장음표시 사용
231쪽
ne. cons. 'uia sanctitas accidentalis &substantialis , servitus, & dominium , dicuntur de Christo tanquam de dupliei subjecto , nimirum una propter naturam humanam, alia propter divinam ;at filiatio adoptiva & naturalis diceretur de Christo, tanquam de uno subjefri , nimirum propter personania seum ab omnibus adoptio definiatur electio &c. Hac de re negatur major confirmationis , ad prob. trans. ant. ne.concSi enim natura Mneraretur sine personalitate, illa natura non posset dici filia, quamvis diceretur genita, quia non es set concretum substantiale, quod selum potest denominari filius . Manifestum, est hoc etiam in divinis, non enim pro dueitur filius , quia producatur natura,
quod fieri non potest, sed quia producitur personalitas, ergo quia &c. Adde, Christum , ut hominem, esse filium Dei naturalem , non quia a Deo per ge
nerationem naturam humanam accepe
rit, sed quia naturam humanam Deus Verbo hypostatice univerit. Ad ultimum ; dico, legem illam supponere quod apud Romanos sancitum erat , idest filium emancipatum , & liberatum a patria potestate, non retinere jus ad Patris baereditatem, quod, loquendo civiliter, est non esse amplius filium ,& ideo in civili eonsideratione fiebat postea filius adoptivus , quod non potest
in Christo valere i a. Instabis. Natura extranea sensesens est ad constituendum filium adoptivum suppositum licet intraneum, ergo si in Christo natura humana est extranea, quamvis periona sit intranea, sufficiens erit ad&c. pr. ant. natura intranea sessiciens est ad constituendum filium naturalem suppositum extra'
neum, etenim Christus dieitur filius naturalis Virginis , licet sissippositum
extraneum , propter naturam humanam, quae Virgini est intranea, ergo a pari natura extranea miselens est ad &e.
ia. Quidqn id alii huic argumento
resipondeant, ipsi occurro dicendo, nM.turam extraneam destitutam propria subsistentia exigere terminari per aliam
subsistentiam, unde fit, alienam subsistentiam es e exigitive intraneam illi
naturae, quam terminat. Placet hoc explicare exemplo. Totus homo dicitur filius naturalis alterius hominis , nec tamen alter homo producit animam , sed solum producit corpus , quod ex divino decreto exigit animam , & ita dicitur producere animam exigitive. Ita in casu nostro, Maria Virgo dicitur Mater divini Verbi, quia licet Verbum
sit extraneum Virgini, attamen produxit illam humanitatem , quae ut destituta propria subsistentia, exigebat terminari per subsistentiam Verbi divini, &se Verbum factum fuit ipsi intraneum
secundum exigentiam .Tandem, filiatio adoptiva habetur tantum per assumptionem Personae extraneae, juxta dicta; Filiatio vero naturalis habetur vel per productionem naturae intraneae, ut die imus de Virgine, vel per productionem intraneae persen alitatis, ut diciamus de aeterno Patre. Si vero filiati nem adoptivam vis aliter explicare , inconsulto & temere id facies, & tune erit quaestio tantum de nomine . I . opp. 3. Christus, ut homo, h, huit gratiam habitualem, ergo ut homo,suit filius Dei adoptivus . Pr. consa. gra
tia habitualis est sorma constituens filium Dei adoptivum , ergo si Christus &e. Confr. Christus, ut homo, est filius Dei, cum de illo dictum fuerit , Ille es Pius meus dilanus. Sed, ut homo, non est filius Dei naturalis, nisi per communicationem idiomatum, sicut non est Deus, nisi per istam , ergo. Resip gratiam habitualem de primario constituere subjectum Deo gratum , & acceptum , de secundario vero constituere filium Dei adoptivum , si subjeetum sit capax, & petiona extram
nea , quod in nostro cassi non contingit; neque mirum est hoc , nam etiam gratia habitualis in qobis est radix fidei , spei,
232쪽
spei, ae luminis gloriar, nec tamenia fuit in Christo, quia Christus huiusmodi habituum incapax erat, ergo a pari. Ad Cons r. vera est minor, si ly homo reduplieat conceptum humanitatis, filsa , si suppositum, ut requireretur ad filiationem adoptivam . Quod vero suppositum divinum terminaverit humanitatem , & sic dicatur homo, non extrahit illum a ratione filii naturalis,
