장음표시 사용
581쪽
tia,qui scrupuli quae peccandi perlaula: uae quoniam
non exprimuntur, nos quasi diuinantes sic disturrimus;& supponimus ex iam dictis,At amplius dicendis, quod ruramentum de Deiparae immunitate ab originali defendenda, est iuramentum de re pia, religiola,& laudabili, ut patet ex quiestione prooemi, & est etiaactus voluntarius, & denique opus ab Ecelesia permissum,& miraculis Confirmatum. et ' Quibus positis, sic disturrimus contra Auth
Iem.Haec inconuenientia non nascundur ex parte prae latorum , vel communicatum offerentium hoc iura
mentum , potest enim hoc iuramentum ab illis offerri licite, dc voluntarie, cum sit de re pia,licita,& religiosa:ergo licite ab illis potest offerri pro bono communi, dc pro laude Deiparae, ut amplius patebit ex respω-sione ad I t. propositionem: cumque licite hi possint petere, & offerre tale iuramentum, ex parte ipsorum non sunt scrupuli, neque periculum peccandi,cum ne que ipsi peccent, neque alios peccare faciant: scrupinius autem hic daretur, vel occasio peccandi ex parte superiorum,si illi cogerent ad iurandum, vel actus iurandus esset malus, vel impossibilis, vel nimis difficilis,quorum nihil in hoc actu reperitur, ut constat. Vide iusta post finem harum omnium responsionu mo dum , & formam quam dedit circa hoc Archiepiscopus Caesaraugustiinus, & Academia Complutensis. O beeundo ex parte subditorum iurantium , & se obligantium,nullum datur inconueniens,nullus scrupulus, nulla peccandi occasio ; Probatur fundamentis numero praecedenti positis. Nam taliter iurantes vOluntarie , iurant actum pium, religiosum, laudabilem, raculis confirmatum, facilem, & proinde licitum: ergo ex parte iurantium 1crupulus non datur.Secundis
582쪽
probatur,quia si Petrus ver.gr.potest in secreto abiquo iuramento amplecti utramuis partem istius opinio nis , dc opinioni sic electae potest adhaerere absque iuramenio usque ad mortem, poterit utique eidem opinioni sic electas, & licitae se conformare , & in illa firmari per iuramentum: Quod enim licite inc religi se pollum facere , possum utique iurare me facturum in posterum:nullum ergo inconueniens,vel scrupulus datur ex parie iurantium,Vel peccandi periculum. 31 Dices sorte hunc scrupulum,uel periculum P eandi,nasci ex duobus: Primo quia cum iurans ut se rimum sit laicus , & idiota, nesciet de sendere id quod iurat,cum ignoret Theologiam ad disputandum de t
ii quaestione dissicili. Secudo,quia si Papa postmodum
definiat opinionem P. Thomae, is qui antea opinione Scoti iurauerat, agitabitur scrupulis si bene iurauerit&c. Ad primum argumentum dico quod quando in confraternitatibus petitur hoc iuramentum a laicis, Acidiotis, non petitur ut sint defensuri Deipuam ab originali disputando Theologice, imo hoc non potant petere a laicis: sed solum petitur ab illis ut verbo simplici id defendant,& Scoti opinioni non contradicant, quod poterunt facete absque Theologia,& sic ab omni scrupulo liberantur. Ad secundum dico quod licec Papa definiret opinionem D.Thomae, quod non speramus in is qui antea iurauerat defendere opinionem Scoti,nullo scrupulo poterit agitari, nam sciurando non fuit periurus: cum iurauerit id quod putabat vorum,& tot rationibus,& miraculis comprobatum.
31 Adhuc pro dictorum confirmatione, hoc exemplum subiicio. In aliquibus collegiis seculatium studentium qualia sunt Conimbricte,Salmanticae, & alibi P ingredientes collegium iuramento se obligantis Nn S
583쪽
quod in omni statu, quem postea extra tollegium so titi fuerint,defendent quoad poterunt,res,ac bona, Miura talis collegii: si ergo hoc licitum est iurare pro defendendis bonis temporalibus illius collegi: cur nolicebit ingredienti confraternitatem Conceptionis verbi gratia defendere quoad poterit illius praeserua
tionein a peccato, ex quo magna eidem Deiparae laus,
imo,& Christo Domino resultat 3 3 Neque denique ex tali iuramento resultant in conuenientia, vel periculum peccaridi in populo, vidente populo fieri tale iuramentum. Nam populus pius,fidelis, Sc tam bene allectus ad Dei param , non potest scandalizari de tali iuramento pro Deiparae laude sui cepto Neq; aliqua in conuenietia ex parte popu-Ji poterunt allignari, quibus non facile respondeatur.
