장음표시 사용
281쪽
263 vi fluxum, in initio pleuritidis symptomaticum & noxium acriori clysmate proritaret. Ubi jam remittit morbi impetus, tunc sensim solvi incipiet illud concretum inflammatorium,
& per varias vias de corpore exitum quaeret. Unde ad haec attentus tunc esse debet medicus, ne intempestiva medela turbet materiae morbolae coctionem, vel coctae excretionem. Ubi jam cessit morbus , cavendum maXime, ne nimis cito impleantur convulescentes aegri. Saepe enim in hoc morbo vitae periculum non redimitur, nisi insigni sanguinis jactura; ea autem jactura humoris boni impedit ingestorum assimilationem in naturam liquidi vitalis sani. Unde metuendum est, ne subita repletione per chylum crassiorem obruatur pulmo, & periculosa fiat recidiva. uod prudenter monuit Hippoerates a), ubi de pleuritidis cura agit, dicens: post judicationes autem vires levibus cibis reficiendi, requiescendum et Proeterea vitandi soles , venti, plenitudines, acida, salsa, pinguia, fumus, ventris satus, labores, venus ; AE enim reversus fuerit morbus, sequetur mors.
a) Hippocrat. de morbis L. III.
282쪽
a64 Vidimus jam , quomodo pleuritis abeat
in sanitatem sugilio naturae per resolutionem benignam, vel per coctionem & exereri O-nem materiae morbosae: simul etiam expendimus, quomodo per artem sanari possit absque alio morbo sequente. Sequitur jam ut consideremus pleuritidem, dum in alios morbos abit, vel in mortem tendit; & ut videamus, quid ars possit in sanandis morbis, ex pleuritide infeliciter curata, natis.
, Suppuratio. Ρrimo agetiit de plenritide in lappura.
tionem tendente. Cum autem alia cura reisquiratur hoc in casu, quam ubi spes est resol-Vendae pleuritidis, debemus cognoscere illa signa, quae docent suppurationem futuram. I. Generalia inflammationis in suppurationis tendentis signa, supra, cum de perip-neumonia in suppurationem abeunte agebatur, p. 88. eXposui. a. Si febris continua, dolor, tussis &c. ad undecimum usque diem eadem ferme cum
283쪽
intensitate excurrant , tunc enim magna cum probabilitate suppuratio metuitur. Monuit autem Sisistemus, tune tantum certam es Asuppurationem, si toto hoc tempore ae lustii gradu processerint haec symptomata, vel &audia fuerint potius , quam minuta. Saepe enim contingit in pleuritide curanda, ut per sanguinis missionem, aliaque remedia, mite- suant omnia symptomata, & paulo post, quandoque & sequente d e denuo redeant aeque vehementia, imo hoc quandoque ter, quate ve contingit; non tamen ideo credendum est, quod in tali casu pleuritis necessario in suppurationem itura sit. 3. Si resolutionis ianita spes sit, neque ulla criti ea evacuatio praecesserit. Non tamen semper mox in initio absoluta prognosis futurae suppurationis haberi potest, cum sisegna cost onis & cris eos saepe serius in hoc morbo appareant, aegro tamen postea ex integro restituto. Praecipue vero neglecta venae sed fione, quae adeo necessaria est in pleuriti de valida; & si cito instituatur, & repetatur pro re nata, satis feliciter sanat. Hoc enim reis
medio neglecto, succedit empyema, febris
284쪽
Signo abscessus formasti Ab Elsus hie natus habet quidem omnia
signa coni munia cum reliquis abscessibus , qui In externis partibus corporis fiunt ; verum pleraque ex his hic non possunt distingui, cum in interioribus apostema lateat : hine operae pretium est hie colligere & alia omnia indicia, quae suppurationem hic fieri do. cere possinat. Horrores illi vagi, nulla cer. to temporis periodo recurrentes, magni momenti lignum dant. Multum etiam huc facit morbi tempus jam in longum excurrens, & mi. nori tamen cum vehementia symptomatum, quam in principio: si enim Omnia symptoma. ta manerent aeque valida, vel augerentur, potius gangraena ct mors exspectanda forent, quam benigna suppuratio; quae licet hic pe. riuulosa sit, tamen longe adhue melior, quam pejores illi pleuritidis exitus in gangraenam vel mortem. Ita Hippocrates a) de pleuriti de agens habet sequentia: At quibus sta. risu expuitio es cujusvis funt generis, re dolo. admodum acuti , illi tertio die moriuntur ;quem se sugerint, convalescunt: qui vero primo , aut nono die , aut undecimo die sanus non fuerit suppurare incipit. Pi restae autem suppurari, minus enim Debais es, quamvis L.
285쪽
loriosam se. Verum tunc additur in illa praenotione coaca, quod tertio vel quinto die moriantur; si vero illos effugerint, non miliato levius se habentes, tune septirn O , aut nono, aut undecimo suppurari incipianti Eκέlisibus patet , tunc Hippocratem exspectasse suppurationem, dum pleuritis non esset pessima ; vel si admodum valida in initio parum jam mitesceret , eum ille adhue praecipuos dies criticos observasse, an non ibi molimen naturae adverteret, a quo sperari posset materias morbosae jam subactae evacuillio, vel metastalis ad alias partes: ubi vero nihil tale videtur, tunc statuit, suppurationem incipere. a) Hippocr. de morb. L. IlI. Cap. XV. Charier.
