장음표시 사용
221쪽
CATARACTIS aliis FLUVIATILIBUS.
IN NILO. E NILO Africa Flumine nobilissimo scribere hodie , praeterquam qui eum propriis usurpavit oculis, at que admiranda ejus portenta de industria observavit, nemini licet. Ego, quae hoc in loco scribo, occasione argumenti Cataractici adductus, id facio. Scripserunt de Nilo olim Authores plurimi, Strabo, Seneca, Am'mianus Marcellinus, Mela Pomponius, Plinius, Diodorus Siculus, Lucanus, & hodie de industria Kircherin, Simierus, men delinus, & alii; quorum quidam, Naturae NILI parum conscii, utinam non scripsissent. II. LOGOS NILI Africa est. A. Aircherus, vir laudatissimus, & cum eo P. P AIS, Nilum Paradisi Flumen esse perperam admodum statuunt, quam opinionem absurditatis nomine supra Ioc. de Catar. Paradisiacurefutavi. Alias locus Cataduparum Nili, juxta Geographos, inter Regna, Gorgianum, Amuranumque, & inter Insulam Meroen, spectatur. III. De ORIGINE NILI multi Authores incerta tradidere. Veteri bus Nilus Origine incognitus, &, ut ita loquar, disputabilis erat. Jovius orig. Nili hist. cap. I 8. Ab immensis, inquit, asperrimisque rupibu , quae Lunae Montes vocantur, frequentio copiosa scaturigine Nili Fontes erum punt in loco vehementer abstruso, qui Beth Lingua Abusda dicitur. Caeteras opiniones recensere hoc loco nolumus. Alias processum ejus placidum mitemque esse, quodque, qua amplitudine Fluvius iste nobilissimus est, solus omnium quietus & absque fluctibus sit, miraculo, vel hocce nomine, non caret. Eum enim ex infimis Terrae visceribus emergat, in Mare Mediterraneum influat, semper gradibus, ingenio Danubii, nullo declivi cur
222쪽
icio Lib. . DE CATARACTIS FLUVIALIBUS Cap. 1.
ci ascendit, cum alias Aqua, naturali ductu, descendat. Etenim a li- de Lacu ad Alexandriam usque tanta Graduum dimensio locorumque intercapedo est, quanta vix dici queat. Certe fidem Lectoris superat. Lucanus, lib. IO. processum iramque ejus carmine scito enarrat:.- uuis te tam lene fuentem Moturum totvi violenti gurgitis ira ,
NILE, putet ' Sed cum lapsiis abrupta viarum
Excepere tuos, in praecipites Cataractae Ac nusquam retibus ullaου obsistere cautes
Indignaris aquis: spuma nunc astra lacessit,
Cundia tremunt undis, in multo murmure montis
Spumeus invictis albescit futitibus amnis. Operae autem erit pretium, quae Jesulta clarissimus Petrus PA I S, citante eum Hirchero, Mund. Subt. lib. II , c. Io, p. 7 I. de verissima Nili Origine tradit, propriis ejusdem hoc loco verbis apponere.,, Postquam, inquit, tractavimus de fertilitate terrarum sub Dominio Presi 'teri Joannis, operae pretium me faetiarum existimavi, si hoc loco non- Ajnihil de praecipuis Fluminibus & Laucubus Terrarum ejus Imperio sub ectarum referam. Inter quae primo loco se offert maximus ille & toto Or- be celeberrimus Fluvius NILUS, qui non apud antiquos solum & moder nos Doctores, authoresque gravissimos in admiratione fuit, sed & cujus
D frequentem mentionem facit Sacra Scriptura. ,, Geneseos cap. 2 vocatur Gebon,unus e quatuor Paradisum irrigantibus .Hic
,, hodierno die ab e thiopibus vocatur Abasa: originem suam tenet in Regnois Goyam in uno Territorio, quod vocatur Sabala, cujus incolae vocanturis Agons, suntque Christiani, etsi successu temporum sylvescente Ecesesia va-oriis superstitionibus imbuti & corrupti, a gentibus & Paganis vicinis L pa-orum differant. Fons autem Nili in parte Occidentali Regni Gyam situs,, in summitate Unius Vallis, quae assimilatur ingenti campo, jugis Montium ,,undique circumdato. Anno 1618, die 2I Mensis Aprilis, cum in hoc
