장음표시 사용
121쪽
judica etur . Me enim jubebatur Deuteronomii Q. ut pueLD , qua in urbe eomprimeretur, quia taetierat, Iapidibus
obrueretur . Tamen IN FORO CONSCIENTIAE TANTUM TENETUR NON CONSENTIRE ; neque setasHeri accommodare . QUOD SI METU TACET, NON PECCAT MORTALITER; dummodo nuIIum praebeat
consensiam. Neque vero manum in alterum tenetur indure.
Tametsi quae bonsa es , di ingenua , non debet facere quantum debet, sed quantum potes .
Conatur quidem P. Concina quoquo modo Somma defendere ; feci frustra . Dicit , Sotum Susannae , de qua loquitur Cornelius a Lapide , non meminisse. Hoc verum est: sed loquitur generatim de quacumque foemina; sub quo genere Susanna quoque comprehenditur. Dicit, Solum non ita forte scripturum sui sse, si divina verba , quibus factum Susannae narratur , prae oculis habuisset. Primum mihi dissicile et . ea verba latuisse doctissimum Solor certh verba Deuteronomii ad hanc rem pertinentia non latuerunt. Deinde quid scripturus fui 1Iet in ei hypothesi Sotus, soli Deo eis notum. Postremo nos non quaerimus, quid tunc icripsisset; sed attendimus quid ab-1olute nunc scripserit. Dicit, Sotum Obiter rem versare . Eito. Sed tamen obiter rem versando manifestissime aperit mentem suam. Dicit, Solum de metu MORTIS lo-rui , INFAMI non meminisse. Primum Soto loquiture morte, quando docet , quid pudicar puellae ferendumst potius , quam in stuprum CONSENTIAT : quando vero loquitur de metu, loquitur indefinite . SI METU TACET, de neque addit MORTIS, neque INFAMIAE. Deinde Cornelius loquitur de metu simul infamiae . de mortis. IN TANTO PERICULO. inquit , INFAMIAE. ΕΤ MORTIS; non de alterutro vel INFAMIAE, UEL MORTIS; quare nequit inferri, lassicere Cornelio solum timorem infamiae. Dicit tandem, Solum concludere, i genuam seminam debere pro viribus resistere. Hoc item
122쪽
verem est . sed Tb DEBERE non significat obligati
nem sub gravi; aliter Soto, qui eam paulo ante nefa verat, sibi itatim contradiceret: sed significat decentiam ,& consilium. Et sensus est , Honestae, & ingenuη puellae non id solum praestandum esse, ad quod gravi obligatione tenetur; verum illud etiam totum , quod in sua est potestate. Post Cornelium a Lapide eamdem sententiam docuit insignis alter Dominicanus , de acerrimus Anti probabilista Gonetus, de ach. hum. disp. I. nul n. 39. his verbis . Sed quaeres, quanam media externa teneatur appone
re Virgo ad resissendum oppressioni; ue inde dignosci posFr, quandonam oppressio sit ipse voluntaria interpretative , re indirecte, si talia media non adbibeat Respondeo cum distinctione: si enim Virgo non timeat in se periculum con- sentiendi, ct aliunde grave damnum vita , UEL HONO RIS en metus INFAMIAE meruit SI CLAMET . vel aggressorem Oeeidere tenter; NON TENETUR CLAMARE . vel aggressorem interficere; quamvis licitὸ utrum que possit, eo quod id praeser in fui defensionem ; quia tune respere aggressori es princeptum a mativum, quod non obligat pro semper, NEC CUM TANTO PERIC LO. Monet quidem postea Gonetus, CONSULENDUM ESSE virginibus, iit omnibus modis tunc resistant; quia raro contingit, ut non detur periculum consensus . Sed SI NON DETUR . in ova solum stippositione loquitue Cornelius, & alii, aperth docet, foeminam NON TENDRI CLAMARE . si ex clamore timeat grave damnum vitae , UEL HONORIS . His positis, cur non dixit P. Concina, praefatae opunioni conciliasIe auctoritatem duos illos insignes Dominica nos; praesertim cum Cornelius a Lapide illam doceat fretus auctoritate Soti, quem ibi citat Cur dixit nominatim, laudatam sententiam CORNELII A LAPIDE, &
non potius SOTI, ET GONETI, falsam, improbabu
123쪽
