Quaestiones scholasticodogmaticae ... Auctore d. Fortunato Venerio. Tomus 1. 8 De Deo homine quaestiones ..

발행: 1738년

분량: 406페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

111쪽

a De extremis hypo satire Sc.

potest , Hio in Filius Dei Deus, anteis quam susciperet formam servi, non eratruus. Firmum igitur sit, ita factam fuisse duarum naturarum in Christo unionem, ut tamen in ipso non una

suerit, sed duplex distincta natura .

ARTICULUS II. An fleui in ciri sunt duae naturae , ita

sint duae personae. I i. 'T r Erum nunquam opponitur u V ro , falsum tamen opponitur sal Id, licui bonum non opponitur bono, malum vero opponitur etiam malo; Uoluit Eutiches, ut in antec. dictum est, in Christo unam personam , S ideo etiam unam naturam. Falsium . Uoluit Nest rius in Christo duplicem naturam , 8c ideo etiam duplicem persisnam . fal-m n . Hoc a nobis modo ad examen vocandum ; Iuvat tamen systema Nestorii prius palam producere. ra. Quamvis tamen haeresis. ista Nestoriana nuncupatur, Nestorius author non fiuit, sed ipso sub initio Ecclesiae exordium habuit.Cher intus proprie, ex Irenaeo lib. t . eap. 23 ita sensit, ut je- sim separaverit a Christo; illum dixit purum hominem natum cx Maria & J sepho, istum vero dixit filium Dei, qui in Arma columbae baptis i tempore in ipsum descenderit; Juxta hae deinde , teste Cassiano lib. I de incarnat; quidam Pelagiam docuerunt, dei laria Virgine purum hominem natum esse ;meritis suis anno 3 o. factum esse Chri sum , S: tandem post iam palsoner , factum esse Deum,quod tamen ita Christus acquisivit, ut 3c alii homines compa tare sibi possint. is. Fabellis istis Nestorius induust, δc tanta animi delectatione eas com plexus est; ut ipse primo , deinde An stasius ejus presbyter , & Theodorus Mopue stenu, hoc existimaverit, quod e Uirgine Jesu natus iit puro' homo cum humana natura, & persena, & ideo Be ta Virgo non fuerit genetrix Dei,& quae de Christo leguntur spectantia ad pas sionem, mortem, & resurrectionem, Elihomini tribui deberent. I . Quid vero, si ab ipsis peteres, quomodo Filius Dei unitus sit Filio h

minis Multifariam respondebunt. primo quidem per habitationem tanquam in templo, qua de re Ioan. a. legitur. Misite templum hoc, ct in triduo excit βο illud. ideo Isaiae cap. I. vocatur Christus Eman et id est, non vocatur Deus , sed nobiscum Deus, quasi in nobis habitans, licut Joan. I. habetur, O habit vit in nobis. Secundo per voluntatem &dilectione ira, eo pacto quo licet vir Scmulier sint duae personae, tamen propter copulam conjugalem dicuntur duo in , carue una; 3c ita licet Filius Dei & Filius hominis sint duae personae, tamen apropter coniunctionem spiritualein dicuntur unus Christus ; tertio propter operationem, quia Christus homo erat instrumentum , quo Verbum in illis adeo admirandis operibus, quae de ipso leguntur, utebatur; tandem perparticipationem , quia Verbum illi homini contulit nomen & dignitatem suam , ut Deus vocaretur. Totum hoc colligitur ex Evagr. lib. i. & a. ex Cyrillo in fidei expolitio : ex Theodoreto lib. . de haereti . fabulis, qui ab initio scripsit pro

Nestorio contra S. Cyri l. sed inde re puit, R in Concit. Chalced. act. 8. se Ecclesiae Catholicae conjunxit. II. Nostra modo interest ostendere, quam impie atque insipienter haee de Christo dicta sint, quem verum hominem , & verum Deum in unitate perionae fides Catholica profitetur. Hoc Scriptu rae, HOC Patres, Hoc concilia testantur, Hoc & ipse theologica ratio sita-det. Jam a primis exordiamur . oecurrit statini Apost. ad Rom.8.d ieens. mimo Io Illi uo non pepercit, sed pro uobis omnibus tradidit illam. Mcap.9. Ex quibus es Christassecundum carnem, qui es super omnia Deus ben dictus in faecula. Ad Philip. a. Ei cum Dipiti co by Coo le

112쪽

in forma Dei essu, non ruinam arbi-σratus es, esses iras Deo , sed se mei sum exinanisu formam Iervi ace plenι , ergo unus & idem Christus & habet formam Dei, & habet sermam se vi . Tandem, ut alia serme innumera Pauli dicta praeteream ad Hebr. I. Ita hetur . Multifariam, multissae modis , olim sequens Deus Patribus in Prophetis, movi me diebus sis siquatus es nobis in Filio, quem consituit haeredem univers

rum, per quem fecu Muta , quibus

verbis clarissime innuitur, unam , ea n

demque persenam esse hominem &Deum; dum enim dicit, novi me di kus sis loquutus es nobis in Filio intellige hominem, dum dicit ,per quem fecit Oseeula intellige Deum , omnia enim

