장음표시 사용
211쪽
jus interest, paratum esse ad reddendam rationem eorum quae credit, quantum fieri potest, ut monet Apostolus. Relinquendo itaque quamvis aliam controversiam , videndum nunc est, an
infinitas meritorum Christi sit dicenda simpliciter & absolute talis, an veroselum secundum quid . Qua in re. 3I. Sentio merita Christi non fuisse fimpliciter infinita. Prob. sistendo ita principiis positis,
ut negaremus infinitam gravitatem peccati , quae etiam concedere debent omnes Do flores illi, qui in hac parte nobis cum conveniunt. Si in meritis Christi aliquid inveniatur, quod ipsa limitet, non sent simpliciter in sinita , sed res ita se habet, ergo. Mai. patet, quia quod sinpliciter & absolute tale est, ex quo libet capite est, malum enim ex quocumque desectu; prob. mi. in meritis Christi non solum reperitur dignitas personae merentis , sed etiam alia plura, ut intensio operis, objectum ipsus , &duratio, atqui haec omnia finita sunt, ex quibus meritum limitatur, ergo . Totum hoc ostenditur exemplo desumptio tam in physcis, quam in moralibus. hie si poena sit infinita secundum durationem , non vero secundum intensi nem , non dicimus illam poenam esse infinitam simpliciter, sed tantum secundum quid, & ex uno capite; quod etiam constat, si daretur una linea secundum
unam dimensionem ex: ca: secundum
longitudinem . Ita moralibus vero valet id, quod diximus de gravitate peccati. 32. Progredior ad idem ostendendum, evertendo unicum ad versariorum
fiundamentum ; Si meritum Christi dici debet absolute infinitum , ideo est, quia infinita Verbi persona illi conseri dignitatem Sc valorem , sed hoc nihil probat , ergo . Prob. mi. Si ex quo persona merens est infinita, inferretur meritum infinitum , etiam ex digniori persona per gratiam habitualem deberet inferri in quocumque opere se pernaturali majus meritum, sed hoc est falsium, siquidem fieri potest aliquis actus magis me inritorius a persona simpliciter grata . , quam gratiori, ut concedunt etiam Do-hores contrarii , ergo; & certe personae dignitas infinita non potest siuam dignitatem & valorem communicare operibus suis etiam in linea morali, quis enim neges, etiam in morali aestimatione pluris habendam esse personam Verbi , quam quodcumque opus ab humanitat ciUerbi personae conjuncta progrediens ZPraeterea. Unio physica divini Uerbi non reddit physice infinitam humanita tem , cui unitur, ergo neque potest reddere moraliter infinitas operationes , quae divino Uerbo moraliter tribuuntur; & sicuti humanitas illa est Elum infinita secundum quid , ut diximunjuxta doctrinam S. I h. ubi de peccati
gravitate erat sermo, ita etiam operationes humanitatis.
33. Ad summum igitur probari poterit, meritum Christi suilla infinitum negati Ve, quatenus non potest dari meritum majoris excellentiae, quam fuerit meritum Christi, cum quo tamen stat finitas in esse morali, sicut de peccato concedunt recentiores sequentes in praesenti punisto Thom istarum sententiam . Hac ratione occurro uni ex praecipuis argumentis opinionis oppositae desumpto ab extra vaganti; Unigenitus de paenit. & remiss. ubi Clemens UI. doeet; Christum sivis meritis acquisivis, se Ecclesiae militanti infinitum thesaurum , qui nunquam.consumendus, vel diminuendus est, eo quod meritum Christi fuerit infinitum, ut propterea de ejus consumptione formidandum non
sit; etenim per hoc pmcise , quod Christi meritum sit infinitum negative, ε
quocumque merito excellentius, superat gravitatem cujuscumque offensae sive iactualis , sive possibilis, & magis pers na divini Verbi unitur in conserenda
dignitate operibus humanitatis, quam Deus uniatur in danda gravitate pecca tis, ex quo tamen non potest inferri i
finitas sinpliciter, quod sic ostendo.
