Tractatio de repudiis et divortiis / [Théodore de Bèze]

발행: 1591년

분량: 278페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

161쪽

ui matrimonii vinculu.

ordinativet,ut ipsi loquutur, permittit Deus qui proinde videtur quoties id euenit, maerimonij nodum ipsemet non tam dirimere quam secare. Ergo, boni viri, illud inter nos iam conueniat,tot modis, siue is unus sit ac singularis, siue multiplex , coniugia quantumuis rata dissolvi,quot sunt a Deo siue Ordinati, siue sit vos mauultis concessi: an aliis etiam modis coniugia etiam maxime rata dirimantur,age disceptemus. Duo sunt autem quae hic affirmo unum: duobus praeterea modis coiugia ex Dei Verbo, ac proinde auctore Deo, dirempta censeri, ne inpe adulterii Miles ertione, quan uis non eadem sit adulteri quam desertionis ratio, alterum , nullam hic esse hominum, imo ne Angelorum quidem auctoritatem ad nouas leges plenis ac veris diuortiis serendas,sed hac in re penitus acquiescendum

esse in uno Dei verbo De utroque sigillatim dicemus,ac de illo quidem priore loco. Adulterio igitur coniugium recte iona conscientia dirimi posse affirmo expressis hac de re Christi verbis Q uim enim videret Christus legem de lapidandis adulteris lata in vi Malias plerasque contemni, cauere tamen conscientiis voluit ideόque interrogatus aia,ut facere plurimi solebant, qua uis ex causa diuortii libellum tradere liceret,sic respondit ut non tantii in negaret id fas esse qua uis ex causa , verum etiam exprimeret

nulla id ex causa nisi ob adulterium licere: quibus

162쪽

ET DIVORTII s.

quibiis verbis nihil planius aut magis perspicuum dici potest. Itaque nullus adhuc est,

quod sciam,inter Christianos seu veteres seu recentiores inuentus qui non concesserit,lrobato adulterio,fas est e innocenti nocen 'in dimittere: sed plerique excogitata distin Gione inter separationem thoro disi lutionem ipsus coniugalis vinculi,quod recte pri iis constituerant mox euertunt, quum noui coniugi potestatem separatis non concedunt: cunis sententiae quum etiam Augustinus ipse fuerit, necesse est in primis ostende re quam firmis rationibus omnia contraria argumenta doctissimi Theologi nostramemoria diluerint. Primit in opponunt illi istud Christi di icerte si penitus solutum esset vinculum mα- chari vir eiusmodi non diceretur. Respon Resain. eo, exceptionem priori membro additam ii posteriori quoque esse repetendam. Nam liqui dimittit uxorem extra causam fornica tionis facit, ea moechetur, conssequitur eum qui uxore propter adulteri u repudiata aliam

duxerit,non facere ut ea moechetur. Ex quo

rursum colligitur, id quod subiicitur mi dMatthaeum de repudiata, nonnis repetita cc priore membro exceptione intelligendum. quoniam Dominus alioqui sibi ipsi contra' dixisset. At enim obiicient illam exceptionem adulteri apud Marcum MLucam nona Uribi .Respondeo, nouum hoc non esse ut

163쪽

apud unum Euangelistam illud exprimatur

quod ali reticueruiit, tunc locos magis concisos esse ex plenioribus explicados. Prae terea illui quoque obseruandum est,etiam si apud Matthaeum illa exceptio addita non esset, ne hoc quidem contra nos facturum. Nam de diuortiis propter adulterium neque Pharisaei quaesiuierunt,neque proprie respondendum fuit Christo applicanda enim est responsio ad interrogationem Rogatus autem fuit Christus no an aliquam ob causam, velut ob adulterium,licuerit diuortium, sed an ob quan uis causam diuortium in foro conscientiae concedatur. Itaque neque apud Marcum, aeque apud Lucam longi iis trahendum est Christi responsum,nisi exceptionem

ex Matthaeo suppleas. ob; ct Secundum illorum argumentum nititur L. 4 hoc Christi dicto, uod Dei coniunxi homo non paret. Deus autem virum mulierem coniunxit. ergo homini nullo modo licet illud vinculum scp.irare. Concedo totum illud argumentum, ideoque non assentior iis qui putant Magistratibus licere nouas diuortio e.18.s q. rum legeScondere,sed nego diuortii propter adulterium auctores se homines, quum Dominus iam olim adco express) voluerit adulterio matrimonia dis tui, ut etiam adulteros morte punierit: postea rursum Christus consulens conscientiis,propter gistratuum negligentiam adulterium exceperit,

quum de diuortio non licito dissereret. Tertium

164쪽

ET DIVORTII s.

