장음표시 사용
81쪽
De cauola extrinsecis Incarnationis. 6 a
ratio nostra non procedit ex quo meritum debeat praecedere praemium, ut di. xi , sed ex quo principium meriti nequeat cadere sub merito, quod contingeret , si admitteretur quod adversarii
q. Op. a. Eadem res potest esse in raliter eausa sui ipsus , ab opposito causaessiciens physica, ergo non repugnat, unionem hypostaticam Chri sti suisse causam moralem sivi i pilus,per hoc quod Christus ipsam meruerit; prob. ant. I. quia eadem res ut finis potest esse causa sui ipsius, ergo etiam eadem res moraliter potest este dcc. Secundo quia causa moralis non influit immediate in effoctum, sed mediate solum, & propter
voluntatem remunerantem, quam movet ad prannium conferendum . . e
Resip. ne . ant. 8c discrimen , quod est inter causam physicam S; moralem, est existentia physic competens illi, &existentia moralis conveniens isti, quae moralis existentia satis servatur, si res in selli hiliter&absblute sit futura. Ad
primam probationem c nc. ant. ne. cons
differunt enim causa finalis 6e moralis praelertim in hoc, quod finis allieit &movet voluntatem ut possibilis, non ut existens aut infallibiliter futurus, sed ut
ipse redueatur ad existentiam, causa vero moralis meritoria non movet ad praemium conserendum, nis vel ut existens, vel ut futura, nee ut ipsa existat, sed ut
existat aliquid aliud, quod sit ipsius prς-mium , unde nunquam idem erit causa sui ipsius. Quare ad a. transna. assumptum , sed dico, ut moveatur voluntas remunerantis a merito, debere prius supponi meritum, per quod alliciatur dc moveatur; nullum autem fiuit meri
tum Christi, quod posset esse in priori
ad unionem hypostaticam vel in se, vel in praevisione , proinde per hoc non potuit moveri moraliter Divina voluntas
ad praemium , idest unionem hypostaticam conserendam.
6S. Op. 3. Potest v. c. Rex dare alicui tanquam praemium arma propter opera bellica praevisa ut futura de penadenter ab eitiem , ergo etiam potuit
Deus conserre unionem hypostaticam Christo tanquam pinnarium propter Ope ra praevisa sutura dependenter ab illa . Resp: trans ant. ne. cons disparem rationem dat S. Th. a. p. qu. II . art. S.
ad 3. 8c nos jam dedimus in quaestionibus de Grai. qu. ultima, quia nimirum arma non sunt principia victoriae, utpoto de se indifferentia , sed talo principium consistit in peritia militis nota Regi, per quam meretur sibi illa arma conia ferri ; ab opposito principium euiuscumque meriti in Christo est unio hypost tica, ideo &c. dixi trans eum possi i con- eedi in genere causae finalis , ita ut victoria reportanda ad arma conserenda Reia gem moveat, negari vero in genere eau sat essicientis. Dices. Saltem Rex potest arma ,
militi, dare in praemium sub conditione id est si victoriam reportabit, ergo etiam Deus potuit conserre Christo unionem hypostaticam sitit, conditione, ut si postea
hene operaretur, ipsam mereatur . Sed contra; dato anteced. negatur'
con L. Sc redit jam allata disparitas; sedant. est falsum, nam meritum sub conditione suturum jus ad praemium non potest conserre, alioquin Deus posset aliquem salvum facere, vel damnare ob merita, vel demerita conditionate sutura, quod cst falsum; Si igitur dabit
Rex arma sub conditione victoriae reportandae , movebitur ab ista, tanquam a causa sinati, nunquam tanquam a meritoria, ex amore enim victoriae illa con seri , tanquam media ad ipsam conse quendum , neque dabit arma tanquam in praemium, sed per contractum inno minatum , do , ut facias, post vero relatam victoriam arma fiunt praemium , dc armorum continuata possessio fit praemiuni militis , cum prius non es let nili donatio, sed melius promissio, vel commodatio.
Instabis; ergo saltem Christus p tuit mereri continuationem unionis: secl
82쪽
eontra: transin. illatum , se enim principium meriti non caderet sub merito; egari tamen posset, cum unioni hypo-aticae debita sit ex natura sitia continuatio , & conservatio, sicuti est debita beatitudini, proinde non est, cur confugia
prie videri , ac primo decerni suturus eum aliqua subsistentia indeterminata, ergo etiam potuerunt praevideri merita futura juxta hane subsistentiam, sed per ista merita potuit moveri Deus ad dandam deinde ipsi subs stentiam determinatam Verbi, ergo Christus per opera subsequentia potuit mereri &c.
Resp. hypothesim istam , si poss-bilis est, destruere statum quaestionis, qui est, an isite Christus potuerit mereri &c. Christus autem praevistis futurus sub aliqua subsistentia inde terminata non esset hic Christus, ergo . Praet rea ; persbnae in vago non confertur aliquod praemium , nec potest esse principium alicujus meriti.