consequenter &e.Respondent alii;Christum, ut hominem, non esse Deum, si homo sumatur generatim & indefinite, non si sumatur, ut hic homo; Respon- fio diversis terminis est eadem . II. Ut vero amplius res elucidetur , nec amplius possit quis ad humanitatem Christi sermonem converter inquiro, utrum humanitas Christi diei possit adoptata. Cum adoptio latius pateat, quam filiatio adoptiva , quia, si anima creare tur , & conservaretur a corpore separata, huic insundi posset gratia habitualis , proinde diei posset adoptata, seu
assumpta ad aeternam haereditatem , nec tamen dici posset filia adoptiva, quia conceptus filiationis indicat persbnam, hac ratione videretur, dici posse humanitas Christi adoptata , quamvis Christus non si filius Dei adoptivus. Nihilominus, dico , humanitatem Christi de facto non posse proprie ad piatam appellari. Sic probo. Si humanitas Christi appellari posset adoptata, vel esset propter gratiam habitualem , vel propter gratiam unionis, sed neutrum , ergo. Pr. prima pars min. gratia habitualis in Christo invenit humanitatem incapacem adoptioni , ergo. Pr. ant. gratia habitualis in Christo invenit humanitatem praesupposita gratia unionis , sed sic invenit humanitatem incapacem adoptionis, ergo. Pr. min. &simul secunda pars primae minorῖs. Ηumanitas pePgratiam unionis non remanet subjectum Deo extraneum, ergo humanitas per gratiam unionis est incapax &c. pr. ant. Humanitas per gratiaru
unionis est sebstantialiter unita Deo, &non selum affestive, ut requiritur ad adoptionem , ergo non remanet Deo extranea, alioquin anima sciret extranea
corpori, & toti homini partes illae, quae
per aggenerationem compar*ntur, cum
major sit unio inter personam Uerbi, &humanitatem, quam inter corpus & animam . Dixi de facto, nam si vel humanitas praecessisset gratiam unionis, vel punc dimitteretur, posset absque dubio
adoptata nuncupari, propter rationem positam, antequam quaesito responde
16. In praedicta difficultate resolvenda omisi sententiam illorum Scotistarum , qui negantes Christum, ut hominem , tam ut filium Dei naturalem , quam adoptivum, dixerunt, esse filium Dei proprium; inquiunt autem , illum esse filium proprium , qui nec est naturaliter genitus , nec extraneus, quod contendunt in Christo reperiri; sed revera haec questio de solo nomine est, ut fatetur etiam ipse Mastrius, nec alia
apud jurisperitos filiatio reperitur, quam naturalis & adoptiva. Sed quidquid de hoc sit, Christum, ut hominem non esse filium Dei adoptivum, , nobis satis est demonstrasse .
ARTICULUS II. suomodo loquendum P de Christ
praedesinat me. i . ΥΤ Α hujusce artiquit titulum I proposui, cum in eo mens serat Omnia resolvere, quae alioquin multam ingerunt dissicultatem. Praecipua autem lis orta est inter Scholasticos ex verbis Apostoli ad Rom. a. Disanus es ei ex femine Davi ecundum carne u squipraeissinatus es ius Dei in uirtute fecundumspiritumuenmficatioris ex r inurrectione mortuorum Iesu Gryli Domini mini. Quot habeat textus iste explicationes, ego exponere non audeo.
qui velit illas legere; serme iisdem ver-
233쪽
bis declarant Patres VasqtχΣ, & Suareet. . Interim ad quaedam alia peculiaria
deveniendo. is. Quaeritur I. utrum hic homo,
qui est Christus, proprie dici possit praedestinatus , ut esset filius Dei. Fateor, iacillime quaesitum hoe restit vi posse , quamvis tot paginas impi verunt , qui illud pertractantes, resblverunt, vel enim hic homo signifieat humanitatem , ex qua denominatur homo,
vel significat suppositum , quod dicitur hie homo, si primum, illam propositionern, hic homo praedestinatus est , ut esset filius Dei, verissimam esse non ambigo, si secundum, negative sentio. Porro haec omnia explicemus , necesi se est. I9. Et pr. humanitatem esse praedestinatam, ut uniretur livpostatice divinae personae, quod est, hunc hominem
esse filium Dei, facillime ostendi potest;
immo res ita se habet, ut aliter fieri non potuerit; quotiescumque enim agimus de aliquo supernaturali dono , quod potiori jure dicendum de unione liypostatica, confugere debemus ad divinam praedestinationem, cum hoc pertinere nequeat ad ordinariam providentiam, atqui humanitatem esse unitam personae Verbi, ad ordinem naturae non pertin bat , ergo ex divina praedestinatione ,
seu peculiari Dei dispositione fuit sic