Per ipsum facta sunt. I 6. Occurrit a Ioannes Evangeliis sta,qui eontra Cherintum , & Nestoriuinex diametro loquitur . In epist. I. cap. I. hac scribit In hse cognovimus charitatem Dei, quoniam ilia anima uamstronoin

his possu. Qui ergo erat Deus animam suam pro nobii posuit , ergo qui erat

Deus immortalis erat & homo mortali

cap. q. Omnis Oiritus, quislsit Iesum , ex Deo non es, hic es amicissus absid. est autem Elvere Ieium, nisi ab ipsio humanitatem a divinitate sejungere, tanquam si una persi, na esset Deus, alia ho

eo manet. Tandem cap.I. uis e qui vineis mundum, nis qui credit, quoniam I fur es fluui Dei. Ipse tamen Christus seipsum a Nestorii impietate defendat; Ioan . Io. inquit, Ego ct Pater unum δε-

mur, & postea Puter major me es. Non poterat esse unum cum Patre, nisi esset Deus , & non tantum templum Dei; non poterat esse minor Patre, nisi esset homo, ergo Christus eademque persena Deus erat oc homo; capra. dixit caeco, cui visum reddiderat. Tu credis in F

liam Dei λ Respondit ille Dis es dom ne , ut credam in illum dixit ei P su , ct Nisi eum, qui loquitur tecum , ses. Ergo quem videbat, & qui imque batur, erat Filius Dei, si autem eum videbat, & ille , quem videbat , loquebatur , jam erat homo, ex alia parte erat Deus, quia filius Dei ergo. Tandem Mat. a6. interrogavit Christus Petrum histe verbis . Luem iacunt homines, esse Filium hominis resipondit Petrus, Tura

orsus Fuius Dei pisi , & quidem qui

in hunc mundum venisti, ut ait Martha.

ipsum igitur filium hominis, id est hominem , vocavit Petrus filium Dei , Unus igitur Christus erat utrumque simul, si autem venit in mundum, jam

prius erat, ergo vel creatura, vel Deus, non creatura ut Nestoriani fatentur, &esset major dissicultas si concederetur, unam persenam habere duas naturas creatas, ergo Deus. 17. Sed jam properemus ad Patres, quorum copia supera inuens nos expectat , quamvis nos eorum copiam evita bimus, omnibus tamen gratiam agentes , quod pro Catholica veritate tania acriter ac studiose decertaverint. Iam pro hae re plura protulimus, cum con tra Eutichen actum est; nunc vero aliquos eligam . Ex Graecis Athan; in epicad Epict. circa finem . Non quod Fuium a verbo in regemus, sed quia eundeuia, hunc es cognoscimur, per quem omnia

factasunt, edi per quem nos uberati δε- mus . Ignatium in epic ad Eph. Filius Dei, qui ante faecula natus es, ipse in utero portatus es a Maria fecundum Dei possionem ex semine David, ct θλritu Sa A. Gregor. Nazian Z. in epicad Chelid. Si quis Hirginem Mariaua nequaquam genitricem Dei esse credit, is etiam a deitate si eparatus , Si quis duos introducit filios, unum quidem ex Deo Patre, secundum autem ex Masre , O non unum dem, adoptione ia-li, quae promi a es iis, qui recte er

dunt , exciderit. Si quis non ad rat crat ci um , anathemast, ae Dei enumeretur interfectoribus . Ex latinis; Αmbros lib. de Inearnat. Domin. Sacramo cap. I. Cum Deus et aeterem, Iuca

113쪽

94 - De extremis huposatice M.

nationis Sacramenta suscepit, non dis duus ,sed unus, quis utrumque unus, ct unus in utroque, hoc es, vel in vivisit

te , vel in corpoWe , non enim alter ex P tre, alter ex Virgine. Hieronym. in

epic de Cust. ad Eustoch. Dei Filius pronfra salute hominis factus es Filius ,

decem mensibus in utero, ut uincatur , expectat, O illa, myus pugillo mundus includitur , praesepia continetur angustiis. August. in Enchirid. cap.I. ciri

sui Nus Dei Filius Drui ct homo es,

Deus, quia Dei Herbum, homo autem , quia in unitatem ρcrso e acee t Urbo anima rationalis, ct caro . Anathematizetur itaque Nestorius, qui Beata tria, Virginem non Dei, sed hominis tantummodo credidit genitricem, ut aliam persona ir carnis, aliam faceret deitatis , sunt verba B. Leonis Papae ep.97.

ad Leonem August. Cap. I.

