Veritas vindicata sive permultae sententiae auctorum Societatis Jesu in theologia christiana dogmaticomorali minus sincere relatae. Suæque integritati a quodam ejusdem Societatis Theologo restitutæ

81쪽

6 tem e duo deeennaria comparatione dicta eoronae eum sine tertia pars , videntur non modica materiar at quia ad Anem intentum , ides ad euisum Virginis, id modice noeet ; se eetera quatuor decennaria reeitentur, UENIALE

ERIT DUO TANTUM OMITTERE .

Ut vero laxitatibus Iesultarum per fas, de nefas indices in farcirentur; in eodem indice V. Votum ita repetitur .

Non esset lavis materia INTEGRUM ROSARIUM omittere; ut LAXE' docent LA-CROIX, TAMBURI

NUS, ET SPORER.

In quibus verbis est impostura contra P. La-Croix , qui, ut vidimus capite et q. , profitetur se non loqui de ROSARIO INTEGRO , cujus nomine communissimh inintelliguntur quindecim decades , sed de TERTIA PARTE . Eih impos ura contra Tamburinum , ut modo evia denter ostensum est. Est impostura contra P. Sporer Franciscanum, qui Trach. I. cap. I. M. . num. I . idem e cet, ut quisque videre poterit, ac Tamburinus Demantur ab indicibus tot repetitiones , quas 'omnes adnotare piget; demantur imposturae; eκ istat aliquis, qui ad examen revocet sententias , quas P. Concina appellat laxas: & in die es fortasse multum decrescent. At eos Ρ. Concina non consecit. Id sollim in praesentia dico. Hoc probat Patiem Concinam alios habere foederatos, qui aciversua nostram Societatem eodem an, mo sunt.

82쪽

CAPUT XXX.

Restituitur sua simceritati sententia

Baunis.

P. CoucIMA m. . pag. 8.An qui in re lavissima falsum jurat, peeeet mortaliter Auctor Theolagia moralis Iesultarum, Henricus a S. Ignatio in Protegomeno I. cap. I. Banc eamdem fententiam s peccare sollim venialiter I adjudicant BAUNIO in summa pag.6s. Edit. xv. , ubi EAM DO CET his verbis: Vocare Deum in testem mendacii levis non est tanta irreverentia, propter quam velit, aut possit damnare hominem: qua propositio es 24. in

ter damnatas ab Innoe. XI. Doministis Viva in sua - trutina theologica interpretatur , Bauuium admittere parvitatem materis in juramento dumtaxat PROMIS.

SORIO . SIT ITA : tibenter squidem , nos fano insensu quoad fieri potest , eatbolicos Scriptores interpre eamur. QUOD NEGOTIUM FACESSIT, est, iisdem

omnino verbis esse conceptam propositionem damnatam ab Iunoe. XL, quam eum ceteris theolagis ipse Viva te

satur proseriptam fuisse in sensu juramenti assertorii , non promissorii. Utcumque res via se babeat, ratio pr scripta propositionis evidens, es. Deinde in Indice V. Bauri sic habetur. Bauni P. Stephanus mala docet, voeare Deum in teissem mendacii levis, esse peccatum forum lave. Pag. 4 8. nam. , Damnaν- θ ε propositio ab Innop. XI. Ibidem.

Quamae

83쪽

. . . . . .

QVamvis P. Concina iis verbis AT ITA videatur

permittere interpretationem Patris Viva; nihilomi' nus aliis verbis fatis aperte ostendit, se hujusinodi interpretationi non acquiescere ἔ Sc satis aperte persuadere conatur Lectoribus . Baunium vere locutum fuisse de Iuramento ASSERTORIO non ΡROMISSORIO , atque ideo docuisIe propositionem damnatam. Ait enim, Baunium EAM DOCERE verbis relati ; ait NEGOTIUM FACESSERE. quod iisdem omnino vel bis propositio damnata concepta sit ; & demum in indice .clissertilsine scribitur. Baunium docuisse illam propositionem quae ab Innoc. XI. damnata est. Ut igitur P. Concina sine haesitatione acquiescat interpretationi Patris Vivae; ut Auctor indicum discat mi-nlis confidenter imponere, atque ut Baunium ab hujus. modi injuila criminatione vinclicem : demonstro. iplum locutum esse de IURAMENTO PROMISSORIO. quo quis promittat committere aliquod ρeccatum veniale , e. g. mentiri leviter in gratiam alicujusl l n autem de ASSERTORIO, quo quis vocet Deum in testem mendacii levis cum juramento prolati. Assero prius textum P. Baunii, ex gallico summa fide latine redditum, qui sic habet.

