장음표시 사용
101쪽
hat en Im summopere, Beatam Virginem aliam ejusdem mariti socia in habere, qui affectum & officium situm eur , alia divideret, quique ab aliis curis omnino liber & expeditus non esset, ut posiset Uirgini & puero Iesu deservire in laboribus, in vigiliis, in itineribus; d
decebat in seper, ut eodem tempore ν,
quo Joseph cum Virgine habitabat,
aliam cognosceret seminam. Secundo Florum, qui statres Domini dicuntur, parentes alios praetersosephum Evangelium commemorat, Jacobus squidem, minor, frater Domini Mat. I. Marci 3.
Luc.6. Act. I. dicitur Iacobus Alphaei, quibus in locis Iacobus major dicitur fi lius Zebedaei; Sed quomodo , inquies , hic, qui dicitur Iacobus Alphaei, dicitur etiam filius Cleophae Praetermissis
pluribus explicationibus s)c rum Interpretum , prius ad noto, quatuor in
Evangelio fiat res domini numerari, Jacobum, Iosephum, Simonem, & Iudam; hoc posito dico cum S. Th. ad Galat. I. Iest. 5. probabile esse, illam Mariam prius suisse nuptam Alphaeo , & ex hoe genuisse Iacobum &Joseph , mortuo Alphaeo nupsisse Cleophae, &ex illo procreasse Simonem & Judam, & ita factum esse , ut omnes appellarentur filii Cleo phae , proinde etiam fratres domini. Alii dicunt, eundem hominem fuisse Alphaeum & Cleopham , sed Alphaeum dictum a nomine, Cleopham vero a sa- milia, seu cognomine & gentilitate, ita
ex Chrysost. Theodoret. ac Theoph. ini. ad Gabat. Alii vero eum Caesare BD ronio asserunt, quatuor illos fratres Domini revera non suisse fratres, sed Jaco
phaei & Mariae, Simonem autem & Iudam fuisse filios Cleophae & alterius MDriae . Sive unum , sive alterum dicamus, sempCr concludetur, nequaquam suis Iefilios Ioseph viri Mariae , de qua natus est Iesus, quod nobis satis est, quin prolixias hoc pertractemu S.Ioi. Ut igitur historiae evangelicae veritas simul servetur. Dicendum s. istos fratres domini suisse di nos propter quandam consanguinitatem aut veram , aut existimatam , quae filii sententia S. Hieronymi contra Helvid. S. Augustini lib. 22. contra Faus cap. 23. Bedae lib. a. in Mar. & plurium aliorum , quos praeterimus . Adnotandum scilicet est quatuor modis fratres dici in scripturis , natura, sicut fuerunt Iacob &Ectu, a&ctu, sicut Christus Ioan . ao. appellat Apostolos, sta tres , gente, seu nati ne, sicut Deuteron. i 7. omnes Istaelitae dicuntur fratres , & I. Mach. I. scribitur Fratribus, qui niser Hap uti Ddcis,f alutem dicunt fratres , quiμης in Ic fudiness, Iudaei. Et tandem cognatione , seu propinquitate, sicut Gen. II. Loth & Abraham dicuntur fratres ,
cum tamen constet ex cap. II. Loth fuisse Nepotem Abraham . Christus non fuit frater natura, ut declaratum est, suisse fratrem affectu & natione non
suiscit, alioquin omnes Apostoli & Judaei suissent ejusdem fratres, superest ergo fuisse quadam cognatione seu co sanguinitate . IO2. Quaenam vero fuerit hujusta di consanguinitas, respondent aliqui ,hos fiat res domini fuisse consobrinos Christi, ex quo suerint filii sororum Beatissimae Virginis ; Asserunt siquidem , Annam Virginis matrem post obitum Joachim alium virum duxisse, qui Cle phas nominabatur , atque ex illo peperisse Mariam Cleophae, quae fuit niater Jacobi & aliorum; Rursus, defundis Cleopha alium duxisse, cui non ea Salome, & ex isto peperisse Mariam Sal me, quae fuit mater Ioannis , S Jacobi majoris , filiorum Zebedaei. Hoc colligitur ex Glos ordinaria in cap. I. epis ad Galat. ex Aug. de S. Vidi.&Εchio in serm. de sest. S. Annae, immo ex Hieronymo contra Helvid. Beda vero a R. I. dicit Mariam Jacobi fuisse materi ram
IOI. Hoc tamen nullo pacto pr bandum existimo, si enim, ut communis asserit Patrum traditio , Anna usque ad seni-Disiti od by Corale
102쪽