,, Regno una cum Imperatore ejusque Exercitu degerem, hunc locum se, ,scendi, omnia diligenter lustravi, invenique primo duos ibi Fontes rotun- ,, dos, utrumque quatuor quasi palmis latum in diametro, summaque animi ,, mei voluptate vidi id, quod nullis votis consequi potuerunt Drus Rex,, Persarum, & Camhses, Alexander Magnus, ac Famosus ille =ultus - ,sar: A qua Fontis Marissima est & levissima, gustuique gratissima: scien- ,, dum tamen, nullum hosce duos oculos Fontis in suprema Montis planitie ,, exitum habere, sed in radice Montis: profunditatem quoque Fontium ten- ,,tavimus, & in primum quidem lanceam immisimus, quae intrando ad II
223쪽
Lib. a. DISSERTATIO VI. Gap. s. 191
is palmos tangere Videbatur quasdam v eluti radices vicinarum arborum sibi , , invicem implexas . Secundus Fons vergit a primo in Orientem ad jactumo lapidis hujus profunditatem explorantes immissa lancea Ia palmorum, fun- um nullum 1nvenimus, colligatisque duabus lanceis ro palmorum, denuo se rem tentavimus, sed nec sic fundum tenere potuimus, dicuntque incolae, ,, totum Montem plenum aquis, cUjus hoc signum dabant, quod tota circa is Fontem planities tremula erat & bulliens, manifestum latentis aquae vesti is gium, eandemque ob causam non redundat aqua ad Fontem, sed ad radi isces impetu maximo sese egerit, assirmabantque Incolae, ut & ipse Imperatoris qui praesens erat una cum Exercitu suo, eo anno terram parum tremuis isse ob magnam anni siccitatem, aliis vero annis ita tremere, & bullire, ut ,, vix sine periculo adire liceat. Circuitus loci instar Lacus cujusdam rotun- sedi, cuius latitudo fundae jactum constituere possiit. Infra Apicem hujus is Montis populus degit ad Montem, leuca circiter una a Fonte dissitum ver issus Occidentem, vocaturque Guix, & videtur hinc Fons bombarda at- istingi posse. Est hoc loco vicus Gentilium, qui sacrificant multas Vaccas, ,,& veniunt ad Fontem certo die anni una cum Sacrificulo, quem pro Sa Merdote tenent, qui ibi sacrificat unam vaccam juxta Fontem, caputque
,, Vaccae abscissum projicit in Fontis abyssum. Porro Campus Fontis Nili ab omni parte dissicilis ascensu est, praeter
, quam ex parte. Boreali, ubi facile conscenditur. Infra Montem circiter ,, una leuca in profundissima quadam valle e terrae visceribus, alius Huvius,, emergit, qui se tamen cum Nilo paulo post conjungit, unde credunt ean isdem cum Nilo scaturiginem obtinere, sed infra terram per canales deduis istum hoc loco primum erumpere. Rivus vero Fontis, qui infra Montem
erumpit, in Orientem spatio jactus bombardae vergit, deinde subito de linando Boream petit, & post quartam circiter leucae partem novus sese offert rivus e saxis & scopulis ebulliens, cui paulo post se jungunt duo, , alii ram , ex Orientis Plaga erumpentes & sic deinde aliis & aliis identidem ,, collectis rivis notabiliter crescit Nilus. Post spatium vero diurnum itineris is magno Fluvio, qui dicitur, Lama conjungitur, qui deinde fectit se ver osus Occidentem usque ad 3 s circiter leucM a prima sui scaturigine, postea ,, mutato cursu Orientem repetit insinuando se in unum Lacum ingentem est , hic situs in Provincia quae dicitur Bed, Regnoque partim Gyam subja- cet, partim Regno Dambia) quem ita pertransit, ut aquae Nili notabilem differentiam ab aquis Lacus ostendant, totusque Fluvius aquis palustribus impermistus suum cursum fluxumque teneat, qui mox ubi exit, variis D ,,ris declinando in Meridiem, terram irrigat nomine Alata quinque leucis se ab epistomio Lacus distantem, ubi per rupes I brachiorum altas praeci