unita . Dixi rem ita se habere, ut aliter fieri non potuerit; & ideo probo secundum punctum. so. Si hic homo suisset prςdestinatus; ut esset filius Dei, fit ius Dei est prae destinatus ut esset filius Dei, sed hoe est in verbis ludere,& in re omnino salsium,ali ter diei posset, statutum esse, hominem esse hominem , ergo. Pr. maj. hic homo, nempe Christus est filius Dei, & quidem unione supposita necessario, quia non est aliud , per quod determinetur ut sit hic
homo, nisi persen alitas Uerbi divini, ergo h hic homo fuisset praedestinatus, ut esset filius Dei, filius Dei esset praedestinatus, ut esset si ius Dei. Optime
propterea sententiam nostram probat Durandus in 3. dis . q. 3. num .9. tali pacto. Qui ad aliquem finem praedestinatur debet esse prior tempore, vel salistem natura eo, ad quod praedestinatur , sed hie homo Christus non est prior tempore aut natura filio naturali Dei, quia Christi humanitas nullam aliam habuit iuubsistentiam , quam illam Uerbi divini , ergo . Ego vero aliter argumen tum proponerem . Ille, qui praedestinatur, debet esse distinctus ab eo , ad quod praedestinatur, sed hic homo Christus non est disti rufius a Filio Dei, ergo non potuit praedestinari, ut esset Filius Dei. Ubicumque igitur invenitur aut in stripturis aut Patribus, Christum praedestinatum esse, ut esset Filius Dei, explicare debemus de humanitate Chri sti , quae praedestinata seu praeordinatae suit, ut adsiubsistentiam Uerbi assii meretur, dc ita etiam hic homo esset Filius Dei. al. Atque hine facile reiicio quasdam Sancti Augustini aut horitates, quibus oppositum probari videretur. Una legitur in Enchir. cap. o. ubi ait. Pr fecto modus i se, quo natus es ciripui de Spiritu Sancto, ins at nobis gratiam , qua homo nullis praeeedentibus meritis in s exordio naturae suae, quo esse caesit, Herbo Dei copularetur in tantam pers nae unitatem, ut idem ipse esset Filius Dei . Alia est in lib. de praedest. Sanct. cap. IS. ubi inquit. Ea gratia fit ob in
tio fidei suae homo qui eumque christom, quo gratia homo sile ab initi uo factus es Chrisus, de ipso spiritu ille renat Ies, de ρνο hie natus es. Tertia est in
lib. de bono perseverant: cap. ultimo, ubi se . Lui ergo fecit illum hominem He ullis ejus praecedentibus meritis , nullum vel origine trabere, vel voluntate perpetrare peccatum dic. Et illum ergo, ct mi praedesinasit, quia in illo, ut effet comi nostrum , ct in nobis, ut cor pus ejus e Femus, non praecessura merusnosra, sed opera sua futura praescisi . bentit igitur S. August. illum hominem fuisse Disitir ocrate
234쪽
isse praedestinatum, ut esset nostrun caput, sicut nos praedestinati sumus, ut simus ejus membra. aa. Facile inquam haec testimonia rejicio , dicendo , plerumque Augustinum uti nominibus concretis pro a stractis , atque ideo in illis loeis contendit humanitatem Christi fuisse assiim-ptam ad unionem sine aliquibus meritis , ut inde declaret etiam nos sine aliquibus meritis fuisse praedestinatos ad gratiam. Quod vero Augustinus ita nominibns concretis pro abstractis utatur , facile ex pluribus ejusdem dictis colligitur , ut cum frequenter dicit, Verbum assumpsisse hominμm; sed ne alia proferam , perpende testimoni uinprimum hic adductum, in eo sunt verba , Verbo Dei copularetur in tantam. personae unitatem. at profecto non hic homo copulatus est in persi,me unitatem, sed humanitas , rrgo de humanitate loquitur . Perpende etiam alia, quae post laudata de praedest. Sani'. cap. IS.
ipse habet. Haec sunt. suum tandem suis vel operum, vel fidei praecedentibus meritis natura humana, quae in illo es comparavit, ut hoc esset nempe Deus. Revondeatur quaeso, iue homo, ut d Hem,o in unitate Reryonae assumptus, Filius Dei unitus set, unde hoc meruit Sed sola humanitas assumpta fuit , ergo de humanitate est sermo, & pro abstracto concretum est positum. a 3. Neque satisfacit plurium d ctrina dicentium ; hunc hominem ut sieesse praedestinatum , ut sit Filius Dei, in conceptu autem hujus hominis ut sienon ineludi suppositum Filii Dei, sed solum id quod sit bsistit in hae humanitate . Pr concipitur igitur inquiunt hie homo ut sic prius, ratione, quam congipiatur elle Filium Dei, & per divinam prae destinatione inordinatur , ut sit ipsemet filius Dei naturalis , ab aeterno enim decrevit Deus, ut stibiistens in hac humanitate esset ipse Filius Dei naturali S .