senilem aetatem sterilis suit, ita ut divi- io . Existimo propterea, eos stano munere conceperit Virginem , quis tres domini suisse dictos propter propi sibi persuadere poterit , post Uirginis quitatem putatam , cum enim Maria I partum , & obitum Ioachim , ad secun- cobi , & Joseph suerit Maria Cleophae, das nuptias transisse t Decebat se iram &Cleophas esset stater Sancti Iosephi, pere, Beatam Uirginem esse unigeni- quemadmodum iste putatus est Pater tam filiam , ut certissi me constaret suisse Iesu Christi, ita illi putati suerunt Chri- divina virtute in senectute , &ex sterili sti sta tres, atque ex hoc etiam patet,
conceptam; Quod si hoc de Isiae & quomodo Maria Iacobi dieta sit soror
Ioanne Baptist, tali modo conceptis a L Virginis Mariae, quia , sicut ambae erant firmamus, cur non potiori jure de Uim uxores duorum Latrum , ita intersesb-gine Maria profitebimurὶ Utique Hie- rores noncupabantur .ronymi, aliique Patres Mariam Cleo- ios. Sed quia quod dictum est,MMphae Uirginis nostrae sororem dicunt,im- riam V irginem alios filios non habuisse, imo & dicit Evangelium, sed quomodo tanquam dogma fide i est tenendum , se
fuerit soror, non explicant, nec est no- perest, ut unam sententiam Samni Bami cesse, suerit seror naturalis in primo gra- lii, quae videtur contrarium probare,du , sicut quod plures dicantur Patres , in medium afferamus, & explicemus; necesse non est, habeant vel eumdem , Doctor iste post relatam illorum opini Patrem , vel eamdem Matrem , ut di- nem, qui sentiebant, Mariam post Chr etum est; Quod si cogeremur dicere, sti nativitatem carnalem copulam cunia
Annae fuisse aliquam aliam filiam praeter viro habuisse, haec addit. Nos vero, in Mariam, potius dicendum foret, Ioa- eu nihil hoc doctrinae pietatis inceret, chim habuisse aliam uxorem, quam alias nam donee dispensabatur Christigener nuptias Annam contraxisse. His adde , , necessaria erat Virginitas, quidve oppositam opinionem omnino corruere, νο poseasst factum ad molarii Mjus d fi temporum ratio accurate supputetur; minam, non anxie conjungendum es; Si enim fides adhibeatur Eusebio lib. a. Heruntamen ne hoc eorum, qui Chrisum
hist. cap. I o. Simon , qui dicitur frater amant, ferre cogantur aures, quod re
Domini, fuit post Jacobum Episcopux trix Dei aliquando desierit esse Hirgo dias Ierosolymitanus , & mortuus est sub rationes fulmere putamur erc. Quibus
Trajano anno imperii sui decimo, cum videtur innuere, veritatem hanc ad Dad centesiinum & vigesimum aetatis siuae dei dogma nequaquam pertinere; U annum pervenisset, quod praedidis opia rum in hoc sensu excipiendus est Basinioni omnino repugnat, idem argumen- lius, ut indicare voluerit,errorem illum tum fit de Iacobo, qui septimo Neronis non Fuisse contrarium nec incarnationis
anno mortuus est, nonagesimo sexto mysterio,, nec miraculo Christi con- aetatis suae anno martyrio coronatus, ut ceptioni, esse tamen contrarium fidei ex
narrat Epiph. haer. 78. Pariter Ioannes aliis capitibus, quae ibi Basilius nec pon- Evangelista non potuit esse si ius tertiae derat, nec recenset. sororis Uirginis, quia debuisset ejus aetas incipere aliquot annis post Christum, dctamen constat defunctuis esse sub initio imperii Trajani, ob ortu Christi annocentesmo, cum ipse jam nonagesimum
nonum aetatis annum attingeret. Hate
igitur historia de aliis nuptiis S. Annae,& aliis Mariis ab ea genitis prorsus reiicienda est.
103쪽
84 De causes extrinsecis Incarnationis.
maenam fuerit, vel esse potuerit causae ciens incarnationis.
o6. Ausa effciens alicujus rei vel a esse potest principalis, vel instrumen talis, vel etiam dispositiva, producendo dispositiones connexas cum Care, quae vel principaliter , vel instrumentaliter ab aliquo producitur . Quod pertinet ad causam principalem incarnationis, tanquam certum existimand uua est, solum Deum, totamque rinitatem hanc suisse , ut jam definitum
fuit in Concit. Later. sub Mart. I. can. 2.
