De quatuor linguis commentationis, pars prior quae De lingua Hebraica et, De lingua Saxonica

발행: 1650년

분량: 541페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

381쪽

De lingua Anglica veteri,

mia,ut pellis,pro toto quod ambit corapore sumatur. Possit tamen & j, slliu dixti duci: ἀαM Oti apud Homorum, pellis 6vina: ααοι Μαρσυου, apud Herodot. pestis Marsyae, i .e. exuviali ut

Camerar. interpretatur.

Σωμα, corpus: & ut anima 'Graecis: per synecdochen omnibus feris linguis usitatam : ita & corpus θωμα pro integro homine interdum ponitur. Anglis utrumque familiare: no solite ino hodie: pro, nemo. Sed posterius . tamen usitatius. Non enim dicunt 'me laute, ut sonas hodie,pro aliquis. Suspi

catus sum sepe Anglicum illud lame, quod interdum absolutῆ, ut sonae areot opinion, dic. aliquando cum bodio iungitur, ut in prioribus exemplis ) eil

Graeco b in suxisse. Ridebunt, credo,

imperiti ; at non illi fortasse,qui quem usum habeant Hebraica CIS I & Nnon in doctorum tantum libris, sed in ipsa quoque sacra Scriptura non ign0rant. Latinum persona, factum est, ut ldoctis placet, ex vita ae: & Chaldaicum va quod & Graeco DOtasse dedit originem: nam pro σωμαs interdum poni satis con

382쪽

De Saxθmca stat: proprie tamen; vulgo,pro aliquis usurpatur. Sed & priscos Latinos sum pro eum dixisse. , ex Festo discimus: quod an huc aliquid faciat,nescio. Sed nihil aeque auget suspicionem meam ac docti viri de origine impers0nalis, seu impersonalibus verbis servientis apud Gallos On particulae origine observatio. Ita autem ille in Gramatica sua Gallica, quae Latine, & se allice seorsim An:

D0m. II 69: typis Stephanicis excusa est. Majores,inquit ille nostri freque ter scripserunt hom in signis .atione impersonali passiva: veluti ut Gallice verterent Curritur, scribebant, hom cour vel I'hom coun: tanquam si Latine diceretur, Homo currit : unde famina est

nostrum, On dit: Onfait: pro Latino, Dicitur, Fit: h.ablato, & m verso in mHactenus ille. Objiciat aliquis fortasse, quod huic Anglico lanae, additurrem . terdum bodie; vel men: ut lamebodis sorne men,&e Sed hoc nihil est. Prius

enim illud lame, quamvis ut nos quidem suspicamur ) origine idem, pomquam tamen usu ut & Gallicum illud On: nunc aliud est, & in pronominis naturam transiit, nihil vetat, quin no A a minibus

383쪽

minibus eiusdem cuius & ipsum si originem speclas significationis,recte jumgi possit. Talia multa memini observa- re, quae legentibus sortasse, mihi certe nunc ista icribenti in mentem non V niebant. Non omnino dissimilia, Lνά- χες quod ex ξννεα & νύκlες compositum:) νυκlες ; & ο αδλ ; &

& id genus alia qur apud Poetam i

comparabilem observarunt veteres Grammatici: in quibus cum eiusdem voti manifesta sit repetitio, a tautologia tamen facile excusantur. Σειω, praeter Di , σψώνου, quatere, concutere; to Ralle. Σχιλcieo,agito, concito : Item pem sequor, incesse,iugo: irico,impello ato iliove. Fortasse & to sum, vitare. Ση , cribro, ast excutio cribro azia

Σχ-ι,habitus,cultus. Item habitus oris & gessus: dignicas, decus: αχνημο- immodeste se gerere : inverecumdum aliquid & homine pudico indi, gnum patrare. Etiam latius, moribus& vita turpi coinquinari. Eυχηρον, de si modestus: indecorus, i modestus

384쪽

si Saxonica. immodestus. Quae cum certa sint &obvia, nollem virum doctiss. in nupero opere asserere hon tam cosporis figuitam,quam habitum & vestis decus hoe verbo si nari: & negare, Hematio, mediae aetatis verbuiri hinc esse: Veia ille quidem potet at di re, mAtis,esc Amplico to ibamr; vel Gennanico Ramen immediate faehim: at ilia, ques uhde Est & Lxκωλιγεα, verbum, pr0,m0d he & honeste loquor; . ει α ηωM unomen, modestia: constans atlimi si tus, nullis aut doloris aut gaudii mo turbationibus infracti, aut obnoxii: quo omnes alias virtutes interdum referunt philosophi.Interpretes GnetiU-bliorum verenda corpori quae Hebnei

dem verbum πη unde Graec.& vetus Latinum; de quo multa Ral.in Catalecta Virgilii, modi sel& Italicum potia , ea quo; yinana, hina; putaserihecentiora pro, meretrix: festasse M