Nequie fieri pee artim veniate, AD QUOD QUIS sE OBLIGAUIT PER IURAMENTUM , quin novum

committatur. Tolet. Irb. 4. eap. et t. Gυarruυias de pactis prima parte/6. Additur quod emittendo boe juramentam. peceatum est mortaIiter juxta opinionem aliquorum. S. N. 2. a. quaest.89. Theologi in I. Sintentiarum disset9. Lusius lib. 2. de Iustitia dub. q. num. x8. Qtιia speetes es blasphe- mire aecipere Deum veru i FIDEJUSSOREM OFFENSAE. ET UADEM PRAVAE VOLUNTATIS. qualis illa ιβ quam Θabet . QUI SE DETERMINAT AD ALD

QUAM CULPAM , QUAMTUMUIS UENIALEM .

84쪽

cinera is vibiI-ἱmιν opinio habet fautores fuaa ; nempe nou esse peccatum mortale illud iuramentum ut S. Antoninum a. p. tit. I . cap. 4. ν. 3. Sotum lib. 8. qua'.2.art. 3. GL nrimn Tom. I. isp. 6. quas.' L 3. Et posumus

illam sequi sub consideratione . quod ACCIPERE DEUM IN TESTEM MENDACII LEUIS NON EST TANTA IRREUERENTIA . PROPTER QUAM VELIT ET POSSIT DAMNARE HOMINEM .

Relato summa fide textu, evidenter ostendo, quamvis fortalia Lectorum oculis statim patuerit, ferinonem

esse DE IURAMENTO PROMISSORIO; & sensit

illorum verborum IN TESTEM MENDACII LEVisel se . in testem mendacii levis PROFERENDI, ET IURAMENTO PROMISSI; non vero , in testem me

dacii levis IN IURAMENTO, ET CUM IURAMENTO PROLATI.

Oileudo primo ex verbis ipsius Baunii. Baunius per

illa verba NE UIT FIERI PECCATUM VENIALE . AD QUOD QUlS SE OBLIGASSET PER IURAMENTUM , loquitur de juramento , quo quis se obliget ad committendum peccatum veniale . Atqui jurame tum , quo quis se obliget ad committendum peccatum. veniale in IURAMENTUM PROMISSORlUM . Ergo. Praeterea munius per illa verba ACCIPERE DEUM

FIDEI USSOREΜ OFFENSAE, ET VADEM PRAUAE VOLUNTATIS, QUA QUISSE DETERMlNAT AD ALIQUAM CULPAM QUAMTUM VIS UENIALEM

loquitur de juramento, quo quis vocat Deum in testem Oirensae faciendae , & executionis pravae voluntatis , qua determinat committere aliquam culpam quamvis venia lem. Atqui juramentum hujus nodi eli promissorium. Ergo . .

Ostendo secundo ex Auctoribus, quos citat pro sita sententia. Baunius loquitur de illo juramento, de quo quuntur Auctores. quos pro se citar. Atqui illi Auch res loquuntur de juramento PROMISSORIO, quo nen, Pe

85쪽

64pe quis se obligat ad committendum aliquod peccatum.

Ergo. Ad probandam minorem seligo ex citatis a Bauis dici unum Dominicum Soto insisnem Dominicanum , qui loquitur determinath de MENDACIO LEVI, sicuti lo- . quitur Baunius; & sic habet loco citato. Conclusio vera ostenditur , ubi quis jurae aliquid se facturum , quod non non est nisi veniala malum, nempe IOCOSE' MENTIRI, aut otiosum verbiam Ioqui. Tune enim , quia iIIud juramentum implere non es nis veniale ; consequitur , ut neque ilIud fieri graviorem asserat cu*am . Ubi de IURΑ-MENTO PROMISSORIO evidenter sermo est. ostendo tertio ex doctrina praecedenti ipsius Baunii. Baunius loquens paulo superius citato cap. q. de juramento ASSERTORIO docet , Iuramentum falsum esse peccatum mortale; & hoc docet universaliter , illimitate, & sine ulla prorsus distinctione inter falsitatem levem, Zc gravem. En ejus verba. Conclusio secunda. Hoc perjurium, ides applieare aliaetii fassitati sancti mum nomen Dei .... peccatum est; , pecearum , quod TheoduIphias Episcopus Aurelianensis apis pellat grande scelus, in ιwe, ct Prophetis , ct Evangelio

prohibitum, puniendum m alia vita morte interna

quod nos dieimias esse MORTALE: quia vi eontra Bonorem debitum Divina Majestati eam invoeare in tessem

ALICUIUS REI . QUAE NEQUE EST . NEQUE

FUIT. Quae locutio est omnino indefinita , neque ullo modo distinguit inter REΜ LEVEM , ET GRAUEM. sed universaliter comprehendit OMNEM REM , QUIENEQUE EST, NEQUE FUIT. Ergo aliena est a men-re Bannii proscripta doctrina; nempe, vocare Deum IURAMENTO ASSERTORIO in testem mendacii levis, non e Ise peccatum mortale.