Later. sub Inn. 3. cap. Firmiter de se in-ma Trinitate . Tolet. 6.8c ii. & traditur ab Augustin. I. de Trin. cap. q. Hoc satis colligitur ex divinis scripturis, in quibus opera unius personae omnibus indivisim persenis tribuuntur, cum sermo
contingit de operibus ad extra, sicut est incarnatio; Solum inquam Deum, juxta illud Luc. i. Spiritus Sanini superveniet in te, & Mat. I. Luod in ea natum
es, de Spiritu Sancto es. Atque hoc itai intelligi debet, ut neque possibilis suerit alia causa hujusnodi essiciens, haec
enim deberet communicare, & unire snaturae humanae divinam persisnalitatem , sed nulla creatura potest communicare, & unire naturae humanae &c. e
go . Prob. mi. Quod aliquid communi. cat, aut debet esse id quod communicat, aut debet continere, sed nulla creatura potest vel esse divina per nalitas, vel
illam continere ergo . Deveniendo erga ad causam instrumentalem. Io7. Dico, nullam puram creatu. ram vel fuisse , vel potuisse esse causam essicientem instrumentalem incarnationis . Ita communiter Theologi contra
Madernum & Suareet , qui sustinens Creaturam posse ad hoc elevari , dicit probabile hoc esse in Uirgine Matre ssessi factum. Prob. Ut causa instrumentalis dis.serat a mera conditione, debet aliquomodo physice effective influere In effectum & si aliquid uniat, debet illud determinare ad unionem , sed nulla cre tura aut determinavit, aut determinare potuit Verbum divinum ad unionem
cum natura humana, ergo. Prob. mi
nulla creatura vel reddidit, vel reddere potuit naturam humanam aptam ad eta ctive attingendam persisnam divinam . cum natura humana semper infinite diastet a persona divina, ergo. I . Atque per hanc rationem re sellitur argumentum, quo utitur Sua-rez, nimirum in hac unione cum Verbo non fieri actionem & mutationem ex parte utriusque extremi, sed circa unum tantum , idest, circa humanitatem , ad quam se extendit natura creata, nam licet extenso ista admittatur ad humanitatem , ut humanitatem , non tamen ad
istam, ut reddendam idoneam ad phymee &effective attingendam perQnam
divinam propter dicta. Io9. Quod vero dicit praelaudatus Doctor de Virgine, pluribus Sanctorum
Patrum testimoniis demonstrare conis tendit, nam Esichius tom. a. de Uirg. tona. 7 appellat Mariam infrumentum incarnationis ejus, qui omnia produxit.
Ambros epis 82. inquit, Per hominem ct mulierem caro ejecta es de Dradiso , per Virginem juncta es Deo. S. Bernard.
lib. 1. de consid. circa finem vocat Mariam , mulierem illam, quae carnem, an
mam , ct divinitatem tam bene ferme tavit , ut ne dipysone quidem DBD camirct animae, caro vel anima a divinitate insideretur. Verum pie ac devote loquuntur hi Sancti Patres , & eonfundunt essi-eientiam instrumentalem moralem, se licet meritoriam cum causalitate instrumentali physica; vel sumunt instrumentum in sensu magis amplo, ac remoto,
prout explicatur per quidquid aliquomodo ad productionem alicujus requiritur , in quo sensu per sanguinem sivum
V irgo non fuit tantum causa instrumentaria; sed princeps; immo hoc dicen. Disitigod by Cooste
104쪽
Eum Eret , si stricte auctoritatem Aminbrosii acciperemus, etenim per hominem & mulierem , tanquam per unicam causam, caro eleeta est de Para,
I Io. op. I. Unio in incarnatione est quid creatum, ergo non repugnat et vari creaturam ad illam saltem instrumentaliter producendam . ConfΤransubstantiatio Eucharistiea fit instru-mCnt aliter a ministro per verba consecrationis, ergo etiam fieri potuit incam natio,praesertiiri quod in tali transubstantiatione producitur idem Christus proinductus a Uirgine.
Resp. dic ant. est quid creatum .
illa parte, in qua est quid ereatum, idest
ex parte humanitatis requiritur, hanc reddi aptam ad attingendum aliquid in- Creatum , quod repugnat ; Ad Coaccone. ant. ne. cons disp. est , quia tran- substantiatio terna matur formaliter ad corpus,non vero ad Christi divinitatem, nisi concomitanter, propter indissol bilem unionem , quam Trinitas tota conservat; atque in ea per me corpus non producitur, sed Qtum addueitur ut tradam in tracti de Eucharist. Unio autem incarnationis terminatur sermaliter ad Uerbum divinum , proinde plu1 requiritur. m. Diees. Sed etiam hie divinitattantum adduceretur, & non producere tur , cum hoc secundum impossibile sit ,& neque factum fuerit a Spiritu Sancto , cui tamen tribuitur efficientia principalis incarnationis, ergo. Sed contra ἔadduceretur, & simul formaliter uni retur , ad quam unionem nulla creatura habere potest virtutem , neque instrumentalem , cum licet produceret humanitatem , attamen huic non esset debita
subsistentia Verbi divini ; E contrario per Spiritum Sanctum non fuit quidem producta divinitas, suit tamen determinatum Verbum ad unionem propter omnipotentiam & voluntatem communem omnibus tribus personis. Non in-fieior tamen effieientiam istam ita admirabilem, scut inexplicabilem. I Ia. Advertendum hic censeo , asisertum meum procedere de prima hujus mysterii efficientia,atque hoc propter unum dubium, quod fieri posset, nimirum circa unionem partium materiae
eum subsistentia Uerbi, quae a principio conceptionis Christi usque ad finem virae illius mortalis tacta est per nutritionem, illa enim vere erat unio hypostati. ca ex parte humanitatis, quomodo ergo successive fiebat Z Immediate ne a Deo , an per humanitatem Arbitror, utrumque dici posse ; Primum quidem , quia Christus poterat in sui abstantiam alimentum convertere, & antequam in Brinmaretur anima , per actionem Saniniss-mae Trinitatis illa materia poterat uniri hypostatice subsistentiae Verbi; Secundum Vero, quia cum humanitas Christi esset instrumentum divinitatis, & ha rei summam participationem divime omnipotentiae, nihil incongrui dicitur si virtutem hanc ipsi concedamus , quod tamen non valet de aliis creaturis.