385쪽

3 1 6 De Anglica vetere,

terpretes, their secret parta. Σisiat, ονωπια: inaures. Hesychius: qui etiam σίχλαι scribit, & similiter ex ponit. Σιμοφορων,- ut idem He*

ut ego interpretor, quia alibi non reperio; Σιμοφοριο, osscium vel munuι ad Eunuchos pertinens. Aiunt enim ira-γλα crinia monilium esse: alii, monilia ipsa interpretantur. - Anglis olim, sigie,

monile. Et ab illis; mediae aetatis ut probabile est script'res,nia: de quo

in aliqua Somnerianarum lucubrationum plura legere memini. Potuerunt autem a Graecis ut alia multa Gra, cis usitata, etsi non Graeca genu, na,) habuisse Germani, aeu Saxones,' quamvis Hebraicam potius sapiat oria mO- ginem, quam Graecam. Sed videamus M. Dc auro tamen, numquid & Graeca origo pos x Ch oh ea. sit inveniri non incommoda. Σillii . Homero verbum familiare, quod a iunetiam nominibus substantivis summum earum seu pretium, seu artificium

notat:

peculium. res pretio-

386쪽

e Saxonica. notat: tale utique quod spectantes at miratione & silentio unde & verbo secundum quosdam origo :) sigere sit

πραλόεν lae,de Telemachi tunica: & aliabi pariter non semel. Consulent Eustathium, quibus eius adeundi copia. pud auctorem Elymologici, quem post Eustathium commendatissimum . omnibus linguae Graecae studiosis c pio:) sic reperio. Σιs αλόενlu, ααίν τα

σ1'λόεύα. Diversa haec origo a priore: sed Graeca tamen. At Hesychius; ΣιJα'

si οἱ Σκώλυ λέ-, &c. caetera a libris& otio melius paratis relinquam. Sed ille facit Scythicam vocem. Nos autem Scytharum illorum linguam, qui Grae-ςis notiores, & quibuscum frequentia illis ob vicinitatem commercia, non aliam remur fuisse, quam Germanicam. Fuerit igitur secundum Hesychi um) vox pura puta Germanica, vel SDx0nica ; & aUllis, a Graecis λccepta.

387쪽

3 1 8 De siMVa Arelica Vetere, Sed baee longiorem disquisitionem dest

riderant: nobis alio festinandum. macula, labes, e . a syot, in ranigrat i ut πλη, τ ολὴ, &c.& σκυζομω, irascor,&Glathida et succensere, increpare et nisi potius ex κυδ O , opprobrium, maledidictum, de quo supra. et Suida exponitur,αφεκl ,ἀθάνει, & idque Plutarchi loco addu 'elo:) νο- ρής: cibi fastidiosus Ermus, aeger; sicll. ΣS, fraudulentum effugium,callida tergiversatio: ανιλ sis, Hesych: co tentiones, contradictiones. strife, conjtentior Destriue, supra in σεμε r

nisi di illud ipsum, ex

Σάννα, fatuus: stultus. puto me le-

gisse vel audivisse apud Angin aeani

388쪽

sve Saxonica.& ειδηροφορειν. Vide supra. Σ; lociflexilis,&c. armillae, monilia, torques: funiculi, fibulat, ut quidam apud Homerum exponunt , avrap. Σ-oc laevus, sinister; ineptus, per versus, σκολιο . Anglis, a squint, di inedi, limus, obliquus.

portus, littus; a Roὲe. πυφνὸς, acerbus, austerus; de sapo ribus, proprie: & metaphorice de ho . minibus; rum: ut vulgo pronunti tur. Sed scribitur rough. UMmcarina.Anglis o steere, clavo assidere, navim gubernare; sterne, gur

bernaculum.

Σε/AMMς, simila, similago: unde net ducunt vulgata quaedam Lexica. nam alioquin ex Latino quoque fieri potuit. ut & tractatu, & ramis, e0Glyra.

cursus: Item locus in quo curritur : G rota. Angl.a tram, semita; vestigia. to tracst, u tracri vinstigare.

389쪽

36o De livia Anglica Getere,

rot* . in declivibus locis sustinetur &impeditur: a trigger. Τηκω, liquefacio ; -αααι, liquesio, liquesco: to lavo. Τίθὸς, parvus, parvulus,pusillus, imfans: Diθον βρέ P. titi de infantibus &puerulis, in quotidiano sermone puto me non semel audivisse. titinouse, alias misiten : parus, parvula avis. Quasi equo proprie competeret, in accuratis. simo Lexico Anglico-Gallico: Tit; godat, roce, rose, haridelis. Est etiam di , vsὐιτdi , qui ab uberibus adhuc pendet, & lacte nutricis alitur runde etiam, quando de infante & l flante usurpatur, verbum manare p0Ωsit.

TH-, lusus puerilis genus,quod Si phanus describit; cui non absimilis, quem trap vocant Anglici pperi

Τοiam,glomus, lanae proprie ; sed dei aliis quoque rebus dicitur: etiam dem/Za; μαζη ex quo masa Latinum ;lump. Eiusmodi integrarum etiam initio syllabarum aphaereses, etsi passim

multae: simillimum tamen in mentem nunc Veniebat,μουί2bretenta is Gn

390쪽

sie Saxonica. ciae vocabulum, ex tumulim Latino factum : de quo doctissimus inursius in Glossario : μουλlαειοι tumultuarii, sed, tiosi. Vide & supra in miλυSPO'. TρVξ, συγὸς, DX: d;egs.' Τρυψος, vindemiae tempus, quando omnes occupatissimi: unde puto suxisse, to diutige : nisi quis malit ex

- Τελεω, pendo, pensito. ἀ φριον m- λῶν,& τελέσαi,ispe occurrit apud Graecos scriptores: to teli, id est, numerare, pendere τελυ, attribuor, contri

Graicus censeri,&c. Noprie ut Grammatici loquuntur , ad Etymologiam spectantes) dicerent Angli, 3 began tobe told '&, to be told a Cpecim: ataque ita veteres etiam Angli suo telim,

SEARCH

MENU NAVIGATION