212쪽
Quamvis aliqua res excedat infinitas alias, in ea tamen , non potest diei, dari infinitatem positivam simpliciter, sic
Angelus v. g. excedit infinitas creaturas insta se possibiles , ita ut intra ordinem rerum creatarum produci possint creaturae persectiores, & perseitiores, quae tamen nunquam angelicam persecti nem pertingent, nec tamen ex hoc probari potest in Angelo persectio infinita simpliciter, ergo quam tum vis meritum Christi excedit omnia peccata possibilia,
ita ut nunquam per haec consumi, &exhauriri possit, in ipQ tamen infinitas simplieiter non potest evinci. 3 . Plura sunt, quae opponi possent, sed juxta mperiora , & dicta alibi, facili
negotio refelluntur. In hac re nolo nie prolixius gerere; Potius enim in Chri- siti meritis infinitatem asseram, quam illam contentiose negare ; Quae breviter dicta sent, ad sententiarum fundamenta ostendenda die auesse; quisquis intelligata
minima. Hristum Dominum revera suisse Sacerdotem, est veritas desinita in Cone ilio Ephes
verbis. Doniam sub priori testimento ere. -oporauit, Deo Putre miserico diarum ita ordinante, Sacerdotem alium
feeundum ardinem Melchisedecb furgere Dominum nostrum Iesum Chrsum, qui posset omnes quotquot sancti andi essent,
consummare, di adserfectam adducere. Hoc porro indieavit Apostolus in episad Hebr. ubi spars in haec habet. GURderate Pontificem eonfessionis no Brae rium. Habentes Inntificem magnum , g ipen travit caelos, Iesum Filium. Non enim habemus poni cem, qui non possiς compati infirmitatibus no bis . Si autem
horum omnium quaeratur ratio , eam a serimus munera ea, quae ad Sacerdotium verum pertinent, recensendo. Porro
haee tria sunt; I. divina populo praebere, a. preces populi Deo offerre. 3. pro peccatis populi satisfactionem dare; Haec autem omnia Christus dominus praesti- Tom. III. tit ; atque in primis divina populo praebuit juxta iliad Petri ab ep. cap. I. Prepuem Deus maxima o pretio promis donavit. a. preces obtulit Deo, quis hoc ambigat, qui historiam noverit evangelieam i tali quidem pacto, ut ad Rom. 8.d icatur, semper sisens ad interFellandum pro nobis. 3. Quod pro nobis satis secerit, jam declaratum fuit, ubi de ejus satisfactione pertractavimus,& pluries in ante. cedentibus. Uere igitur Christus Sacerdos fuit,de quo ad Ephes 3. Dilexit uos, ct tradidit semetissum pro nobis oblati nem O hosiam Deo in Od rem suavitatis. a. Sed quantum pertinet ad hoc punctum nullam difficultatem excitarunt Haeretici , an vero fuerit idem S cerdos & victima paucis est contra ipsos discutiendum; Varia isti docuerunt; Stinassaus Starnicius apud Stancarum in lib. de Trinit. docuit, munus Ponti-fieis & Sacerdotis in Christo convenire divinae naturae, sacrificium vero seu victimam esse ad humanam pertinere f. Calvinus in duabus epist. ad Polonos, quem Muuti sunt Tigurini & Petrus Martyr, tradidit, Christum secundum utramque naturam fuisse Sacerdotem & mediatorem inter homines , & inter Deum, & hoc non soluin convenire eidem supposito per idiotuatum commu-B b nica-
213쪽
nieationem, sed tali pacto, ut utraque natura fuerit principium suarum operationum . 3. Catholica tamen veritas docet,
eundem Christum se isse Sacerdotem &victimam, id est se ipsuna obtulisse acri-feium Deo Patri 8c sibi ut cum Patre
Deo. Quodvit clarius demonstretur rei eiendo errores expositos . Dico r. Christum dominum secundum naturam divinam non potuisse esse Sacerdotem δc mediatorem inter homines & Deum . Oppositum namque asserere aut Arianos nos redderet, aut Eu-tichianos. Primum quidem,nam si Christus secundum naturam divinam esset Sacerdos & mediator per sacrificiunu, , jam apud Patrem intercederet, atque essiet inferior Patre, sed hoc dietum Arianorum est , ergo . Secundum vero ἐquia eo dato, aut natura divina esset mutata in humanam , aut saltem cum humana esset confusa, & inferior permam
neret, sed hic est error Tutichianus,
. Dico a. Christum solum secundum naturam humanam fuisse Sacerdotem & mediatorem, idest per solas opem rationes provenientes a natura humana. Hujus rei clarum testimonium dat Sanctus Paulus I. ad Timot.a. dicens Unus Deus, unus di mediator Dei di homminum homo Chrisus μ' s. Perpende consulto appositam fuisse particulam illam homo ad innuendum mediatoris,& Sacerdotis munus non ad divinam, sed ad humanam reserendum esse natu ram , quae est formale principium illarum operationum, quibus Sacerdotem ageret, ac mediatorem . Mea non est laec expositio, sed Augustini tract. 82. in Ioan . ubi se . Mediator Dei ct hominum , non in quamum Deus edis quantum homo. Et clarius de verbis Apost. serio. II. Unus Deus, unus O mediator
Dei di hominum, non ait Christar 'esus,
ne tu putares secundum Verbum, dictum , sed addidit, homo. . Non me latet, haereticos respondere per unum Deum intelligi Patrem, per unum mediatorem intelligi filium; sed quam stulta & erroris plena responso unum Deum in textu accipi pro tota Trinitate nemo negare potest, nisi omnes scripturas neget, in quibus cum absolute dicitur Deus sine aliquo termino notionali, semper tota Trinitas denotatur. Fuit igitur Christus mediator apud totam Trinitatem, sicut per peccatum toti Trinitati fuit illata injuria &offensa , & ita fuit etiam mediator apud semetipsium. In hac re audiat Calvinus , quid Augustinus dixerit conc. I.