Non satisfacit inquam; quis enim sibi persuadere potest, aliquem nostrum eonceptum serinalem, vel objecti vulnesse polle objectum divinae praedestinationis i Hoc autem contingeret in praedicia responsione. Praeterea ; in conceptu hujus hominis ut sie includitur id , quod subsistit in hac humanitate ; &in Christi humanitate quid subsistebat tnihil profecto; ni si prius dicamus, fuisse
perssinam. Nihil nihil praecessit praeter humanitatem ; haec igitur fuit praedestinata, ut esset Filius Dei, id est, ut asissimeretur hypostatice a Filio Dei .Quod si velint, Christum, ut hominem suis praedestinatum , dicant etiam suisse Filium Dei adoptivum praesertim quia, ut
docet S. Th. hic art. i. ad a. Praedesinari es dirigi ad lutem, quod quidem essus sit agentis propter beatitudinem Dam. Quod autem dicit de praedestinatione ad beatitudinem, dici pari ratione potest de Filiatione Dei. a . Quaeritur a. an Christus diei pos. st praedestinatus ad gloriam , & alia d
nasupernaturalia Respondeo eodem modo quo supra, nimirum hoc esse verum de Christi humanitate, nequaquam de Christi persena, & ideo dum dicitur , Christus, ut homo, fuit predestinatus ad glariam,
ly ut homo naturam denotat non perQ-nam. Ratio est eadem ; non est propterea verum, quod dicebatur in auelaritate S. Th. superius allata, contra quod
manifeste agit Scot. in 3. dic 7. q.7. q. Respondeo , dicens, quod Sicuti tes Deur omne bonum aliud duee dii gere non tantum suppositum, sed etiam nat ram , ita etiam potes alii d se preordinare, supraeoptare bonum iud conveniens , ct ita potuit illipraeoptare unianem is psalicam in axine ad gloriam, em non personae . Fatetur tamen Docior Subtilis verum esse, quod ait Angelicus, in omnibus aliis, quia nulla alia natura praedestinari potest non siit, sistens subs- sentia creata , praeter naturam humam nam Christi. 23. Dices. Valet haec propositio. Chri-
235쪽
Christus , ut homo, meruit, satisfecit, passus, & mortuus est, ergo etiam Christus, ut homo, fuit praedestinatus ad gloriam , & alia supernaturalia donata, per quae meruit, & satis seeit; sed eodem modo respondeo ; si ly ut homo significat humanitatem , id elle verum , si indicat personam, id esse falsium; erat enim persona divina, quae quidem conserebat dignitatem operibus humanitatis propter unionem cum humana nat ra, mereri tamen nec satis lacere poterat, nisi propter humanitatem assumptam .
Idem dico, si afferatur quod habetur in symbolo. Et homo factus es, haec enim propolitio idem significat, quod alia
Ioan. i. Et Verbum caro fastam es. Uerum jam me repraehendi video, quod in hisee subtilitatibus diutius immoror . Alias paraveram fateor, sed , ne amplius arguar, abstineo. Reliqua vero, quae inquiri possunt, facillime propositis terminis intelliguntur , & resblvuntur .
Lx Omnino esse subjectionem, &servitutem , illa siquidem exerceri ρο- test erga quemcumque se periorem , siVe Principem, sive Patrem, sive dominum,
haec vero solummodo erga dominum . Porro servitus ista generatim considera
ta dividitur in naturalem, seu physicam, R in legalem, seu polytieam,& civilem. Naturalis oritur ex intrinseca, Scessentiali dependentia, quam habet quaelibet creatura a Deo , a quo accipit tam sui
productionem, quam sui conservati nem . Legalis vero oritur ex dependentia extrinseca, & accidentali, quam quis
contrahere potest, vel jure belli , vel emptione, vel paenali judicis sententia, atque qui ita servus est, appellari sistet mancipium, quamvis inter Chrissianos mancipii rigor sit interdictus . Ad hanc
servitutis speciem videtus revoeanda , servitus peccato, aut diabolo, de qua a. Petri et . Serti sunt eorruptionis , a quo
enim quis superatur es, hujus ct servus
es. Et ad Rom. 7. Ego autem carnalis senumdatus sum sub peccato. Qua propter definivit Conc. Trident. se I. in decreto de peccato origi n. Adamster se ratum incurrisse eum morte captivit te ub potesate diaboli. 27. Sentiendum I. Christum , ut hominem servum servitute legali diei
non posse, multo minus vero servum servitute peccati. Haec secunda pars constat ex iis, quae dicta sunt, ubi de Christi
impeccabilitate pertractatum . Prob. prima. In servitute legali ea includuntur, quae nullo pacto convenire possunt Christo, ut homini, ergo. Prob. ant. In servitute legali id includitur, quo, qui servus est, nullo pacto sit sui juris,sed libertas tota,& omnes acti nes sint sub dominio alterius , & potestate, ita ut nec bona propria possideat, nec possit in bonis domini communicare , nec habere jus ad eusitem amicitiam , & haereditatem , atqui haec nullo pacto convenire possunt Christo, ut homini, si enim caeteris iustis dictum fuit Joan. I S. Iam non dicam toffervos, sed amicos multo magis hoc convenit Christo , qui est caput justorum , &causa justitiae meritoria. 28. Hoc totum tradidit Adrianus Papa , & Concilium Francosordiense. Ille in sita epistola tam multa dicit contra Felicem de Elipandum , ut si omnia congerere vellem , satius esset epistolam