33. π Nduplici sensu dispositio aliqua ad unionem hypostaticam in
telligi potest,uel quia ex natura rei connectatur cum ipsia, aut saltem ex divino decreto , ita ut necessario unio consequatur, eo pacto quo se habet ultima disipositio humani corporis ad animam Tationalem , quae statim infunditur corpori , vel quia necessario prae requiratur ad unionem , licet hanc infallibiliter & necessario non trahat. Si sermo sit dodisi positione primo modo considerata, videtur affirmare Gab. in 3. dis a. si de sdispostione secundo modo accepta , Videtur defendere Alen L 3. p. q. . art. . Contrarium tamen docent S. H. hic q. io. & alibi Scot. in 3. dis a. q. a.
105쪽
86 De causa extrinsecta Dearnationis
Duran. Calet. Capreolus, & alii The logi, quibus adhaerens. ii . Dico, nullam se isse causam dispostivam ad unionem hypostaticam. Prob. I. de dispositione physica . Naec dispositio debet ex natura rei &phytice, aut saltem ex divino decreto connecti cum eo, ad quod est dispositio, sed nihil ita fuit connexum , aut conne et i potest cum unione perQnae divinae, dc hoc decretum nulli bi repehitur in sacris scripturis, aut Patribus, ergo. Prob. mi. Unio personat divinae ineludit ser-
maliter ipssim sermale esse Dei obstantialiter communicatum creatum, sed cum sermali esse Dei sebstantialiter inmunicato creatum nihil connecti potuit ex natura rei, & physice , sicut
II 3. Sed etiam admisso, aliquid dari posse, quod ita connecteretur , Q, perfluum omnino seret ad hujusnodi eonfugere dis, sitionem , etenim natura , ut natura sine aliquo superaddito exigit immediate terminari vel per G sstentiam propriam, vel alienam , cum non detur medium inter dependentiam ab alieno supposito, & independentiam ergo; Ex hoc sic argumentor . Ut na tura terminetur propria naturali sebsistentia non exigitur in ipsa aliquod accidens , aut dispositio naturalis, ergo ut terminetur aliena sitbsistentia supernaturali non exigitur aliquod accidens, aut dispositio sepernaturalis; & ratio hujus est , quia natura intelligitur prius emanativa se bsistentiae, quam cujusculΠ-ue accidentis, cum subsistentia sit in us maxime intrinsecus ipsi natum, si, cui in antecedentibus dictu in est. II 6. Dices, hoc verum esse, si I quamur de natura, &subsistentia propria , non ita loquendo de siubsistentia supernaturali, ad quam natura propor tionem non habet, in hoc enim cassidis, poni debet per aliquod accidens sepe naturale, ut reddatur apta; atque ista suit perpetua S. Th. doctrina; Habet enim Angelicus p. p. q. I 2. ari I. in cap Omne, quod elevatur ad aliquid, quod Meedit suam naturam, oportet, quod
Hisponatur aliqua disparisione, qua gruem
prasuam naturam. Sed contra ne. assumptum, etenim
sive sit subsistentia propria, sive aliena , si ve naturalis , sive se pernaturalis, eum detur per ordinem ad se , non per ordinem ad alium, ad esse sebstantialiter, non ad Operari, precedere debet quodcumque accidens, & quamlibet dispositionem , atque in nostro cassi argumentum a me in paritate propositum totam vim retinet, quia licet sebsistentia st Ω- pernaturalis, advenit tamen natuω su gendo munere absique aliqua imperfectione sebsistentiae naturalis, eoque instanti advenit, quo adveniret subsistentia naturalis & propria, sed haec adveni rei nulla praehabita di sitione, ergo S illa ; & falsem est, naturam esse inc paeem ad hujusinodi absistentiam , nam habet potentiam obedientialem, per quam immediate a Deo , qui fecit potentiam in brachio suo, fuit elevata . Quod spectat ad auelaritatem S. Thae. eam admitto de elevatione quantum ad operari, non quantum ad esse, & si pro hac re petis disparitatem , jam haec allata est,quia in ordine ad esse, sebjectum non est completum, nisi prius habeat iubsistentiam , proinde non potest alia quod accidens &dispositionem in se reincipere , e contra si loquamur de operatione , jam sebjectum est in priori in is completum , & recipere potest aceidens '&disipolitionem, per quam ad opera dum perficiatur.