in ps'9. uid est inquit, mediatorem esse inter Deum ct homines t Non inter Patrem di homines, sed inter Deum homines. Luid es Deus 3 Inter , ct F lius , ct Spiritus Sanctus. Ini t homines t peccaterer, impii, mortales. Imter illam Trinitatem , O hominum in-Isrmitatem , ct iniquitatem, meiator factus es homo non iniquus ined infirmus. 6. Sed in nostrie verit tis confirmationem Sanctorum Patrum doctrina in proferre prosequamur. Quanquam prosequetur idem S. Augustin. qui lib. io. consess. cap. 3. dicit. In quantum homo, in tantum metator , in quantum autem Verbum, non medius, quia aequalia Deo ,
Deus apud Deum , ct eum Intra, ct Spiritu Sansis unus Deus. Et lib. i. de Trin. cap. 7. Chrsus informa Dei aequa- . lis Patri, informa fersi mediator Dei , di hominum. Idem habet lib. i. de consensu Evaagelist. cap. 3. lib. IO. de Civit.
tuisset prius adducere Cyrillum , sed quia hujusce Patris authoritate existimant Novatores suam haereticam fulcire sententiam, ideo consulto omisimus. 7. Quid autem pro haereticis videtur sentire Cyril Ecce illius verba catech. i I. Ph initio, ubi ait; Non ex hominibus promotione aliqua in sacerdotium incendit, sed semper sacerdotii dignitatem habuit. Inserunt, sed tantumnat iram divinam semper habuit, ergo secundum istam fuit Sacerdos . Ita sane, si ter-
214쪽
si termJnus ille semper referri deberet ad divinitatem, nee posset ac deberet aptari toti tempori, quo fuit humanitas clivinitati conjuncta. Res autem ita O . habet, nam ibi πpponit saeerdotium Christi sacerdotio hominupi, qui non
concipiuntur , aut nastuntur Sacerdotes , sed ab hominibus ad hujusea odi dignitatem evehuntur; e contrario Christus in utero materno ab ipsb incarnationis instanti suit verus Sacerdos .
contra eos protulerit. In apologia pro duodecim capitibus contra orientales tibi opponit. Si Deus Herbum es Sacem
dos , cui vel quali Deo suum miniserium era i & respondet. Luando factus es
homo, vocatus es Pontifex, non quod ma
O Patri. & rursius . Audiens, quod diarius es Sacerdos propter humanitatem , erubescis, deinde quomodo non admiratus es, πω non secundum Sacerdotum: , morem alteri fecerit sacrificia modum,
merito dixerim num. s. suisse Christum mediatorem apud semetipsum , quod non valeret, s suisset Sacerdos secundum naturam divinam.
his etiam rationibus demonstrari, id li-henter praestabimus. Mediatoris id munus est, ut alicujus rei intercessor existat, cujus Pse nequaquam est dominus, se sponses non est mediator nuptiarum, cujus autem rei Christus Dominus per Sacerdotium Sum mediator factus est certe coelorum haereditatis , quam ob peccatum Deus justissime denegaverat,& remigionis peccatorum, quam juxta praesens decretum nisi per Christi mortem , tanquam per Sacrificium nemo poterat obtinere , Christus igitur, ut mediator, & sacerdos non erat illius Dominus, ex alia parte secundum naturam divinam Dominus erat, sicut P ter & Spiritus Sanctus; non ergo st- eundum naturam divinam, sed sol uni secundum humanam fuit mediator, &Tom. III. 'Sacerdos . Haec est ratio , quam affert S.IOan. Chry st. hom. 16. in illud ad Hebr. 6. Messiator novi tes amenti, ct . 8c si velint, naturam divinam per incarnationem esse exinanitam, proinde dominam non remansisse, jam Eutichiani fiunt; & hoc est salsum omnino, nam licet per idiomatum communicationem Uerbum divinum dicatur exinanitum, attiainen penes naturam divinam ita dominium remansit post, sicut ante in
enim Christus secundum naturam divinam est mediator , plane sequitur, omnibus tribus personis officium mediat ris convenire; cujus ratio est, quia i , quod naturae divinae convenit, omnibus personis aequaliter convenit, cum opera Trinitatis sint toti Trinitati communia; omnibus autem tribus personis munus mediatoris tribuere, quam dissonum sit, quis non videt Z erit igitur ultra Trinitatem alter Deus, apud quem mediatio ac intercesso sit adhibenda . Conveniunt quidem uni divinae personae quaedam, quae non conveniunt alteri, sed haec notionalia sunt , non essentialia , nec ad divinam post uni referri naturam . & rursius , quaedam unam tantum persbnam repraehesentant , attamen a tota Τrinitate sunt facta , quemadmodum est illud, quod legitur Mat. 3. dictum 1 Patre; Hic es filius meus ditems,
in quo mihi bene eomplacui. Qua in re dixit, praeter alios Patres, Augustinus lib. I. de Trin. cap. Io. 'tris persona Ulanditur in ea voce, ubi supra baptizatum columba descendit, non quia fleri
potuit vox sine opere Filii, di Spiritur Sancti; Trinitas quippe inseparabiliter operatur, sed quia ea vox facta es, quae
filivspersnam Patris senderet. Si autem velint, opus mediatoris tribuendum esse toti Trinitati, praeter dicta , jam incident in haeresisti Patripassianorum, & ultra, dicant etiam Spiritum Sanctum passiim esse, quae erit haeresis alia Bb a II. Quam- Diqitigod by Cooste
215쪽
si . Quamobrem praetereundo rationes alias , quae non deessent, sed semine in seperiores caderent; dicendum
superesi ; Christum suisse Sacerdotem