Poterat Baianius, quod obiter dictum sit, praeter S. Antoninum, & Sotum Dominicanos, citare etiam Caietanum : qui 2. 2. quaest.8. a. 7. sententiam Baunii diserte docet his verbis. Quod non peccet nisi venialiter, para

86쪽

ex hoe . quod se quis jurat eommittere pereatum veniati , puta dicere verbum otiosum , non NISI VENIALITER peccat jurando. Sed hoc omisso, & regrediendo ad rem nostram. Si Henricus a S. Ignatio , & Auctor Theologiae moralis Iesu itarum non avulsissent a suo contextu praedictam propositionem, sententiam damnatam Baunio non adjudia cassent . Et si Pater Concina non legisset Baunium in iis

auctoribus . sed COLLEGISSET NECESSITATEM LEGENDI AUCTORES IN FONTE . nihil fuisset quod NEGOTIUM ipsi FACESSERET ; & interpretationi

Patris Uivae facilius acquievisset. Demum hic adverto , recth componi ista duor Et impugnare aliquas sententias Henrici a S. Ignatio; & tam multa excribere , atque alia conditione recoquere, quae Henricus a S. Ignatio, Montaltius, Auctor Theologiae Μoralis Iesu itarum, Sinnichius, aliique contra Societatis Auctores jam pridem summa diligentia collegerunt.

CAPUT XXXI.

Restituitur sua integritati sententia

P. CONCINA TOm. 3. pag. 4 o. Ileeat jurare rem , quam PROBABILITER tantum judieas esse veram Respondeo . Hoc quaesitum proponit P. L Croiae Iib. I. pari. I. cap. 2. dub. 3. quaest. O. n. 267. Respondet vero his verbis: is Sanchez lib. I. Cap.4. num. ,, IO. Castropalaus pari. s. num.a. aliique apud Dianam ,, pariq. Tract.4. resol. 7 assirmant: quia juras hoc , ,, quod judicas verum: Ergo non pejeras et unde quod

87쪽

hinc lector: non dicit secundum suam sententiam, sed narrative SECUNDUM ILLOS AUCTORES a Dis firmare, sc extra judicium jurare esse verum: quod ,, aliqui apud Dianam extendunt ad juramentum etiam ,, in iudicio ,, . Et paulo poli pa34r3. P. Concina haec subdit. Recenter eoAgι communiter doeent, D ere UNICUM TESTEM FIDE DIGNUM ad jurandum extra judicium , secus in Iudicio. Sic inquium .... LA-CROIX,

ct plures alii, quos ipsi citant. P Concina hic duo praestat. Primum adeo mutilath. refert textum Patris La-CrOix, ut persuasum re linquat lectoribus. Patrem OMroix adhaerere uni seu tentiae, cum adhaereat omnino oppositae . Deinde expresse imponit Patri La-Croix, quod doceat, sussicer UNICUM TESTEM FIDE DIGNUM ad jurandum exis tra judicium; clina hoc nusquam dicat ex propria sententia; sed ad omne juramentum pollulet certitudinem moralem. mae omnia producto integro textu manifesta

fient

Igitur P. La. Croix post relatam sententiam. contentam tu verbis recitatis a P. Concina, haec ulterius habet, quae P. Concina suppressit. E CONTRA P. Suareet . eap. 4. num. Dieassius

Num. 247 requirunt MORALEM CERTITUDINEM ADOΜNE IURAMENTUM; alioquin jurantem fore perjurum: quia qui jurat, significat, se PLUS UAM OPINARI, di dieit aIiquo modo SCIRE. Ergo non licet j rare id de euius veritate CERTO NON CONSTAT

ET HiEC ULTIMA SENTENTIA UIDETUR PROBABILIOR . Iain Dipiti sed by Gobste

88쪽

Iam ver b, adducere sollini verba, quae persuadent

lectoribus Patrem La. Croix adhaerere uni sententiae; de silere alia, quae ostendunt Ρatrem La Croix adhaerere opponiae ; est ne referre INTEGRE sententias Praeterea dicere, Patrem La-Croix contentum esse UNICO TESTE FIDE DIGNO ad jurandum extra judicium ; clim

se doceat PROBABILIUS esse contrarium t est ne rein terre sententias SINCERE Lectorum judicium esto.

