De assimilationis pronominis relativi usu qualis fuerit apud Theophrastum, Polybium, Dionysium Halicarnaseum

31쪽

Caput I. De attractionis usu TheophraSie O. Τhe0phrastus in scripti si in libris qui inscribuntur χαρα-

clare, breviter distinete doctrinas expedit. Minus adhibet in

oratione Structuram relativam. Inter ea quae Occurrunt enuntiationes relativas multae sunt in quibus nulla attraetio locum habere potest. E reliquis enuntiatis rei plurima pronomen rei in nominativo exhibent. Brevitati causa saepe in enuntiati0nibus verbum praedicativum, imprimis c0pulit omittitur neque ullo ere m0do rationes quae inter enuntiataret et Sententia regentes in orati0ne intercedunt, indicantur; nihilominus claritas sententiarum non imminuitur, e contrario orati distincta redditur. Quantopere dicendi genus Theophrasteum c0neXibus careat, ex his cognosce S Xemplis:

aliisque exemplis ut hist. Ι 4, 3 VII , 5 eaus I l l l III l7, 2. In hoc campo vetustissimum quidem attractionis genu non vigere nequivit, sed vulgaris attractio idoneum illic domi dilium

nequaquam invenit, praesertim eum in illas quae a nominativo prou0minis incipiunt enuntiati0ne raro quicquam Valeret.

λ Utor editione inimeri. Lips. 854 et 862 atqiu libri de charaeteribus editione publieata a societate liliolog. Lips. 1897. η Exempla quae in fragmentis leguntur videntur esse authentica, nihil ontinus asterisco a me distinguuntur.

32쪽

Agedum perlusti emit exempla attractionis quae huc pertinent. A. Primum agimus de vetustissimo illo attracti0nis genere quod continetur forma pronominis amplioris. Satis saepe haec attrahendi rati in scriptis Theophrast eis animadvertitur. I. Exempla attractioni admissae. a The0phrastus similiter atque Aristoteles pron0mina relativa saepe adhibet pro indefinitis. nuntiatum simplicissimum verbo substantivo misso nihil aliud exhibet nisi pr0n0men rei subie et munere ungens. Sic assimilantur pronomina

b Sequuntur enuntiationes relativae attractae quae e pr0- nomine rei ampliore ηλικος et genetivo alicuius nomini con- Stant copula autem et Subie et carent. Pronomen praedicati

y Addo exempla in quibus, etsi attractio non XStitit, tamen aeque ac prioribus locis pronomen relativum naturani pronominis indes niti induit. hist. Ι 1, 2 τι ἐκ των αυτων μεν ὁτιουν μερος συγκειται τῆς ίζης καὶ του στελεχους. hist. IQ, 12 laus II, 2. hist. II 6 καν πηλικονουν μεγεθος λαβωσιν. hi8t PT L εχοντα γα υδωρ Scit. τα ημερωματα Oπουουν δίεισιν. Formam αττα reperimus hist. I 2, 2 καὶ H αττα hist. III 10, 5; hist. III 3, 4; hist. Ι 16 5 caus PlT 8. Sescenties apud Theophrastum enuntiationes reliitivas legimus sic decurtatas, ut demonstrativarum quasi notionum naturam induisse Videantur, e g. hist. V l l ραια ν τεμνεσθαι scit. Jεῖ των ξυλων τα μενουν στρογγυλα και σα προς φλοῖσμον ταν βλαστανη. Alia eXempla habes hi8t V 6, 2 caus II l l eaus III li 4 caiis. III 5, 4. Semper ibi iu

venitur pronomen σος.

33쪽

vices gerit, genetivus nominis ad subiectum c0gitatione supplendum resertur: hist VII 4 l κε ραλη γ . κην πραI6 λαγιδάυΣ N:1δάνει

c Quibus l0eis adiungo enuntiata relativa attracta in quibus praeter pronomen rei amplificatum ηλίκ0c, to ς,οοος praedicati munere ungens etiam ubiectum quod ex Stat

In duobus n0vissimis enuntiatis subiecto etiam genetivus attributi appositu est. - to et praecipue an iam in adverbium refriguisse videtur. II. Omissa est attracti 0 in pron0mine amplificat o περ:

34쪽

Numquam enim in enuntiatis attractis subieetum conspeximus quod adiectivo definitum vel in plures partes divisum St. Demonstrativae fere enuntiationis auctoritatem habet 0ceXemplum: hist. IV 2, 3 πεπαινEt δὲ Elzαρας καρπους Οαtπερ ut G καὶα 'λα orta Et c. GraViSSimum autem est, quod pr0nomen relativum hic non congruit cum genere masculin nomini illius ad quod refertur, sed subiecto nuntiati relativi genus debet. Alia enuntiata non attracta in altero capite simul cumc0gnati exemplis vulgari attractionis miSSae asseram, cum de nominativo 0 assimilat agam. B. Iam venimus ad vulgare attractioni genus, cui maxime animum advertere debemus. I. Attractio admiSS R. l. ccusativus pro Dominis et abita in genetivum: Omnes inuntiationes attractae substanti vigeneri Sunt. α Pronomen relativum plurale praepositioni ad genetivum regenti obnoxium sit. Bis eadem enuntiatio 4 GV λέ' ε quae paene formulae instar adhibetur, occurrit: 'fragm. I 3, 12 απορήσειε δ' v t 2 ω λέIε πρῶz0 11Ξv

' Pronomen relativum plurale notione parti-tiva numerali sententiae iri mariae ind-n ei fides r. si agm. III 5 40 πολλα αλ χυ υυαzα tot Et κα IS90v vhαzερο namque alterum multa eorum facere non potest quae illud facio. Hae decurtata enuntiatio praedicato carens sui ipsius compos esse nequit et attrahitur, quamquam quinque voce inter relativum et notionem regentem interiectae Sunt. char. ι 2 εἶθ' se εἶχε les et i δειπ90, et καθ' εκαστα δtεξελθεtu. Hae quoque enuntiatio levissima est.

35쪽

Ambo enuntiata simplici SSima Sunt. Quod accusativus pronominis relativi rarius in dativum quam in genetivum abiit, id mi quid omnino in parvo numero exemplorum iudicare possumus, bene quadrat ad usum omnium Scriptorum. 2. Unum invenitur exemplum attracti 0 ni Secundariae ac singularis, in quo pronomen a dativo in genetivum transiit.

Qu0 exemplum persimile est enuntiato illi ristoteli eo i):

hic quoque attracti saeillime irrepere potuit, quia Verbum χρησθα eandem fere vim habet atque verbum transitivum. Attractio vera non exstat loco caus V 8, 1 oueta tα ρ0ρ0 πρις υ υ riz0υl1Ξv. Nam nihil nisi prononien demonstrativum deesse iam in prooemios ostendimus. Exigua igitur sunt in scriptis Theophrasteis vestigia vulgaris attractionis admissae Perpauea quae exstant exempla simpliet 0rem 10rmam vi habere possunt In dictionibus vel potius

36쪽

Dimulis et se, λέγε - 'fragm. Ira i et fragm. I ll 53 et 1 o Ev Ουῖεν ω ω 'νιεῖς sis εν - char l, 4 et hist. II 0, 6- vividam attracti0nem parum sentiri supra dictum est. Septies invenitur assimilata pronominis forma sexies pro θ, semel pro dati V 0t c), Semel in pro , Semel tς pro c. Praedicata euuntiationum rei attractarum reprae Seniantur Singulis verbis iisque simplicis atque communis significati onis, habendi, sciendi, dicendi, utendi faciendi. Semper verba illa in iudicativo posita sunt. Adiectivi generis sunt duo enuntiata attracta. Numquam assimilatur nominativus pro nominis relativi. II. Nec ver susscit ad fines attractionis plene et recte

cogno Scendos enuntiata rei attracta inspexisse, sed etiam exempla attractionis non admiSSae per Scrutari pUS St. Inter enuntiata non attracta, quae nunc perluStrab0,l primum profer ea quorum pronomen relativum in

Enuntiationes rei quae huc Spectant, plure Sunt quam attractae, quod nusquam fere alibi animadvertitur. Substantivi generis sunt hae enuntiationes: ehar. 7, 2 ου 1η antλαθη 1ελλε tς Eratu. ehar. 12, 10 καὶ πρόθυμος δε reti 1εληθη v α β 1η δουλεetat

sensus distincti0nem postulare videtur Ambobus locis structura insnitivi attraotioni non ita favet. Altera enuntiatio rei etiam duplicata est eiusque pr0110men relativum subiecti vice gerit, maiorem ergo vim habet quam Si obiectum Sset. Prior autem enuntiatio quae nullum in Sententia superiore adminiculum habet et ex ipso praecedente verbo pendet, ne Scio an attracti0ni non restitisset, nisi Theophrastus c0nexu orationi Somnino evitavisset. pudoristotelem nullam enuntiati0nem substantivam ab aestu sativo pronominis incipientem animadverti, quae attractionem effugisset. - Sequitur: hist. I 8 8 τροποι ' υκ ttat sev t 0etoli tu, πλη 0υς