An pura creatura potuerit mereri Incarnationem.
O ctos Patres, & ad Beatiss-mam Virginem; item ad substantiam,
de circumstantias incarnationis. Atque in primis tanquam certum suppono, nullam puram creaturam quamvis habentem omnia dona gratiae merui sede condigno incarnationis substantiam, cum ex Divinis Scripturis mysterium hoc tribuatur summae Dei liberalitati &dilectioni, ut constat ex alibi dictis; atque hoc ita intelligendum est, ut non tantum verum si de facto, verui r etiam de possibili, ita ut neque per absolutam Dei virtutem potuerit de condigno pura creatura incarnationem mereri , saltem loquendo proprie & persecte; ratio est, quia non potest dari meritum de condigno, ubi non reperitur aequalitus saltem geometrica cum praemio , sed nullum opus purae creaturae potest esse etiam geometrice aequale d no incarnationis , cum haec si intime &substantialiter supernaturalis, sicut est per Ena Divina unita humanitati , ergo. Quod si Deus pactum iniret cum creatura conserendi incarnationem siub conditione alicujus operis , hoc nihil probat, quia licet promissio requiratur ad merendum de condigno in actu secundo, attamen vel est pura conditio, vel ad summum complet tale opus, proin de sep ponit in opere meritum, quod compleatur; δc in eo ea se daretur incarnatio titulo fidelitatis , non justitiae, ut postulat meritum condignum. Certe doctrina plurium Scotistarum, qua procedit hoc fundamento desumpto a pacto, &promissione Dei, quae esse potuissent, nimis concludit, per hanc enim probatur, etiam quemcumque peccatorem per quodcumque opuS O dinis infimi potuisse promereri incarnationem , quia Deus potuisset sub conditione talis operis incarnationem Prin
8. Est igitur quaestio de merito
congruo , & quidem quantum ad incarnationis exequilonem , nam si loquamur de ordine intentionis , seu de ejus dem praedestinatione , procul dubio temnendum est, pro hac in Sanctis Patribus nullum meritum etiam congruum
esse potuisse, nam praedestinatio incarnationis est prior omni gratia quae suerit in Sanctis Patribus , tanquam ipsius radix, & negari non potest, omne ip-sdrum meritum suisse ex fide Christi venturi, ergo supponebat Christum venturum , ergo etiam Christum praedestinatum ; Rursius quaestio fit tam de incarnationis exequilone quantum ad sui substantiam, quam de ejusdem circumstantiis temporis, loci, ac stirpis .
Qua in re. 9. Dico I. Sanctos Patres merul Gse de congruo incarnationis circumstan
83쪽
64 De caussas extrinseris Incarnationis .
Prob. ex Divinis Scripturis , in , quibus Sanini Patres incarnationem enixis precibus postulabant Italae Q. Rorate elli desuper O nubes pluant jusum . 6 Utinam disrumperer coelos di defenderes sed iste similesve preces erant aliquo modo meritoriae incarnationis, ergo saltem de congruo Sancti Patres merueruntincarnationem saltem quantum ad circumstantias. Prob. mi. quia valde congruum est,Deum cooperari hominibus itinis s cientibus quantum pol sunt ad obtinendum id, quod praesertim ad propriam
salutem pertinet, atque exaudire pre ces servorum , & amicorum suorum Sed apertius declaremus, quomodo ad hasce circumstantias Sanctorum Patrum merita se habuerint. Si de stimpe agatur , pro hac suit meritum Abr hami Dei praecepto obedientis, nec
parcentis filio suo, propter quod ipsi dictum fuit Gen. II. Lutafeci B rem hanc, ct non pepercipi filio tuo Unigenito, b
nedicentis in femine tuo omnes gemes. Si de loco sit sermo, pro hoc fuit meritum Simeonis, & Annae Prophetisse, expectabatur enim vehementer ab istis Redemptoris adventus , unde congruum fuit nasci eo loco, ubi possent illum naturaliter videre, &de Simeone dictum est Lue. z. Responsum acceperat Simeon d Spiritu Sancto, non vi urum se mortem, nisi videres Chrsum Domiani. De Anna vero ibidem . Non dise
debat d templo jejuniis di Obsecration bus semiens die ae GAD, ct hac ipse hora confitebatur Domino, ct loquebatur de illo omnibus, qui ex Agabant redemptionem Israel de qua dixit Ambrosi lib. a. in Lucam . Talibus fuit moribus, ut digna fuerit Salvatorem omnibuI num tiare. Tandem si de tempore loquamur, pro hoc suit meritum Danielis, cui cap. 9. dictum fuit, abbreviatas sui sese septuaginta hebdomadas, quia vir desideriorum erat, & pro hac re est ii Iud Prophetae Psal. i i. Propter miseriam inopum , ct gemitum pauperum nunc exurgam dicit Dominus, particula autem illa nune indicat temporis aceel
so. Eminentissimus Lugus disp.