totam exponere; Proseram igitur clariora, ac magis insignia testimonia . Ante medium haec habet. Tanta vos temeritatis d mentia deludis, ut adoptivuu seum flium, tanquam purum hominem calamitati humanae sufenum, ct , quo pudet dicere,fervum eum impii di ingrati tantis beneficiis liberatorem nosirum non pertimescitis venenenina fauce fusurrare Cur non veremini queruli obtrectatores, Deo odibiles, talum servum
236쪽
nuneu re Rursus . Et umbra Prophe ilae dictus es servus propter fervilisse mae conditionem, qua um t ex Virgia ne os tueristum 6K ci derastismum meum Iob uec. nunqui propterea nomeuferes, ei imponere debemus P Item ponderat , in antiquo testamento allegorice quidem, & in figura Christum dictum fuisse servum , sicut suit dictus Leo, P tra &c. & tandem ait. Enim vero in ipso etiam articulo passionis,in qu ervilis fommo pati parata erat, ubi omnis humanae eonditionis infirmitas monstrabatur, non eum dominum appedavit, sed Patrem ;Pater, inquiς, Mossibile es, transeat
d me calix μυ. moniam magnum piet tis sacramentum, quod paruit in mum Eo uxta mali vocem adsumptum est in , gloria. Nullus inquam Evangelistarum , nemo viso rum servum eum commem rat ined Dominam ct Salvatorem, Concilium vero ad Episcopos Hispan. ita
scribit. Intelligite, in hae professione sesera duplices diabolicae fraudis latu Pedolos e hoc es, ut vos; quirratia baptismi redempti estis, ab unitate eatholicae disjungeret Ecelsae, Sehismatici emroris laqueo d viasalutis aeternae retruberet , dum Dominum no um Iesum Cis sum , quem Deum colimus , ct adoram Isersumpraedicatis , ct adoptivum .a9. Sed hoc multo ante docuerunt Sancti Patres.S. Leo strin. i. de nativit. A umpta es de Matre hominis domini natura, non culsis, errata es arma fervi e conditione ser vili, quia nosus homosscontemperatus es veteri, ut di veritatempuscipere generis, ct titium exeluderet vetusatis. August. hom. 36. Dominutuser etiam informa fersi non servus in etiam informaservi dominus fuit. Euseb. Emiss. hom.6. de Pata. postquam dixerit, oblatum esse pro peccatis nostris h minem justum , & sanctu in , addit. T lem regio uosra non habet, quia non sum venire peccato pserat obnoxius , nec intervenire profervis tegibus servitutis omstrictus , Tandem Damast. lib. . de fide cap. a I. Servitatis di dominationis naec Tom. III. bula non naturas, sed quae ad aliquid ro- feruntur , intcgre, ut paternitatis ct fluationis voces .... Illi autem, qui se vum eum dicunt, unum Chrisum ad impar Nesorii in duos dilidunt. Ex hisce omnibus sie in sero, debet a Christo excludi aliqua servitus, sed ita excludi debet servitus legalis, de qua dimina in
3o. Sentiendum a. , Christum, ut hominem recte dici Dei servum servi tu
te naturali. MRatio est , quia servitus ista non ad vilem conditionem pertinet, nec excludit communicare in bonis domini, aut ad ejus provehi haereditatem, immo spectat ad dignitatem , siuppolita imper et ione, quae necessaria est in qualibet recreata , ex ipso titulo creati, quod esse
non potest , quin sit seb persedis dominio Deli sicut ergo,vere dicitur de Christo, esse creaturam secundum naturam humanam , ita vere dicitur esse naturalem Dei servum ; neque enim unio hypostatica extrahit naturam humanam Christi a conceptu essentiali naturae humanae,perinde neque extrahit a naturali servitute.3l. Sic tamen ad hoe magis proba dum argumentum propono. Debet, admitti in Christo aliqua servitus, sed non illa,quam in prima assertione rejecimus, ergo ista. Ad probandam propositionem non aliunde efficacius argumentum
exhiberi potest, quam si afferam seripturas, & Patres. Praesto sum. Immo praesto sunt Isaias a. ubi legitur . Ecce fervus meus insipiam eum, ad Λιam servum meum orientem . Ubi Hieronym. in expositione inquit; Nec mirum, si vocetu crvus, factus ex muliere inamssub lege.Et quamvis Mat. I a.
non habeatur. Ecce servus m l . Sed ecce puer meus. Attamen Augustinus lih. ao. de Civit. cap. ult. & lib. de unitate Eccl. cap. 7. indifferenter utitur u
ce , Pueri, δ' Sersi. David psel. is i. in persona Christi loquitur. Serpur tuusium ego, dissius ancille tuae. Apost. I. E e ad
237쪽
ad Corint. 3. Omnia urina siunt, Hor amtem Grisii, Grisus vero Dei. JOm. 2 . dieit Christus. Asendo ad Patrem meum, O Patrem v serum , Deum meum di Deum ustrum. Hoc autem idem est, quod, si vocaret Dominum , ut hic expendit S. Th. immo Concit. Ephes in epist.ad Nestor. oc latissime probat S. Hilar. I i. de Trinit. Qb initio . 3 a. Si vero Sanctos Patres perpendamus; innumeri serme sunt, qui hanc nostram sententiam docuerunt. Ambros lib. 7.epis. 7. qinem dam negantem Christum pro nobis servum factum esse, dicit , fuisse errore Apollinaris infectum;& lib.3. de fide cap. 6. inquit. Non igitur praejudicat, quod subjectui iacitur, cui non
pru0udicat, o fervus legitur . August. ep. I 78. sic ait. In qua infirmitate humanitatis non solum fiubditum, sed etiam , servum evidentis'me confitemur, imo di-eente , ego servus tuus. Et serm. I. de Temp. Secundum hanc regulam modo aequaur, modo min&r, modo dominus, m
do ferum . Fulge n. de fide ad Pet cap. 2. Formam fervι accepit, ut fieret servui. Quid plura addam an Cyril. Alexandr. Hic in epis ad Evoptium in defens 6.