esse hujusinodi dispositio λ statim respondent contrarii Doctores , debet esse gratia habitualis,quae est persectissimum accidens sepernaturale, de qua dixit S. Th. 3. P. q. 8. art. I. ad 3. posse diei quodammodo gratiam unionis, prout facit congruitatem quamdam ad uni nem . Hoc multis in locis tradidit idem S. Doctor; lege ipsum in 3. dic a. q. a. ad I .invenies de gratia habituali; 2 m dium
106쪽
' ditim eongruis alis respectu gratiae uni nis lege in eadem dist. ad Anibal. q.uni ea art. I. invenies. Herbum divinum mediante gratia animam assumasP, quia R eongruum erat, animam insignitam ct in gratia repletam assumere. Tandem hic q. 7. art. Ia. docet, gratiam habitualem ad unionem ; Iscut medium ad finem, i sed medium aut causat finem, aut saltem disponit ad finem, ergo. II 8. Aliqui mentem S. Th. non aς sequii existimarunt propter haec esse in , β sententia nobis opposita; nullo tamen pacto hoc potest admitti, quan vis ad summum probaretur dispositio moralis,' non phy sica, & ratio eadem a nobis sui γ perius adducta militat pro hoc puncto, Θ quia, nimirum ante quodcumque debet se in natura esse subsistentia absque aliquo O medio, & sic probatur secundo pro reii γ eienda dispositione morali. Auictoritaui tibiis adductis breviter respondet Caien tan. in 3. p. q.6.art. 6. dicens, S. Tho-' mam in simina a se retra stasse, nam p. p. a q.6. & 7. disertissime dicit, gratiam ha- et bitualem appellari congruitatem , no a i antecedentem unionem sed consequens rem; Uidetur major vis in ultima aucto- γ ritate, ad cujus explicationem dic mai. gratia habitualis est ad unionem , sicut i medium ad finem , quantum ad quamm, dam majorem persectionem finis,& ma- , ni stationem conc. quantum ad finis as- , sequi ionem ne. mai. dic mi. Sed mee dium aut causat finem, aut ad finem a disponit, si sit medium quantum ad ejus, assequi ionem conc. si quantum ad majorem persectionem, & manifestationemne. mi. & ConL & ita gratia habitualis, non est medium causans unionem , aut, ad ipsam disponens, sicut creaturae sunt i media, Deus est finis, nec tamen cream i turae habent aliquam causalitatem in i Deum , nisi sertasse seeundum esse obies clivum, quod non est ad rem; Brevius dicerent alii, unionem esse finem curii non finem cujus , media autem praece dunt finem cujus non cui. Hisce omnibus addo, non ideo naturam humanam
fuisse a Deo assiimptam, quia esset grata Deo, sed ideo suisse gratam Deo, quia fuit assumpta, & hac ratione gratia habitualis in Christo non suit gratia adoptionis, sicut in nobis, quia ipsi non
suit collata tanquam extranea,& extrinseca, sed tanquam proprietas connaturalis gratiae unionis.
D 9. Dices; esto gratia habitualis
fuerit proprietas consequens gratiam unionis, non probatur, non fuisse dispositionem ad ipsam unionem , cum non
repudiQt,proprietatella prosic istentem a serma esse dispositionem ad ipsam sommam, ut patet in calore, qui est disipositio ad ignem, & tamen profluit ab
igne Sed contra ne . ant. ad prob. Pariter, pro qua re magis cogitare debent
Doctores illi qui asseruot, ultimam dispositionem ad gratiam habitualem progredi ab ipsa gratia habituali, ad prob. calor profluit ab igne, sed non disponit ad ignem a quo profluit, sed ad alium ;Uerum ad uberiorem doctrinam ad ver tendum est, quod in secundo nostro opusculo tradidimus, aliam esse dispolitionem aptantem subjectum ad serinam , quae sit natura vel tempore prior illa forma, & aliam non aptantem sublectum ad formam, sed illud iam Brina praeditum exornans,atque perficiens,velut melius se habeat, vel ut melius operetur ; Hoc secundo modo proprietas profluens a forma esse potest d i sipolitio ad formam , non vero in priori sensu , in quo tantum est quaestio nostra; Hoc praesertim in cassi dicendum est, quia ut ait S. Τh. 3. p. q. 7 art. 3. In iis, qua fiunt in inflanti , proprietates , quae eo sequunturformam , non intesisti illam naturastruccedere, atqui unio hypollati- ea facta est in instanti ergo - . IIO. Dices. Et iam unio animae cum corpore fit in instanti , quia tunc anima creatur,quando corpori unitur,& tamen hanc unionem praecedunt dispositiones,