lem, & LAXAM esse, atque eum saeta seri nra manufestε PUGNANTEM Cur in Catalogo propositionnm
damnabilium apposuit illi doctrinae soluin nomen Corne-
Iii, SOTUM UERO, ET GONETUM omnino siluit
Cut in indice nomen Cornelii lego, nomen Soti, & G neti non lego Hoc est unum , de quidem frequentissimum, ex multis artificiis, ob quae de P. Concina jure querimur . Plurimas sententias, quas ipse censuris, notis, conviciis dehonestat, aeque docuerunt Iesu itae , & Dominicanir immo a Dominicanis Magistris Iesu itae discipuli didicerunt. Nihilominus, ut plurimum . in solos Iesultas nominatim invehitur, in eos solos declamat, eos solos objectat Leetarum oculis; atque, ut ita dicam, ad excipienda omnia tela primis in ordinibus locat: suos vel nullo modo producit in aciem . vel post terga Iesultarum protegit. Quod& aliquando advertimus, ec advertere in Posterum nou
At inquit P. Concina tum hoc in loco , quem versamus, tum alibi in hac sua Theologia ; Uiva, La-Croix, Tamburinus , & alii teruntur omnium manibus ς ceteriverb latent in bibliothecarum angulis , & nullis, vel paucissimis noti sunt . De hac excusatione . quam P. Conciana, ut videbimus infra, mutuatus est a Uendrochio, sermo recurret. In praesentia hoc Iantum quaero e Num
quid tam multi , ae tam ingentes Toini Cornelii a L pide teruntur omnium manibus t Numquid Parochi, Con- tessarii. Casu istae volutant Cornel: um a Lapide , ut vel discant vel doceant Theologiam moralem uis unquam aperuit Cornelium a Lapide, ut casum aliquem com cientiae solveret. Quis unquam illum consulit, ut moralibus difficultatibus , dc quaeitionibus responderet Leerales judic t. Fateor , cum primlim praefatam Cornelii a Lapide doctrinam damnationi propos tam , & consuetis conviciis exagitatam legi: laborem improbum Patris Concinae I citus
124쪽
Io eisus admirabara qui octodecim Tomos Cornelii volutasset; ut inde etiam contra iesultarum moralem aliquid expiscaretur. Sed omnis brevi admiratio cessavit r sumpto epim in manus Henrico a S. Ignatio, in ejus Catalogo eam reperi numero Ul.
Restituitur sta integritati sententia
P. CONCINA Tom. pag. set . in Catalogo pr positionum damnabilium. S. Hiquem, gni injussum damnum inferre dere erat, commio, vel borratu. magis conser massi ; utraem ad ressit pisaism damni aro tenearis p Respondeo , probabilite negari posse. P. Paulas Luman in TMOL moraι ιιb. I.
SI P. Concina verba Laymani , quae referre maximh in. itererat , non detruncasset; Laymani doctrinam i . propositiones damnandas sorte non conjecisset. Omne consilium, atque omnis hortatus procul dubio addit confirmationem aliquam deliberanti . Sed inspiciendum est . utrum SINE TALI CONSILIO positum fuisset aliunde e.f. surtum, quo casu consilium non dicitur EM FICAX ; an vero non fuisset positum , quo casu consiliam dicitur EFFICAX. Liberare Consiliantem ab on
re restitutionis , quando SINE SUO CONSILIO furtum non fuisset positum, doctrina est falsissima . 8e damnabilis. Liberare vero quando etiam SINE SUO CONSILIO
125쪽
1oqfurtum fuisset positum, doctrina est non tanta sestinati ne damnanda. Iam vero detruncata sunt verba Laymani, suae aperistissime ostendunt , ipsum liberare ab onere restitutionis Consiliantem, non in quacumque hypothesi. sed in sola hypothes , qua furtum etiam SINE SUO CONSILIO fumet Eositum; ac proinde in hypothesi, qua consilium . non fuerit CAUSA EFFICAR . Quod multo minus invidiosum est , nec parum immutat aspectum doctrinae. En verba quae statim subdit Dymanus recitatae proposi
Quia non fuisti CAUSA EFFICAX , ut damnum absolute , D seeundum subistantiam infra ereur; quando aiater PER IΣ ΙΡSUM SATIS INCITATUS ERAT AD INFERENDUM, UT ETIAM SINE SUASU TUO INTULISSET.