Ad decimam. DEcima propositio sic habet. Non est spiritus fidei
instare, ut instat Rex noster Plii lippus,ut definiatur de fide praeseruatio Deipara: ab originali: & suturo tempore apparebunt incommoda illius petitionis. 3 Per spiritum fidei videtur Author intelligere Zelum fidei, cic proinde innuit non este Zelum fidei neque duci gelo fidei illum, qui petierit a Sede Apostolica praedictam definitionem circa Dei para: Conceptionem Contra quod ego assero esse clarum, & magnum gelum fidei id a Sede Apostolica postulare. Pro quo suppono, pie iuxta multos Doctores,quod opinio Scoti potest definiri de fide , ut inter alios tenet, & probat
Suare Z romo a.de incarnatione displuat. s.fes. 6. dc Pater AEgidius lib. . de Conceptione q. 8. art. unico , unde iam
constat opinionem Scoti polle definiri de side si Papa
585쪽
Nonne magis exaltabitar, & Deipara cum ista definitione , magisque laetabitur Ecclesia quam cum cara nizatione unius Sanctii Eadem fere verba habentur in Bulla canonizationis sancti Didaci. Ubi ait Sixt. V. se illum canonizare. Ut se Dem mirabilem in San Iissius
demonstret,ut haereticorum frauitatem coerceat, peruersitatem confundat. Merito ergo dici poterit quod Reges, ac Piineipes postulantes a Papa istam definitionem unde similia fidei bona resultare pollunt ducantur spiritu, ac reto fidei. Adde quod per talem definitionem, si daretur, cessarent tumultus, & poneretur silentium perpetuum in hac materia contradicentibus, neque in contrarium possent amplius quaestiones, & querelas
3 s Secundum adhuc exemplum sit. Si hodie Imperator, vel Principes Germaniae peterent a Sede Apost lica,ut pro quiete,& salute fidelium illius regni dignaretur aliquid definire de fide propter dubia exorta, quod olim multi Reges a sum. Pontifice postularum:'Quis neget praedictos Principes moueri ac duci bonoetelo fidei ὶ Hoc ergo est quod facit Rex Catholicus in petenda ista definitione circa Conceptionem Deiparae pro laude Dei,B.Virginis, de Hispaniae quiete. 36 Quod vero Author in ultimis verbis istius propositionis male prophetat, de futuris incommodis
hinc resultantibus, & futuro tempore conspiciendis, voluntaria diuinatio: est, & ii ne fundamento. Quin potius ab opposito quies magna sperari poterit ex ob tenta definitione,ut patet ex iupradictis, cum aliis bo- nis motivis supra iam dictis.