18. Sed jam satis ipsi anathema dictuni est in Conciliis. In Enhesi. leguntur in primo cap. epistolae Cyrilli ad

Nestorium approbatae in eodem Concilio, & sunt liac verba; Si quis non confitetur Deum esse veraciter Emanuel, di propterea Dei genitricem Sanctam Hirginem , anathema At in cap. a. haec alia ;Si quis non confitetur carnisecundum fissantiam Dei Patris Herbum, mr-que esse Chrsum eum propria carn , , eundem scilicet Deum ct hominem ut, anathemass. In Concit. Chalced. gener. a R. I. post prolata acta Ephesini contra Nestorium; haec. Salva utri que naturae proprietate , ct in una resinama ubsantiam concurrente, non in duas

personas disributum, vel dissum, sed unum di i um Unigenitum Dei Filium

Deum Herbum agnoscimus. In S. Syn do gener. praeter plurima alia, in can. . haec leguntur. Si quis introdueere cona

tur in maserio Chrsi duassub entias, seu duar perfnas anathema sit; & can. 6. Si quis ab ve, di non vere Dei genitriaeem esse dicit gloriosam semper Ciet

nem Mariam, anathema sit . Omitto Coneil. Later. sub Martino I. Hispal. a.

cap. ultimo. Tolet. I. cap. I.

ly. Supi est modo Theologicam , aliquam rationem proferamus . Hanaautem assert Boetius in lib. de duabus naturis, & una persona Christi, & sie ι me conficitur. Si in Christo ita Queduae personae, scut sunt duae naturae, nulla fasti est hominis Deique conjunctio, nisi , ut inquiunt per accidens, seut quando duo corpora loco tantum juncta sunt, & sibimet apponuntur, Mincinnulo lapidum, atqui in Christo faeta est vera hominis, Deique conjunctio, & non solum per accidens, ergo. Pr. mi. Si in Christo non esset facta &e. sed solum per accidens, unius nometa& proprietas non derivaret in alterum , sicuti, si jungas tritici, & saccari grana, non dices, triticum est saccarum ,& e contra, atqui in Christo dicitur , hic homo es Deus o Deus es hic homo ergo in Christo. Optime propterCa concludit prae laudatus Doctor. Omniano ex duabus personis nuta unquam fleri potes. Argumentum propositumra agisse confirmatur. Si in Christo fuit tantum unio per accidens , dc Deus in ipso fuit ex accidente solum , non vero alia quo nexu coniunctus, nihil singularis &admirabilis suit in mysterio inearnati nis, adeo a Patribus commendato, & a Saeculis iuxta Pauli phrasim ab seondito, quis enim ignorat, omnibus iustis Deum ita conjungi, ut in ipsis sit per gratiam suam , per eximiam sanctitater , , per excellentes operationesi sed dici non potest, nihil novi & admirandi esse in mysterio incarnationis , ergo. Τandem , si hoc dieamus, non solum Verbum incarnatum erit, sed etiam Pater& Spiritus Sanctus , quia in justis notia, solum est Filius, sed omnes personae ἀSi quis , enim , diligit me, ct Pater meus diliget eum, ad eum vaniemus sct mansionem apud eumfaciemus: AR-

114쪽

Ωuaest. III. Art. III. 93

ARTICUL Us III.

Fefellantur argumentum Eurichian rum , ct Neflorianorum . Io. P. I. in Concit. Chalcedonem a R. l .post recitatam epistolam

Cyrilli ad Ioan . Antioch. Eustachius Episeopus Berythensis asseruit, Cyrillum docuisse, non oportere intelugere , duas uaturas, sed unam naturam in incarnatione Damasc. in dialesti cap. 6S. Attinet ad Φpsaticam animem una vis rerum conjuncturam compositam naturam esseere. Gregor. NaZian T. in epicad Chelidon. dicit, carnem esse dei a ram , seu divinitatem incarnatam. a I Resp. in primis ex Bellarm. lib. 3. de incam. cap. q. verba illa non

m isti Cyrilli, sed ab haereticis confict esse; Hoc quidem merito dictum est, nam illis auditis Patres Concilii exclamarunt , verba illa non esse Cyrilli, sed Diostori, & ideo definierunt, sicut a nobis supra dictum est. Rem totam reis ramus . Eustachius id dixit quod oppo

tum fuit, a Patribus tamen convictus fassus est se errare ; Dioscorus vero in suo perstitit errore, illum ex verbis CDr illi confirmare contendens, & asserens, Flavianum, qui in nostra Catholica erat sententia, propter duarum naturarum assertionem damnatum esse; S quidem Praesbyter Eutiches , ut habetur in qui busdam fragmentis recitatis eaden adi. I .& habitis in Concit. Constant in. I.

dixit, Ego legi scripta Beati Cyrilli , ct

Sanctorum Putrum cor Sancti Athanasii,

quoniam ex duabus naturis dixeram amte adunationem, pos adunationem vero, ct incornationem, am non dixerunt duas naturas eduvam. Uerum hoc omnino

falsum esse, &eoniustum , ex iis , quae habet in epica 8. ad Joan. apertissime sconstat, etenim postquam dixerit, duas esse in Christo naturas, liaec addit. Glautem,qui dicunt,quoniam temperamentam, an conspersiosam es Dei Herbi ad

earnem dignetur tua Santatas refraenare : forsan enim esse quosdam non ambigo, qui haec me jactitent, tanquam garrientem, aut dicencem. Ego autem in tantum

ab his longe absum, ut nihil tale sentiam, que adeo, ut infinire putem, qui hoc demes fluat uni. Si tamen quis vellet, id a Cyrillo dictum esse juxta mentem etiam Athanasii, id non relu stabor,cum sano modo possit intelligi, idest, unam

natur in in incarnatione, videlicet in carΠatam , non per eonversionem in ca nem , aut carnis in ipsam , sed per uni nem cum carne in una Uerbi persena , .