Tertium eorundem argumentum petitum obsea cest ex his Pauli verbis: Mulier o dira ocul Romo. i. Menti viro deuincta spe Legem. Ite, uber, vivet viro, vocabitur adultera fuerat alterius viri. Janet ergo vinculum etiam post diuor Res tium. tqiu Apostolus ibi non agit de causis diuortij, sed arripit ex coniugio similitudianem, quatenus id argumento proposito convcniebat. Praeterea nego huius argumenti consequutionem, Nec nim intelligitur anteced ns de matrimonio cradulterium soluto, sed de matrimonio constante. Nego si quoque uxorem adulteii damnatam esse O τανδρον. Et si enim adhuc is est superstcs quiri ipsius fuit, non est tamen amplius vir apsitus,nec ipsa potest est e simul mariti adulteri caro. Idem autem vicissim de marito adultero constituendum est. QDNutu argumentum torquent ex illa obiect. e idem Apostoli sententia, Uxor est obstri Ja ' lege quandiu vir eius vivit. R. onL, Apo-1tolum ibi nonagere de diuorti causis, sed tantum docere viduas, soluto per mortem atrimonio, posse bona conscientia adsecundas nuptias conuolare: respexis e quod ordinarium est, πλzον accidit,

Vpp0nentem inter fideles quibus

scribebat, vix alia ratione quam morte mam xymonia dissoluetidis. H Qtae Q, into loco obiici ut illud, Gravis Obiea.

165쪽

. Respondeo,Paulum h1c non agere de diuo - ς' - μ' o, sed . . d studii, quae propter simulta ς inter coniuges interdum oriuntur adeo ut interdum una pars ab alicra secedat. Quod si evenerit,non vult Apostolus eiusmodi disecessione solui, atrimonium. Hoc autem ita esse manifeste uadicant Apostoli verba qui

cebit saliena a nocente discedere Relinquitur et g 3 verum esse quod diximus, nempe Apostolum de si nullatibus rixis non de vero diuortio loq0i: quod mirum est Augustino in me item non venisse. obiect. s. Sixtum argian etiam est eiusmodi,Si con ς cedantur cist diuortium secundae nuptiae periculum est ne qui nouum matrimonium os ehat, acile falsam criminis accusationem Resutatio intendat. R. pondeo, nullum inter homines

negoti uni esse in quo vitiari possint omnia pericula, sed prudentis sn ii dicis de accusatione recie statuere . quod si praeterea Magi strat is scio osticio fung aut , id est, adulteria sicuti par est, vindicet, ire inini timendum erit ne contog staedio ut plani adulter fiat. obiea 7 Se timum arquine tum, Si post diuor' tium concessae Anni alterae sp ae, hoc se ioporteret in fauorem personae innoccntis3q od si occo i personae concedantur, gra Dabitur innocens , ncccus vero sui sceleristi su praemium cret. Vtinam ei magis a tus ovicio

166쪽

ossicio suo fungeretur: una enim nullus esset istiusmodi quaestionibus locus. Verum Ut cunque sit, quum secundas nuptias post dia

tortium ita concedamus,ut tamen eas nocenti person: non nisi maximis de causis per mittamus, sic facile huic incommodo occur- 'etur. Deinde sic istud argumentum retor uco, Nisi nocenti pei sonae liceat post diuortium secundo nubere, lueret poenas alieni sceleris: quod indignum esset. Ps terea sic etiam colligunt,Vni viro phi a. . res uxores habere non licet. Respondeo hoc argumento si e petitionem principij. Praesupponit enim id ipsum de quo quaeri

tu , manere nempe vinculum matrimoni etiam post diuortium Concedo igitur uni viro non licere plures uxores habere sed addo, uxorem esse desiisse quae propter adulterium a viro se separauit. Non una eorum argumentum est huius ς', eo ἡ- modi, Matrimonium cst sacramentum cuius manet character: itaque diuortio non penitus deletur. Respondeo primum, ineptissimc matrimonium inter sacramcnta numerari, id est,inter inuisibilis gratis signa, sicut etiam a veteribus nunquam fuit inter sacramenta numeratum, nisi non cine sacranienti latis si ima ignificatione accepto qua de re nunc disceptare nostri non est instituti. Deinde, aetiam si daremus jatrimonium c ipsorum

1ententia sacramentum esse,cur obsecro,perpetuum esse statuitur Nam hoc quoque alia

167쪽

Mati. Ambros. ini. Cor.7. Hieron. ad Amadam,

ratione probandum superesset. Denique hoc etiam obiiciunt: Ecclesia, tus imposuit aliquam poenitentiam eiusmodi secundis nuptiis, ut apparet ex Canone septimo Synodi Neocaesariensis:id quod etiam confirmatur verbis Hieronymi in Epitaphio Fabiolae.Respondeo,multos etiam in veteribus Canonibus naeuos csse, quibus onmibus semel opponendum cst illud dictum Apostoli, non potest continere, nubat. Nam certe si quod in ea re peccatum esset, nunquam id suasisset Apostolus ubi autem peccatum non est , nullus est poenitentia locus. Deinde apparet hanc seueritatem non omnibus placuisse. Nam Origenes cxcusat eius modi nuptias Ambrosus manifeste concedit marito, quo sic stimonius acetus est Gratianus sic eludens, ut dicata falsatoribus in sertum esse Ambros operibus .Hieronymi Squoque, quan uis alibi μερῖλικώς istiusmodi coniugium vituperci, mentionem faciat poenitentiae , quae hoc nomine fuerat Fabiola iniuncta,tamen hucusque non progreditur, ut dirimendum dicat coniugium, quod ipsemet excusat ac tuetur. Imo Augustinus ipse, quo nullus alioqui aci id contrariam sententiam defendit, tamen alicubi sic scri