Antequam de hoc tertio Tomo manum tollam, praeterire non possum, quod brevissime dicturus sum. P. Concina pag. 383. in catalogo propositionum , quas recenset 8c offert ut damnandas, ultimam scribit his verbis. Similiter non est plusquam veniati mendaeium disere VRo ablata I, eum verὸ nihil URAT. P. Thomas Samehez lib. I. in DecalaXum cap.6. n 3. Ego vero subjicio oculis lectorum hanc aliam. . a injurius ille nequam sic rogaret I Inras mihi ta tam numerare pecuniam aster responderet; sic URΟ, absque I , non est pecearum mortala ; sed simplex mendmetum . quia forte nihil tune URERET. Dominieus Soto

DOMINICANUS de Iust. Itb.8. quasti. Wrie.7. in sine. Ipsisma est propositio , quam a Dominicano magistro didicit Iesu ita discipulus: & tamen propositioni damnandae arrexitur nomen Sanchezii, nomen Soti altum

fletur. Sed ejusmodi exempla in hac Christiana The logia innumera sunt: pauca adnotare identidem noria

omittemus.

89쪽

CAPUT XXXII.

Vindicatur ab iniusta criminatione

P. Carrinas.

P. CONCINA TOin. 4. pag. 28. proponit hanc quasionem. Reus juridiee interrogatus, euique hae juridiea interrogatio certo eonstat, tenetur ne fateri crimen , tametstalem consessionim ejusdem mors consequatur Et postquam flatuit talem reum teneri sub mortali fateri suum crimen ita pergic pag. a. Contrariam sententiam propugnant non pauci ex recentioribus .... Carrinas dissert. I9. cap.7. hanc opinionem deis

findit in PRO EADEM ADDUCIT SYLUESTRUM.& ARMILLAM. Hi duo auctores V. Accusatio Deis supraeitatis num. 2. CONCEΡTIS UERBIS docent. peccare mortaliter reum non consitentem veritatem y- diei legitime interroganti , quemquam plactendus sit oberimen eo essum POENA MORTIS HINC COGLIGE QUANTUM SIT ISTORUM AUCTORUM CITATIONIBUS FIDENDUM. Non P. Cardenas falso citavit Sylvestrum & Armillam

Dominicanos pro sua sententia , ut iniuste crimina iur P. Concinar sed P. Concina falsissime citavit eos Auctores pro sua. Illi enim auctores defendunt sententiam

Patris Cardenas. & CONCEPTIS UERBIS REIICIUNT

opinionem Patris Concinae. Praemitto, tum P. Concinam, tum P. Cardenas loqui

de POENR TEMPORALI. Nam P. Concina dicit, Reum illum debere sub mortali uteri crimen, tametsi

90쪽

69taIem consessionem EIUSDEM MORS consequatur;

quamquam plectendus sit ob crimen consessum POENA MORTIS. Pater vero Cardenas capite citato nuln.8l. Da oppositam sententiam , inquit, gum abfirmat, non te mori reum fateri Dum delictum, si propter illui plectendus

se POENA CAΡlTALI, UEL TRIREMIUM, AUT

ALIA SIMILI, veram censeo. Quamobrem sententia Ρ. Con Cinae clauditur hac propositione. TAMETSI AGATUR DE POENA TEMPORALI, ETIAM MORTIS. SUBEUNDA : ILLE REUS TENETUR SUB MORTALI FATERI CRIMEN . Sententia P. Cardenas clauinditur hac alia. SI AGATUR DE POENA TEMPORΑ-LI. ΡUTA MORTIS, TRIREMIUM, AUT SIMILI. SUBEUNDA ; ILLE REUS NON TENETUR.

Hoc praemisso: si illi auctores docent quidem, illum reum teneri sub mortali fateri erimen, si agatur de s heunda POENA SPIRITUALI , e. g. Excommunicatione, & simili: sed expressissime docent, reum illum NON TENERI si agat ut de subeunda POENA TEMPORALI. sine dubio alia Sc diversa a poena spirituali; rogo, Utri favent Uter illos redie citat Cardenas ne, qui docet NON teneti si agatur de POENA TEMPORALI: Aa P. Concina, qui docet TENERI, tametsi agatur de APOENA TEMPORALI Audiamus ergo quid dicant. Sylvester U. Adeuotio, postquam dixit, peccare mortaliter talein reum non confitentem; fc nullo modo neque CONCEPTIS UERBIS, neque non conceptis nominavit POENAM MORTIS, ut fingit P. Concina , sic concludit doctrinam suam in fine numeri. SI TAMEN

AGATUR AD POENAM SPIRITUALEM . VIDE INFRA CONFESSIO g. r. Et infra U. Confesso, ad quem

locum se remittit, ita loquitur. Primo vero quaτrtur, an si quis obligatus ad interrogationem Itidicis fateri δε- fictum Et dieit Panormitanus in C. Cum super de Confesss Ddex procedit per inquisitionem ex mero suo incio, sic tenetur quis respondere veritatem sub poena peccati