Anathemati simi, cum objiecisset Theodoretus, Christum vocari servum 1 Pro phetis, respondet: Si quis dicat, eum vocari servum propter voces Sanctorum Prophetarum, nasio modo offendi decet,
eox verent eum per revelantem Spiriatum Sanctum , quia Herbum ex Deo P tresseret homo. V ide quaeso, quo pacto ex Christi humanitate inserat Christi servitutem; quod manifestius facit lib. I a. Thec cap. I F. inquiens. Sem Dei nos sum ecundum πGuram, sed fervuis- Hur e quia vere homo. An Athanasium t
Eece quomodo loquitur serm. q. Contra
Arian. Datenui in confesses,eum hom nem esse sanum, nihil discriminti ait
serit , Aeservus , flve hominis filius ap-
pedetur, omnes enim is, occulae in ratione humanuarti vere eo erant . Et in epist. pro Nicena Synodo contra
Eusebium , explicans illa verba, Domi
nus ereavit me . haec habet. 2uemadmodum , eum audimur eam Dominum , ac Deum intelligimur, eum ex Patre esse, ita quoque, cum audimus de eo hanc u
cem , Dominus creavit me , ct quod se
putari divisitati, eum id minime conveniat , sed earnI admetiri , quam propternumsapit. Concludamus ergo, quod seu ti propter formam Dei verus est Deus, ita propter formam servi verus est servus, quae quidem jam fuit conci so Chrysest. serna. . in epi L ad Phili p.& Theodoreti explicantis verba Apost.
ibidem, ubi dicit. Forma Dei e u santia Dei , forma ergo servi e ubsantia fervi.
33. Hac nostra secunda assertio nutilo pacto conceditur a Vasquio, qui intacontrarium adducit plura ex illis,quibus primam nostram assertionem probavimus; atque hanc fuisse mentem Adria-ui & Concilii Francoserdientis, contendit; alia vero momenta a nobis adducta ad naturalem servitutem probandam, inquit, esse intelligenda solum tropice, sicut cum Christus dicitur, Leo, Agous, Petra. Sed revera Doctor iste, certe maximi habendus, Adriani & Concilii men tem non satis apte asiqeuutus est; etenim non alia servitus reiecta fuit, quam
illa, eui obstricti sent mecatores, &servi legales. Primum ostendo ex ipso Concilio dicente. Sed di Me volumus
audire , an Adam ρηimus generis ham
ni parens, liber sit conditus, an femur est servus , quomodo tune imago Dei Al
ber , cur Non magis Chrisus t Unde Adam
fersui factus es, nisi ex 'ccato ξ Cum
autem Adam etiam ante peceatum se
vus esset Dei, plane sequitur sermonem ibi esse de servitute peccati. Adrianus vero in epistola sua haec alia habet. Norper utam adoptisi, non ille nobiscum. adoptivus, nos per illum Uervitute tu rati, non ille nobiscum retus. Atqui nos liberavit a servitute peccati, non autem, servitute naturali , ergo non fuit servus
238쪽
servitute peecati, fuit tanten servitute naturali. Rursus. Adrianus exeludit servitutem illam , quae legalis est, quod est secundo loeci demonstrandum , liquidem res agebatur contra Felicem & Eli- pandum negantes Christo participati nem ejusdem honoris de excellentis cum Deo, in qua quidem servitute quoad hanc partem sunt omne4 Angeli, & homines , quamIumvis Saneti, qui ita suntlDeo subjecti, ut non sint una persona , cum Deo, & in hoc sensu nunquam in Seripturis Sanctis Christus vocatus est
servus, sed per hujusmodi servos suit prophetice praesignatus, ut per Iob, Iacob, & David&c. In quo sensu diei ' test fuissed ustum hujusmodi per figuras& tropos. Quod si velit hoc pacto intelis Egenda esse a nobis dicta juxta stripturas & Patres, eadem ratione confugientii retici semper ad figuras & tropos , &quemadmodum ipse per formam servi intelligit tropicam servitutem, ita illi petsermam Dei intelligent tropicam divi
3 . At urget. Hane servitutem, ebmponi non posse cum unione hyposta tiea ; Si enim per conjugium communieatur Uxori dignitas nominis , quo manritus insignitur, ita ut si Rex fuerit, S ipsa regina effetatur,atque ideo nequeat servili conditione detineri, ut habetur in authentica de Consulibus β. Si autem Uxor collatione q. Sc in lege, Mulieres C. de dignitatibus lib ia. st Ertiori hoc dieendum est de Christi humanitate ,
quae arctiori vinculo unita Bit Deo, ut esset Christus homo Deus, adoranduxeodem eultu latriae, omnipotens , im mensus &c. i Uerum , si Uasquius vult, haec Omnia in suo sensu vera esse, miror, quod etiam mon negaverit, Christum passum, ac mortuum esse, cum certe majoris i . Tom.III.