224쪽
191 Lib. DE CATARACTIS FLUVIALIBUS Cap. i.
, pilatus immenso simul & fiagore & fumo aqueo, qui eminus nebula mihiri videbatur, praecipitatus paulo post intra duas i upes ingentes ita absorbe-
,,tur, ut vix oculis attingi potuerit: sunt cacumina dictarum Rupium ita via ,, cina, ut Imperator aliquoties, strato per illa ponte, cum toto suo Exeroci tu transierat, quibus omnibus & ego praesens fui. Postquam igitur a par A te Orientali Regnum Begamidri, Gyam, caeteraque intermedia Regna ,, Anthara, Olaca, Goa , Damot longe lateque irrigavit, mox fluxustiore ,,gnum Gyam repetit, irrigatisque territoriis Biran & Gumancaeca ita sen- ,, sim Regno Gyam appropinquat, ut non nisi unius diei itinere a Fonte suo is distare comperiatur. Hinc fluxum retorquendo versus Faetolo & Omba ,,ca Regnum Gentilium, quod anno 161 3 ingenti Exercitu subegerat E Arar Selachristos frater Imperatoris, Regnumque utpote incognitum, &,,ob vastitatem vocavit A et oiam, id est, novum mundum. Hinc ex Orien si te in Boream declinans per innumeras alias regiones vastissimaque praeci Apitia dilapsus 'ptum, & hinc in Mare mediterraneum se exonerat. Haec
de Origine Nili Jesulta P AIS, de qua Relatione historica ipsi suo merito
IV. DuM esse in NILO Cataractas Majorem & Minorem quidam trodunt. Major ab Insula Meroe versus Septentrionem s3oo stadiorum: Minor vero inde I 2oo stad. circa Srenen, in ingressii Nili in 'ptum, Strabo, lib. I 7, ex Eratosthene. Videtur autem Diodorus Siculus Majorem Catadupam agnoscere eam, quae Eratostheni Minor est. Et rectius quidem. V. Cataractis sive Catadupas NILI quia ipsemet άυτο πις non vidi, supra memorati P. Pais descriptio nobis suincere hoc loco debet. Scri
psit de portento isto Africano Seneca, gravi admodum stylo, lib. a uuaest.
t. cap. 2, sed ex aliorum relatione, aut ex fama publica, ad quam i psius tempore, ob Surditatem Accolarum, Romani obstupescebant. M
tolus, Dier. Canicul. Colloqu. I I, ex eo & aliis, de Cataracte isto eleganter ita disserit: NILUM Catadupae excipiunt, fCataracta nobilis insigni spectaculo locus estJ ubi per arduas excisasque pluribus locis rupes NILUS insurgit, in vires suas concitat. Frangitur enim occurrentibus saxis, m per angu-fliri eluctatur: ubicunque vincit, aut vincitur,fudiuat. Tandem eluctatuo Ob-
flantia, in vastam altitudinem subito destitutin cadit,cum ingenti circumjacentium Regionum strepitu, quem perferre Gens ibi asperis locis collocata non potuit, obtusis assiduo fragore auribus, ob hoc fidibus ad quietiora
translati sunt. Inter miracula Fluminis incredibilem Incolarum audaciam accepi. Bini parvula navigia conscendunt: quorum alter navem regit, alter aquam exhaurit. Dein msitum inter rapidam insaniam Nili in reciprocos
225쪽
Lib. . DISSERTATIO VI. Cap. I. I93
suehu τolutati , tandem tenuissimos Canales tenent, per quos angusta rupium effugiunt, in cum toto Flumine e fusi navigium ruens manu temperant, magnoque spectantium metu in caput missi, cum jam adploravem , mersos
que atque obrutos tanta mole credideru, longe ab eo , in quem ceciderant, loco navigant, tormenti modo misi, nec mergit eos cadens unda,sed planis