Hoc collivo ex verbis S. Athanasii, juxta cujus mentem dicunt Cyrillum fuisse i quutum ; sunt ista in lib. de incarn. Ch. si1b initio, ubi postquam dixerit, Christum esse persectum hominem , persectum Deum , sebdit. Non quod divina sperfectitudo in humanam persectitudinem transeat, quod es impium, neque quod

duae persectitudines irasm Ant consi

men i , Nessue vero eundum profectum augescentis virtutis, aus acqui timem

justitiae; ab M. Sed eundum rationem sexisendi siue defectu plenam er lut

gram , unussit atrinque per omria idem, Deus, cr homo . Praeterea . Una natura, non duplex dicitur incarnata;

sed quo sensu nunquid absolute Minime; sed in lioc tantum , quod esto qu-plex sit, non duplici tamen , sed unica

adoratione eam prosequi debeamus . ΗΟc evinco ex verbis ejusdem Cyrilli in priori libro de recta fide ad Reginas , ubi tantum leguntur haec verba, Non duas naturas, ct unum filium, unum a , quae adoratur, er unam, quae nou ador tur atque ibi resert sub initio haec Athanasii verba ; Confisemur etiam i uri

nimirum Christum, esse silium Dei , c, Deumsecundumspiritum, est filium h

minissecundum earnem , non duas naturos unum filium, unam, quae adoratur, di unam, quae non adoratur, se uuam π turam Dei Verbi incarnatam , or ador bilem eum carne sua una adoratione.Τandem; Si haec Omnia non placent, dices, Duiliaco by Corale

115쪽

De extremis hypostatice M.

ibi naturae nomen sumi pro nomine personae, sicuti plerumque graeci consiue verunt, ut notat Petavius libro citato cap. I a. & juxta hoe explicandus est San-stus Damascenus, iuxta etiam priorem explicationem intellige, carnem esse dei fieatam,seu divinitatem incarnatam, non per commixtionem , confusionem , vel conversionem , sed dumtaxat per unionem cum Uerbo, sicut a nobis declaratum fuit . 22. Op. a. Si admittuntur in Christo duae naturae, admitti etiam debent duae persenae , hoc non , ergo nec illud . Prob. maj. Si admittuntur ili Christo duae naturae, erunt duo Christi, ergo duae persis nae; prob. ant. Si admitterentur in Patre, & Filio duae naturae , admitterentur duo Dii, ergo si admitterentur in Christo duae naturae,essent duo Christi. Quare sicut Pater & Filius sunt unus Deus, quia in ipsis est una natura , ita ut admittatur in Christo una pers na , debet admitti una natura. 23. Resp. hoc argumentum fuisse sin Eulichiano errore scandali petram ;sed ne. maj. ad prob. ne ant. ad prob. ne. cons quia si admitterentur duae naturae

in Patre & in Filio, jam etiam admitterentur duae subsistentiae relativae , sicut sunt paternitas & filiatio, proinde haberetur ex hoc capite quidquid requiritur ad constituendos duos Deos; e , contra admissis in Christo, sicuti admitti debere duas naturas; probatum suit, admittetur tantum una subsistentia terminans utramque naturam , proinde &c. Dixi ex hoc capite, quia admissis in Patre &Filio duabus naturis, inquiro, vel utra que esset omnino aequalis, vel non; Si utraque aequalis, neuter esset Deus; quia, ut probatur in tract. de Dco uno, si plures essent Dii, nullus esset Deus, in quo sensu dixit Arist. infinitum esse non posise, nisi unum numero; Si non utraque aequalis , tantum unus esset Deus, non alius ; Ad additum;argumentum sic pro nobis conficitur. Quamvis in Patre &Filio admittatur una natura, non tamen admittitur una persena, ergo quamvis in Christo admittantur duae naturae, non tamen admitti debent duae personae .Ratio ergo ab hoc desumenda est, quod esse Deum sumitur a natura , Sc ideo ,

ubicumque adinvenitur una natura, adinvenitur unus Deus, esse autem Personam desiuinitur a subsistentia, & ideo, ubi adinvenitur una subsistentia; invenitur una persona. Primum invenitur in Patre & Filio, ideo uterque est unus Deus . Secundum invenitur in humanitate , & divinitate Christi, Sc ideo concedi debet una persisna; Atque hie ad- adverto, ad multiplicanda concreta ' substantialia neque suiscere multiplicationem naturae substantialis sine multiplicatione subsistentiae, neque multiplicationem subsistentiae sine multiplicatione naturae. Hoc secundum patet in mysterio Trinitatis, & ex hoe probatur primum. Hinc in Deo propter muli, plicationem per Enarum dicimus quidem alium, dc alium, non dicimus tamen aliud Sc aliud propter unitatem naturae ; e eontra in Christo dicimus aliud dc aliud propter multiplicationem naturarum, non die imus tamen alium 8calium propter unitatem perssinae , quae est doctrina tradita a Gregor. NaZianZ.

in epis ad Chelidon.