firmitatis argum nium sint passio , &mors, quam si ipn servitus; Sicut ergo passus Sc mortuus est , quia pati & morieroprium est humanae naturae, itit vere .suit servus , quia servitus est ipsi naturae intrinseca & essentialis, utpote dependenti a Deo , de qua Deus potest pro beneplacito suo disponere, in quo poti G1imum consistit ratio dominii. Atque hoc pacto resellitur argumentum desumptum ab uxore,quae matrimonio ju gatur Principi, nam prior servitus illius erat extrinseca,& tantum 1 lege positiva inducta,quae proinde auserri potest ; non ita servitus cujustumque creaturae per respectum ad Deum . 35. Admissa hac naturali in Christo servitute. Quaeritur. Utrum possitabQIute diei, Christus est servus, an debeat addi particula, ut homo.
Resp. quod si nullum sit periculum ambiguitatis , nec illa loqui ione posisit aliquis abuti, haec proposit io , Gri- flus est femur abistute est vera, sicuti a Qtute est verum , Orsua sp uidi
mortuus. Quia tamen haec ratio servitutis sundamentum habet, in hoe, quod si e reatura, sicuti abselute diei potest, Chrisus es creatura sed propter abusim
haereticorum, addi debet,seeundum humanitatem , ideo tutius dicemus , Christum esse servum addita voce humanita tis, & ita revera loquuti sunt Patres,
quos nox attulimus , etenim ex eorum
eontextu satis intelligimus, ipsos de , Christo, ut homine sermonem habuisse. Idem Ertiori dieendum est in hac pr positione, Grissus essemus PI Dei etenim eum ly Christus significet suppositum, videretur ex illo loquendi modo indieari in Christo pluralitatem suppo torum , & in hoc sensu definivit Conei- Iium Ephes ean.6. Uerbum non esse dominum Christi. E e a QV IE-Diuitiaco by Cooste
239쪽
αU AE S T. I O. X. De potestate, quam Chri s habuisfaciendi miracula.
An Chrisi humanitati μ communicata
omnipotentia. lUtiehiani asserentes pePincarnationem fuisse permixtam , & consuΑ
divinam, & humanam, consectarie dixerunt, humanitati Christi fuisse communicatam Omnipotentiam, ita ut non solum per idiomatum communicationemChristus homo omnipotens sit, sed etiam verire & realiter facta fuerit omnipotens, ejus humanitas, quem in errorem nostroruin etiam temporum haeretici proe
a. indubitatum tamen est apud Om nes Catholicos, Christi humanitati non
suisse communicatam Omnipotentiam s
& ideo Christus ut homo non potest Ommnipotent dici,.quam veritatem docuerirunt Omne Theologi eum S. Thom. hieart. i. Bonaventi in dis . l . art. 3. q. 3. Sc. Quemadmodum enim humanimias per unionem hypostaticam non est
effecta divinitas, ita ipsi nullum attri butum , quod Deitatis proprium sit, est
communicatum, omnipotentia autem
est praedicatum soli Deitati conveniens; . di si per unionem humanitas non evasit immensa,neque procul dubio evasit --nipotens . Remanlii in Christo duplex natura, remansit igitur & duplex potentia , una , quae corresponderet humanae, alia, quae corresponderet divinat. Sed inquiro, quomodo hujusimodi omnipotentia communicat dici possit, vel per se ipsam formaliter,uel per aliquid creatum ἔ nou primum , alioquin se habuisset
tanquam rma recepta in ipsa natura humana , non secundum,quia hoc cre tum esset in sui eonditione insertus --nipotentia ; nullo igitur modo . Propterea duo ad constituendam omnipotentiam requiruntur . Unum est, quod omnia, quae produci possunt, omni modo ςontineat; aliud est , quod in modo agendi sit virtus prinei palis, & a simultaneo concursu independens ; sed neutrum ex istis communicatum fuit Christibumanitati, ergo Atque ex hoc postremo reiicitur argumentum illud, quo probari videtur, quod sicuti animae Christi fuit communicata omni scientia, &potuisset etiam communicari aeternitas, ita etiam omnipotentia, quae illatio appλret apta, eum non minus omniscientia si praedicatum proprium divinitatis, quam omnipote
tia . Etenim ad omni scientiam non minquiritur res omnes cognosci quantum