secundum naturam humanam terminatam subsistentia Uerbi divini, adeoque per communicationem idiomatum diei, Deum fuisse Sacerdotem ac mediatorem nostrum , Acto enim ao. dicitur Deus acquisis e Ecclesiam sanguine suo & Paulus a. ad Corint.1. Ern Deut in Christi mundum reconcibanisibi. Quare haec propositio, Deus ut Deus fuit Sacerdos est omnino filsa & haeretica , quod constat de illis omnibus, quae dicuntur de Deo per communicationem
idiomatum , non possunt tamen de ipsis diei tali reduplicatione, qua signiscatur divin itas; sic dicimus. Deus mor tuus es, nec tamen dicere possumus, Deus, ut Deus , es mortuus. Ad rea nostram optime dixit Ambros lib. I. det fide cap.3. Idem Sacerdos, Idem oe ho sis, Sacerdosium tamen sacrifitium sumanae condisionis setium es & statim subd it; Nemo igitur, ubi orianem cernit monae conditionis; ibi jus disinuatit Ucribat . I a. Sed quomodo dices Christus se ipsium saerificium obtulit, cum ne que se ipsium intefecerit, neque aliquid sacrum in ara Crucis circa se ipsium exercuerit ξ Respondeo ; quod etsi actione aliqua physica id a Christo actum non
sit, attamen se ipsium voluntarie obtulit , de non Q luna mortem acceptavit, inquiit enim Ioan . Io. Ego pono animam meam, nemo solui eam a me, sed egoρο-πoeam a me i o. Atque hoc est di Pri-inen inter Martyres, & inter Christum; illi enim sic mortem sustulerunt, ut tamen nec possent tyrannos impedire,nec in tormentis vitam iu in tueri ac conservare, quod tamen poterat Christus, nee illi fuerunt a Deo constituti, ut se offerrent in satis sectionem pro omnibus , Omnesque redimerent, fuit autem eonstitutus Christus; proinde illorum mors sacrificium vere dici non potuit,
illa vero Christi hujusmodi dici potuit,& debuit. is. Non de sent haereticis , quae nobis opponant. & pr. inquit Calvinus in
epis ad Polonos Isiluit Christus animam seam juxta textum superius laudatum , at hoc non spectabat ad Christum, ut hominem, sed ut Deum , solus enim Deus mortis & vitae dominus est. a. Illi tribuendum est munus mediatoris, cujus est reconciliare, & pacem tribuere , sed hoc convenit Deo, ait enim Apos a. gd Corint. 3. Omnia autem ex Deo, qui nos reconciliati Nper Chrsum in i sta, Pro Chrso ergo legationesvn mur , conquam Deo ergo Christo ut Deo tribuendum est munus mediatoris. I. Etsi non cogeremur id dicere de sela natura divina, sed etiam humana, attamel divinam non possumus excludere; Siquidem Christus nos redemit per acti nem Teandricam, seu Dei virilem, ut a nobis dictum fuit, & docent frequentissime Patres, atqui operatio Dei virilis non habetur nisi per operationem utriusque naturae, ergo. Atque hoc definitum fuit in Conc. Later. sub Mart. .
consultat. S. adi. II. nec mirum, cunia
suerit doctrina Augustini dicentis in Enchir. cap. IoL; Neque liberaremur per unum messiatorem Dei, er hominum ,
nisi et Deus. & clarius homil. de Ovibus cap. I a. Non mediator homo praeter divinitatem. Divina humanitas , o humana divinitas mediatrix es. I . Resp. nunquam Verbum animam posivisse, quia nunquam a Verbosuit anima separata, caro igitur positit animam, quando inclinato capite tradidit spiritum; hoc igitur hominis est , nequaquam Dei, qu vis potestas animam ponendi sit data a Deo; certe animam ponere nihil est aliud, quam minri , & animam resemere nihil est aliud, quam resurgere, sed mori & reser gere
homini convenit, non Deo, ergo animam posivit ut homo, non ut Deus. Ita docuit Augustinus tract. 7. in Ioan .post medjum dicens. . Caro ponit animam
216쪽
suam , ct esto uer fumis eam , non tamensuasoresate caro, se otestate
inΘabitantis carnem. Ad a. non semper reeonciliare &pacem tribuere indicat munus mediatoris, si quis enim per semetipsium alteri se reconciliat, atque illi pacem largitur nequaquam mediator dici potest; &ideo omnis mediator est reconciliator , non tamen omnis reconciliator est me
diator; requiritur igitur ad munus mC-diatoris unum alteri reconciliare , ita autem se gessit Deus, ut sibi nos reconciliaverit non immediate per seme ipsium, sed ad nos mittens mediatorem squi est Christus Ieses . Quod si dicimur
per mediatorem nos recipere Spiritum Sanctum , & in cordibus nostris ren vari , ut ait Augustin. in Enchir. cap. 3 I. dare autem Spiritum Sanctum , & cor da renovare spectat ad selum Deum. ,
duplex Spiritus Sancti collatio , & co dis renouatio distinguenda est, alia , quae fit propria virtute effective, & haec convenit 2li Deo, nee pertinet ad mediatorem , alia, quae si meritoria, &haec facta fuit a Christo ut homine, id estseeundum humanam naturam, & per hanc ratio mediatoris ostenditur ac intelligitur. Ad g. Christum per Dei virilem
actionem fuisse mediatorem, non pose simus intelligere unam operationem propriam utriusque naturae, nam pro ter hoc Macharius in syn. s. aist. 8. ta quam Monotet ita damnatus fuit. In
duplici igitur sensit operationes Christi dicuntur Theandrieae, vel quia in ipsis
relucebat duplex actio utriusque naturae, ut quando per contactum fanabat aegrotos, contactus enim erat actio humanitatis , virtus vero se nandi erat vir- .