2 . op.ῖ. ratione, quam in ex fit. haeresis Eulichianae protulimus , sic . Joan. I. Verbum raro factum es . Ubi non dicitur, Uerbum accipisse carnem, sed ita ex carne, & Uerbo facta est una

natura, ergo. Prob. mi. quando Ioan a.

legitur Aqua sinu una es ex aqua &vino facta est una natura, ita ut aquλ conversa sit in vinum , ergo quando dicitur, Verbum esto factum es ex carne& Verbo facta est una natura, ita ut vel Verbum in carnem transierit, vel caro in Uerbum, & ideo ante uni e In Crant quidem duae naturae, non sic post

unionem .

23. Resp. textum Illum, Herbum, caro factum est aequivalere huic, Herseam conem accepit, seu as m i umen o se

116쪽

- 1 non enim dici potest; Ioannen Contraria Paulo docuisse ; Quid autem diei Paulus t Cum in forma Dei esset , temetipsum exinanivit, formam fervi accipiens. Ita ad Philipen. a. mssuam Angelos apprehendu , se emen Abrabae V Mendit. Ita ad Hebr. i. Quid est

autem sermam servi accipere, & semen Abrahae apprehendere , nisi accipere,&assumere naturam humanam i Ex quo habes disparitatem circa aquam factam vinuna . At ulterior disparitas aperte eolligitur, quia de aqua, quae in vinum conversa est , non possent assirmari proprietates aquae & vini ; e contra in

Christo vere en nuntiantur, quae perti- nent ad naturam humanam & naturam divinam substantialiter, ut constat ex γ tota nostra doctrina juxta Patres, conci-i Iia , & stripturas .a6. Opponerem 6. argumentum hoc; In Christo erat tantum unum prini cipium operandi, ergo tantum una nai tura;Sed quid dicendum sit jam constat,

i nimirum, esse unum principium quod, non sic unum tantum principium quo, ει ideo unum suppositum, non unam na

turam .

a7. Sic Eutiche corruente, frontem attollat Nestorius, δc quid ipse dicat audiamus. Et I. ea argumenta proseruntur, quae nos protulimus, dum ejus error relatus est: Joan. a. Solvite templum hoc

loquens de sua humanitate, non dixit autem Solvite me, ergo Deus Christus ,& homo Christus sunt duae perQnar. Ad Colcis r. In ipso inhabitat omnis plenit do divinitatis ereporaliter. Unum autem in alio habitare inseri persenarum diversitatem . Ad Philip. a. I militud uem hominu actus, is habin insentur Et homo . Porro vestimentum est diversum in subsistentia ab eo, cujus est vestimentum , ergo.

28. Resp. textum primum duas in Christo naturas , non duas probare per sonas , & vere potuit divina persena esse in humanitate, tanquam in templo, quin humanitas distinistam haberet per Tom. III. 2nam; an non dicebat Paulus II. ad Corint.1. Di sumus in hoc tabernaculo ingemiscimus gravati. Et Petrus ep.2. cap. I. nox es des tu tabernaculi mei

& tamen nec Paulus nec Petrus erant

diversa persena; Immo juxta errorem Nestorii id diei non posset, quia ex dictis num. 19. Si fuissent in Christo duae per nae , se isset tantum unio per accidens, scut in cumulo lapidum, unde, scuti

dici non potest, lapis est in lapide, ita

in re nostra, non posset dici, Verbum est in humanitate . Eodem modo explicatur textus secundus,quan vis etiam aliter , si dicamus , ibi indicari inhabitationem Dei in Christo per gratiania

communem omnibus justis; at conjunctio per gratiam non excludit uni nem siubstantialem in perssina , immo ibi utraque denotatur. Tertium textum male intellexit Theodoretus, volens , Verbum non esse hominem sa- istum, sed hominem induisse, quare,sieuti s Rex indueretur vestibus ruthici, non esset rusticus , ita Verbum indutum humanitate, non est homo; sed reprobanda prorsus explicatio adeo eo traria Scripturis, Patribus, & Conciliis quod alio in loco declarabimus, ex plicant ergo textum illum Ambros &Chrys ibi non excludi veritatem humamnat naturae, & hominis, sed intum humanam naturam , & hominem purum conceptum ex semine viri, natum in peccato, & peccatis obnoxium, qualis certe Christus non suit, licet talis vi deretur, qua in significatione etiar Paulus ad Galat. i. ait. Se non idicisse

Evangelium ab homine , sed a ciri . Ubi procul dubio per hominem intelli git hominem purum , alioquin Paulus sibi contradiceret, praesertim l. ad Timot. a. ubi ait. Unus es mediator Dei, o hominum, homo Chrsus M ur. Neque mirum sit, si bumanitas indumenti nomine indicatur, nam , non ideo dicitur indumentum, quia Christus non sit

siubstantialiter homo, sed quia & in hoc

tantum tenet exemplum sicut per ve-

N stes

117쪽

98 De extremis hyposatice Sc.

ses cognostuntur homines, ita per humanitatem naanifestatum est Verbum,& sicut indumentum mutatur, quin mutetur persona, ita in sola humanitate mutata, Deus homo factus, in seipis immutabilis perseveravit. Textus iste alibi occurret. 29. Op. a. Christus a SS.PP. praesertim a S. Basilio in ps39. appellatur De fer ergo quia non est verus Deus, ergo,

ut talis sit, debent in ipso esse duae per-Qnae. Consequentia haec tenet, quia

etiam homines justi vocantur Christi seri, praecipue dum Eucharistiam sium pQ-runt, nec tamen sunt una persona eum