bit in ipsis diuinis sententiis , inquit, ita obscurum erit trum cst ne, cui quidem sine dubio

adulteram licet dimittere, adulter tame habea-mrsi alteram duxerit,ut quantum ex imo,ve

maliter ibi ruisique statur Epiphanius velo

168쪽

aduersus Catharos haec scribit: ἴ κέν τινος

cus ille emudadus est, qui in codicit, excusis deprauat et itur. Id si, Separationefacta ali

a cultu occasiionis gratia, putabortationis, siue ulter', aut maia alicuius catine, diuinis sermo accusat, neq.ab Ecclesilais ita excludit eum qui alteri uxori ferit ininctus,aut uxore alteri viro nupta ed eius imbecillitate tolerat non ita tamen vidua uxores, altera adhuc superstite, retineatsed si ab inafeiuntitus u alia legitima fuerit coiis Iu ,miseratur eu actus sermo, γ' an

ia Te Ecclesia, praesertim siemsmodi quis ia

lioqui fuerat Dei timensis ex lege diuina in Ecclesia oefatus ed Arelateri sis prirna Sy cocis Are i nodus, auq ipsa ad Nicente Synodi lcmpo. ζ' ' rarefertur,cohortationis anthm sue consita iij neminit: tantum abest ut separari sic con-10nctos iubear.Vtitur enim his verbis:De iis

' 'reti sua in adustera deprehendunt, ct

I sunt adolescentes fideles, ct prohibetur nubere, I placuit ut in quantum potest consillium eis detur, umentibus uxoribussuis licet adulteri alia

canc

169쪽

c. 9. Q accipiant. Sed & Canonici, quantumuis lia i i' re rigidi, tamen si incestuosum fuerit adus lterium,alteras nuptias innocenti concedunt livi hanc saltem speciem excipi oportuerit: iquamuis peculiaris istius discriminis ratio ab ipsis afferatur, quoniam videlicet a consan- Isguineo pollutae, ne si velit quidem fas esse vi idetur adiciorem maritum reuerti, cui iacta ἰmen mariti conscientiae quum sit consulen- ..duni, idcirco altera nuptiae ipsi necessitate quadam conceduntur, si continere non po- , hi ' est. Hanc enim rationem Gratianus,ipsis for cibidem e lasse Canonum istorum auctoribus ingenio ci6 I a sor videri volens, exprcssit:&tamen illine thac ciuidem in re sibi constant, quum ipsi in- tcestuoso alicubi faciant noui coniugi pote--: state. At ego in primis dico nefas fuisse, quod a Christus generaliter dixit, ad incestuosa a dulteria, stringere. Deinde hoc etiam addo, quum Ecclesiae pastores non in hac tant a s specie, verum etiam quibuscunque de causis in periculon ustionis inciderint ovicular, o porteat ex Apostoli exemplo acetiam nor ma prouidere, ne in Satanae laqueos siue illius Leonis rabidas fauces incidant nec satis et prudentes, nec ut oportuit solicitos hac de re fui si qui hoc uno in cepto incommodo, cae ltera n glexerunt, quum innocentem vel ad

nocentem personam iter v v non tam voluntate quam necessitate reci plandam, vel ad caquR Mora viribus essent cxperienda suis illis iniquis mi cano: aibus cogerent.

170쪽

Sed excipiet sortasse quispia r non existis hioa ibus nihil minus cura cli quam ut coniugia sancte, pudice colantur , sed ex corum numero quispiam quibus propter inuetera' tum morem ita sunt insolentes iliae post diuortium nuptiae, quandiu superstes est quae fuit repudiata vi ex praeiudicio potius quam legitimo iudicio damnent nostrarum Ecclesiarum morem excipiet, inquam, fortassis istorum quispiam, vetitis alteris nuptiis , scoptime ad reconciliationem, quam ipsa cha ritas imperet, non tantum allici, vertim etiam trahi, quos Reipublicae Christianae maxime interest reconciliari, potitis quam Vt, NOUO inito coniugio, omnis spes reconciliationis tollatur. Ego vero vi nunc omittam quod a Rς i, quibusdam in contrariam partem discepta tur quasi videlicet dimittere potitis innoces persona nocentcna quam illi reconciliari teneatur,quibus certe no assentior probo quidem eorum olim talem qui reconciliandis potiusquam, sublata omni sit instaurationis, cparandis coniugibus stud cnt tamen veluti altero oculo captos esse dico qui in hoc unum sunt ita intenti ut nocentem innocenti recocilient, ut interim perexiguam babeant innocentis rationem. Nam certe

pastor ille quem pro exeplo proponit Christus, ita solicitus est de unica oue quae aberra uit recipienda, ut tamen alias nonaginta nouem non lupis expositas, sed in tuto potius collocatas veluti ad tempus relinquat. Adhil ili,

SEARCH

MENU NAVIGATION