sec. q. num. 3 . concedens, assertunis nostrum verum esse de circumstantia
stirpis, & loci, Me illa temporis dubitat , immo in partem negativam delle ctit, quam dicit esse Lorcae disp. a a. &Salmeron. tona. I disp.a9. in cap. . ad Galat. super illa verba , inque adpro itum tempus. Movetur autem ex quo, meritum in ratione meriti includit durationem , ergo etiam hoc meritum in- eludit hanc durationem , ergo non potuit praevideri meritum Christi s ne haeduratione , proinde scut Sancti Patres
non meruerunt, quod Christus mor retur, ita nec meruerunt, quod Christus tali tempore nasceretur . 5 I. Momentum hoc reiciemus ii .
sequenti assertione; sed si laudatus D
ctor non negat in Sanctis Patribus in ritum stirpis, ac loci, non video, cur meritum temporis non debeat conced re ; idem enim omnino argumentum oconfici potest; meritum in ratione me
riti includit stirpem & locum, ergo etiam hoc meritum includit hanc stirpem & locum , ergo non potuit praevideri meritum Christi sine hac stirpe, &ubicatione, proinde, sicuti Sancti Patres non meruerunt, quod Christus moreretur , ita nec meruerunt, quod Christus ex hoc stirpe, vel in hoc loco na
32. Regrediendo ad fundamentum nostrum, non obstat quod ait Richa dus, San s Patres certissime crediadisse inearnationem ; etenim saepe contingit, Deum aliquid definire, quod vult per hominum vota S orationes impetrari ; hoc manifestum est in Christo, qui pro ele rum salute exorabat, quos tamen propter Divinam p destinationem noverat certo fore solvandos ; non alia de causa, nisi quia salvandi erant per media convenientia a Deo definita, inter quae ejusdem Christi erat oratio ;ita & Sancti Patres certo credebant, Chri-
84쪽
Christum esse venturum, intelligebant tamen, velle Deum ab ipsis postulari,
ut Christum obtinerent. Praeterea; in Patribus erat certitudo de incarnati nis substantia, non tamen de ipsus cimcumstantiis. 33. Dices rursiis, ex textibus a n his adductis inferri tantummodo, Sanctos Patres secisse quantum poterant ad illas circumstantias impetrandas, non tamen eas merui ste , cum juxta doctrinam traditam a S. Th. I. a. q. I Iq. art. 9. ad p. diversa sit ratio meriti a ratione impetrationis , squidem ad meritum
requiritur aliquid intrinsecum in ipso operC , ad impetrationem vero sufficit sola bonitas, & promisso Dei. Aliae
vero auctoritates facile explicari pose sunt, dicendo particulas illaspropter , quia indicare causam finalem , non mCritoriam, atque ita explicat Sanctus Augustii nus in illa verba propter miseriam
dicens, Patrem misibine filium adems
Ludos gemitus Pauserum miseria entinest objectum misericordiae, & movet ad solatium conferendum . Sed contra; nego assumptum, RCO M. impetrationem absolute distinguia metrito; si tamen impetratio sit per preces persenae gratae, & habentis amicitiam illius, apud quem est, a merito non distinguitur. Ita autem res se habet in casis nostro , ut dictum filii; expilicatio indieata admitti etiam potest, sed non tantum; miseria enim pauperum fuit secundum quid finis, propter quem misit Deus filium suum, amicitia vero & postulatio miseri fuit causii meritoria, scut squis mitteret
mecicum ad amicum aegrotuna, aegrit do misset causa finalis, amicitia aegroti esset causa meritoria.
V.. Op. I. Impossibile fuit,fieri acre Ierationem incarnationix, ergo pro hac obtinenda nullum fuit in Sanctis Patribus meritum; prob. ant. Impossibile suit mutari Divinum decretum , ergo . Prob. cons Deus decrevit incarnati nem tali, & non lio tempore iaci Tom. III.
dam, unde ait Apost. quando venit plenitudo temporis mist Deus dic. ergo satin possibile fuit &c.
Resp. ne. ant. ad prob. cone. antine. cons ad prob. dicant. decrevit incarnationem &c. attentis ac praevitis meritis Sanctorum Patrum conc. non
attentis, nec praevisis hujusmodi meritis ne. ant. &cons Cum dicitur, Sanctos Patres meruisse accelerationem imcarnationis , non contenditur, Patres potuisse mereri mutationem divini d creti , hoc omnino repugnat, sed se sus est , ita Deum in sui praedefinitione disposuisse incarnationem, ut voluerit
eos disponi ad ipsam suscipiendam, &per ipsam dispositionem mererentur docongruo, ne ultra differretur , quare scuin potuisset pro alio posteriori tem pore incarnationem velle , dari tali tempore ob merita Patrum decrevit; quod si perpendatur argumentum allatum , nimis probat, cum ad singulas
res a Deo obtinendas meritum congruum excludat; etenim quando Deus decrevit v.g. pluviam, pro tali tempore dandam decrevit, ergo quis neque de congruo mereri poterit pluviae accel rationem , & sie loquendo de reliquis , quae si admitterentur, Omnia pietatis opera deberent omitti ; valet igitur in te nostra quod ait S. Th. in I. dis. q. q. unica ad 4. P uerunt mereri ejus accelerationem, Deus enim dis fuit, uι e rum meritis di precibus Aret acceler 1io. Quod si Sanctus August. lib. 9. do novo testamento q.83. ait, Tunc venit, quando debuit venire, voluntatis suae
ratione essuatur, non meritorum, Nam
A merita perpendas venire non debui . Nihil contra nos, etenim certum est, incarnationem factam esse eo tempore, quo opportunius nullum, & presertim quia Patres tunc erant dispositi, & de eongruo heneficium hoc maximum promerentes, sed debet intelligi secundum aliquos juxta ordinem intentionis non exequilonis, & divinam liberalitatem in hoc fuisse, quod poti I Sud Diuiti rod by Corale