Christo. Resp. si velint nobis afferre Basilium , male afferunt, non dixit enim, Christum esse Dei ferum, sed carn m Christi esse Dei gestatricem , valde au tem inter se disserunt Christus, & caro

Christi; Christus appellat persenam,

earo Christi tantum naturam. Sed si ita, explicabimus Christum secundum naturam , non secundum siti, sistentiam ,

scuti quando Augustinus in lib. de praedest. Sanin. cap. IS. dicit, Dei Filium assumpsisse hominem , per nomen ho minis intelligi debet humanitas. 3O. Op.8.ChristusFilius Dei ad Heb. . dicitur, sise Matre O sme generi gia e contra Filius Mariae dicitur cum Matre & genealogia , ergo Christus Filius Dei est distinctus a Christo Filio

Mariae. Secundo Christus Filius Mariae

dixit Mat.a7. Deus meus , ut quid der

liquisi me Sc Ioan . ia. Puter falsifica

me ex hac bora, sed hoc non poterat convenire Christo Filio Dei , ergo. 3. Filius debet esse homousios , seu consubstantialis parentibus , atqui Christus Deus non est consubstantialis Mariae, siquidem ille est aeternus , Omnipotens

Ac non sic ista, ergo. Tandem . Hoc nomen Deus non significat Deum unitum humanitati , sed Deum tantum, sed Maria non peperit Deum tantum ,

sed Deum unitum humanitati , ergo Maria non peperit Deum , pruinde &c. Resp. priora tria argumenta expli

eari secundum diversitatem naturarum,

quae erant in Christo, non secundum diversitatem personarum atque juxta hunc dieendi modum servamus etiam in Christo duas generationes , aeternam unam in splendoribus sane rum , temporaneam aliam , pro qua dictuni, HL- minare his qui in tenebris die. quamvis enim generationis terminus sit suppo tum , non tamen ubi duae generationes ,

ibi duo supposita, nam eadem subsistentia, prout gerens vices subsistentiae creatae potest esse terminus qui generationi&temporaneae cujus terminus quo & sipecificus est ipsa natura, & prout terminat naturam divinam est terminus generationis aeternae . Quod si argumentum petitum a primo textu quidpiam probaret, cum ibi dicatur, Rex paeis siue Patre, sme Masre jam Patrem non haberet, quod tamen Nestorius non dixit. Ad ultimum ; fateor, hoc no men Deus non significare Deum unitum

humanitati, sed neque excludere, &quod aptari possit Deo humanitati uni into , colligitur ex eo, quod de facto api tur illi, qui sanguinem fudit, & mor tuus est; Lege acta Apost. cap. a O. -- tendite vobis, ct univer gregi dic. regere Ecclesiam Dei, quam acqui vituea

gula M. Lege I. Ioan. a. In hoc cogno-ficimus charitatem Dei , quoniam illa pro nobis animam suam posuit . Alias milia mille non desunt.

ARTICULUS IV.

&Nestorii, videtur , unionis hypostaticae essentiam declarare ad Catholicos pertinere . Antequam hoc fiat; incongruum non existimo , si Brentii, &Smide lini errorem in medium pro sera mus . Docuerunt isti, naturam divinam& humanam in Christo uniri, nihil aliud

eue, quam communicari humanitati omnia

118쪽

Duis. III. Art. IV.

omnia attributa divina, seu proprietates,

non quidem per se , sed per accidens,

quatenus divinitas habitet in humanitate, tanquam in sivo proprio corpore,atque in ea exerceatpotentiamsipientiam die. itaut talis esset unio; qualis invenitur inter causiam principalem, & instrumentalem . Quamobrem dixerunt , Christium ab aliis hominibus non differre,

nisi per energiam , quia per Christum

Deus omnia operatur, per alios vero h mines sbium aliqua . Ita se explicant in concord . art. 8. Hoc asserere plusquam

Nestorianum est; neque in hujus haere-1is impugnatione diutius immorabor, eum ex ipsis textibus, in quibus Christus dicitur Deus, & Filius Dei, satis r

sellatur . Sententiam igitur , veritatemque catholicam statuamus. De qua 32. Dicendum . Unionem hup staticam naturae divinae, & humanae nihil aliud esse , quam naturam humanam non habere siubsistentiain propriam , &assumptam esse ad subsistendum hyp stasi, seu subsistentia Uerbi divini. Rem quidem mirabilem dicimus,& quae nullo unquam poterit exemplo declarari . Studuerunt tamen Sancti Patres aliquo pacto illam ostendere, sed in pluribus eorum similitudines defeeis. se, compertum erit. Studuit August.