aquis tradit. Haec Majolus. De inaudita & efient quorundam Accola rum Nili, qui Cataduparum illud Barathrum tra; icere solent, audacia, .la neca, ioc. cit. Diodori Siculus lib. I, cap. 3 ; Strabo lib. 17. ad stuporem Legentium scribunt. VI. Geographus Nubiensis Arabs, Clim. 1,. parte q, de Acheronte istoo Africano ita scribit: Navicula: NIGRORUM , ubi a falac processe se runt usque ad Montem Ghianade , cum nequeant ulterius progredi, ad se Terram visenti redire coguntur. Causa vero ejus impedimenti est, is quoniam DEUS, cujus NOMEN glorificetur, creavit eum Montem, & statuit partem, quae respicit Regionem Nigrorum, adaequatam siveis planam; ) alteram, quae respicit . A 'ptum, praeruptam. Et N ILUS ,, magno atque horrendo impetu agit sese praecipitem deorsum inter saxo- fas & acutas rupes, &c. Unde ad urbem ASUAN tendentes navem sistereo camelisque merces imponere coguntur. Non procul ab Urbe A SUAN ad latus NILI Meridionale est etiam Mons alius, cujus in radicibus ex- tat Fodina Sm ragdi, in Deserto ab aedificiis remoto: nec reperitur in ,, toto terrarum Orbe Smaragdus aliunde, quam ex hac fodina, ex qua distrahitur in partes Mundi universas. VII. Alter Africae Cataractes fama Historicorum in Geographorum celebratus est in Regno SENEGA eiusque Flumine Senega, de cujus se u Resuo supra disputavimus, quod est N IGRI Ostium, ad Occidentem, prope Capoverte. Eo vero impetu ex praeruptis rupibus SE NEGA iste, ita hodie, olim D. ARATO) diectus, praecipitatur, ut subtus siccis via toribus transire Fluminis lapsum liceat, qua de re Iohannes Barrius, De-ead. I, lib. 3; mendetinus de Admirandu Nili, s oc. Alias etiam NIGER
Fluvius Africa, vulgo NIGIR & ASTAPUS, post NILUM, cum quo
ejusdem fere ingenii est, merito observari debet. VIII. Esse adhuc aliam Catadupam Fluminis ZAIRE in Regno Comis glano, Gothardus Arthus, Histor. Indiae Orient. cap. Is, tradit. Ex ma-o gnis, inquit, scopulis altisque tanto cum impetu & fragore decidit, ut velo ad octo leucas exaudiatur; cujus quidem casin violentia, qua non solumis arenas, sed magnos quoque secum lapides raptat; multae hinc inde consti-
IX. De fremitu & sono Cataduparum NILI Auctores varia sentiunt. B b Cicero
226쪽
19 Lib. DE CATARACTIS FLUVIALIBUS Cap. 1.
Cicero, in Somnio Scipionis, Seneca L c. & Ammianus Marcellinus lib. 11. nec non Divus Ambrosim, lib. 2. Hexaemer. c. 2 , tradunt, Accolas triti obtusiis assiduo fragore auribus ad quietiora sedes suas transtulisse; adeoque eos horrendo Cataractae fremitu furdos reddi communiter statuunt. M lim tamen, phrasi historica mitigata, pro surdis surdastros accolas reddi namque ullius sono Cataractae surdum quempiam redditum esse, fama Hiastorica nondum testis est. Ego quidem Nili Catadupas majores esse Bo phenis, aut Trothetiae in Norvegia, ut credam, nullo adduci possum ar- .gumento; eorundem tamen Accolarum Cosaci, me stro Gothi & Noroegi nemo surdus hactenus evasit. X. Sed absurdius longe est, quod Macrobin , de Somn. Scipion. m. r, e. q. fremitum Nili Cataracticum ad evincendum Musicam Mundi Harmo niam , contra negantes eam, in argumentum adducit, Quae vero nos mises a facientes, Nilo quoque valedicimus.