tus divinitatis , vel quia ita erant a sola humanitate sed conjuncta Uerbo divino, & ita fuit orare, acrifieare, & m ri, quod divinitati convenire non poterat, sed soli Uerbo unito per idi
matum communicationem ; quare minor argumenti non est semper veraia.
Nec quidpiam aliud in Concilio Late ran. definitum fuit, nisi esse in Christo
aliquas operationes, ad quas utraque
natura concurrebat, non tamen omnes.
Si eo pacto loquitur Augustinus, ideo est, quia operationes humanitatis nisi fuissent effectae dignae per suppositum Verbi divini, aptae non fuissent ad nos liberandos. Iam mentem Sancti D ctoris sitis expossiimus.
Cuius ordinis fuerit racerdotium
11. Uemadmodum in omni statu& in omni lege fuerunt ia- crificia, ita semper fuerunt Sacerdotes . Fuerunt in lege naturali, fuerunt in lege seripta, seu veteris testamenti. fuisse Christum Sacerdotem juxta legem naturalem , fieri posset aliqua dissicultas quia ipse dictus est Sacerdos secundum ordinem Melchisedech, cujus secerdotium fuit legis naturae ; sed haec resol vetur infra , ubi declarabitur, quo pacto juxta talem ODdinem suerit Sacerdos. Fuisse vero Sacerdotem juxta legem striptam , id est in ordine Levitico, videtur colligi ex quadam historia, quam narrat Suidas, Verbo Pesus. Nimirum Rabbinum quemdam narrasse Philippo Argentario Theodosii Imperatoris aulico , se legisse in codiee , ubi Sacerdotes tem pli conseribi conssieverant, & quem in Jerosolymitano excidio se blatum Tiberiade repositum esse dicebat, Christum
inter Sacerdotes leviticos communi aliorum iuifragio electum esse ac connum meratum et apud Thomam vero Ualden. de Sacram . cap. D6. num .6. legimus,
Christum non inter Sacerdotes, sed inter Lectores fuisse, & hoc ostenditur ex Luc. . ubi habetur. Ut intratu secundum consuetudinem suam te Sablati in
Synagogam, O surrexu legere , O tr ditus es illi liber Maiae Prophetae, O ut
217쪽
rmoluit, invenit locum, ubi scriptum erat, Spiritus Domini seuper me, stropter quod unxit me ere. Quod certe factum non fuisset, nisi Christus inter
Leviticos Lectores conscriptus esset . Idem tradidit S. August. lib. l. de peccatorum meritis cap. a I. idem Ilidorus in serm. pro synodo .i6. Dicendum tamen primo est. Sa-eerdotium Christi fuisse longe praestantius sacerdotio legis naturalis , Hoc declaratur i. quia Christi saeerdotium alutiorem habuit originem , quam habuerit illud legis natu rie, & sacerdotium Melchisedech; Secundo quia institutum fuit
ad offerendum sacrificium multo excellentius & altius . Tertio quia habuit potestatem sublimiorem , & tales effectus potuit praestare, qui nullo modo a sacer dotio legis naturae proferri poterant. Ut vero, quod primo loco, notius fiat,sciendum est , quod etsi in naturali lege offerrentur sacrificia , proinde essent Sacerdotes , attamen non fuerunt ab ipso Deo determinata, sed humano arbitrio dein
cernebantur , atque ideo etiam Sace dotes nullo pacto nullaque caeret nonia consecrabantur, sed solum humana electione ad offerendum Deo, & intercedendum pro populo assumebantur; atque ut testantur Hieronym. lib. de quaest. seu tradition. hebraicis in Genes& Ruperi. Ab. lib.3. de . Trinit. &op ribus ejus in Gen. cap. II. Omnes primogeniti de stirpe Noe procedentes ad
hoc munus erant eo tempore deputati;
in quo sensu ait Anactet. Papa epis a. decreta l. Luia licet aliqui prius leguntur
intellige pri quam Aaron in Sacri cium obtuli e , ut Melchisedere , er
Abraham, hi tamen spontanea voluntate , non tame acerdotali autoritate hoe
fecerunt. Ex hoc jam intelligis, quam
verum sit primum punctum ἱ cetera
duo satis constant, & ex dicendis magis
patebunt. I7. Dicendum a. Sacerdotium Christi non fuisse idem cum Sacerdotio Vet
ris legis; & Christum nullo modo suis leSaeerdotem secundum ordinem Aaron. Hanc secundam partem probando fiatis probatur & prima, cum sacerdotium dicatur per respectum ad sacrificium ;attamen pro hac sussiceret dicere, sacerdotium Aaronium sui me imperfectum , temporale, & juxta legis praece-Ptuln,quae nequaquam poterat justos eiascere nec per se s servientes. Sic vero