586쪽
Ad undecimam. VNdecima propositio asserit librum Lucij Dextri,& Laminas repertas in monte sancto Granatae,m
quibus dicitur Iacobum Apostolum praedicasse in Hispania Deiparam ab originali immunein, nullius esse valoris, sed potius falsitatis. 3 Quod attinet ad librum Lucii Dextri, sateor me illum non habere, nec vidisse. Vidi tamen librum ductissimum Gregorij Lopea Madera, quem solu comis posuit de Reliquiis, & Laminis inuentis in illo sancto monte Granatae, in quo libro fuse satis, & sapientet
multis ostendit, & probat veritatem, & authoritatem illarum Reliquiarum,& Laminarum,responden Ο-nibus dubiis,quq circa illarum veritatem possent proponi. Nec puto quod liber dicti Gregorij quoad hoc, erit inferior libro Lucij Dextri. Ad singula propositionis verba sigillatim respondens. 38 Dico imprimis D. Iacobum Apostolum praedicasse in Hispania,est adeo certum ex traditione Hispaniae, librorumque multitudine,ut probatione non indigeat. Quod autem Deiparam ab originali liberam Praedicauerit, quid mirum est id fecisse Apostolum Deipa deuotissimum, cui adhuc illa vivens Caesaraugustia apparuit, & sibi ab illo templum ibidem aedificari mandauit. Quid item mirum si Apostolus de illa praedicaret, id quod ille de ipsius praeseruatione ab originali sentiebat, quod idem sensit Iacobus Minor de
eadem Deipara, ut patet ex Liturgia eiusdem Iacobi Minoris,ubi sic habet: Dignum es vi Teata Virgo dica-xur semper 3eata, ct omnibus modis irreprehensibilis. Sic refert Pater Algidius lib.de Conceptione, fol. I94. col. 2. Scalij multi. Ex quibus verbis clare constat Apostolum Deipa
587쪽
Deiparam ab originali liberam credidisse. Nam si il- Iud habuisset, non foret pro illo tempore Beata, nec ii, reprehensibilis, sed e contra infaelix,& reprehensibilis. Adde quod graues Doctores dicunt a tempore D. Iacobi solitum esse in Hispania celebrari sestum Cou-ceptionis Dei parae,& hoc est clarum inditium ab illo tanto Apostolo hoc fusise praedicatum. De hac cele- Iebratione resert Petrus Nunez in suo Sancturali Seraphico discursu I. de Conceptione fol. 78. g. De manera. bi citat sanctam Marcum Maximu Episcopum Caesaraugustanum, idque tunc maxime verum erit si verum est quod inulti docent recentiores, Apostolos Ierosolymis ante dispersionem, in quodam Concilio definiuisse Dei param caruis. originali: citat Petrus Nune Z citato loco fol. 37. col. 2. ex laminis repertis in monte sancto Granatae ex duobus sociis sancti Iacobi. Idem tenet Pater AEgidius lib. . de Concep. I. 3 l. Num.
ao 2 g. O .num. 1 2. multa pro eodem adducens.
39 Quod vero attinet ad principale intentum de Laminis ibi repertis, antequam de illis reseram graue testimonium, praemitto quod pari assensu poterimus
assentiri veritati Laminarum illarum, atque assenti mur veritati Reliquiarum Sanctorum, quae ibidem cuLaminis repertae sunt, est enim utrobique eadem ratio de credendis Laminis,atque Reliquiis simul repertis, ut patet ex iis,quae tradit Gregor. Lope E cit. lib .fol. I .cas. 7. seM. 2 cap. q. narrat miracula quae contigerunt in inuentione praedictarum Reliquiarum. Quaergo aut horitatem habeant Reliquiae, & proinde La- minae eum illis repertar in illo sancto Monte Granate, constat ex eventu secuto.Nam statim Archiepiscopus Granat ensis coacta Synodo Prouinciali vocavit duos Eoiscopos,& alios Praelatos, tu viginti alios viros do-- ctissimos,
588쪽
ctissimos, inter quos fuit unus Pater Thomas Sanchea Societatis Iesu, Author illorum librorum de Matrimonio, & affuerunt alij graues,& doctissimi viri, qui omnes iuxta decretum,& formam Concilii Tridentini,vnanimiter decreuerunt,& scripto firmarunt prς- dictas Reliquias et se veras,& populo proponenda3 in publico , ut post et populus illas venerari: & ita mox factum fuit. Cuius historiae, & facti meminit exacte Gregor Lope et ad finem citati libri,ponens transumptum originalis decreti diocoesani , & nomina omnium Dochorum, qui ibi subscripserunt. Quo posito, quaero a nostro Authore : Si hodie quis irreuerentiam faceret Reliquiis in illo monte repertis ,& Praedu homodo in publico , populo propolitis ab Archiepiscopo,iuxta Tridentinum , iniuriam aliquam irrogaret, nonne vi suspectus de fide foret puniundus Cum ergo eadem sit authoritas de Laminis repertis cum eis dem Reliquiis, suo modo poterimus iudicare de poena isti Authori debita, eo quod dicat praedictas Laminas esse falsis. Secundo pro earumdem Laminarum veritate facit omnino, quod tradit Pineda lib. 8.tom de rebus Salomonis cap. I.seel. 8. fol. 177. ubi post multas probationes adductas ad probandum quod Salomonialuatus eii , ultimo adducit quamdam Laminam re pertam cum aliis in isto sancto monte Granatae, cuius exemplar ibi transcribit litteris Arabicis , Latiniς, &Hispanis: quarum substantia est: quod Salomon post peccata sua fletu magno egerit poenitentiam de pecca to suo. Et facit Pineda vim magnam in probaticine istius Laminae, dicens illos libros Laminarum plumbearum, esse sanctissimos, vel solo antiquitatis nomi ne probatissimos esse censendos. Tertio de pnedicto Igm Laminarum authoritate disserit Pater ,Egydius lib.,
589쪽
lib. 3 Conceptiq;-si. g. 2.yrum. Q. Vbi probat,& concludit praedictas Laminas in dicto monte Granatae reθpertas,in quibus asseritur Deiparae praeseruatio ab original. esse recipiendas ut veras & permagnae authoritatis. Ecce cuius authoritatis sint Laminae illae repertae nuper in monte sancto Granave testibus Greg.Lope Z,
Pineda, P. AEgyd. quas noster Author sua solita fiduciame dicam protervia,falsas appellat.