85쪽
66 De eauss extrisfecis Incarnationis.
Sanctorum Patrum vota precesque a dire voluerit, quam in peceatorum scelera indignari, in quo sensu valent postrema verba, si meri a perpendas, v nire non debuit. Et si brevius velis e plicare, dicas, non meruorum de cinis digno , non sic de congruo; sed peto ad adversariis, eum legitur Mat. 26.
Nisi abbre latifui Fent dies idi, non fleret salva omnis caro , sed'opter elector resia nIur dicent ne divinum decre- eum mutarit Absit; ita in re nostra. 3s. Dixi, secundum aliquos intel- Iigi debet juxta ordinem intentionis, etenim Doctores illi, qui asserunt aliquid haberi ex meritis prae vilis in exe- qutione , quin tamen habeatur in intemtione ; ut plures sustinent de praedestinatione ad gloriam, inquiunt, etiam
circumstantias incarnationis ordine in tentionis Sanctos Patres non meruisse
sed solum ordine exequilonis, qui vero ita loquuntur de intentione sicut de exequilone, docent, in utroque sensit in Sanctis Patribus se isse meritum; quare in hac re juxta principia sita quisque
36. Dices contra superiorem d e rinam I atqui Deus praedefinivit tempus incarnationis anteptae visa merita Sanctorum Patrum, ergo. Prob. sub.
mi. Deus praevidit, & per consequens praedefinivit merita Christi ante merita Sanctorum Patrum, quia illa silerunt principium cujuscumque meriti, quod an Patribus suit, sed praevidendo, &pra definiendo merita Christi, praevidit etiam & priedefinivit tempus, quo
talia merita erant sutura, ergo.
Sed contra; distinguentes ordinem intentionis & exequi ionis facile respondent dieendo, prie vidisse & prae-
definisse tempus quantum ad intenti Nem independenter a merito S Uet clorum, non se quantum ad exequii
Mem, quod explicant paritate praedestinationis ad gloriam; nos autem dicimus praevidisse &praedefinisse tempus quomodocumque sium a tur dependentera meritis Patrum, quare autem non ita praeviderit, & praeviderit merita ipsius Christi, ratio afleretur in secunda n fra assertione; certe hoc dici in Seotistarum sententia subtiliter &justissime potest, nam sieut Deus praevidit su
stantiam incarnationis ante permissi nem peccati, modum vero prae sinivit
post , ita praevidit & pmdelinivit merita Christi ante praevisionem meritorum cujuscumque creatu , temporis vero circumstantiam post .
que de congruo potest quis mereri vel
gratiam iupernaturalem , vel accelerationem ejusdem, v. g. quod citius a Deo vocetur, & habeat auxilia ad ualia, e go a sortiori nec potest quis per opera supernaturalia mereri de congruo uni nem hypostaticam, vel ejusdem accelerationem , datur enim major distantia inter opera stipernaturalia & uni nem hypostaticam ejusdemque accel rationem, quam inter opera naturalia& gratiam stupernaturalem ejusilemque accelerationem . Cons hoc amplius d
strina Sancti Aug. de praedest. Sanet. cap. II. dicentis, Ea gratia sit homo risianus, qua ab initio ille homos rara es Chrisus. Unde se. Nemo de
congruo meretur se seri Christianum , vel citius fieri Christianum, ergo D
mo etiam de congruo mouit, hunc hominem fieri Christum, vel citius fieri
Christum . . Resp. Conc. ant. tanquam definitum contra Pelagium ut docui in traei.