I. TNter plurima Germaniae Imperialis κειμηλιοι & ornamenta, quibus Icum paucis admodum Regnis superbit, haud postremum est RHENUS ille C. Julio Caesari, Tacito , Straboni, Plinio, aliisque Historiae ac
mysteriorum Naturae extispicibus, atque Scriptoribus decantatissimus. Tanta enim Fluminis istius magnitudo est, ut eum Sacrum Germaniae Euphratem merito dixeris; tanta pernicitas, ut cum Albriae Tm RLeum non immerito comparaveris, rectissimeque GERMANIAE Turim appellaveris: certe pernicitate certare cum Danubio non dubitat. Vidimus utrum
que & navigavimus diuque suspensa sententia cxistimavimus utri victoria decernenda esset. Siquidem II. RHENUS iste origine longe nobilior, vix e Fontibus suis egressiis mox maria quaedam Lacusque admirandos 3c nobiles complet, cursuque celerrimo per tot Montium ac rupium anfractus labens, nobilissimam illam, totque olim praeclare gestis rebus gloriosissimam GERMANIAE par- eam maximis plurimisque conspicuus Urbibus, pervadit, donec, feroces
227쪽
illos Libertatis suae propugnatores Belgvis admiratus, in Oceanum sese tam
III. Est certe quod in Danubio orientis domitore stupeamus ac me tuamus. Ast pura longe RHENUS Pater nobis proponit Dei & Naturae mysteria horrenda simul, & vel exquisitissimi Naturae inquisitoris inge nium fatigantia. Alluat suos Sueones, Bouarios Pannoniosque & Thraces Danubius, ac reprimat furata in Christianorum perniciem PORT. Eimpetus ac furores. Nobis horrendi RHENI catarassiae, admiratio nunc erunt & occupatio DEO in itinere devota. Non scriberem profecto portenta haec, si legere eas uspiam daretur. Quippe nemo Geographorum aut
Historicorum, quod sciam, de illis quicquam tradidit; sed quidam sola
earundem mentione contenti sunt; plurimi omnino eas praetereunt, deque Rheno solo prolixe disserentes, de mysteriis ejus parum sunt solliciti. De Rheno primus Autor C. Iulius Caesar, in lib. de Bello Gallico, Comment. 4, scripsit. Post eum Tacitus, de German. in in lib. 2 Annalium: Item Dio, lib. 39; Strabo lib. CV 7. Cluveriin. Sed de Catara lis eius ne γρυ qu dem tradunt. Nec non Bernhardus Agollerus in libello Coloniae Anno 1 396
impressio, qui vulgata Rheni portenta Carmine gravissimo descripsit. IV. Doleo sane, quod magnus ille seculi nostri GEOGRAPHUS
CLUVERIUS , nec in sua Germania antiqua, nedum In Geographia et niversati hosce Cataractis nobis non tradiderit. Sebastianus Munylerus in sua Cosmographia unius Cataractae Scapusensis facit mentionem; sed tam nude N paucis, ut vix tribus lineis omnem ejus absolvat descriptionem. Expressit eam quidem Icone, quasi aquam ex orna elabentem; sed admodum rudi, dc obiter. Accuratius longe nobis eam proposuit Zellerus aeriincisam atque in Theatro Europaeo expressam; 'quanquam nec ibi Cataractae hujus circumstantias omnes deprehendi: plura enim αυτο 1ς experientia propria, atque in id summo studio intenta contemplatione observavi. Da ci quippe ob confragosos Alpium Suevicarum ac Helveticarum anfrastis. viasque molestissimas, nec non metu tot in Rheno exstantium periculorum eo iter instituunt. V. uia autem, omnes isti Catarassae nonaginta fere milliaria Germanica in Rheno occupant; operae pretium esse existimo non nihil de Tractu integro RHENI, tum ex Geographis ac Historicis, per quos proficimus tum; tum ex propria Observatione, tradere.
228쪽
DE CATARACTIS FLUVIALIBUS Cap. DCAPUT III.