ergo i pari. Sed contra; diversa est ratio siub
107쪽
88 De causes extrinsecis Incarnatio uis.
jecti ad formam , & naturae ad subsistentiam; Illa unio fit in instanti, sed positis
dispositionibus , quae exiguntur vel ex natura, vel ex di vino decreto; Haec vero fit in instanti nulla praesupposita dis positione, quae se habeat ad subsistentiam , sed solum ad naturam , ut sit natura, & subsistentia est prior quacumquedisbolitione, non sc Hrma, sicut est anima per reipectum ad corpus; & de facto in ipse corpore, antequam snt disipositiones ad animam, est siubsistentia conveniens suis partialibus Ermis. Sed,
ut quamcumque obscuritatem evitem ,
dico, unionem animae fieri in instanti,& tamen praecedere dispositiones , ut sit corpus, & ita etiam unionem hypostati-eani fieri in instanti, & tamen praecede- .re dispositiones, ut sit natura, sed dispositiones , ut sit corpus, sussicere, ut corpori anima uniatur, disipositiones tamen, ut sit natura , non sussicere, ut per Ibna
divina ipsi uniatur, sed tantum ut terminetur subsistentia propria, quod vero terminetur subsistentia divina, est Elum opus dirinum, quod impedit, ne terminetur subsistentia propria, immo in hoc
elucet maxima Dei omnipotentia, quae naturam exigentem terminari subsistentia propria , praeter ejus exigentiam terminat subsistentia sua. a II. Dices rursus; ergo Beata Ut go non Mit Mater Dei; probatur assumptum; Si Beata Uirgo non posuisset dispositionem ad unionem animae cum corpore, non fuisset mater hominis, ergo, si non posuisset dispositionem ad unionem hypostaticam , non fuisset mater Dei ;ita enim Christus est homo propter
unionem animae cum corpore, sicuti est mater Dei propter unionem humanitatis
eum Verbi per Ena . Uerum iuxta superiorem doctrinam facile refellitur argumentum, dicant. dispositionem ad unionem animae cum corpore , quae dispositio est in eorpore , ut sit corpus, conc. quae dispositio sit superaddita corpori ne. ant. & concGenuit itaque Beatissima Virgo corpus Christi domini, & gignendo corpus, genuit totum id , quod exigebat unionem animae, nulla. addita dispositione, quae esset praeter corpus, ita etiam genuit humanitatem, & hanc gignendo, genu id totum id , quod impeditum , ne terminaretur subsistentia propria,terminatum
Qit siubsistentia divina, nulla addita dis. positione, quae esset praeter humanitatem , at in sensu, in quo agitur quaestio ,
debuisset humanitas disponi per quid distinctum , proinde &c. Sie ut ergo Beata Uirgo fuit mater hominis gignendo
corpus actuatum per animam hominis ,
ita fuit mater Dei gignendo humanitatem terminatam per stubsistentiam Dei; Caeterum; dari possunt dispositiones ad animam, non se dispositiones ad subsistentiam , quia siubsistentia est prior in dus , qui est in natura, non sic forma est prima res, quae est in materia , ex quo
108쪽
De extremis postatice unitis, ta unibilibus.
An uafainsuerit unis , ut in Christi
Uamvis alienum sit a Theologia scholastica ea ex instituto resol-re , quae pertinent ad dogmaticos, nihilominus in illud tempus devenimus,quo illa desipiant, si minimet etiam reliqua pertractentur, immo po a ius reliqua omittuntur , quam ista .i Hoc postulat etiam methodus a nobis suscepta; Quare non inconsulto arbitrai tus sium propositam dissicultatem in m i dium afferre, atque quod de ea sentien-
a. Et primo agendum est contra Tutichen, qui, ut errorem Nestorii evitaret, de quo infra, ita dixit in Christo
esse unam tantum naturam, sicuti una tantum est persona , existimans, se non posse duas naturas in ipso fateri, quin etiam duas personas profiteretur, ut no lavit Boetius de duabus naturis P. II. sasseruit quidem Christum fuisse ex dua-hus naturis, quae prius existebant, non tamen in duabus, ita ut ex illis per uni nem , seu unitionem, de quibus vocibus nimis longum esset disputationem instituere , facta sit una, quod non satis animadversium esse a Constantinopolitani Concilii patribus , & ejus praeside Flaviano , conqueritur Leo Papa , quo in errore suit etiam Dioscorus Patriarcha Constantinopolitanus , ut testatur E logius Alexandrinus coda s . p. Io 3. Iuxta haec ergo, praeter alia plura , de quibus nunc nostra non interest , dicebat Eutiches, qui tamen non fuit hujus haeresis inventor, sed propagator, Tom. III. nam ut colligimus ex Epiphan. haer. 77.& August. haere L sa. idem multo prius tradidit Apollinar: dicebat inquam , unam naturam saetam esse ex divinitate& carne percon vernonem divinitatis in earnem juxta illud Joan. I. Verbum caro factum es eo pacto quo si diceretur , quafacta es sinum, intelligitur aqua in vinum eonversa, 8c sicuti quando ex pane fit corpus Christi, panis converti. in corpus Christi; Ex his sequebatur , divinitatem passam, mortuam , & sepultam fuisse. Ita penes Beliarm lib. 3. de