Hanc autem Laymani doctrinam , ut ab ipso traditur , si P. Concina vult rei jcere inter propositiones damnandas ; rejjciat: per me licet, neque impedio . Noverit Iamen prius quorum sit . Eii S. Thomae a. a. quavi.72. a. 7. ubh sic. In aliis autem casibus enumeratis NON SEMI ER OBLIGATUR
aliquis ad restituendum ; NEC ENIM SEMPER CONSILIUM . VEL ADULATIO , UEL ALIQUID HUIUSMODI EST CAUSA EFFICAX RAPINAE.
Et in 4. dist. I s. a. s. quaeit. I. ubi etiam explicat, ut
La yman , quid sit CAUSA EFFICAX ; & sic habet.
Non obigatur semper quis ad restitutionem , nisi in eretis easibus, quando probabiliter credit, quod consilium Dum
fuit Oeax , , quod ALIAS INIUSTA ABLATIO COMMISSA NON FUISSET. Ergo a Contrario sensu , QUANDO ALIAS INI STA ABLATIO COMMISSA FUISSET , in qua sola
suppositione expresse loquitur Layman , non obligabitur ille consilians ad restitutionem . Est S. Antonini Part.2. tir. I. cap.I2. θ. 12. ubi si
126쪽
prus per quodcumque opus illorum additum ess ; NON TENENTUR , nisi quantum de rapina pervenisseν ad
Hree noverit P. Concina , tum faciat , quod libuiserit. Videant tamen Lectores quanti intersit referre INTEGRE' textus Auctorum.
Vindicatur ab impostura P. Tamburinus.
P. CONCIMA Tom. pag. 698. postquam appellavit NiMIUM LAXAM opinionem Tamburini, . . de qua statim; ita pergit.
Nee reponas gaudium defiendι ut lieitum in επορδε QUOD OMISSIO PRAECEPTI SIT OMNINO IMNOCENS a seras si revocerur in disitim malitia omissonis . Non, inquam , hoc reponere Nalax . Quoniam
P. Tamburinias NON DEFENDIT Iiritum esse gauditim de neglecto ineis . IN HYPOTHESI . QUA SACERDOS INCULPATE OMNINO OMISISSET OFFICIUM. SED DEFENDIT, sacerdotem reapse gaudentem de nexucto ineio, quod quidem SE INCUD PATE OMISISSE CREDIT . .
EGo nescio in quonam Tamburino P. Concina legat Tamburinum. Certissime verus Tambutinus defendit, quod P. Concina negat ipsum defendere: & non defendit, qudd ipsum defendere P. Concina affirmat. Deino se
127쪽
fendit enim gaudium de OMISSIONE OFFICII OMNINO INNOCENTE & INCULPATA; & nihil habet de
OMISSIONE OFFICII, quae innocens & inculpata CREDATUR. En ejus verba lib. I . in Decal. Cap. F. g. . n. Gaudebat qandam Georix , sper INCULPABILEM OBLIUIONEM matutinum diei hesterna non reeit s.
Ubi hic per OBLIVIONEM, QUAM CREDDBAT INCULPA BILEM L QUAE IN DUBIUM REU CARETUR, UTRUΜ FUISSET INCULPABILIS γω reprehendebatur ab alio nimis religioso Sacerdote Hialedixi, potui fise Hlum gauderi do carentia illa laboris, qua
pune NULLO MODO PECCAMINOSA FUIT Noα dicit. QUAE PECCAMINOSA NON FUISSE CREDEBATUR . DE QUA DUB UM ERAT. UTRUM FUERIT PECCAMINOSA atque adeo tale gaudii obetium erat AB OMNI ΜΑLITIA separatum. In qna ergo hypothesi destndit gaudium illod Tam-hurinust in hyciotheri ne, qua omisso CREDATUR, &quidem sub dubio, innocens, ut assirmat P. Concinae An in hypothes, qua omissio FUERIT inculpabilis. NULLO MODO peccaminosa, & ab OMNI MALITIA separata; ut P. Concina negat Ρropulset aliquanto longius rancu
Praeter manifestissimam imposturam, duo breviter advertenda sinat . I. Tamhurinna allignando obiectum
gaudii, quod defendit, non assignat OΜISSIONEM OMFICII; SED CARENTIAΜ LABORIS, quae locutio,&mitior est. & cautior. II. Tamburinus non adhibet illam vocem NEGLECTO. quae praesesert sempet aliquam culpam; sed ea vox in truditur de suo a P. Concina, qui hoc etiam artificio non raro utitur; ut in referendis senistentiis Iesultarum seligat terminos invidiosiores. Antequam ab hoc quarto Tomo discedo. praeterire hoc minime valeo. P. Concina pag. Do. de eodem Tainburino ita seribit. Qus ibidem num 2. adjicit,siant ΡομDERATIONE digna. Inquit eum, non licere tibi soluto
128쪽
LEGITIMI CONIUGES DEBITUM SIBI REDDAENT.