de gratia, ne. cons ad prob. concesso quod dicitur de unione hypostatica considerata in sui substantia, fatemur m jorem distantiam inter Opera supernaturalia & accelerationem inearnati nis , quam inter opera naturalia & ac eelerationem gratiae loquendo pby sice ,&, ut inquiunt in ratione entis, non
se in ratione habitudinis, & loquendo moraliter; hujusmodi autem habitudo& respectus moralis explicari potest primo per hoc, quod de facto per actus
86쪽
supernaturales attingitur objectum subinstantialiter supernaturale & in se, illud amando & videndo, ergo quia datur ordo inter actus supernaturales & ordinena hypoliaticum; secundo quia actus supernaturales in nostro casu habentur dependenter a gratia habituali, gratia autem habitualis, utpote proveniens atratia unionis tanquam a radice cujuς cumque meriti , respectum servat ad ipsam unionem, proinde etiam actus ab
eadem progredientes. Argumentum
desumptum a doctrina Augustini in hoc habet proportionem , quod sicut nullus etiam de congruo sibi meretur, ut Christianus fiat, ita nee Christus sibi meruit incarnationem, sed sicuti quis
potest mereri alteri, ut citius Christianus fiat, ita Sancti Patres meruerunt, ut citius ille homo fieret Christus, consequenter &c
do, utrum Sancti Patres meruerint de congruo etiam substantiam incarnati nis , qua in re Joan. 1 S. Th. Gonet.Godo; , Salmantic. Suareet, Ualentia, Puteobon et . affirmativam sententiam defendunt, negativam vero docuit Scot. in dis a. q. I. ad 3. quam praeter se ossequii sunt Vasqueet, Lugus, Cache-ran. Madernus . Quaenam autem fuerit niens Sancti Thonaae , diversimode contendunt SuareZ, & Uasquet; Primus sic discurrit; S. Th. hic art. II. eo ira do affirmat Patres meruisse de congruo incarnationem , quo negat de condigno , sed hoc negat non Elum de cim cum stantiis, sed etiam de substantia incarnationis , ergo illud affirmat non lum de circumstantiis , sed etiam de
substantia. Secundus vero ita ratiocinatur; Tertium argumentum , quod Sanct. Doctor in eodem articulo sbi Opponit,est hoc. Beata Uirgo meruit es.se matrem, ergo meruit incarnationem , & respondet, Beatam V irginem non ideo meruisse esse matrem, quia meruerit incarnationem, ergo concedit meritum circumstantiae, idest materni- Tom. III.
tatis, & negat meritum incarnationis , sed ibi est sermo de merito congruo , cum nullibi concesserit meritum condignum, ergo. Sed de hoc Thom istae cogitent, aliquid circa S. Th. doctrinam
infra addam . Interea . Dicendum. Sanctos Patres norta, meruisse de congruo substantiam incaris
I9. Prob. primo auctoritatibus , ultra adductas sub initio articuli: Luc. I. Pre piscera misericordiae Dei siri, in quibus visitavit nos oriens ex alto. Ad Ephes a. Propter nimiam charitatem
suam eonvisse scatu nos Chriso . Aliis. que similibus, sed ex istis excluditur
etiam meritum congruum, quia licet hoc non adimat Omnino misericordiam , ejusdem tamen effectu in minuit, qui minui non debet, praesertim cum non dicatur, propter charitatem , sed pro pter nimiam charitatem, ergo . 6o. Prob. a. ratione illa communi, semper tamen firma. Principium meriti non potest cadere sub merito, sed si Sancti Patres meruerunt etiam sis luna de congruo substantiam incarnati nis , principium meriti debuisset cadere
sub merito, ergo . Prob. mi. incarnatio quo ad siubstantiam fuit principium meriti in Sanctis Patribus sive condignisve congrui, quemadmodum fuit principium cujustumque gratiae, a qua meritum dependet, ergo si &c.
6 i. Dices primo; incarnationem es.se principium meriti in genere causae finalis, & in intentione, non efficientis , & in exequilone, & ideo licet Sancti Patres in hoc secundo sensu meruerint incarnationem, principium meriti non e dit sub merito , vel modus , Au cadit, non repugnat. Haec doctrina fuit S.Th. qui q. 29. art.6. in corp.haec habet;
Id quod es cause per modum e cientis, nullo modo potest esse posterius tempore eo, cujus es inur, sed Christus suit
posterior tempore meritis Sanctorum Patrum , ergo non potuit esse causa efficiens meritorum in Sanctis Patribus.
87쪽
De causs extrinsecis Incarnationis.
Sed contra ; si incarnatio esset -lummodo principium meriti in linea eauis finalis, non posset diei absolute principium meriti, sicut gloria cujusli -'bet electi, licet sit finis ejusilem meritorum , non potest dici principium eorundem , sed incarnatio dicitur abselute principium meriti in Sanctis Patribus, ergo . Secundo; ita incarnatio filii
principium meriti, sicut filii principium gratiae; sed fuit principium gratiae in linea causis efficientis, non quidem phys eae, sed moralis, ergo. Prob. mi. quia gratia Sanctorum Patrum ab omnibus appellatur gratia Christi,non vero gratia Dei immediate. Hinc pro mente Sancti Thom. dico, auctoritatem illam explicandam esse de essicientia physica , non morali, ad quam non requiritur,
quod causa actu sit, sed quod in fallibiliter futura st; immo si die a S. Thom.