incarnat. cap. a. Hoc tamen ita dixi erassiores, & hebetiores, testatur Peta vius in theolog. dogmat. lib. 3. de inca nat. cap.6. cum revera dixerint alii, humanam naturam totam in divinitatem
abiisse, velut, si gutta mellis in Oce num jactatur, in aquam maritimam ver
titur. Sed quidquid dixerint isti; C tholiea fides semper docuit, in Christo
ad inveniri duas naturas, divinam & humanam ,& istas sine ulla confusione is, permixtione, & conversione, secundum humanam Christum passum esse, non secundum divinam; atque hanc veritatem jam aggredior ostendere. . Tot autem sese exhibent argumenta sive ex scripturis, sive ex Patriabus, sive ex Conciliis, sive etiam ex ipsa ratione, ut ea non caperet volumen integrum . Α ratione incipiam ; Ea a tem est illa S. Th. hic art. I. &sic proponitur . Si in unione hypostatica ex
duabus naturis sit tamen una natura , s
haec talis erit, vel unione dicta per accidens, ut eum ulus lapidum, vel pertransnutationem unius in aliud , quemadmodum elementa transeunt in mixtum , vel sine transmutatione, ut quan do ex materia & forma constituitur una-
109쪽
substantia completa, sed nullo ex hisce modis fieri potuit ex natura humana 3c divina una natura in Christo, ergo in Christo non fuit una Iantum natura, prob. mi.; non primo modo, quia haec
unio fuit substantialis , 3c si sui stet in dicto sensit, suisset unio solius indistantiae
vel cassi, vel arte, ut patet in adducto exemplo, dc etiam ea data, adhuc unaque natura in sui existentia perseverasisti, ut perseverat quilibet lapis in cumulo; non lacundo modo, cum enim natura divina si necessirio immutabilis, nee ista converti potest in humanam is, neque humana in divinam , ut notum est; non tertio, quia vel deitas se ii heret ad instar sorius, vel ad instar subjecti, utrumque autem repugnat, cum sit summae simplicitatis , Crgo . s. Videtur tamen haec ratio deficere in eo , quod probat ex divinae naturae immutabilitate non possse humanam n turam in divinam converti, etenim in Sacramento Eucharisti eo mutatur substantia panis per con versionem in corpus Christi, non tamen datur aliqua mut tio intrinseca, in corpore Christi, ergoa pari; deficit etiam in probatione te tiae partis, cum Oppolitum omnino con
cludatur ex S. Athanac si ejusdem est
in symbolo, ubi dicitur; Sicut animi arationalis ct caro unus est homo ta Deuro homo unus es Chrisus sed anima rationalis de caro unus est homo ad instar formae de subjecti,ergo etiam Deus & h mo unus est Christus ad instar formae, subjecti, ergo. . 6. Sed profecto ratio adducta sis ciens est , neque praedicta paritas quid quam probat; nam si de conversione spanis in corpus Christi loquamur, in sententia S. Th. corpus Christi reproducitur, ergo falsum est non dari muta tionem intrinsecam ex parte corporis,in sententia vero Scoti corpus Christi adducitur, ergo corpus Christi, in quod mutatur substantia panis , dependet ab aliqua actione, ergo etiam ut humanitas converteretur in divinitatem, deberet haec ab aliqua actione dependere, quod fingi non potest, nisi ab ingnorante divinitatem . Rationes alias infra colligemus. Nihil etiam probat, quod ex Athanasio opponebatur, nam similitudo illa
in hoc valet, quod sicut anima rationalis & caro vere uniuntur , ita natura humana dc divina in Christo vere sunt unitae, & sicut ex illis fit unus homo, ita existis fit unus Christus, seu una persona, atque hoc satis habetur ex ejusdem sym-holi verbis, ubi dicitur . Unus omnino non Uis ne subsantiae , sed unitate personae. 7. Majus robor desumit dogma a nobis stabilitum ex divina scriptura , . Christus Dominus Joan. Io. dicit , inesse aequalem Patri; Ego ct Puter unum sumus 8c certe ex illis verbis intellexerant Iudaei,se Deum facere . JΟan. I dicit se minorem Patre, Pater major mσes; atqui fieri non potest, ut idem secti dum unam naturam sit aequalis dc minor, ergo in Christo erant duae naturae . Prae terea Ioan .8. se dicit esse ante Abrahain.