Ex his ergo signis seri apostema novi. mus, adeoque' eX iisdem symptomatibus diu manentibus apostema jem factum esse cognoscimus. Verum tunc & alia succedunt signa, quae hane di agnosin confirmant, & a distractis vel compressis vicinis pArtibus per tu
286쪽
268 dissime distendit: imo tune quandoque dot res illi a partium vicinarum distrastione ad alia loea propagantur; sed talis abseessus post
pleuritidem natus removet pleuram ab inter-
costalibus lodis & distrahit summo cum dolore, quandoque se per totum pectus & dorsum propagante, pulmonem vicinum premit, irritat, hinc sussicationis metum, & tussim molestissimam quandoque facit, tanto quidem plus, quo facetis ille pure plenus major eli omnia haec symptomata inocrates Variis in locis enumeravit. Ad latus dolore ex se focatione accedente, tu suppurantur. ab Et in alio, loco b) habent sequentia: Quum tuberculum literi oboritur, tuins detisret j dolor, febris pondus in latus incumbit, redolor acutus eundew lorum semper occupat ,
re sitis vehemens , b calidum potum eructat , re Leubleum in latus affectum non sustinet , sed in fanum. Verum ubi decumbit , vel ut saxum istri suspen in videtur et intumescit, aerulee, pedesque tument. Atque icerum alibi c) dicit: Si in latere tuberculum oriatur, &purulentus me aeger ), haec patitur : rigor δε- einee febris V tussis Iscea Per multos dies, latus dolet, dolor in maminam, re clavi.
culam , scapulum i etum faeiens ob det.
287쪽
Verum quandoque pus natum hic loci per sputa ex pulmone educta evacuatur, felici successu. Praeterea frequentissime invenitur pulmo accretus pleurae in illis, qui validam pleuritidem passi fuerint, & in tali casu faeilius intelligitur, quomodo pus ex abscessu pleu.rae in pulmonem aeretum venire posset. In cadavere hominis, cujus morbum non noverat III. van ruieten, cum a vespillone furtim ablatum redemisset in usus anatomicos, invenit pulmonem sinistrum firmiter aceretum pleurae lata admodum plaga; dum scalpello solvebat hane cohoesionem, ut pulmonem si ducere posset, ingens copia puris effluxit: inter im tamen patuit, eXamine instituto, pulmonem non fuisse purulentum, sed tantum adiscretum firmiter huic succo purulento ex suppurata pleuritide nato. Certe, si ille homo diutius superstes fuisset, pus illud videtur jsim sibi facturum fuisse per pulmonem contiguum , & adeo firmiter adhaerentem. ctua.
288쪽
cunque demum via pus post pleni itidem sup
puratam in pulmonem Veniat, Observatis cer
tis constat, illud quandoque sputo per pul-
nionem evacuari: nec credit ulltim me diuum,
in luculenta praXi constitutum esse, quin hoc aliquoties viderit, uti Ill istento tapius illud videre contigit. Memorabilis casus est, quem habet de la Molle ), ubi in pleuritieo, qui morbum omnino neglexerat, odiavo die ingens puris copia cum tussi medioeri per pulmonem rejiciebatur , felici eventu. Imo& Hippocrates by idem manifeste statuit, di cens de pleuritide. Indicatur autem hic morbus, brevissimus quidemseptimo die, longi mus autem decimo quarto die: quo quidem ue pus a latere per sputum rediectum fuerit re repurgatum, sanus evadit. Si vero non per sputum ejectum fuerit, purulentus H, D' morbus longus. Et similem certo prognosian in aphoris.1nis e) habet : Pleuritici . qui intra quatuordecim dies superne non repurgantur , ill s in Dema trais e.
a) Tralle eomplet de chirurgie T. L p. rq 8.b De affection ,Cap. III. Chari. T. VII. p. 62I.
289쪽
Signa, quae vomicam formatam esse significant Stollius aptior. 2 13. recenset. Sunt autem sequentia: I. Febris mitigata, nbsque signis prae gressis coctionis, & criseos. a.) Dolor obtusus, qui prius erat aeutus.
acerbata , atque sudoribus nocturnis termi.
frontis, & genarum color intensior. Signa vomicae ruptiae.
purationem jam formatam esse concludimus:
diem duraverit, doloribus antea mitescentibus, nunc iterum auctis; salsus tune Lepe motus novae pleuritidis oritur . Dum enim abscessus pure pleno turget, membranae pus Coercentes sensim distrahuntur, atque molestissimum dolorem faciunt, & quidem eo aeriorem, quo rupturae proprior fit talis Vomica purulenta. Hoc quandoque fefellit minus peritos medicos , dum dolorem illum acutum novae instammationi tribuebant , ct viribus jam fisctos aegros
290쪽
ὶ aegros Ob longitudinem talis morbi repEfitis quandoque sanguinis missionibus exhauriebant.
effudit in cavum thorauis pus, cessat dolor subito, es anxietas a compresso per turgentem vomicam pulmone nata minuitur multum; undρ miseri aegri se integre sanatos saepe credunt , subito tale levamen experti. Verum aucta copia puris accumulati, redit eadem anxietas, tussis & reliqua fere omnia symptoniata recrudescunt, & vanam fuisse aegrorum spem arguunt. Signa Empymqtis. I. Febris suppuratoria continuo increscit, exacerbationes vespertinae manifestiores,st. Dissicilis in latus sanum decubitus , ob molem puris in sanum pulmonem gravi tantis. 3. Oedematosus lateris, in quo empyema factum est, tumor, modice dolens ab at. tactu, atque calidius. . Ρestus in assecto latere magis amplum, Cedemate calido suffusum, striis purpureis notatUm. s. Tussis siuea.