Ad duodecimam. D decima propositio dicit in sum. procurantes
fieri statutum de exhibendo iuramento supradicto,& taliter iurantes,approbare processus contra deincreta Pontificum, & proinde approbare peccatum: MQuod eum peccatis fulcimus nostram opinione cidest Scoti quod proinde Deus debet iudicare. 4o Falsum,audax,& temerarium ass ertum,& muli antiriadnersione dignissimum. Ad cuius resposionem praemitto, quod Iuristae in materia de tortura dicunt, quod iuramentum reo exhibitum est quoddam genus torturae.Applico ad istum Authorem, cui iuramentum de Deipara defendenda ab originali, non illi exhibi- eum, sed fidelibus, eidem genus grauis torturae est: Minnuit in tot propositionibus quod non plus Diabolus torquetur exorcismis Ecclesiae, quam ille torquetur hoc iuramento fidelibus exhibito, de quo in tot propositionibus sic anxie quaeritur. Quamuis ergo huius propositionis difficultas , & obiectio soluta satis maneat ex quaestione posita in prooemio huius casus , ubi Probauimus iuramentum hoc esse licitum, religiosum&e.pro maiori tamen istius propositionis impugnatio ne , dico quod principes saeculares possunt exhiber
590쪽
subditis suis iuramentum cum viderint id expedire pro bono sommuni, & pollunt condere legem de tali iuramento exhibendo, & suscipiendo, quod a fortiori
facere possunt praelati Ecclesiae. Sic tenet Suar. tom. 2.de Relig.lib. s.c. I .f. dico a.& co firmatur, quia si pro bono tertiae personae leges omnes cogunt testem ad iurandum, quanto magis poterunt praelati, ae principes legem facere, ut pro bono communi, & pace publica ciues subditi iuramentum praestent in aliqua materia
Hinc obtinuit consuetudo, ut Reges,& communitates quando denuo creant,& als imunt ossiciales inseruitu-TOS, prius iuramento illos astringunt de ossicio fideliter obeundo,de suis legibus fideliter obseruandis,& scde cael. Si ergo principes,& Rectores communitatum, suis ossicialibus laudabiliter tale iuramentum exhibEt,& suadent pro bono temporali, vel communitatis: cur licitum non erit praelatis, Academiis, confraternitati,
bu ,& sirinilibus simile iuramentum suadere ,& exhibero pro bono spirituali,honore scilicet Dei, B. Virginis ac deuotione fidelium 3 I Et in particulari sic discurro. Sunt in aliquo regno aliquando leges contrariae, vel saltem dissimiles legibus iuris communis ciuilis, ver. gratia, in Portugallia, Vt experientia patet. Hoc tamen non obstante, Reges
Portugalliae a suis iudicibus denuo creatis petunt iuramentum quod seruabant leges Portugalliae in iudicando contra vel praeter leges iuris communis ciuilis. Si ergo hoc iuramentum non reprehenditur in rebus ciuilibus cur damnabitur iuramentum de defendenda Dei para ab originali cum non contradicat ulli iuri diuino, vel Ecclesiastico, ut suppono certissimum ξ Secu-