I. D Heno nostro eadem est, quae Rhodano, Ticino, Ruso, S: Aroia I patria: Idem natale solum sunt Alpes prisci Orbis memoria clarissimae paullo ultra Rhaetiam. Observanda autem est elegans admodum quin que tum Alpinorum Montium, tum ex iisdem fraturientium Fontium series &concursus. Alpes triplici nomine distinet e sunt, quae Galliam respiciunt Comtiae: quae Helvetiam ambiunt Rhetia cum annexo sibi Vogesse; quae demum Mare Adriaticum respiciunt Penninae appellantur.Ex quibus, ceu ex foecundo utero estusi Fontes, GERMANIA Ac Rhenus, Danubius, SO Oenim: GALLIAM & BELGIUM, Rhodanus , Aram , Mosa, Moselia: ITA TIAM, Padin, Athesis, Mincius, Ticinus e ILL TRIAM, Savm & Dravis alluunt. Nam TICINU S Italorum a Rheno anteriore uno duntaxat milliari Germ. oritur: RHODANUS Gallorum duobus milliaribus Germ. & soci passiibus: RUSSUS vero &'AROLA, Fluvii Helve iorum, ille duobus, hic tribus milliaribus Germ. a Fonte Rheni anteriore prodeunt. Omnes decussatim & in speciem stellae fluunt ex Alpibus, Montibus continuis, quorum eminentissimus, & longe lateque conspicuus est Mons ille, quem Veteres, ADULAM, Recentiores, Deli Ssoge Iberii vocant; communiter autem & melius Mons S. Gotthardi, a Sacello in eo exstructo, ejusque nominis Divo olim dedicato, appellatur. Mons iste olim, SUMMAE ALPES, a Veteribus dicebatur, quia Viatoribus, imo&in Rheno navigantibus, spectaculo gratissimo nivibus distinctus; ita conspicitur, ut reliquis innumeris Alpium Verticibus tanquam magnorum i lorum quinque Fontium ac Fluminum Pater, aut Inspector Praeses superemineat, cujus altitudinem, longe lateque, imo etiam in Italia conspieuam spectabam quidem attonitus, sed ascendere& experiri eam, ob negotium, quod Ablegato mihi Polonorum illo tempore incumbebat, plane non licebat. Et quia tot tantaque Flumina ex Alpium incunabulis egrediu tur; manifestum hinc est, Alpes sub terra concavas esse, darique ibidem Hydrophylacium sive Abyssum, aquas per varias earundem collivones seraecoquentum, qua de re libro I actum est. II. Fontes RHENI nostri duo sunt: Anterior, & Posterior. Anterloer Fons oritur prope TICINUM a Meridie ex eodem Monte, qui nunc S. Gottharri dicitur, scaturientam. Alluit oppidum olim Taxagήr-m, nunc
229쪽
Lib. .' DISSERTATIO VII. Cap. . 19
Taseis, dictum, ac respicis emetiam CV Galliam. Posterior Fons in Rhὰ-tia, verius Comitatum Tyrolensem ac Germaniam, radices agit. III. Veteres quidem & prisci Romani unum duntaxat Rheni Fontem
agnoscebant, alterumque alio nomine vocabant. NOS vero, cum celeber
rimis Geographis ac Historichs recentioribus, hodie ex Alpibus despicien tes, duos videmus Fontes, qui q3o oo passibus a se distantes, separatim fluunt, ejusque, donec quarta leuca, seu duobus milliaribus Germanicis, ab Urbe ac sede Episcopali CU RIA, congressi fratres, incommunia veo confluant. Alii octoginta stadiis, seu duobus milliaribus Germanicis, Fontes differre statuunt, quod cum distinctione accipiendum est. Namque Fontes isti fratres octoginta stadiis distant, ii parallelam spectes lineam; si vero Montium juga & ambages Viarum observas, amplius q3ocio passessibus: hoc est, itinere unius diei dissident. De quo Rheni ortu Dio Cas. sius lib. 39 ita disserit: Rhenus, inquit, ex Alpibus Germaniae paulo supra Rhaetos oritur: inde versus Occidentem profuens ad sinistram Galliam ejusque Incolas, ad dextram vero Germanos dividit, tandemque in Ocea
IV. Variant autem nonnihil Autorum sententiae de Fontium istorum situ. Aliqui enim ex Alpibuου Rhaeticis eos scaturire: nonnulli, ex Alpibus Celticis: plurimi supra Rhatos exsilire aiunt. Sed non sunt committendi Viri Clarissimi, in tam pus1llo hoc dissidio, in quo verbis discrepantes reipsa rectissime conveniunt. Tantas autem aquas isti Fontes eructant, ut duobus milliaribus Germ. supra CU R IA M, Oppidum supra memoratum , in uno alveo conjuncti Rhenum mox navigabilem effciant. Quod mirum cuiquam videri non debet, cum etiam Nilin, Euphrates, Ganges,& alia Flumina, Danubius, & alii, aquas copiosissimas mox a faucibus suis profundant.