illam probo. Si Christus suisset Sacerdos secundum ordinem Leviticum, vel suisset ex eleetione Dei, vel populi,alorumve Sacerdotum , primum quamvis fieri potuit set, est enim Deus supremus dominus , attamen id dicendi nullum est, quod se exhibeat, momentum; secundum vero nullo modo assirmari potest; siquidem eligi non poterant in Sacerdotes, nisi illi qui per virilem lineam e tribu Levi originem ducerent, ut habetur Ex. 29. & Levit. 8. Christus autem nequaquam fuit per virilem lineam e tribu Levi, nam Ioseph, qui Pater ejus existimabatur, erat de tribu Iuda, & Beatissima Virgo ejus Mater secundum lineam paternam de tribu Iuda dependebat; Ratio porro, quare necessaria sinret origo ex linea Patris de tribu Iuda , est , quia cum tribus Iuda, & Levi essent
matrimoniis permixtae, oportebat earum successiones distingui per lineas paternas, & nullus suisset de tribu Iuda, qui non potuisset esse Sacerdos; igitur
peripopuli, & Sacerdotum electionem , Sacerdos juxta ordinem Aaron , Christus esse non potuit . Iuxta haec dixit Apostolus Paulus ad hebr. 7. In quo, idest Christo, enim haee dicuntur, de alia tribu es, de qua nullas altarisω-
sis fuit; Manifestam es enim, quod ex
Iuda ortus sit Dominus nostir, in qua tribu nihil de Sacerdotibus Mosses loquutus es.
tanquam fabula excipiendum est, quod ex illo Rabbino narrat Suidas, quemad modum ab ejus ingenio plura alia conficta fuerunt, ut Beatam Uirginem , &
218쪽
Sanctum Iosephum palmnum meum cle inentissimum , ante Sacerdotes vo- tos esse, ut testarentur, ipsium esse filium eorum, & Mariam dixisse, illum esse quidem filium suum, sed de Spiritu
Saneto genitum sine opere viri ; Hoc enim solum aut hebrsorum corda, si crederent , convincisset, aut Virginem , tanquam blasphemiae ream , habuissent. 19. Hoc idem, quod superius dictum est, probat in nullo Levitico Ordine Christum fuisse constitutum. Fatemur quidem, ipsum in synagoga librum legisse , sed numquid ex hoc sequitur, aliquo modo ministrum templi suis. se Z Etiam Paulus, qui tamen erat de stribu Beniamin , legit in Synagoga Antiochiae, ad . i 3. Hoc non solum templi ministris, sed etiam cuicumque docto licitum erat; Lectoris itaque munuS non erat ni nisterii; 8e ideo Sancti Augustinus, & Isdorus id etiam Christo tribuerunt , nomine sempto a legendo non aministrando, nisi improprie, &generatim. Si vero in illi opponeres; Ckristum
Mat. II. ejecisse vendentes & ementes
de templo; id, stias, secit potestate divina, & propter relum Dei, unde &additum fuit, Zelias domus tuae comedit me . Quoties non increpavit Sacerdotes itaque plusquam Sacerdos erat Verum utique dices . Sed non in sensu tuo a
Iureo Christas dirus ID Sacerdos fecundum orianem mehisedere. ao. o Riusquam aliquid in hae re sta- I biliatur, videndum arbitror, quid de hoc Melchisedeche quam plurimi senserint . Aliqui arbitrati sent, ipsum non fuisse hominem purum, sed spiritualem quamdam siubstantiam, quae
assumpto corpore apparuerit, cum Paulus ad hebr. dixerit, imum esse sine δε- tre ine Matre , sine genealogia , quod etiam, ut stristius servarent, ipsum esse
personam divinam , cui nee initium nees nem habere convenit , existimarunt; &quia ibidem additur. A miliatus Filio Dei. Spiritum Sanctum esse dixerunt. Opinionem hanc ferunt traditam esse a
S. August. quaest. Io9. veteris testamenti; Quod tamen quam perperam dictumst ex eo colligitur, quo ipse Augustinus
iii lib. de haeres. cap. 34. errorem hunc
dicit haeresim esse; atque ideo Erasinus ,& AIphons de Castro adversiis haeres: verbo Melchisedech neganr, priorem librum tribuendum esse Augustino, &Epipham haeresis3. & 3 . asterit, illius authorem suisse quemdam Hieracer . . Aliqui docuerunt,esse majorem filio Dei, quia filiusDei,si loquamur de divinitate, originem habeat a Patre,si de humanit Die,ortum ducat a Matre; Melchisedech econtra sine Patre & Matre dicatur. II. Dicendum tamen est, Melchisedech fuisse verum hominem & purumbominem, quod negari non potest, si perpendatur historia , in qua de ipsi, fit sermo , dicitur enim Sacerdos Dei alti Gsmi, Rex Salem, qu, erat civitas quae dam in terra Canaan, dicta deindeJebus, quae nunc est Ierusalem , exiisse is obviam Abrahamo, atque ab ipsis decimas recepisse,quae omnia non possunt diei de aliqua spiritali substantia, aut de aliqua divina persbna , ut optime ad n tarunt SS. Ambros lib. . de fide cap. 3. Augustin. lib. de haer. cap. 34. & I6-d Civit. cap. aa. Hieronym. epis ia6. ad Evagr. aliique Patres; Quod si dieitur absque Patre , absque Matre, & absque genealogia , id non est intelligendum, ,
