prius reminiscimur subaudi alicuius posteriorum per aliqua alia posteriora principia,quae ad illud uniuet sale sequuntur, esi quis uenerit in hoc uniuersale principium omnium, reminisceε eius,cuius quaerit reminiscentiam. Aut si baudi, ii ad illud uenerit, non adhue reminiscitur, non aliud epoterit subaudi reminisci. Quo uero ad uerba attinet, per uniuersale n5
illud quod de pluribus praedicatur, intelligit, sed id, a quo consueuit ad diuersa moueti, ueluti si post lac aliqvis eo n-sueuit moueti ad album,& ad dulce,& ab albo in aerem, α alia ut dictum est. M a dulci ad calidii digeten et hinc ad ignem,& ad alia plura cogitata, unde lae erit quasi uni
iuriale principium re medium reminiscendi.
verbi gratia, scribantur literae septe A c D E F G Η, per
pras mentis enitatio itura sit. Si enim non continuo ubi
vendum est ad E, meminit almulat s ad H appulerit, meminisse Gesur,nam ab E,in utras partem,tπ in Deπ in F disiurarere potest. Qisdst ex bis nullam disquirat, in c profecta meantineriis Dauic vestiget, quemadmodum in G profecta meis minerit, si Gaut F perquirat . sin minus, in A, Gita ordi.
visi quis intellexerit,in quibus AB cDEFG A. si enim non in E reminiscitur, in D meminit, hinc enim, ad ambo motu esse contingit, crin D erin F. si uero Min per Drum aliquia
autem non, ita A. Crisiemper. Exemplam ponit in elementis,& constituit fim Themistium luetas octo , ABCDEFGH. Harum symbola
fiant, Athraue licium, aedes Platonis calenda. conuit vi Soetatis,uapulasse a socrate fidicula. Vel loco horum accipe octo symbola, uidelicet. Scyllam, Caesarem, Augustum, Tyhmu Neronem, Titum Vespasianum, Antoniti.Fuit enim Scylla quasi uniuersale principium tyranno tu Romanorum. Fuit Caesar secundum uniuersale prineipsu et se deinde. o autem ad literas attinet,animaduerte, inlueras ordinauit Aristote in graeco codiee fim ordinῆ alphabeti graeci,nsi intendens in eo ordine reminiscentia fieti debeat, quo luers in alphabeto sunt ordinat s. Tune diricie. hoe pacto supponendo P aliquis uelit reminasci ipsius H, & discutiat per omnia priora ad H, tuc dicit. Si enim cum ille peruenit in E non reminiscitur ipsius H, cum deueniet in D,meminit,hoe est reminiscetur ipsius H, nam ex
ipso E potest ad aino esse motus.s in D ct in F,α cum in
D ueniet,& teminiscitur ipsius H: non ulterius quaerat. Si
uero non per horum aliquid quaerit H, sed per D aut in C ueniens ,reminiscetur ipsius H, si per D aut C inqui tit Quod si per haec non teminiscit ut ipsius H si per Gaut F inquirit H reminiscetur, cum ueniet in G ipsius H,si autem nee pet G reminiscitur 1pii' H, in A eum deuenit reminiscetur,& se semper in at is limitibus agendum est,
neut enim de uno exemplo est, ita in alns plurimis dici potest. Animaduerten in codicili' praeis litetsnsi sic scribuntur, re ut scribuntur non est textus apud me intelligi-hilis. nee inuenio,quae Themistius dieit, eonuenire uobis graecis eorum librorum, quos ego uid1,ideo ego lie expo sui ut melius & sacilius, quae ipse dicit, intelligantur. Fa teor tamen locum esse dinicilem.
cur autem ab eodem principio interim meminisse,qurat, in terim nou queat causa est, quod ex codrin principio in multas
parteis irec tinga uelati ex E, in F, aut in D. si igitur non
per uetera simulacra disturrat.ad id rapi siolet quod ibi fami.
liarius propter consuetudinem reddidit . iam enim conruitur, ipsi in quandam n/turam commigrauit. - Eius ratem quo est ab eodem aliquido quidem meminisse. aliquando autem non, usa est, quia contingit adplara motum
esse ab eo de principio, ut ab ino E. tu F: aut in D. Si igitur a
per antiquari mouetur, ad consuetius movetur aqua enim na tufa,iam tonsuetudo est ii, Soluit problema propter quid est mi bd aliquando aliquis ab eodem principio temuriscitur, aliquando autem non reminiscitur. Respondet ,& dicit. Eius autem, est ab eodem principio,aliquando quidem meminit se,alia quando alitem non, causa est, qina de consuetudine es eum esse motum ad plura ab eodem principio, uerbi causa, ut ab ipso E in F, α in D. Ideo eoncludit. Si igitur aliquis mouetur per antiquum phantasma, per quo
solet moueri post principium,ipse motus antiquo P nant asinate.ad consuetivit mouetur. Est enim consuetudo tari quam altera natura,quate subaudiendum. Si aliquis indifferentet conlaetus est moueti ab uno principio ad plura, hae rationest .v saepe habito principio, non reminiscitur posteriotis, quoniam de consuetudine non magis confuse iri moueri ad illud quam ad alii d.Quando Pode constetudine esset consuetus magis ad unum quam ad aliud moueri,tune post habitum principium facile reminiscitur e ad quod consueuit post plinei pium deuenite. Quo uero ad aciba attinet, aliqui textus habent. Si igitur non per antiquum re eum dissicultate intelligit , ncm t