Quamquam pronomen demonstrativum deest et relativum ipsi praepositioni sententiae primariae succedit, tamen attracti0 omissa est, quia Theophrastus membra sententiae distinguere,

37쪽

n0n opillare S0let. Maxime autem perpendendum St, qu0d masculinum genu pronomini rei attractioni repugnat, οἶς raro in v transit. λ)Simile videmus hist VII 5, 3 καὶ παρα λη sicit 6 tam e it

Haec enuntiatio relativa longi 0r est quam usui The0phrasteo accomm0data, et n0tio regens magno intervallo relativum antecedit; παραπληoto similiter videtur constructum esse atqueis beth os περ, latinum idem qui μ. De duabus reliquis enuntiati0nibus substantivis id0neum mihi videbatur simul cum attributivi agere, qua nune asser0. Attributivi generis est:

Quae enuntiatio relativa n0 determinat vocem et=0 ρης Sed participium Uurii poto 1εvης Xplicat ac repetit. Minu qu0que neces8arium est hoc enuntiatum attributivum: caus III l7, 2 περὶ S et i, αλῶ ' η γλ 1 Iic, iv ἔαρῖχ0UItV,

Etiam apud alios scriptores eiusmodi exempla rarius attrahuntur, mi Aristot. de pari. animal. p. 665 ai UvαIto η

38쪽

Enuntiati quam p08tremo protuli, non adiectivi sed sub- tantivi generis est, plane autem eadem natura est atque attributivae. Universa illa enuntiata in se ipsis p0ndus habent, ut difficile eum sententia superiore c0nfluere po88int. Ac H- sativus praedicativus arte ibi cohaeret eum verbo καλεῖν. Enuntiati0ues talis ind0lis attractae n0n inveniuntur nisi apud seriptores qui attractionem maxime adamaVerunt. Exempla inveni apud Xenophontem Oeeon. 2 l υκ v 10 t

εκάλ00 0 παλα tot ελε Ihu9. In enuntiat Xen0ph0ute legituretos et u ωυ, duo reliqua Sunt generis Substantivi. 0 mirum, qu0 The0phrastus qui attracti0nem maxime evitavit, in nullo eiusmodi exemplo attractionem admisit. Denique attraeti accu8ativi missa est l0eis

Seriptor hic enuntiati0ue relativas in mente habet, priusquam de dem0nstrativo ut 0ti0ne regente cogitet. Subest illis ut nuntiatis char. 7, 2 et 2 10 sensus quidam con

39쪽

ehar. 9 6 insuper ex participi pendet et adiectivo αξ α determinatur. Tamen haec ipsa enuntiatio har. 9 6 quae substantivi generis est, vix attracti0nem ess ugisset, nisi Theophra8tus copulationes in ratione prorsu repudiavi 88et. 2. Dativi attracti onii SSa. Non attrahitur quamvis absolute p0sita haec enuntiatio:

Tum integer manet dativus dynamicus vel dativus instrumenti quem conSpicimuS: hi St. IX 9, 3 . . . et μυχίIκους toto satv ozπερ Scit τρυχιοκους της puro Furtet ita ad α. Accedit quod haec enuntiati adn0men γυ70 intellegendum i neces8aria St. De genetivo pron0minis rei remanente Verba facere non opus est, quoniam attractio illum ca8um apud nulli im seript0rem occupavit; reliquunt igitur est, ut 3 de nominativo non 8Similat agamus. Enuntiata rei non attracta saepius Substantivi generi Sunt.

40쪽

Alia enuntiata substantivi generis sunt:

Quamvis haec enuntiata rei substantiva sint et ad ipsam noti0nem attrahentem sententiae primariae reserantur, tamen vix pus S in eo casu qui nusquam in eriptis The0phrasteis assimilatus deprehenditur et natura sua maximam ad se defendendum vim habet, attractionem omissam Singulis causis excu8are, eum Vel in accusativo apud hunc Scriptorem c0mplures enuntiationes substantiva ab attractione abhorrere viderimus Satis est orationem The0phrasteam attracti0ui sere adversari rursus monui SSe. Attributivae qu0que enuntiationes rei universae attractionem sugerunt. Levissimae naturae est haec:

Cuncta haec enuntiata adiectiva minus completiva quam explicativa Sunt.

i) ποσαι non pro interrogativo sed pro relativo habeo post relatiVum enim copula facilus omitti potest et sescenties apud Tlieophrastum deeSt.