sequamur , sententia nostra magis r horatur , cum hic q. a. art. . dicat, alia non floses codere sub merito, quia es merendi principium , unde multo minus incarnatio cadit sub merito,quae es principium gratiae fecundum oau. I. gratia, ct veritas per esum Cissum facta es . Quod si velis explicare de merito condigno, gratis explicas, cunia,
ratio Angelici procedat, ex quo gratiast principium meriti, sicut incarnatio gratiae, sed gratia est principium meriti non silum finaliter sed efficienter, ergo etiam incarnatio erit principium gra. tiae non solum finaliter, sed etiam efficienter modo dicto. 62. Dices a. non potuisse incarnationem esse causam moralem efficientem gratiae in Sanctis Patribus, cum influxus moralis praesiupponat existentiain physicam , sicut loquendo genera tim , omne ruorale fundatur in physico. Quod quidem magis promoveri potest hoc argumento; Gratia , quae est solum sutura, non potest movere Deum ad dandum aliquod praemium , sicut esset
gratia Sanctorum Patrum, ergo incar
natio , per boc quod esset infallibiliter
futura, non poterat esse causa efficiens moralis gratis Sanctorum Patrum,prob. Ent. Peccatum , quod solum est sui rum , non potest movere Deum ad i si gendam poenam , ergo neque gratia, quae Qtum est sutura, potest movere sDeum ad &o. Amplius sic. gratia, quae est sutura, non influit in opus meritorium , alioquin peccator, qui secundum praestientiam Dei habiturus esset gratiam, pollet de condigno mereri, e go neque incarnatio, quae erat futura , influere poterat in merita Patrum. Sed contra; non potest hoc dici nisi evertendo plura, quae recta docet Theologia, nam Christus, etiam ante quam pliusce existeret, erat caput morale Sanctorum Patrum , ut alibi tradam , ergo falsum est, omnC morale ssundari in physico, nisi in hoc sensu, quod existentia physica in filii biliter fit futura. Tali modo etiam salvi sebant antiqui in fide Christi venturi, Christo operante non selum finaliter, sed etiam
meritorie, alioquin quaenam fuisset in ipsis causa meritoria ξ Alterum argumentum videtur vim prae serre, cujus quidem nego antecedens ad probat. ne. ant. si sit peccatum alicujus constia tuti tanquam capitis aliorum, sc enim moveretur Deus ad relinquendos reliquos absque aliquo in ipQrum infirmi tate remedio; quanquam negarit etiam potest antec. ab Elute, etenim pecca tum in fallibiliter futurum movet in Thomistarum, omniumque sententia Deum ad reprobationem positiva a squae est maxima poena, quamvis sit inpura intentione, scut praedestinatio est maxima gratia etiam in intentione; immo hoc contingit etiam inhumanis; si enim Pater sciret infallibiliter , filium
suum suturum Regem , nonne moverCtur moraliter ad beneficia conserenda
illi populo, cujus Rex filius esset suturus Z Maximam igitur vim faciebant adversarii, ut peterent disparitatem, cum
tam n nos antecedens negemus; non
prohiberemur tamen aliquam disparita
88쪽
tem afferre in eo eonsistentem, quod Deus facilius movetur ad conserenda
praemia, quam ad infligendas poenas, S proclivior sit ad effectus misericordis, quam ad effectus justitiae. Ad ultimum;
antecedens est verum de gratia alicujus particularis perQme, non sic de gratia, quae est universalis, & alicujus, ut capitis . 63. Op. Sancti Patres non solum petebant circumstantias incarnationis, sed siubstantiam , immo magis substantiam, ergo si meruerunt de congruo circumstantias , etiam substantiam ; ant.' patet ex variis scripturae locis . Gen. 9: salutare tuum expectabo Domine Psal.
Io3. Visera nos Domine in statarii . Et aliis a nobis superius adductis, ergo
quemadmodum nos probavimus , m ruisse circumstantias, quia istas pete-hant , & congruum est Deum exaudire amicos silos , ita &c. Cons argumento, quo maxime gloriatur , 8c tam efficaciter contendit Puteobonellus promovei re.. Ideo Sancti Patres non meruerunt
substantiam incarnationis , quia princi pium meriti caderet sub merito, sed hoc probat, quod neque meruerint ei cum stantias , ergo s istas, etiam illam , Prob. mi. incarnatio non fuit principium meriti sumpta in abstracto , sed siui, t Iibus circumstantiis , neque in praesenti decreto fuit aliter prae visa, ergo hoc probat, quod neque &c. Resp. magis extendi desiderium ,
quam meritum , unde Patres potu runt petere etiam substantiam incarnationis , quin tamen illam meruerunt, &ipsam petendo meruerunt id , quod non erat, principium meriti , hoc est ei meumstantias , non vero substantiam, uti
probatum fuit, ex quo conc. ant. neg.
cons & affertur disparitas, per quod
etiam Qlvitur argumentum , quod Sua reEdisp. Io. de caulis incarnat. sect. 6.existimat ad hominem , aut saltem ex principiis certis. Quanquam negari posset antee. & hoc juxta S. Th. in 3. dis .art. I. ad 4. ubi ait, Dicendum, quod ipsi nonpetebant incarnationem, quam indubitanter erodelant futuram,fledpetebant ejus accelerationem ι Ad argumentum aliud conc. mai. ne. mi. ad prob.