quod Patrem aut Matrem non habuerit, sed quia hoc in striptura non narratur. Si autem fuit verus homo, fuit etiam purus homo, cum nec ante Christum , nec post Christum aliqua unio hypostat ea facta suerit. Fortasse opponet aliquis , uerum sac purum hominem majorem Abrahamo esse non potuisse, nam eo tempore nullus homo degebat io terris , qui majoris excellentiae ac dignitatis, cariorque Deo esset a Digiti co by COOgle
219쪽
esset, quam Abraham . Hoc infra reselletur .aa. Fuit enim aliorum sententia , Melchisedech suisse Sem primogenitum Noe, proinde unum ex progenitoribus Abrahae, & ita senserunt Hidorus lib. de vita,& morte Prophetarum cap. F. Abu-len. Lippoma. Glos & Lyra. Gen. I . Qua admissa opinione duo, quae afferunt Ignatius epic9. ad Philadel. & Epiphan. vera esse non possunt. Primus enim d cet, Melchisedech suisse Virginem , , certum autem est Sem filios procreasse; Secundus vero inquit, Sem eo rempore suisse mortuum, quod tamen ex falsa Chronologia dictum est; etenim Semante diluvium erat nonaginta octo annorum, & biennio post diluvium genuit Arphaxad, ut habetur Gen Ii. Vixit autem annis sexcentis , ergo quingentis post diluvium. Abraham natus est anno ducentesimo nonagesimo secundo post diluvium, & vixit annos centum septu ginta quinque,Gen. II. igitur Sem mortuus est post Abraham. At dices. Sem habu isse Patrem &Matrem, atque ejus genealogia nota est, non ergo potuit esse Melchisedech . Breviter dico, sub nomine Sem , hunc habuisse Patrem & Matrem , atque ejus genealogiam compertam esse; sub nomine vero Melchisedech nequaquam, eum nihil in striptura siub tali nomine de ipso narretur, sed ex abrupto inir ducitur , nec amplius de eo fit sermo, ut constat ex Gen. I . Atque hoc maximo eum mysterio factum est, quia sub nomine Melchisedech suit figura Christi,
ut explicavit Paulus, Christus autem ut Deus suit absque Matre, ut homo absque Patre; neque in sacerdotii munere aliquam habebat Melchisedech genealogiam, cum sacerdotium nec jure luereditario, nec per carnis acceperit successi nem, aut alteri illum commissurus esset, ut suit sacerdotium Aaron. 2ῖ. Fuerunt tamen plures ex Catholicis, qui dixerint, illum fuisse hominem gentilem ortum ex Cananaei S, justum tamen ac sanctum , veri Dei cultorem, sicut & fuit Sanctus Iob. Hoc d cuerunt Irenaeus, Hippolytus, Euseb. Caesari. Theodoret. Theophy. aliique . Epiphan. vero loc. cit. addit, ipsius Patrem vocatum esse Eraclum, Inatrem
Asteriam; quae tamen omnia incertissima sunt. Sed quidquid sit de histe rebus, nobis satis est, varia Doctorum placita protulisse, & Melchisedech verum ac purum hominem fuisse, demonsi raste. 2 . Sed ulterius est etiam Rpponendum tanquam certum,Melchisedech se ille verum Sacerdotem eo modo, quo diximus num . a i. , id , quod Alphon. de Castro in lib. adversus haeres verbo M a inquit, ab aliquibus negatum esse, cum dixerint , dictum fuisse Sacerdotem, non quia sacrifieandi munus habuerit, sed quia erat Rex; omnes. enim Reges dicebantur Sacerdotes, ut a. RC-gum 8. filii David dicti sunt Sacerdotes, vel quia erat Dei cultor, in quo senis Exodi. i9. legitur. Eritis mihi in regnumsacerdotale . Et I. Petri a. habetur de omnibus fidelibus . Gemiancta,reg