Antequam Abraham fleret, ego sum δctam ere Luc. a. legitur natus tempore
Augusti, Anno quintodecimo Tiberii Cis farii cte: ante quod tempus certe fuit Abraham, ergo. Clarum tandem hujusce rei testimonium dedit consessio S. Thomae, qui postquam viderat, dc ad tangendum fuerat invitatus cicatrices Christi , exclamavit, Dominus meus di
Deus meus. At certe quod viderat, aetangere poterat, non erat Deus, quia
Spiritas earnem ct ossa non habet. ergo in Christo erat quod videret ac tange ret , idest humana natura , 8c erat quod confitendo crederet, Dominus meus O
8. Quod si e sacris litteris ad Sam-ctos Patres convertamur, pene innum e
ri sunt tam ex graecis , quam ex latinis , qui pravum Eutichis dogma Sc voce dc
seripto reiecerunt. Paucis ego contentus
ero . Ex Graecis sessiciant Athanas i qui in enis Epict. inquit; Luis infernus saeructamit, ut confissantiale dicant corpus Disitir Cooste
110쪽
pur ex Maria genitum eum Verbi diuinitate i aut quis tam impius fuit, ut vetverbis diceret, vel animo cogitaret psam Deitatem circumcisam esse ξ & Cyril. in epis ad Nest nomine Synod. Alexandr.
surrexisse, non quia Deus Herbum in .sua naturassi passus, Drur namque extra
passionem es, sed quia eorpus iuud, quod proprium Minifactum es, passumssi Ex
latinis suinciant Hieronym.; qui in ul-ximum cap. Mat. haec habet; Dominus nos r unus atque idem silius Dei, di ius hominis , juxta utramque naturam ditianitatis, ct carnis,nune maguitudinis seu nunc Bumuitatis Agna demonstrat, Au-gtist. lib. I. de Trinit. Erro quia Horma Dei accepit formam fervi ; Utrumque Deus, ct ucrumque homo , sed utrumquei Deus propter accipientem Deum trum t que autem homo propter acceptum semias nem Neque enim tua susceptione alter rum eorum in auerum conversum , atque 1 mutatum es, nec divinitas quine i si creaturam mutata es, ut desineret esset disiuitas, nee creatura iussisInitatem, i ut de eret esse ereatura.
9. Quanquam quid unum vel alterum ex Sanctis Patribus memoro, cum sexcentum & triginta unico verbo afferre lieeat in Concilio Chalcedodensi collectosὶ Cum enim in prima actione fides Eutichetis& Dioscori profitentium, duas
fuisse Christi naturas ante unionem , pinstea vero unam ex utroque factant suisse, lecta esset, Concilium exclamavit. Anathema et, eui disic iss , anathema eis, qui isa dixerunt & deinde act.F. in pro sessione fidei haec leguntur; Confitemur in nouissinis diebus Filium Dei Unigeniarum in duabus naturis incon se , immutabiliter , indivis, insperabiliter Mn flendum, ninguam sublata disserentia
naturarum promer unionem. Idem statu tum fuit in Concit. U.can .a. in 6. ac q. in Later. ib Mart .a. consultima can.q.&6. Tolet. 6. cap. I. Hispalen. a. cap. 3.
aliisque pluribus. Io. Et profecto dicat Eutiches, Tom.III. qugnam erit haec natura in Christo ex humana & divina effecta procul dubio aliquid ab utraque distinctum esse debebit, quia ut ait Damasic. lib. io de natu ra compositi: Natura una cum is ex differentibus naturis tunc fleri dicitur , quando copulatis inter se naturis aliud quiddamsraeter eas, quae copulat uni,
e citur, ae quod es effectum neque Me oprie , neque id es, sed diversum;
at hoc in Christo esse non potest, alio quin Christus non esset consubstantialis Patri, in quo haec natura diversi non , est, nec esse potest. Quod si vel , ita
ex natura humana & divina fieri unan naturam, sicut ex unione animae cunia corpore fit natura humana, jana supra dictum fuit, & ulterius disparem. valde rationem affero. Nam non dices, hominem esse animam, hominem esse corpuS, sicuti, et si eorpus componatur m igne, terra, & aere, non dices , esse igne iam, , terram, aerem; E contra de Christo vere dices, orsus es homo. Chrisui es
Deus . Ita argumentatur Petavius ii
theol. dogmat. lib. 3. de incarn. cap.9. afferens sententiam expositionis fidei, quae tamen doctrina mihi non satisfacit, nam si homo non potest dici anima, neque Christus potest dici natura humana, vel divina, & si Christus dicitur homo; Deus, etiam homo dicitur animatus, sicut corpus non potest dici ignis, terra, aer, potest tamen dici igneum, te
reum &c. Quare melius Occurrit August. S. contra Maxim. cap. I . dicens. Animam & corpus se habere ad instar partium , & rerum incompletarum , &in materia non nihil mutationis intervenit , quando ad formam recipiendam certis qualitatibus disponitur, quae mutatio alterationis nomine nuncupatur;
At naturae illae, ex quibus per na Christi conflatur, persedis sunt, neque par tium loco censeri pollunt; Ecce pro iis, quae a me dici possent, verba praeclarissimi Doctoris . Chrsus unapemona esla mina ubsantiae, quia Deus O homo es;