CAPUT IV. DE PROGRESSU seu TRACTU
Ι. Ta ergo egregie exorsus cursum RHENUS noster vix so passus a I Fontibus suis progressus, mox Lacus vastissimos aquis limpidissimis Elet, Insulasque non paucas conficit.
230쪽
193 Lib. . . DE CATARACTIS FLUVIALIBUS Cap.
II. LACUS isti duo sunt: Superior & L mor. Quam divisionem ejusdemque partium appellationem ab Accolis & Nautis didici: qui Lacu, istos , Die Dber Sec& Tnter See I vernacula lingua nominant; qui alias,
una & communi voce dicuntur, Der Sodella te. Caetcitum Autores varia Laciιbus istis imponunt nomina. Quidam eos in Majorem & Minorem: alii in menedum & Acronium Lacus dividunt; eadem tamen est res, partibusque istis duabus verae & competentissimae appellationes sunt impositae Namque Lacus VENEDUS recte ita dicitur, estque revera prior, superior &,Major. Lacus vero Acronius, verum quidem nomen sortitus, est tamen posterior, inferior & priore Minor. III. Lacus SUPERIOR est aqua Rhenana limpidissima, supra Constam iam Urbem in alveo majori stagnans. Dicitur alias Lacus Veniam & Bodamicus Dex Sobeii fee; item Lacus Brigantinus Vel Constantiensis, quarum appellationum rationes infra dabimus. Strabo, lib. , Lacus istos vocat, paludes magna3: Καιο P δε - ἐλη μεγάλοι, Καὶ λιμνην οἰναχAlmριεγάλου, Etiam Rhenus, inquit, in magnas paludes, in in Lacum effundi tur magnum. Ego vero ἁυ πlης contrarium deprehendi: quod Lacuum istorum aquae non paludosae ac limosae sint, sed purae, limpidissimae & c falli adinstar pellucidae. Hinc externa Lacuum istorum superficies tota vi ridis conspicitur, quod aquarum purissimarum signum est certissimum. Lacus ergo potius dixeris, quam paludes, quemadmodum & Accolae He
setii de eo , Dex aeodens te isticine psius ei sonderu ciue recise grosse niac tige stoimelche Seel & recte quidem pronuntiant: ut ita totus in hac sim
sententia, Strabonem non in stricta, sed in lata ac generali significatione vocem ἐλη, sumsisse, quod magnis Viris perquam familiare est. IV. Lacus iste Henedus ita a priscis populis Venedis dictus fuit, quos Populos Tacitus inter Germanos recenset, Germ. cap. 66. quia illos ibidem ad Lacum Rodanicum Romani olim saepius oppugnabant. Quem Lacum tamen ignorasse Iulium Caesarem existimat Cluverius, lib. 2 Antiqv. Germ. eo, quod nihil quicquam de eo scripserit. Geographi cum Plinio eiusque Epito maiore Solino, ap. 24,Vocant eum Lacum Brigantinum, ab Oppido Bregantet ad ipsum Lacus caput si1to, quod etiamnum superest. Hoc oppidum non fuit Rhaetiorum, sed Vindelicorum, quibus cum Romanis sub Tiberio hoc in loco multa olim fuere bella, cujus adhuc vestigia Arx vetusta &excelsa in Montis radicibus ostentat. Vide Strabon. lib. q. Vulgus Lacum Podamicum , aut ab Oppido vo o inclis voce detorta, pro Modnullscei vocat Eo denseti aut a Veteri Nobilium Accolarum Familia de , ut existimat Althamerus Brenetius n Notissuper Tacit. Germ. quam opinionem scire non interest.