te Sacerdotium: a S. Perperam tamen omnino negatum est; Melchisedech verum Sacerd rem fuisse modo superius explicato, &quamvis non aliqua exteriori cyremonia institutum , tamen ex divino instinctu ,& revelatione , quod etsi certum non sit, tamen satis protiabile judicari debet, sicut de Abrahamo legimus Gen. II. cui dictum a Domino suit quid offerre de- heret illis verbis; Sume mihi vaccam triennem, ct capram cte. Et s verum esset quod opponebatur, illum fuisse Sacerdotem , quia erat Rex, superflue astriptura apposita suissent verba illa , ὁ erat enim Sacerdos Dei altissimi . Praeposiverat enim alia, Rex Salem. Neque Paulus recte probasset ex pCIo9. Christum esse Sacerdotem secundum ordinem Melchisedech , quia aequali modo potuisset dicere, secundum ordinem alterius Regis 3 Reliqua, quae adduntur
220쪽
non sunt dicta in propria significatione, sed translatilia & impropria, neque ad
hanc recurrendum est, quando ex littera textus non cogimur, ut in nostro cassi,
Propter rationem expositam ; Quod si Melchisedech suisset Sacerdos, quia cultor Dei,quare Abrahatia ab ipso benedictus suit, ipsique decimas obtulit; cum tamen sciamus etiam Abrahamum suisse Dei cultorem ξα 6. Sed laec parum nos urgent, neque in hoc dissicultas est inter nos & haereticos; Quare deveniendum est ad punctum propolitum; Quare Christus dictus sit Sacerdos secundum ordinem ,
Melchisedech. Qua etiam in re dubium non est, sacerdotium Christi illius sacerdotio simile factum else . Hunc appellat Paulus ad Hebr. 7. regem iustitiae; Quis
autem justior Christo , qui dictus est
Sanctus Sanctorum Z dicit regem pacis ; quis autem eximior pacis Rex, quam Christus, qui pacem attulit inter Deum & homines t de quo Isaias cap. Vocabitur nomen ejus admirabilis' consLLarius cte. Princeps pacis 8c Paulus ad COl. r. per sanguinem suum pacificavit, quae in caelis, ct in terrarint. Vocat eum sine Patre, sine Matre, sine genealogia , neque initium dierum neque si
nem habentem ; De quo alio hoc dici potest nisi de Christo, ut siupra dictum fuit; dc nota Apostoli verba dicentis ,
a milatus autem filio Dei, manet Sace dos In aeternum. Ut intelligas,non Christum aismilatu in Melchisedecho, sed istum illi, tanquam reprehesentans P pretiesentato, ita ut Melchisedech figuram gesserit Christi. Plura alia addere
mitemus , quae, cum ab haedireticis concedantur, studium nostrum sibi non vindicant; Quaestio inter nos & istos est; Utrum Sacerdotium Christi fuerit secundum ordinem Melchisedech , ex eo quod iste obtulerit panem & vinum .
ARTICULUS IU. Res situr propos a di cultas.
Η Eretici nostrorum temporum absolute negant,Christi Sacerdotium ita ille secundum ordinem Melchisedech in oblatione panis, quia pertinaciter docent ; Melchisedech panem , & vinum
Domino non obtulisse . Quam perperam hoc dictum sit, satis ab extrinseca auth ritate inferre possemus . Hoc enim do- euerunt Clemens Alexand. lib. . Strona. prope finem , Cyprian. lib. a. epist. ep. 3. Euseb. Caesar. lib.I. de demonstr. Evang. cap. 3. Epiph. haer. 33. Ambros lib. 3.
de Sacrani. cap. I. Hieronym. Cp. I 26.
ad Evag. in qua plures alios en numerat, Augus lib. I 6. de Civit. cap. 22. & amplius in lib. contra Adversarium legis,& Prophet .cap. 2o.Asricani Patres apud August. ep. 93. innumeri alii recenseri
possent ; Plures Rabbini non deestent
etiam ex antiquioribus, ut Samuel in cap. I . Gen. Phineces num .a8. praetereo
quod audire nolunt haeretici, ideo Ecclesiam juremerito canere in festivitate corporis Christi. Sacerdos in aeternum Cissus Dominus fecundum ordinem Melchisedere panem, tinum obtulit.& in canone in oratione illa, supra quae propitio cte. quod tibi olausit Summus Sacerdos tuus Melchisedech,quae oratio non est inventum novum, nam legitur apud S. Ambros. lib. q. de Sacram.
et 8 Sed non est in causa , cu r pro asesertione nostra tot Scriptores , & Patres asseramus; ipsa Sacra historia satis rem nostram declarat. Quid in ea resertur At sero Melchisedech Rex Salem, proferens panem, ct vinum, erat enim Sacemias Dei altis i, benedixit ei. Nimirum Abrahamo. Ex his, etsi in scriptura non exprimatur, clare insertur, panem, &vinum fuisse prius in Sacrificium oblata Domino; quod quidem multis rationibus ostendi potest, sed potissimum, quia Melehisedech dieitur Sacerdos Dei al-C c tissi-