qui mortuus sit , vere enim dicitur , Philossiphus est mortuus , quin tamen mortua sit Philosephia ; & ita etiam dieitur, Christus Deus mortuus est, quin tamen mortua sit divinitas; Sed quis non videt, hie agi de serina accidentali, quae ad hominis subsistentiam

nequaquam trahitur quod in hac re potissimum considerandum est. Studuit Athanasius, & addutit exemplum animae & corporis, nam anima rationalis extra corpus per se siubsistit, & corpus

etiam , anteqdam per animam actuetur,& tamen quando uniuntur , una est

utriusque subsistentia Sed quis non intelligit, corpus & animam esse naturas impersectas & incompletas, ex utroque Tom. UL

fieri unam tantum naturam ,& neutram

aliam trahere ad subsistendum siubsistentia propria, sed utramque subsistere per subsistentiam totius compositi Z quod inhoe mysterio admitti non potest. Studuit Basilius in orat .3. Nativit.&adduincit exemplum serri igniti; Hoc enim est quid unum, & tamen habet proprietates ignis & ferri, ita etiam &c. Hoc maxime placet Brentio, aliisque haereticis, sed hoc prae omnibus minus est

aptum; etenim non sestentatur serrum acolore,sed eator a serro,& tamen ipsi volunt,per calorem innui divinitatem,per serrum humanitatem , proinde deberet divinitas sustentari ab humanitate:rursus in illo non fit praedicatio per conversio nem, idest communicatio idiomatum , nec enim dicitur,cilior es rerumferrum es erior. Studuerunt S. Th. & S.Bona v. in p. dis I. q. I. & mysterium incarnationis comparant arbori , cui inseratur arbor alterius speciei, sicut enim arbor , v.g. pirus est verum suppolitum,& sustentat ramum alterius arboris ,

quae inseritur, & quae esset verum suppositum, nisi a piro sestentaretur, &tunc potest eadem arbor vocari utroque nomine, & exercere utrasque Operationes, ita Verbum Divinum velut arbost magna ramustulum humanae naturae suo

trunco sustepit, & sie factum est idem

suppositum Deus & homo, nec Verbum ab humanitate pendebat, sed humanitas a Verbo, & utriusquae naturae habuit Operationes . Comparatio haec magis explicat, non tamen satis , siquidem ramus ille non est persecte arbor, sed pars

arboris , e contra humana natura in

Christo non est pars naturae, sed pers

cta natura . Fateamur igitur Oportet ,

mysterium hoc explicari non posse , nisi serte per aliud mysterium. scut fecit

Bernard. serm. 3. in vigil . Nativit. ut quemadmodum mysterium Trinitatis in hoc consistit, quod una eademque natura tripli et sebsistentia terminetur , ita in mysterio incarnationis corpus , anima, & divinitas in Christo unica tan-N a tum

119쪽

De extremis hypotraice M.

tum subsistentia . Uerum ad probandum assertunt nostrum jam devenia

33. Sic autem probo. Unio inca nationis talis esse debet, ut per ipsam Verbum factum sit homo, & vera sit consessio Petri Mat. 16. Tu es Chri r Filius Dei visi; Sed ex hoc probatur unio incarnationis in Uerbi peGna , . ergo. Pr. mi. Verbum factum esse hominem, & Christum esse Filium Dei, non servatur per unionem factam in natura , itaut si una natura ex dictis superius , neque per hoc quod sipecialiter inhabitet, &sint duae personae pariter ex dictis, ergo per hoc tantum , quod sit facta in hypostas, seu siubsistentia Verbi,& plane si in Christo unica tantum est persena, aut humanitas communicavit iubsistentiam suam Uerbo; quod non minus impium, quam ridiculum est , vel Verbum communicavit subsistcntiam suam humanitati, quod unice superest dicendum . Confirm. hoc amplius ex doctrina Concilii Tolet. sexti cap. I. & ex veritate procul dubio C tholica . Sola persiona Filii est incarnata, ergo unio facta est in aliquo, quod non sit commune toti Trinitati, alioquin tota Trinitas esset incarnata, sed sola

Rhsistentia Filii est propria Filii, reliqua vero omnia communia sent, ergo

unio facta est in sela subs stentia Filii ,

proinde &c. atque ex hoc omnino refellitur error, de quo ante conclu sionem dictum est, nam si unio hypostatica explicari deberet per communicationem persectionum , & proprietatum divinarum , cum haec non minus conveniant

Verbo, quam Patri, & Spiritui Sancto, non esset potior ratio, quare Uerbum, non reliqua: per nae sint,& dicantur incarnatae; Hoc necessum est ad unionem hypostaticam ; ut eommunicetur hypostalis, Deus enim Pater omnia communicat filio, & tamen , quia non communicat hypostasim sitam, non sentu niti hypostatice, sed distincti.

34. Sed, ut clarita contra Brentia nam haeresim quidpiam dicatur, affer apologeticam contra orientales in de sentione quarti anathemati sint, ubi Cyrillus ex S. Iulio Papa pro se profert haec verba. Incarnatus es ex Virgine Dei Filius qui ct habitavit in nisis , Non in bomine energiam operans, perfectus Deus is eamne die. Denique; Si unio haec hypostat lea explicari posset per communicationem attributorum & di Vinarum persectionum, quid dicendum seret de corpore Christi pro triduo mo tist ergo hoc non se isset hypostatice

unitum Uerbo, quia corpus mortuum non est capax omnipotentiae,& hujusm

di; Rursus; nonne Christus Dominus plura sibi meruit dieitur Luc. ulti. Nonne oportuit Christam pati, ct ita intrare in gloriam suam ad Philip . a. factus obediens urique ad mortem, propter quod di Deus exaltasu ictam. Ad H br. a. Videmus I sum propter po ouem

gloria di honore coronatum. Meruit e go gloriam corporis , exaltationem ninminis, aseensionem in Cstum, sessionem a dextris, at si unio hypostvica consist

rei in omnium donorum communicati

ne, ista non meruisset, sed habuisset semper, aut non fuisset semper unio hyp

statica. Dieamus igitur, ut cetera quaecumque praetereamus , unionem hypostaticam unice explicari, sicut a nobis explicatur.