dic ant. non suit principium meriti &c.
pneviss meriti Sanctorum Patrum concis non praevisis ne. ant. quod etiam
concedunt ipsi Thom istae & PuteobOnellus, juxta dicta antecedenter in Q-lutione objectionis; sed etiam omittendo responsionem illam, alia non deest, dicendo, incarnationem fuisse principium meriti sub talibus circumstantiis de materiali 8c concomitanter se habentibus , non se de formali, quod constat , quia licet Christus natus esset alio
loco, alio tempore , alia ex stirpe, adhuc aequali modo fuisset principium meriti . Prolixus est laudatus Doctor probaturus , eodem modo loquendum esse de circumstantiis, quo de substantia ,
sed valde fallitur, immo sibimetiplieon tradicit; docet ipse eodem capite ,
potuisse Sanctos Patres mereri de condigno circumstantias , non tamen substantiam , ergo non est eodem modo lo. quendum de utrisque; atque hoc quidem tradit S. Th. in 3. dis .. q. unica
art. q. ex qua doctrina sic argumentor. Licet de condigno potuerint mereri cita cum stantias, non tamen potuerunt Qbstantiam , ergo licet de congruo meruerint circumstantias, non tamen siubstantiam .
64, o tuis mentem meam,stu-IL dium meum , me ipsum humillime sisto Clementissima Virgo . Quod
olim Scotus de Christo, nunc ego de Te, ita ut in te laudanda malim excedere, quam a laude tibi debita contingat deficere . Fae tamen, ut de te digna promam ; neque plus dicam , quod non placeat,neq; minus, quod offendat. Diqitigod by Corale
89쪽
ro De causis extrinseeis Incarnationis.
In dissicultate proposita iam occur
rit examinandum tum meritum con
gruum , tum condignum ἱ & quidem si de illo sermonem instituamus, nemo est, qui ipsam Matrem Dei fateatur,& neget. Pro hac re mille congeri pos sent auctoritates; ait enim Hieronym. ep. a a. de custodia Uirginitatis, pros ne tibi Mariam, quae tantae extitit puritatis , ut Mater Domini esse merer tur . Ambros lib. a. de Uirginibus,
quid in singulis immorer Quae digna afuit, ex qua fluus Dei nasceretur. Ex
August. serm. Io. de Nativit. Talis et gitur Virgo , quae tantum haberet meriarum , ut Dei tum ins susciperet . Hinc Ecelesia, Regina caeli laetare, quin quem meruisi portare & alibi, ut d gnum filii tui habitaculum effici mereretur , quae omnia saltem de merito congruo intelligenda esse , nemo prudensibit inficias , quan vis enim aliquando meritum sumatur in ampla, & impropria fignificatione , ut legitur de Cru
ee, quae sola fusi digna die. & de in
santibus scribit Sanctus Cyprian. lib. 9.ep. 8. Qui in 'fosatim ortu gemitibus
promerentur Dei misericordiam. Attamen ubi agitur de actionibus liberis Rad sanctitatem spectantibus, ut in nostro casu , nequaquam tenet hujusinodi explicatio. Hac in re cecinit Pruden tius in hymno ante cibum Edere namque Deum merita omnia Virgo venena domat cte.& Venantius Fortunatus in libro de aeternis gaudiis.
Virginitas felix quae partu es d
gna Tonantismae meruit Dominum progen rarefluum . 63. Idem etiam Τheologica rati ne probatur . Meritum Uirginis excellentius fuit merito omnium Sanctorum Patrum, quod traditur frequenter a
Sanctis Patribus, & nobis sessiciat illud Bernardini Senensis, Virgo plus m ruit , quam omnes Angeli, ct omnes h minei uis actibus sed non fuisset excellentius, si non meruisset de congruo
maternitatem, ergo. Prob. mi. Non
fuisset excellentius, si de congruo non meruis Iet, plusquam meruerint Sancti Patres, sed si non meruis Iet maternita tem, non meruisset plusquam meruerint Sancti Patres , quia quantum ad alias circumstantias fuit meritum congruum etiam in illis, uti declaratum fuit, ergo. 66. Non inscior tamen ,si loquamur de multis, quibus se ad maternitatem
disposuit, nullum suisse in Beatissima virgine meritum, sed solummodo singularis gratiae beneficium; hujusinodi fuit eximia illa sanctitas, quam in ipso
primo conceptionis instanti consequuta est; hujusinodi perpetua vitae innoce tia , & carentia somitis; atque juxta hanc doctrinam explico plures Patrum auctoritates , quibus videtur ipsi quat cumque meritum denegari; Ita est illa Hieronymidiat. I. contra Pelag. dicentis . Adverte, quod beatam fe sse dicat non proprio merito , atque virtute, sed Dei infe habitantis clementia illa Ber nardi serm. de Nativit. Mariae, ubi ait.