In primi mi,usinus addit hoc, qηod omittitur a P. Concina ..Hoe non es de copula deιMationem sumere; sed copulam segitimam opprobara . Deio de Mid hi ,rre carpendum es Numquid erit peccatum , GAUDERE, VEL DESIDERARE, ut impleatur illud grava praece plum Apostoli a. ad Corinth. 7. m Uxori vir debitum re dat, similiter auten & u3or viro Ego pyn aluid vibdeo PONDERATIONE )ignum, nisi impotens desideseri uin de netandi ubique Tamburia um .
R stituitur sua sinceritati sententia
P. Couciva Tom. s. pag. 77. Am satisfarias pracepto audiendi missam, qui duas meri tates missa SIMUL eodem tempore audiat; pura medietatem unius Sacerdotia tisque ad consecraticinem, , M.teram medietatem alterius Sacerdotis celabraritis a gonis
HIc videbitis, lectores, aliud novum ADFIRMANDI
genus. Baunius Tract 6. de sacrificio Μissae, quaest. s. prius refert auctores NEGANTES satisfieri per illam SIMULTA NEAM auditionem. Deinde resert auctores ADFIRMANTES . Tum sic exponit opinionem suam.
129쪽
Baunius expressissime docet, sententiam ADFIRMANTEM non esse in praxi sequendam, sed sequenda nesse NEGANTEΜ. Et P. Concina fine ullo additamento Pronunciat, Baunium ADFIRMARE Neque forte hic dicat P. Concina, Baunium reputare probabilem illam sententiam; atque ideo ex vi probabutismi posse illam deduci in praxim. Hoc, inquam , non
Primo: quia Baunius non reputat illam probabilem PRACTICE; aliter non diceret, NON ESSE SE UENDAM IN ΡRAXI. Porro, ut ex vi probabilitat aliquid deducatur ad praxim, non sufficit illud esse utcumqu probabile. Sed debet esse probabile ΡRACTICE . .
'Secundo, quia, hoc omisso, stat semper, sententiam Baunii non esse sincere & bona fide relatam. Qui enim dicit, auctorem aliquem AFFIRMARE, significat, auctorem illum adhaerere sententiae affirmanti, illam defendere ut suam. illam praeponere sententiae neganti, illam reputare vel unice veram, vel saltem sententia negante probabiliorem. Hoc significat apud omnes lectores, AmFIRMAT BAUNII . Et tamen Baianius nihil horum facit, sed omnia contra. Quamobrem hoc sibi persuadeat P. Concina, nondum satis propulsatam esse rancidulam
130쪽
CAPUT XLVILRestituitur sua sinceritati sententia, Patris Gobat.
Quid direndum de EO, quἐ templam ingreditiar ad audiendam Missam, quam pos quadrantem Meriandam putar. Interim EO NON ADUERTENTE MO IN ALIQUO ALTARI Legitur tisque AD SANCTUS, O tum ex CAMPANULAE SONITU missam reeitari eo-gnoscit Respondeo. GOBAT ira 3.s. num. Irs. stribii fidebuit ras. γ dieit. Si habuerit hane intentionem, Volo me esse unum de numero audientium Missam quandocumque inchoabitur, eum AUDIUISSE etiam primam
- partem, QUAM REIPSA NON AUDIUIT. Metis spraefatam intentionem non fabuerit. Hinc retuli, πεν ut refutem quoniam nullo impugnante corruunt sed ut identidem palam fiat, quousque progrediatur ben '' a quorumdam Theologia. Reseram enim opinionem
prorsus improbabiIem reputo. Quia A SOLA INTE , TIo absen/ndi Missae moraliter praesentem constituere volantem audire missam; posset hae ratione quis domi sua se res mi praeceptum implere. O . q. o
Non poterat coloribus magis adulterinis depingi se tentia Patris Gobat. Gobat non loquitur de Eo , idest de quocumqueta angrediente templum ad audiendam Missam ; quod esse animadversone dignissimum, patebit statim. Non loquitur