33. Op. Si subsistentia Verbi se e

tenderet ad terminandam humanam naturam , se extenderet ultra pr priam virtutem , hoc non est dicendum, ergo unio incarnationis non est facta in

per Ena, seu subfstentia Uerbi; prob. maj. subsistentia Verbi terminans divinam naturam adaequale completur, e

go si &c. prob. ant. terminabilitas divinae naturae est infinita , ergo. Secundo. In eodem siupposito nequeunt uniri pec cabile & impeccabile, mortale & im mortale , finitum 8c infinitum , ergo nc que divinum & humanum . Resip. ad I., quod est argumentum Nestorii, ne. in . ad prob. dis ant. adae quate

120쪽

Quaest. IIL Art. V. IOI

quate eompletur de primario conc. de secundario ne . ant. 3c cons & sic adprob. sieut cognostibilitas naturae di vianae adaequa te complet divinam cognitionem , & tamen cognitio divina se extendit etiam ad res creatas, ita &c. Ad

secundum quid dicendum de peccabili. tale & i inpeccabilitate videbitur in propria quaestione, quod vero dicitur de

mortalitate, & immortalitate &c. negatur , & est id , quod usque modo a nobis

probatum fuit. Alia argumenta desium untur ex eo, quod humanitas deberet esse ubique is, sed hoc magis esset verum in sententia Brentii; De hisce tamen occurret dicendum , ubi de idiomatum communi. catione pertractabitur.

ARTICULUS V. Omodo Unio se satiea facta fit in

Unitate personae. 36. π Urandus, Solus, & Capreolus A supponentes non esse in divinis n. .. ivblistentiam absolutam , & pe sonalitates relativas tantum modificare subustentiam abMutam, appropriantes eam uni, & non alteri perisnae, eam sententiam docuerunt,ut dixerint,uni nem immediatam & primariam fastam

sui se in subsistentia abseluta, mediatam vero & secundariam in proprietate pervsenali Uerbi,vel factam esse in subsiste tia abseluta, ut appropriata Verbo per relativam persenalitatem ; Utrum hoc admitti debeat quantum ad dictam suppositionem, spectat ad tractatum de s

Trinit. definire. Communius tamen Theologi asserunt, rationem formalem, per quam Verbum terminavit naturam humanam, suisse Qbsistentiam relativam Uerbi,& hanc sententiam ample eior cum S. Thom. hic art. a. Scoto in dic I. q. I. ad a. Suareet, Uasq. Cacher

37. Sic primo probo ex Concit. T let. 6. & i I. in consessione fidei haec b hente . Cum tota Trinitas cooperata Istformationem suscepti hominis , quoniam inseparabili unt opera Trinitatis olus tamen Filius Ruscepit humanitatem in

Agularitate monae, non in unitate naturae divinae des in eo, quod es roprium filii, non quod est commune toti Trinit

ti . Sed haec omnia non servantur, si ratio formalis, per quam Deus terminavit humanitatem, non sit subsistentiata, relativa Uerbi, ergo. Minor constat, si perpendantur verba concilii, cum CX-

cludatur id , quod est commune, sicut se habet natura divina , 8c siubsistentia abλluta, & non sivificiat itum id, quod est appropriatum, sed requiritur id,quod est proprium , sicut est sela subsistentia

relativa.

38. Prob. secundo ratione . Id, per

quod Verbum immediate & Ermaliter

terminavit humanitatem,neque suit siub sstentia ab Eluta secundum se, neque sui appropriata Uerbo per subsistentiam relativam , ergo fuit ipsa subsistentia relativa; prob. prima pars antec : Si id, per quod Verbum divinum immediate& Brmaliter terminavit humanitatem, fuit subsistentia abQluta secundum se, unio immediate & seriualiter facta sui se set in aliquo communi toti Trinitati , &sie immediate & Q aliter tota Trinitas fuisset incarnata , sed hoc est contra

fidem, & contra concilium citatum , esego. Maj. patet, quia procul dubio subsistentia abῆluta est in omnibus tribus perisnis, minor ptaeterquamquod clara est , insinuatur etiam in . Syn. gen. act. g. haec dicente, mire di Spiritus

Saneus nihil habent in incarnatione commune praeter benignissimam voluntatem ,

quod in Durandi sententia falsum esset; Prob. a. pars primi antec. Appropriatum& proprium diserunt inter se notabiliter, ergo si ex Concilio unici facta fuit meo, quod est proprium filii, non fuit facta in subsistentia abseluta,ut appropria ta filio; prob. ant. Natura divina per filiationem appropriatur filio, nec tam mea est propria filii , ergo . Tum Diqitir Cooste

SEARCH

MENU NAVIGATION