cognoscibiles sunt, neque in hoc sensu animaChristi cognovit omnia,ut dictum est in propria quaestione, ad omnipoten tiam vero spectat, posse res omnes pro ducere omni modo, quo producibiles sunt; & qui omnia sciret, non deberet rerum omnium per Rionem laseemirutenter continere, sicut qui aliquod obi ctuna cognostit ejustem obiecti in se perstctionem non habet, ut experimur in nobis, e contrario, qui aliquem eiis Oum producit, ejusdem esistus per etione non caret; cujus ratio intrinseca esse potest, quia obiectum cognitum nihil in se recipit 1 facultate cognostente, effectus autem qui producitur, quidquid in se habet, recipit a causa producente ἐQuod vero de aeternitate dicitur,parum urget x Diqitigod by Cooste
240쪽
urget, etenim n n esset aeternitas Dei, proprie omnipotentes diei potuissent. sed participata & destruibilis. Ex quo 6. Oppones tandem. Humanitas, sic novum argumentum conficio. Vel propter unienem hypostaticam accepit omnipotentia communicata humanitati semctitatem Glistantialem , ergo Etiam destrui posset,vel non destrui, si primum, omnipotentiam, cum utraque si prinemo non esset omnipotentia, ad hane prium praedicatum divinum. Rursus. Hu- enim pertinet omnia posse destruere , manitas Christi existit per existentiam
nullo pallio posse destrui, quod imper- Verbi divini, ergo etiam operatur peretio est; si secundum, contra est, qui , potentiam Verbi divini, modus enim ipsa humanitas destrui potuit, ergo non operandi sequitur, ut inquiunt, modum
fuit omnipotens . existendi. q. Contra hoc videntur esse non Sed contra .Dico,humanitati Chri nulla dicta Sanctorum Patrum; Glossa fit collatam se isse Sanetitatem substan- enim ordinaria in illud Lue. I. Hic eris tialem personalem & in ratione termi- magnat ite ait. Non quod ore partu ni; nequaquam in ratiane operandi, ut
Virginiano uerit magnus, sed quia - dictum est de Christi impeccabilitate;
tentiam, quam filias Dei naturaluer ha- Secundo d i versa est ratio semctitatis abbet, homo ex tem re eras accessurus, ut illa omnipotentiae ,. siquidem per sancti- una su perfora homo em Deus. Dama se . tatem humanitas non hi principium eni- Iib. . de fide cap 8. Per uatinam quidem ciens operandi, sed Qtuin principium haud fuam stmnipotenr erat , ut aclinio merendi, & atisficiendi, quod liaberi Dei Herbum vere se naturaliter effecta , potest , quin aliquid in humanitate reci- nihil non quoque i a poterat. Denique piatur, e contra fieret per omnipoten- Nieetas lib. I. Thesauri cap. 38. sic lo- ti m . Ultimum contra me non probat, quitur. Hummitσι, qua per eos Hi nam antecedens est falsunt; Thom istaenem in unam, eumdem ae personam σέ tamen, in quorum sententia est verum, iuuera es, ex 'fa conjunctisne, ct eom satis respondent. munica Dare esiecta disius es, flatimque r. Immo sentio,humanitatem Chria, mox naturae terminis non ree sti ex vi unionis nullam habuisse majo-dem, excellantes, ct mamnificas divinia rem operandi ex se virtutem , quam fitatis notas accepit, ut edi vitam tribum fuisset separata; loquor de majori virturet, edi e fer omnipotens , cdi omnia cem te operandi, ut convenit causae princi- erre . in Pal i, non instrumento , fateor enim sic
s. Haec tamen omnia, & si quae sine biisse instrumentum conjunctum assiimalia, vel debent intelligi per Elam idio, plum Verbo ad quaedam operanda, adnistum communicationem, ut expliea- quae non fuisset assumpta, si Lisset separivit S. Th. hic art. I. ad i. ita ut sie huma- rata; sicut sermo est de virtute produnitas sit divino Verbo conjunista, utra- cendi effectus physicos, non sic moralestione illius possit hie homo diei omnipo- consistentes in merito & satisfactione , tens, & hoc postremis verbis indieat sic enim unionem multum conferre ne- etiam laudata Glossa, vel debent expli- mo potest in dubium revocare. Ratio cari , quia per unionem sierit humanita- est, quia per hanc unionem natura hu-ti colla specialis vis operandi quaedain mana Christi nullo modo intrinsece &supra naturam convenientia seli Deo, phviice fuit mutata , ergo neque ex tali ut organo. & instrumento divinitatis, unione acquisivit majorem virtutem ad quod tamen non suffieit ad communicanin physice operandum; ex alia parte subsidam omnipotentiam , alioquin etiam , sientia est quidem conditio ad operan- Apostoli, quibus data fuit potestas dae- dum, non autem principium Brmale amonia eiiciendi, & languores sanandi operationis, proinde ace. Hoc confirmo.