Iurrant alii meritum, nos invenire , gratiam deamus , Maria non prete
tendit meritum, sed gratiam quaerit; nisi sorte velis dicere, & benediceres, excludi a Virgine meritum , quod esset ex viribus propriis, non quod ex gratia ipsam praeveniente , & adjuvante. 67. Contra assertum nostrum diei posset, constare , Sanctos Patres postulasse incarnationem juxta desideria Apreces in antecedenti recensitas, non constare Beatam Virginem postulasse smaternitatem, immo tanta erat praedita humilitate, ut a tantae dignitatis excellentia in votis, precibusque suis prorsius retraheretur, ut patet, quando nuntium accepit ab Angelo tanquam inopinatum , qua de re meritum Virginis excellentius est ad aliud praemium, non ad maternitatem . Sed contra; Uirgo non postulavit
maternitatem , ergo non meruit, consequentia non tenet. Neque Abraham
90쪽
Obediendo Deo, nee parcendo filio p sulavit eircumstantiam stirpis ; & tamen illam promeruit; virgo itaque in fide Ac humilitate postulans .filii Dei adventum , ipsismet orationibus magis meritoriis, quam illae Sanelarum P trum , obtinuit saltem congrue singulare praemium maternitatis, praetertim quando Angelo praebuit humiliter, &sine haesitatione consensum; unde Chrysost. hom. 9. in Gen. Iuomodo, inquit, fleret is , quantam virum non cog
inco Astii propter hoe isse eret, nam si cognovisses virum, non fuisses habita
igna, ut tale miniserio defervires. Cetera, quae opponi possent, refelluntur sicut illa , quae insuperiori articulo dicta sunt. 68. Malor dissicultas est, utrum Virgo meruerit plusquam de congruo. suam maternita tem . In hac dirimenda
aliqui non satis tribuere Virgini arbitrantes , meritum congruum concedentes , nimium vero tribuere meritum condignum non negantes, adinvenerunt tertiam speciem meriti mediam inter utruntque, atque hoc appellarunt meritum dignum , ita marsit. in 3. q. S. art. 3. & S. Bonavent. dis q. ari. a. q. a. Uerum haec opinio non est tanti faeien- a , cum penes Doctores omnes nullum aliud meritum recenseatur praeter con gruum & condignum, &solum est diversitas in modo loquendi non in re , ut notavit Cacheran . dc prius UasqueΣ. Α liqui vero absistute negarunt meri-. tum condignum I ita Calet. hic art. II. cum S. Thom. Gonet. Godoi, Suare et , Vasq. Lug. Puteob. Cacheran . 8c commmuniter Theologi, immo Cacheran . dc
Vasq. affirmant, hoc nec quidem fuisse possibile . 69. Argumentis pluribus assertun
Proprium nituntur ostendere; dc primum desium itur ex S. Th. hic art. I I. ex quo meritum condignum Beatissimae Virginis fuerit adaequatum per augmmentum gratiae, & gloriae es nitalis, sed meritum de condigna adaequatum
non potest se ad aliquid aliud extendere , alioquin praemium esset excedens dc supra condignum, ergo. Perme in idem venit ratio a SuareZ exposita, gratiam nimirum creatam, dc opera ab ipsa profluentia tendere solum ad consummatione ni gratiae usque ad consummati nem beatitudinis, ergo per hanc omnino complentur. Preterea ad merendum
aliquid de condigno requiritur divina ordinatio 3c promisso, ut nos docuimus in quaest. de merito, sed quod op
ra Uirginis essent; ad merendam matemnitatem nulla filii ordinatio aut promis.lio divina , ergo. Rursiis; maternitas est altioris ordinis, ita ut opus nullum creaturae possit in sui dignitate, acu Iore morali maternitatem attingere ; εcratio est , quia quodcumque opus iit ,
senaper est in Ordine creato, materni
Us autem est in. ordine hypostatico e cedente quodcumque creatum, ideo Virgini debitus est cultus hyperduliae, dc excellentior, quam ulli creaturae propter gratiam debitus sit; Haec est illa ratio, propter quam Gonet. 8c Cach ran. negant etiam possibile hujusmodi
7o. Aliam rationem excogitarunt quidam recentiores , quia inquiunt, Beatam Virginem in eantico Magni at hoc maternitatis munus non ad sua merita sed ad Dei referre misericordiam , quod verum non esset, si illud de condigno meruisset. Praeterea ad Rom. q.
legitur. Non enim per legem promissio Abrahae, au emini ejus, us haeres esset mundi oedper justita dei. Sicut ergo Abraham de condigno non meruit, Ut Messias ex sua stirpe nasceretur, ita Virgo de condigno non meruit, ut Messias in suo utero conciperetur . I. Pater UasqueZ parvi faciens superius momentum, duo pro nit; unum
ab absiardo, alterum a priori Primum est, quia si Beatissima Virgo meruisset de condigno maternitatem, etiam Abraham de condigno meruisset, Messiam